ကား၀ပ္ေရွာ႔ဆိုလ်ွင္ ျမိဳ႕ျပင္ထြက္

မဇၩိမသတင္းဌာန

စေနေန႔၊ မတ္လ 07 2009 16:40 - ျမန္မာစံေတာ္ခ်ိန္

ရန္ကုန္ (မဇၩိမ)။ ။ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕နယ္ အတြင္းမွာ ရိွေသာ ကားေဘာ္ဒီျပင္လုပ္ငန္း၊ ကားေဆးမႈတ္ လုပ္ငန္းႏွင္႕ ကားေအာက္ပိုင္း ျပင္ဆင္ေရး လုပ္ငန္းမ်ား အားလံုး ၿမိဳ႕ၿပင္သို႔ ေျပာင္းေရႊ႔ရေတာ့မွာ ျဖစ္သည္။ လုပ္ငန္း လုပ္ကိုင္သူမ်ားကို သက္ဆိုင္ရာ ရပ္ကြက္ အာဏာပိုင္မ်ားက ႐ုံးသို႔ ဆင့္ခၚ၍ ေရႊ႔ေျပာင္းေရး အေၾကာင္းစာကို အသိေပးခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။ ကား၀ပ္ေရွာ့ ပိုင္ရွင္မ်ားက ေျပာင္းေရႊ႔ပါမည္၊ သို႔မဟုတ္ မေျပာင္းပါက ၿမိဳ႕တြင္း လုပ္ကိုင္ၿခင္း မျပဳပါဟု၀န္ခံ ကတိေရးထိုးခဲ့ရသည္ဟု အစည္းအေ၀း တက္ေရာက္ခဲ့သူတဦးက မဇၩိမ သို႔ ေျပာသည္။ ေျပာင္းေရႊ႔မည္႕ေနရာမ်ားမွာ၊ ေတာင္ဒဂံုၿမိဳ႕နယ္ႏွင္႕ ေမွာ္ဘီ ၀ါးတရာေက်းရြာတို႔ၿဖစ္ၿပီးေပ ၆၀ ပတ္လည္ေၿမတကြက္လွ်င္ က်ပ္သိန္း၆၀ ေပးသြင္းရမည္ၿဖစ္သည္။ ”ဘယ္လိုလုပ္ရမွန္း မသိပါဘူးဗ်ာ၊ ေကာင္းေရာင္းေကာင္း၀ယ္ကို လုပ္လို႔မရဘူး။ သိန္းေၿခာက္ဆယ္ ဘယ္ကသြားရွာမလဲဗ်။ ရိွတဲ႕ အလုပ္သမားေတြေတာင္ ေန႔စဥ္ေၾကးေပးဖို႔မနည္း ရွာေနရတာ။ ကားေတြၿပင္မယ္႕သူကလည္း ကားေစ်းက်ေတာ႕ ေတာ္႐ုံမၿပင္ေတာ႕ဘူး။ ၾကီးၾကီးမားမား ပ်က္မွၿပင္ေတာ႕တာ။ သိန္း၆၀ ရိွလို႔ေၿပာင္းတယ္ထားဦး၊ အဲေနရာထိ ဘယ္သူလာၿပင္မွာလဲ။ ေလာေလာဆယ္ေၿပာင္းပါမယ္လို႔ေတာ႕ လက္မွတ္ထိုးခဲ႕ရတာေပါ႔။ ဒီၿပင္ဟာလဲ မလုပ္တတ္ဘူး" ဟု သူကေေၿပာသည္။ ေၿပာင္းေရႊ႔ရန္အတြက္ တိုင္းမႉးအမိန္႔ဟု ဆိုကာ စည္ပင္က လာေပးသြားတာၿဖစ္ေၾကာင္း၊ မည္သည္႕ေန႔ ေရႊ႔ရမည္ဆိုတာေတာ႕ မပါေၾကာင္း ရယက ဥကၠဌတဦးက ေျပာသည္။ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕တြင္းတြင္ ကား၀ပ္ေရွာေပါင္း အနည္းဆံုး ၃ ေထာင္ခန္႔ ရိွမည္ဟု ခန္႔မွန္းရၿပီး အမ်ားစုမွာ တပိုင္တႏိူင္အၿဖစ္ လုပ္ကိုင္ေနၾကၿခင္း ၿဖစ္သည္။

ေခတ္ၿပိဳင္ေနာက္ဆံုးရသတင္း

NEJ / မတ္လ(၆) ရက္၊ ၂၀၀၉

ေနျပည္ေတာ္ ဥပၸါတသႏၲိေစတီေတာ္ႀကီး အထက္ဌာပနာပိတ္ပြဲႏွင့္ စိန္ဖူးတင္ပြဲမ်ားကုိ မတ္လ (၇) ရက္ႏွင့္ (၈) ရက္တို႔တြင္ က်င္းပမည္ျဖစ္သည့္အတြက္ ဥပၸါတသႏၲိေစတီေရွ႕ကြင္းျပင္ရွိ ေပ်ာ္ပြဲရႊင္ပြဲမ်ားက်င္းပသည့္ေနရာမွ ခ်ားရဟတ္ႀကီး ျပဳတ္က်သည့္အတြက္ လူ (၂၀) ေက်ာ္ ေသဆုံးသြားသည္ဟု မ်က္ျမင္သက္ေသမ်ားက ေျပာသည္။

လြန္ခဲ့သည့္ ႏွစ္ရက္က ထုိခ်ားရဟတ္ျပဳတ္က်ခဲ့ျခင္းျဖစ္ၿပီး ေနျပည္ေတာ္၀န္းက်င္ရြာမ်ားမွ ခ်ားရဟတ္လာစီးသူမ်ား အမ်ားဆုံးေသသည္ဟု ေစတီတည္ေဆာက္ေရး သတင္းရပ္ကြက္က ေျပာေသာ္လည္း ေသဆုံးသူမ်ားတြင္ ၀န္ထမ္းမ်ား ပါ၀င္ျခင္းရွိမရွိ မသိရေသးေပ။

ဥပၸါတသႏၲိေစတီေတာ္ တည္ေဆာက္စဥ္ကာလကလည္း အလုပ္သမား (၁၈) ဦး လုပ္ငန္းခြင္ထိခုိက္ၿပီး ေသဆုံးခဲ့သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ေနျပည္ေတာ္၀န္းက်င္ေက်းရြာမ်ားႏွင့္ ၀န္ထမ္းမ်ားက ဥပၸါတသႏၲိေစတီေတာ္ႀကီးအား ခုိက္သည္ဟု ေျပာဆုိေနၾကသည္။

မတ္လ (၁၀) ရက္ တေပါင္းလျပည့္တြင္ ဆြမ္းဆန္စိမ္းေလာင္းပြဲႏွင့္ စာေအာင္သံဃာမ်ားအား ဘြဲ႔လက္မွတ္ ဆက္ကပ္ပြဲကုိ ခါတုိင္း ရန္ကုန္ ကမာၻေအးတြင္ က်င္းပေသာ္လည္း ယခုႏွစ္တြင္ ဥပၸါတသႏၲိေစတီ ထီးတင္ပြဲက်င္းပမည့္ တေပါင္းလျပည့္မွာ က်င္းပမည္ျဖစ္သည္။

ဘြဲ႔လက္မွတ္ လက္ခံမည့္္ တျပည္လုံးက စာေအာင္ သံဃာအပါး (၇၀၀) မွာ ယခုအခါ ေနျပည္ေတာ္သို႔ေရာက္ေနၿပီ ျဖစ္သည္။ အဆုိပါသံဃာမ်ား ၿမိဳ႕တြင္းသံဃာမ်ားႏွင့္ေပါင္းၿပီး ဆူပူမည္ကို္ စိုးရိမ္သည့္အတြက္ ဧည့္၀န္ထမ္းမ်ား ထားသည့္ အခန္း (၁,၀၀၀) ေက်ာ္ပါ အေဆာင္တခုတည္းတြင္ သံဃာ (၇၀၀) ကုိ အက်ယ္ခ်ဳပ္ပုံစံ လုံၿခံဳေရး အျပည့္ျဖင့္ ေနရာခ်ထားသျဖင့္ သံဃာမ်ား မေက်မနပ္ျဖစ္ေနသည္ဟု စုံစမ္းသိရသည္။

အဆုိပါ သံဃာအပါး (၇၀၀) အား ပ်ဥ္းမနားၿမိဳ႕တြင္းၿမိဳ႕ျပင္ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းမ်ားတြင္ တည္းခုိခြင့္၊ သြားလာခြင့္ ပိတ္ပင္ထားသည္ဟုလည္း စုံစမ္းသိရသည္။

ႏုိင္ငံေရး အမႈလုိက္ေရွ႕ေန ႏွစ္ဦး ျပန္လြတ္လာ

ျမင့္ေမာင္

ေသာၾကာေန႔၊ မတ္လ 06 2009 15:25 - ျမန္မာစံေတာ္ခ်ိန္

နယူးေဒလီ (မဇၥ်ိမ)။ ။ ႏိုင္ငံေရး တက္ၾကြ လႈပ္ရွားသူမ်ား၏ အမႈကို လိုက္လံ ေဆာင္ရြက္ေပးသူ ႏွစ္ဦး ျပစ္ဒဏ္ေစ့ၿပီ ျဖစ္သျဖင့္ ယေန႔ နံနက္ပိုင္းတြင္ ပုသိမ္ေထာင္မွ ျပန္လြတ္လာသည္။ ၿပီးခဲ့သည့္ႏွစ္ ႏို၀င္ဘာလ ၇ ရက္ေန႔တြင္ အင္းစိန္ေထာင္အတြင္း သီးသန္႔ တရား႐ုံးက တရား႐ုံးကုိ မထီမဲ့ျမင္ျပဳမႈျဖင့္ ဗဟိုတရား႐ံုးေရွ႕ေန ဦးေအာင္သိန္းႏွင့္ ဦးခင္ေမာင္ရွိန္တို႔ကို ေထာင္ဒဏ္ ၄ လ ျပစ္ဒဏ္ခ်ခဲ့ရာ ရက္ေစ့ၿပီျဖစ္သျဖင့္ ပုသိမ္ေထာင္မွ ျပန္လႊတ္ေပးလိုက္ျခင္း ျဖစ္သည္။ “အန္ကယ္ ဦးေအာင္သိန္း ဒီေန႔ မနက္ ၉ နာရီမွာ ပုသိမ္ေထာင္ကေန႔ ထြက္လိုက္ၿပီ”ဟု မိသားစုႏွင့္ နီးစပ္သူ တဦးက မဇၥ်ိမကို ေျပာသည္။ သူက “သူ႔ က်န္းမာေရး အေျခအေန ေကာင္းပါတယ္။ အန္ကယ့္ကို သူ႔မိန္းမနဲ႔ သူ႔သမီးေတြက သြားၾကိဳၾကတယ္။ အခု သူတို႔ လမ္းမွာပဲ ရွိေသးတယ္။ ရန္ကုန္ကို ေရာက္မလာေသးဘူး။ အန္ကယ္ ဦးခင္ေမာင္ရွိန္လည္း လြတ္တယ္လို႔ ၾကားတယ္” ဟု ဆက္ေျပာသည္။ အက်ဥ္းက်ေနသည့္ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသား အမႈသည္မ်ားက တရား႐ုံးေတာ္ကုိ အယံုအၾကည္ မရွိေတာ့သျဖင့္ သူတို႔၏ ေရွ႕ေနပါ၀ါမ်ား ႐ုပ္သိမ္းလုိက္ေၾကာင္း တရားသူၾကီးထံ တင္ျပရာ လႈိင္ၿမိဳ႕နယ္ တရားသူၾကီး ေဒၚေအးၿမိဳင္က တရား႐ုံးကုိ မထီမဲ့ျမင္ျပဳမႈျဖင့္ သူတို႔ႏွစ္ဦးကုိ တရားစြဲလိုက္ၿပီး ရန္ကုန္ တရား႐ုံးခ်ဳပ္က ၄ လ ျပစ္ဒဏ္ခ်ခဲ့သည္။ ဤသည္မွာ ႏုိင္ငံေရး တက္ၾကြ လႈပ္ရွားသူမ်ား၏ အမႈမ်ားအတြက္ ေဆာင္ရြက္ေနသူ ရန္ကုန္မွ ေရွ႕ေန ၄ ဦးအား တရားစီရင္ေရးတြင္ မထီမဲ့ျမင္ျပဳမႈ၊ ေႏွာင့္ယွက္မႈမ်ားျဖင့္ စြဲခ်က္တင္ကာ အက်ဥ္းခ်ထားရာမွ ရက္ေစ့သျဖင့္ ၂ ဦး ျပန္လြတ္လာျခင္းျဖစ္သည္။ အလားတူ အန္အယ္ဒီ အဖဲြ႔၀င္မ်ား၏ အမႈမ်ားကုိ လိုက္ေပးသူ လူငယ္ေရွ႕ေန ကုိညီညီေထြးလည္း တရားစီရင္ေရးကို အေႏွာင့္အယွက္ျပဳသည္ဟုဆိုကာ ၿပီးခဲ့သည့္ႏွစ္ ေအာက္တိုဘာလ ေႏွာင္းပုိင္းတြင္ ေျမာက္ပုိင္းခ႐ုိင္ တရားသူၾကီး ဦးေသာင္းညြန္႔က ေထာင္ဒဏ္ ၆ လ ခ်ခဲ့သည္။ တရားစီရင္ေနစဥ္ အမႈသည္မ်ားက တရားသူၾကီးဘက္သို႔ ေက်ာေပးထုိင္သည္ကို ျပန္လွည့္ေပးရန္ ေရွ႕ေနမ်ားမွတဆင့္ ေျပာခုိင္းသည့္အခါ သူႏွင့္ ေရွ႕ေန ကိုေစာေက်ာ္ေက်ာ္မင္းက တရားခြင္တြင္ အမႈသည္မ်ား စိတ္တုိင္းက် ေနႏုိင္သည္ဟု တံု႔ျပန္ေျပာဆိုသျဖင့္ ျပစ္ဒဏ္ အခ်ခံရျခင္း ျဖစ္သည္။ တရားစီရင္မည့္ေန႔တြင္ တရား႐ံုးသို႔ မသြားဘဲ တိမ္းေရွာင္ခဲ့သည့္ ေရွ႕ေန ကိုေစာေက်ာ္ေက်ာ္မင္းကို ဖမ္း၀ရမ္း ထုတ္ခဲ့သည္။ ယခုအခါ သူသည္ ထုိင္း-ျမန္မာနယ္စပ္သို႔ ေရာက္ရွိေနၿပီျဖစ္သည္။

ဓာတ္ခြဲခန္းထဲက ပူးမ်ားႂကြက္မ်ား မဟုတ္ပါ

ေဆာင္းပါး

ေဇာ္မင္း (လူ႔ေဘာင္သစ္)

ၾကာသပေတးေန႔၊ မတ္လ 05 2009 19:06 - ျမန္မာစံေတာ္ခ်ိန္

အေမရိကန္ ႏုိင္ငံျခားေရးဝန္ၾကီးသစ္ မစၥကလင္တန္က ျမန္မာႏုိင္ငံနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ‘အေမရိကန္ အစိုးရအေနနဲ႔ ထိေရာက္တဲ့ ေပၚလစီသစ္ေတြ ခ်မွတ္ဖို႔ရိွတယ္’ လို႔ ေျပာလုိက္ေတာ့ ဟုိကဒီကေန အသံေတြ ထြက္လာၾကပါတယ္။ အဓိကေတာ့ ျမန္မာစစ္အစိုးရအေပၚမွာ ထားရိွတဲ့ စီးပြားေရး ပိတ္ဆို႔အေရးယူမႈ မူဝါဒကို ‘အေမရိကန္အစိုးရက မၾကာခင္မွာ ေျပာင္းေတာ့မွာလား’ လို႔ တခ်ဳိ႔က တြက္ခ်က္ပါတယ္။ ‘စီးပြားေရးပိတ္ဆို႔တဲ့ မူဝါဒဟာ မေကာင္းဘူး၊ ေကာင္းတယ္’ စသျဖင့္ ေထာင့္အမ်ဳိးမ်ဳိးကေန ျငင္းခံုေနၾကတာ အေတာ္ေလးၾကာခဲ့ပါၿပီ။ ျမန္မာႏုိင္ငံထဲက တတိယအင္အားစုလို႔ အေခၚခံရတဲ့ အုပ္စုကလည္း ‘စစ္တပ္နဲ႔ ေပါင္းၿပီး အခုရသေလာက္ လုပ္ထား၊ ေနာင္တေန႔က်ရင္ ဒီ့ထက္ပိုလို႔ အခြင့္အေရး ရလာမယ္။ အဲဒီအခါက်ရင္ ျမန္မာျပည္ဟာ ပိုလို႔ ပြင့္လင္းတဲ့ လူ႔ေဘာင္တခုကို ေရာက္လာႏုိင္မယ္’ လို႔ ေျပာပါတယ္။ သူတုိ႔ သီအိုရီကို သူတို႔တင္ျပတဲ့ အေပၚမွာ တင္ျပခြင့္ ရိွပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ‘ငါတို႔အဆိုကမွ မွန္တယ္၊ ငါတို႔ သီအိုရီသာ အလုပ္ျဖစ္လိမ့္မယ္၊ ဟိုအတုိက္ခံေတြ ေျပာသလိုမ်ဳိးကေတာ့ မျဖစ္ႏုိင္ေတာ့ဘူး’ ဆိုၿပီး တဖက္သတ္ ေျပာရင္ေတာ့ ျပႆႆနာ ရိွေနတယ္လို႔ ဆိုႏုိင္ပါတယ္။ ကုန္တုိက္သြားၿပီး ကုိယ္ၾကိဳက္တဲ့ အမွတ္တံဆိပ္ ခ်ဳပ္ၿပီးသား အထည္ကို ဝယ္တဲ့ ကိစၥ မဟုတ္လို႔ ျဖစ္ပါတယ္။ ပညာရွင္ဆိုသူ ျမန္မာအခ်ဳိ႔ကလည္း ဟိုဥပမာ ဒီဥပမာ၊ ဟိုေဖၚျမဴလာ ဒီေဖၚျမဴလာေတြကို ကိုးကားလို႔ ေျပာၾကျပန္ပါတယ္။ ‘ခ်ီလီမွာ ဘယ္ကဲ့သို႔ ျဖစ္ခဲ့တယ္၊ ပုိလန္မွာေတာ့ ဒီနည္းက အလုပ္ျဖစ္ခဲ့တာ၊ အေရွ႔တီေမာမွာေတာ့ ဒီလိုလုပ္ခဲ့တာ၊ လိေမၼာ္ေရာင္ ေတာ္လွန္ေရး၊ ႏွင္းဆီေတာ္လွန္ေရး၊ ကတၱီပါေတာ္လွန္ေရး အစရိွတဲ့ ႏုိင္ငံအခ်ဳိ႔က ျဖစ္စဥ္ေတြ’ ကိုလည္း တင္ျပၾကပါတယ္။ ေလ့လာေရးအတြက္ ေကာင္းတဲ့ သေဘာလို႔ ဆိုႏုိင္ပါတယ္။ တျခား ႏုိင္ငံေတြရဲ့ ျဖစ္စဥ္ကိုလည္း ေလ့လာဖို႔ အထူးလိုအပ္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ျမန္မာျပည္နဲ႔ ကိုက္ညီႏုိင္မယ့္ အေျခအေနေတြကို ထည့္သြင္းၿပီး တြက္ခ်က္ဖို႔လည္း မေမ့သင့္ပါဘူး။ သိပံၸဓာတ္ခြဲခန္းမွာ ပူးေတြ၊ ႂကြက္ေတြကို စမ္းသပ္ေနသလို ျမန္မာျပည္ အေရးကိုလည္း အဲသလို စမ္းခ်င္ေနရင္ေတာ့ သိပ္ေနရာက်မယ္ မဟုတ္ပါဘူး။ သန္း ၅ဝ ေက်ာ္ ျပည္သူေတြဟာ သက္ရိွလူသားေတြ ျဖစ္တယ္ဆိုတာ မေမ့ဖို႔ လိုပါတယ္။ ႏုိင္ငံသားတို႔ ဆႏၵကို သိဖို႔လိုပါတယ္။ ႏုိင္ငံသားတို႔ ဘာကိုျဖစ္ေစခ်င္တယ္ ဆိုတာကိုလည္း ထည့္သြင္းတြက္ခ်က္ဖို႔ လိုပါတယ္။ အာဏာရွင္က ‘အာဏာရိွလို႔ ငါလုပ္ခ်င္တာ လုပ္မယ္’ ဆိုလည္း လုပ္ေပါ့။ ပြဲက ၿပီးသြားမွာမွ မဟုတ္တာ။ ၂ဝ၁ဝ ေရြးေကာက္ပြဲ ဆိုတာဟာ ျမန္မာ့လူ႔အဖြဲ႔အစည္းအတြက္ ေနာက္ဆံုးတိုက္ပြဲ မဟုတ္ပါ။ ႏုိင္ငံေရး ျဖစ္စဥ္ေပါင္း အဆင့္ဆင့္ ေျမာက္ျမားစြာထဲက တခုမွ်သာ ျဖစ္ပါတယ္။ အေမရိကန္ ႏုိင္ငံျခားေရးဝန္ၾကီး မစၥကလင္တန္ရဲ့ ေျပာဆိုမႈေၾကာင့္ လႈပ္လႈပ္ရွားရွား ျဖစ္သြားခဲ့တာေတာ့ အမွန္ပါ။ စီးပြားေရး ပိတ္ဆို႔အေရးယူတာဟာ ျမန္မာျပည္အတြက္ အက်ဳိး ရိွ၊ မရိွ ဆိုတဲ့ ေခါင္းစဥ္ကို ျပန္ေကာက္ရရင္ ေျပာစရာေတြ၊ ျငင္းခုန္စရာေတြ အမ်ားၾကီး ရိွေနပါေသးတယ္။ ဒါေပမဲ့ က်ေနာ္တို႔အေနနဲ႔ ေစ့ေစ့စပ္စပ္ ျပန္ၾကည့္၊ ျပန္တြက္ခ်က္၊ ျပန္ေလ့လာစမ္းစစ္တာေတာင္မွ တခ်ဳိ႔ သမိုင္းဆုိင္ရာ ႏုိင္ငံေရးဆုိင္ရာ ကိစၥေတြ၊ အျဖစ္အပ်က္ေတြဟာ အခုေခတ္အထိ အကုန္အစင္ အျဖဴအမဲ ကြဲေအာင္၊ လံုးလံုးမွန္တယ္၊ လံုးလံုးမွားတယ္လို႔ ဆံုးျဖတ္လို႔ မရေသးတာေတြ ရိွေနပါတယ္။ ဥပမာ အားျဖင့္ အခ်ဳိ႔အခ်က္မ်ားကို တင္ျပရမယ္ ဆိုရင္ ... ၁။ ျမန္မာျပည္မွာ အဂၤလိပ္ေတြေၾကာင့္ ဘုရင္စနစ္ ေပ်ာက္ကြယ္သြားတာ ေကာင္း၊ မေကာင္းနဲ႔ အက်ဳိး ရိွ၊ မရိွ။ ၂။ ဆရာစံ လယ္သမားသူပုန္ထမႈဟာ မႏုိင္မွန္းသိရက္နဲ႔ လုပ္ခဲ့တာျဖစ္လို႔ အ႐ူးထျခင္းတမ်ဳိးသာ ျဖစ္တယ္။ မဟုတ္ပါ အမ်ဳိးသားေရး ႏုိးထျခင္းရဲ့ အဆင့္မ်ားစြာထဲက တခုျဖစ္ပါတယ္။ ၃။ ရဲေဘာ္သံုးက်ိပ္ ျဖစ္တည္လာခဲ့ျခင္းအတြက္ ျမန္မာျပည္မွာ ေကာင္းက်ဳိးနဲ႔ ဆိုးက်ဳိး ဘယ္ဟာက ပိုမ်ားခဲ့သလဲ။ ၄။ အဂၤလိပ္ လက္ေအာက္ကေန လြတ္လပ္ေရးယူခဲ့တာ သိပ္ေစာလြန္းတယ္။ မေစာပါ။ ၅။ လြတ္လပ္ေရး ရရခ်င္း အဂၤလိပ္ပံုစံ ပါလီမန္ဒီမိုကေရစီစနစ္ ထူေထာင္တာ အက်ဳိး မရိွခဲ့ပါ။ အက်ဳိးရိွပါတယ္။ ၆။ ျမန္မာစစ္အစိုးရ က်င့္သံုးေနတဲ့ ေစ်းကြက္စီးပြားေရးစနစ္ဟာ ႏုိင္ငံသားအမ်ားစုအတြက္ အလုပ္ျဖစ္ပါတယ္။ အလုပ္မျဖစ္ပါ။ ၇။ ျမန္မာစစ္အစိုးရကို စီးပြားေရးအရ အေနာက္ႏုိင္ငံေတြက ပိတ္ဆို႔အေရးယူတာဟာ အလုပ္ျဖစ္တယ္။ အလုပ္မျဖစ္ပါ။ ၈။ ျမန္မာျပည္ကို စစ္တပ္က အသြင္မ်ဳိးစံုနဲ႔ ၄၆ ႏွစ္ၾကာ အုပ္ခ်ဳပ္ခဲ့တာဟာ ဘာပဲေျပာေျပာ တုိင္းျပည္ မၿပိဳကြဲေရးအတြက္ အလုပ္ျဖစ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ၂ဝဝ၈ အေျခခံဥပေဒသစ္ဟာ လက္ေတြ႔က်တယ္။ ေထာက္ခံပါတယ္။ မေထာက္ခံပါ။ လိပ္ေတြလို ကိုယ့္ဘက္ကို ယက္ေနျခင္းသာ ျဖစ္ပါတယ္။ ၉။ လူထုဆိုတာ တကယ္ေတာ့ ဘာမွ သိပ္မသိ၊ ဒါေၾကာင့္ ဒို႔ေတြကသာ ဦးေဆာင္ရမယ္။ မွန္ပါတယ္။ မဟုတ္ပါ၊ မွားေနပါတယ္။ အထက္မွာ တင္ျပခဲ့တဲ့ အခ်က္ ၉ ခ်က္ကို အကုန္လံုး ဒီေနရာမွာ မေဆြးေႏြးေတာ့ပါ။ တခ်က္ႏွစ္ခ်က္ ေလာက္သာ ေဆြးေႏြးလိုပါတယ္။ အဲတာေတြကေတာ့ ... ဘုရင္စနစ္နဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ေျပာရရင္ ဗမာေတြအၾကားမွာ အျမင္အမ်ဳိးမ်ဳိး ကြဲျပားမွာေတာ့ ေသခ်ာပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ထုိင္းႏုိင္ငံက ျပည္သူေတြဆိုရင္ သူတို႔သမုိင္းျဖစ္စဥ္အရ ဘယ္လိုေျပာမလဲ။ သူတို႔ ခ်ဥ္းကပ္မႈေတြဟာ စိတ္ဝင္စားဖို႔ ေကာင္းပါလိမ့္မယ္။ စီးပြားေရး ပိတ္ဆို႔ဒဏ္ခတ္မႈနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ မိတ္ေဆြတေယာက္က ဒီလိုေဆြးေႏြးခဲ့ဖူးပါတယ္။ စပိန္ႏုိင္ငံမွာ တခ်ိန္တုန္းက အာဏာရွင္ ဖရန္ကို အုပ္ခ်ဳပ္ခဲ့လို႔ တျခား အေနာက္ႏုိင္ငံေတြကေန စီးပြားေရး ပိတ္ဆို႔မႈကို ခံခဲ့ရပါတယ္။ ဒီအက်ဳိးဆက္အျဖစ္ ဖရန္ကို မရိွတဲ့ေနာက္ပုိင္းမွာ ဆက္ၿပီး ဆင္းရဲခဲ့တယ္။ အေနာက္ဥေရာပ ႏုိင္ငံေတြအၾကားမွာ အဆင္းရဲဆံုး ျဖစ္ခဲ့ရတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ က်ေနာ့္ အျမင္က ဒီလိုေကာ မျဖစ္ႏုိင္ဘူးလားလို႔ ေဆြးေႏြးပါတယ္။ ဒီစီးပြားေရး ပိတ္ဆို႔မႈေတြေၾကာင့္ ေနာက္ထပ္ ဖရန္ကို လက္သစ္တေယာက္ စပိန္မွာ ထပ္ေပၚမလာခဲ့တာေကာ မျဖစ္ႏုိင္ဘူးလားဆိုတဲ့ ခ်ဥ္းကပ္မႈ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ စပိန္ႏုိင္ငံအေနနဲ႔ အေနာက္ဥေရာပ ႏုိင္ငံေတြအၾကားမွာ ဆင္းရဲခဲ့တာ စီးပြားေရး ပိတ္ဆို႔မႈ တခုထဲေၾကာင့္လား။ ဒါ့အျပင္ ေနာက္ထပ္ အခ်က္အလက္ေတြေကာ မရိွႏုိင္ေတာ့ဘူးလား။ ဥပမာ သူ႔အစိုးရကပဲ သူ႔ႏုိင္ငံသားေတြကို ဘာမွလုပ္မရေအာင္ ပိတ္ဆို႔ထားတာေတြကိုေကာ ထည့္သြင္း မတြက္ခ်က္သင့္ဘူးလားဆိုတဲ့ အျမင္ျဖစ္ပါတယ္။ ထပ္ၿပီးထည့္မယ္ဆိုရင္ ေနာက္ထပ္ အခ်က္အလက္ေတြ အမ်ားၾကီး ရိွပါေသးတယ္။ အခုေလာေလာဆယ္အေနနဲ႔ ဒီေလာက္နဲ႔ပဲ ျငင္းခုံၾကည့္မယ္ဆိုရင္ အျဖဴအမဲ ကြဲျပားတဲ့ အေျဖမ်ဳိး ရိွေနသလို ေနာင္ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာၾကာမွ ျဖဴမွန္း၊ မည္းမွန္း သိရမည့္ ကိစၥေတြလည္း ရိွပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ ေနာင္ အႏွစ္ ၁ဝဝ ၊ ၂ဝဝ အထိ အျဖဴအမည္း မကြဲႏုိင္မယ့္ ကိစၥေတြလည္း က်န္ရိွေနပါေသးတယ္။ ဒါေပမဲ့ ေသခ်ာတာ တခုေတာ့ ရိွပါတယ္။ သင္ ဘယ္သူ႔ဘက္က ရပ္ၿပီး စကားေျပာမွာလည္း ဆိုတာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ စမ္းသပ္ခန္းထဲက ပူးေတြ၊ ႂကြက္ေတြဘက္က ရပ္မွာလား။ ႏုိင္ငံထဲက လူေတြဘက္က ရပ္မွာလား။ မတ္လ ၅ ရက္၊ ၂ဝဝ၉ ခုႏွစ္။

ဘာသာေရးနဲ႔ႏုိင္ငံေရး (ေဆာင္းပါး)

ေမာင္စြမ္းရည္/ ၅ မတ္ ၂၀၀၉
ဘုန္းႀကီးနဲ႔ႏိုင္ငံေရးဆိုတဲ့ ေဆာင္းပါးတပုဒ္ကို ေခတ္ၿပိဳင္မွာ က်ေနာ္ေရးဖူးတယ္။ ႏိုင္ငံေရး ဆိုတာ ႏိုင္ငံတႏိုင္ငံလံုးမွာရိွတဲ့ ႏုိင္ငံသား၊ တိုင္းရင္းသား၊ ျပည္သူလူထု အမ်ားစုရဲ႕ ေကာင္းက်ိဳး ခ်မ္းသာကို ေဆာင္ရြက္ရတာျဖစ္လို႔ “ပရဟိတ” ျဖစ္တယ္။ တနည္းေျပာရရင္ ႏိုင္ငံေရးဆိုတာ ေလာကေကာင္းက်ိဳးခ်မ္းသာကို တိုးျမင့္ေအာင္ေဆာင္ရြက္ရတာျဖစ္လုိ႔ “ေလာကတၳစရိယ” ဆိုတဲ့ တရားေတာ္နဲ႔ အလုပ္ျဖစ္တယ္။ သူေတာ္ေကာင္း သူျမတ္ေကာင္း တို႔ရဲ႕ ဦးစားေပးေဆာင္ရြက္ရတဲ့ က်င့္စဥ္ျဖစ္တယ္လို႔ နိဒါန္းခ်ီခဲ့ ပါတယ္။

ပရိတ္ႀကီး (၁၁) သုတ္ထဲမွာ ရတနာ့သုတ္ပါရိွတယ္။ ရတနာ့သုတ္ထဲမွာ ေလာကတၳစရိယ၊ ဉာတတၳစရိယ၊ ဗုဒၶတၳစရိယ ဆိုတဲ့ စရိယတရားသံုးပါး ပါရိွတယ္။ ေလာကတၳစရိယဆိုတဲ့ အမ်ားလူသားတို႔ အက်ိဳးကိုေဆာင္ရြက္ျခင္းဟာ ႏိုင္ငံေရးနဲ႔ အတူတူပါပဲ။ သံဃာေတာ္မ်ား အမ်ားအက်ိဳးေဆာင္ရြက္တာဟာ ႐ႈတ္ခ်စရာမရိွ။ အျပစ္မရိွ။ ကုသိုလ္ရတဲ့အလုပ္၊ သာသနာျပဳ တဲ့အလုပ္၊ တရားေတာ္နဲ႔ညီတဲ့ အလုပ္ျဖစ္ပါတယ္။ သံဃာေတာ္မ်ားဟာ မိမိတို႔ရဲ႕ ေက်ာင္း သကၤန္း၊ ဆြမ္း၊ ေဆး ဆိုတဲ့ ပစၥည္းေလးပါး ဒါယကာေတြ ဒုကၡေရာက္ေနတာကို ဘယ္တုန္းကမွ ပစ္ပယ္ထား႐ိုးမရိွခဲ့ပါ။ အဲသလို အေၾကာင္းျပခ်က္မ်ားနဲ႔တကြ ဘုန္းႀကီးနဲ႔ ႏိုင္ငံေရးဆိုတဲ့ ေဆာင္းပါးကို ေရးခဲ့တာပါ။ ပီနန္ဆရာေတာ္ႀကီးရဲ႕ အဆိုအမိန္႔ကို ကိုးကားေရးသားခဲ့တာလည္း ျဖစ္ပါတယ္။

ခုတင္ျပ ေဆြးေႏြးၾကည့္ခ်င္တာက ဘုန္းေတာ္ႀကီးမ်ားနဲ႔ ႏိုင္ငံေရးအေၾကာင္းမဟုတ္ဘဲ ဘာသာေရးနဲ႔ ႏိုင္ငံေရးအေၾကာင္းျဖစ္ပါတယ္။ ဘာသာေရးဆိုရာမွာလည္း ကိုယ္မေမြးခင္ကတည္းက ကိုးကြယ္လာခဲ့တဲ့ ဗုဒၶဘာသာအေၾကာင္းကို ႏိုင္ငံေရးနဲ႔ ဆက္စပ္ဆင္ျခင္ ၾကည့္တာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

ႏိုင္ငံေရးနဲ႔ ဘာသာေရးကို ဆက္စပ္ဆင္ျခင္မိတဲ့အခါတိုင္း ဆရာႀကီး ေရႊဥေဒါင္း ေရးဖူး၊ ေျပာဖူးတာေလးတခုကို အၿမဲတမ္း သတိရမိလိုက္ပါတယ္။ ဆရာႀကီးကို သူ႔ရဲ႕မိတ္ေဆြတဦးက “ဆရာႀကီးခင္ဗ်ား။ ဆရာႀကီးအေနနဲ႔ မတ္(က္စ္) ၀ါဒနဲ႔ ဗုဒၶ၀ါဒတို႔ကို ဘယ္ဟာပိုေကာင္းတယ္ ထင္ပါသလဲ” လို႔ ေမးဖူးသတဲ့။ ဒီေတာ့ ဆရာႀကီးက “ခင္ဗ်ားေမးတဲ့ ေမးခြန္းက မဟုတ္ေသးဘူး ထင္တယ္။ ေမးျခင္းေမးရင္း အမ်ိဳးအစားတူတာခ်င္းပဲ ႏႈိင္းယွဥ္ေမးျမန္းသင့္ပါတယ္။ ဥပမာ သၾကားနဲ႔ ထန္းလ်က္ ဘယ္ဟာကို ပိုႀကိဳက္သလဲ၊ ဒီလိုမွ မဟုတ္ရင္ ေလယာဥ္ပ်ံနဲ႔ ခရီးသြားတာနဲ႔၊ မီးရထားနဲ႔ ခရီးသြားတာ ဘယ္သင္းကို ပိုႀကိဳက္သလဲ ဆိုတာမ်ိဳး၊ စားစရာကို စားစရာနဲ႔၊ သြားစရာကို သြားစရာနဲ႔ ႏိႈင္းယွဥ္သင့္ပါတယ္။ ခု ခင္ဗ်ားေမးတာက သၾကားစားတာနဲ႔ ေလယာဥ္ ပ်ံစီးတာ ဘယ္ဟာက ပိုေကာင္းသလဲလို႔ အမ်ိဳးအစားမတူတာခ်င္း ႏိႈင္းယွဥ္ေမးသလို ျဖစ္ေနပါတယ္တဲ့။

ခုလည္း က်ေနာ့္အေနနဲ႔ ဘာသာေရးနဲ႔ ႏိုင္ငံေရးတို႔ကို ႏိႈင္းယွဥ္မိသလို ျဖစ္ေနပါတယ္။ က်ေနာ္အေနနဲ႔က ႏိႈင္းယွဥ္ၾကည့္တာမဟုတ္ပါ၊ ဆက္စပ္ၾကည့္တာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ လူနဲ႔ ဘုန္းႀကီး၊ ဆရာနဲ႔ ဒကာ ဆက္စပ္ေနသလုိ ဘာသာေရးနဲ႔ ႏိုင္ငံေရးဟာလည္း ဆက္စပ္ေနပါတယ္။ မႏၲေလးကေန ရန္ကုန္ကို မီရထားလမ္းနဲ႔ ကားလမ္း အတူယွဥ္သြားသလိုပါပဲ။ ဘုန္ႀကီးက ရန္ကုန္အထိသြားမွာ၊ လူ(ဒကာ) က ေတာင္ငူသြားမွာ။ အတူယွဥ္ၿပီး သြားေပမယ့္ အေ၀းအနီး ကြာသလိုပါပဲ။ သံဃာက လူႏိုင္ငံေရး၊ ပါတီႏိုင္ငံေရး၊ ဘာသာႏိုင္ငံေရး မလုပ္ပါ။ မလုပ္ရပါ။

ဘာသာေရးဆိုတာက လူပုဂၢိဳလ္တဦးခ်င္းရဲ႕ ယံုၾကည္ကိုးကြယ္မႈ ျဖစ္ပါတယ္။ ႏိုင္ငံေရးဆိုတာက အမ်ားျပည္သူရဲ႕ အေရးကိစၥကို ေဆာင္ရြက္မႈျဖစ္ပါတယ္။ ဗုဒၶဘာသာ ႐ႈေထာင့္က ေျပာရရင္ ဘာသာေရးဆိုတာက လူတဦးခ်င္းအေနနဲ႔ သံသရာ၀ဋ္ဆင္းရဲက အားထုတ္လုပ္ေဆာင္ရတာ ျဖစ္ၿပီး ႏိုင္ငံေရးဆိုတာက ေလာကီလူသားေတြရဲ႕ စား၀တ္ေနေရးဘ၀ တိုးတက္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ရတဲ့ ေလာကီဘ၀ လြတ္ေျမာက္ေရးကို လုပ္ေဆာင္ရတာျဖစ္ပါတယ္။ ေလာကီေရးနဲ႔ ေလာကုတၱရာေရးလို႔ ခြဲျခားေျပာရင္ ရပါတယ္။ (မတူေပမယ့္ မဆန္႔က်င္ပါ)

ေလာကီေရးနဲ႔ ေလာကုတၱရာေရးတို႔ ရည္မွန္းခ်က္မတူသလို လုပ္ကိုင္ေဆာင္ရြက္ရပံုခ်င္းလည္း မတူေပဘူး။ ေလာကီသမားျဖစ္တဲ့ ႏိုင္ငံေရးသမားေတြက အဖြဲ႔အစည္းနဲ႔ လုပ္ရေပမယ့္ ဘာသာေရးသမားက တဦးခ်င္း လုပ္ေဆာင္ရပါတယ္။ လုပ္ေဆာင္ရတဲ့ ေနရာခ်င္းေတာင္ မတူပါဘူး။ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ တရားအားထုတ္သူတဦးက သစ္တပင္ေအာက္၊ ၀ါးတပင္ေအာက္ကိုုပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ အခန္းပိတ္၊ ဂူေအာင္းလို႔ပဲျဖစ္ျဖစ္ ဆိတ္ၿငိမ္ရာရွာၿပီး ဧကစာ က်င့္ရပါတယ္။ ႏိုင္ငံေရးသမားေတြကေတာ့ ခန္းမက်ယ္က်ယ္၊ လမ္းမက်ယ္က်ယ္ေတြမွာ လုပ္ေဆာင္ရတာမ်ိဳးေတြ ရိွပါတယ္။ (ယူဂ်ီကိစၥကေတာ့ သီးျခားပါ။)

ဘာသာတိုင္းမွာ စုေပါင္း၀တ္ျပဳၾကတာ၊ စုေပါင္းၿပီး ဆုေတာင္းပြဲေတြလုပ္ၾကတာ ရိွၾကပါရဲ႕။ စုေပါင္းသီလယူ၊ စုေပါင္းဒါန ျပဳၾကတာေတြလည္း ရိွၾကပါရဲ႕။ ဒါေပမယ့္ ဒီကိစၥေတြက အဆံုးစြန္ ကၽြတ္တမ္း၀င္ေရး မဟုတ္ေသးပါ။ သံသရာက်င္လည္ေနဆဲ ဘ၀ေတြမွာ ခ်မ္းခ်မ္းသာသာ၊ အဆင့္ျမင့္ျမင့္ ေနၾကေရးအတြက္သာ ျဖစ္ပါတယ္။ ကၽြတ္တမ္း၀င္ဖို႔ တရားအားထုတ္ရင္ တဦးတည္း ႐ႈမွတ္ဆင္ျခင္တာမ်ိဳး လုပ္ရမွာပါ။ ႏိုင္ငံေရးကေတာ့ အမ်ားအက်ိဳးအတြက္ အမ်ားက စုေပါင္းအားထုတ္ရတာပါ။ (ရည္မွန္းခ်က္က ႏိုင္ငံေရးအာဏာရဖို႔ပါ။)

ဒီေခတ္မွာ မႀကံဳစဖူး ႀကံဳရတာ တခုရိွပါတယ္။ ဗုဒၶဘာသာ သံဃာေတာ္မ်ားအေနနဲ႔ လမ္းမေပၚမွာ အစုအေ၀းလိုက္ထြက္ၿပီး ေမတၱာသုတ္ရြတ္ဆိုဆႏၵျပၾကတာဟာ သမိုင္းမွာ မႀကံဳဖူးခဲ့ပါဘူး။ ဗုဒၶ၀ါဒီမ်ားဟာ ေမတၱာ၀ါဒီ၊ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး၀ါဒီေတြျဖစ္လို႔ အၾကမ္းဖက္႐ုိး ထံုးစံမရိွပါ။ မိမိတို႔ကို အၾကမ္းဖက္ ဖမ္းဆီး႐ိုက္ႏွက္၊ ေသနတ္နဲ႔ပစ္ၾကေပမယ့္ အၾကမ္းဖက္ၿပီး မတံု႔ျပန္ၾကပါ။ မိမိတို႔ကို အၾကမ္းဖက္လာတဲ့အခါ၊ သူတို႔ေကၽြးတဲ့ဆြမ္း၊ ေဆး စတာေတြကို လက္မခံ၊ သူတို႔ရဲ႕ သာေရးနာေရးကို မသြားဘဲ ေနလိုက္ၾကပါတယ္။ ဒါကို သံဃာအခ်င္းခ်င္း ညိႇႏိုင္းသေဘာတူၿပီး ေဆာင္ ရြက္ၾကပါတယ္။ အရပ္စကားနဲ႔ေျပာရင္ သပိတ္ေမွာက္တယ္၊ သံဃာေတြ ေ၀ါဟာရအရ ပတၱနိကၠဳဇၨနကံ ေဆာင္တယ္လို႔ ေခၚပါတယ္။ အၾကမ္းဖက္တဲ့ ဒကာေတြက သံဃာေတြကို ေတာင္းပန္ရင္လည္း ခ်က္ခ်င္း ေက်ေအး ခြင့္လႊတ္ရၿမဲျဖစ္ေပမယ့္ မေတာင္းပန္႐ံုမက ဆက္လက္ဖမ္းဆီး၊ ႏိွပ္စက္ေနတဲ့အတြက္ ဘုန္းႀကီးမ်ားဘက္ကလည္း ဆက္လက္ သပိတ္ေမွာက္ထားပါတယ္။

သံဃာေတာ္မ်ားရဲ႕ ဆြမ္းကြမ္းဒါယကာမ်ားမွာလည္း ကုန္ေစ်းႏႈန္းေတြတက္၊ စားေကာင္းျခင္း မစားရ၊ အိပ္ေကာင္းျခင္း မအိပ္ရ ျဖစ္ေနၾကရလို႔ သံဃာေတာ္မ်ားက ဒကာမ်ားအတြက္ပါ ေမတၱာရပ္ခံပါတယ္။ ဖမ္းဆီးေထာင္ခ်ထားတဲ့ ဒကာေတြကိုလည္း လႊတ္ပါ။ ႏိွပ္စက္၊ သတ္ျဖတ္တာေတြကိုလည္း ရပ္ပါ။ စား၀တ္ေနေရး သက္သာေခ်ာင္ခ်ိေအာင္လည္း ေဆာင္ရြက္ေပးပါ စသျဖင့္ ေမတၱာရပ္ခံပါတယ္။ လူမႈကိစၥနဲ႔ သံဃာကိစၥ တေပါင္းတည္း ျဖစ္သြားခဲ့ပါတယ္။ (သံဃာေတြ ႏိုင္ငံေရး အာဏာရယူေရးမဟုတ္ပါ။)

လူေတြ ဒုကၡေရာက္ၾကတာ၊ ဖမ္းဆီးႏိွပ္စက္ခံၾကရတာဟာ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြသာ မဟုတ္ပါဘူး။ မြတ္စလင္ေရာ၊ ခရစ္ယာန္ေတြေရာ ပါ၀င္ၾကပါတယ္။ လူေတြ ဆႏၵျပၾကရာမွာလည္း ဘာသာစံု လက္တြဲပါ၀င္ၾကပါတယ္။ သံဃာေတာ္မ်ားကလည္း အမ်ားျပည္သူေတြကို ဘာသာေရး၊ လူမ်ိဳးေရး မခြဲျခားဘဲ ေထာက္ခံၿပီး တေျပးညီ ေမတၱာပို႔ခဲ့ပါတယ္။ ဖမ္းဆီးႏိွပ္စက္ ပစ္ခတ္ႏိွမ္နင္းတဲ့ စစ္သားေတြလည္း ေမတၱာပို႔ပါတယ္။ (မတရားဖိႏိွပ္မႈကို သတိေပးတာပါ။)

ကြယ္လြန္သူ ကုလသမဂၢအေထြေထြ အတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္ ဦးသန္႔ဟာ သူကိုးကြယ္ဆည္းကပ္တဲ့ ဗုဒၶဘာသာမွာ လူမ်ိဳး ခြဲျခားမႈမရိွ၊ လူတန္းစား ခြဲျခားမႈမရိွ၊ က်ားမ ခြဲျခားမႈမ႐ိွ - အားလံုးကို တန္းတူထားေၾကာင္း ထုတ္ေဖာ္ေျပာဆို ဂုဏ္ယူခဲ့ပါတယ္။ ဗုဒၶ၀ါဒဟာ အစြန္းႏွစ္ဖက္လြတ္တဲ့ ၀ါဒ၊ ေမတၱာ၀ါဒ၊ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး၀ါဒ ျဖစ္ေၾကာင္းကိုလဲ ႀကံဳတိုင္း ေဖာ္ထုတ္တယ္။ ေမတၱာမထားဘဲနဲ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးမရႏိုင္ပါဘူး။

ျမန္မာႏိုင္ငံ လြတ္လပ္ေရးရေတာ့မယ္ဆိုေတာ့ အေျခခံဥပေဒေရးဆြဲၾကရတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ဒီမိုကေရစီ စနစ္က်င့္သံုးမယ္လို႔ ဆံုးျဖတ္ပါတယ္။ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြဟာ လူမ်ားစုျဖစ္လို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံကို ဗုဒၶဘာသာႏိုင္ငံေတာ္အျဖစ္ သတ္မွတ္ဖို႔ တခ်ိဳ႕က အဆိုတင္သြင္းခဲ့ၾကဖူးပါတယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းက အေျမာ္အျမင္ႀကီးႀကီးနဲ႔ ဒီအဆိုကို ပယ္ခ်ခဲ့ပါတယ္။ ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံဆိုတာ ဘာသာေရးတခုရဲ႕ ႏိုင္ငံမဟုတ္ရဘူး။ ဘာသာေရးတခုခုကို ဦးစားမေပးရဘူး။ ဘာသာတိုင္းကို တန္းတူအခြင့္အေရးေပးရပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံဟာ အေျခခံဥပေဒအရ တရားမွ်တ လြတ္လပ္ခဲ့ပါတယ္။

ကိုလိုနီေခတ္က စၿပီးအစိုးရအဆက္ဆက္ဟာ သူတို႔အက်ပ္အတည္း ျဖစ္ရင္ ထြက္ေပါက္အျဖစ္ ဘာသာေရး၊ လူမ်ိဳးေရး အဓိက႐ုဏ္းေတြ ဖန္တီးေလ့႐ိွပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ လူထုက ဒီေလာက္ မအလို႔ ဘာသာေရးအဓိက႐ုဏ္း အႀကီးအက်ယ္မျဖစ္ခဲ့ပါဘူး။ က်ေနာ္တို႔မွာ ဘာသာေရး အစြန္းေရာက္ေတြလည္း မရိွပါ။ သံဃာေတာ္ေတြဟာ သူမ်ားရဲ႕ အသက္ကို သက္ရဖို႔ ေ၀းေရာ၊ သတၱ၀ါေတြကို ထိခိုက္နာက်င္ေအာင္ ႏွိပ္စက္တာေတြေတာင္ မလုပ္ရပါ။ လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရးမွာ လည္း မပါရပါ။ မလႊဲသာရင္ လူ၀တ္လဲၿပီး လက္နက္ကိုင္ၾကပါတယ္။ (ဖက္ဆစ္ဂ်ပန္ကို ေတာ္လွန္တုန္းတာပါ။)

ဒီခတ္မွာ ထူးဆန္းတာက ဗုဒၶဘာသာအမည္ခံၿပီး လက္နက္ကိုင္တပ္ ဖြဲ႔စည္းေနသူေတြ ရိွေနပါတယ္။ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြမ်ားတဲ့ ဗမာစစ္တပ္က ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြကို ေက်ာေထာက္ေနာက္ခံ ျပဳေနပါတယ္။ အဲဒါကေတာ့ ဒီေကဘီေအေခၚ ကရင္ဗုဒၶဘာသာ လက္နက္ကိုင္အဖြဲ႔အစည္း ျဖစ္ပါတယ္။ သံဃာ့နာယက ဆရာေတာ္ႀကီးမ်ားက လက္နက္ကိုင္ အဖြဲ႔အစည္းမွာ ဗုဒၶဘာသာ ဆိုတဲ့ အမည္မသံုးစြဲဖို႔ ေမတၱာရပ္ခံတာ မၾကားရပါ။ တဖက္က ေကအန္ယူမ်ားဟာ ခရစ္ယာန္ မ်ားခ်ည္း ဖြဲ႔စည္းထားတာလည္း မဟုတ္၊ ဘာသာေရးစစ္ပြဲ ဆင္ႏႊဲေနတာလည္း မဟုတ္။ ဖိႏိွပ္တဲ့၊ ဒီမုိကေရစီမရွိတဲ့၊ ျပည္ေထာင္စုစည္းလုံးေရးကုိ မလုပ္တဲ့ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ကုိ တုိက္ခုိက္ေတာ္လွန္ေနတာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေကဘီေအက ဗုဒၶဘာသာ နာမည္ယူျခင္းဟာ မ႐ုိးသားမႈ ျဖစ္ပါတယ္။ အခ်င္းခ်င္း ကြဲၾကတာကုိ ဘာသာေရး ခုတုံးလုပ္တာျဖစ္ပါတယ္။ (အာဏာႏုိင္ငံေရးမွာေရာ၊ လက္နက္ကုိင္တပ္ဖြဲ႕ မွာေရာ ဘာသာေရးအမည္မတပ္သင့္ပါ။)

ဗုဒၶဘာသာဟာ အၾကမ္းဖက္မႈကုိ မလုိလားပါ။ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကုိ လုိလားပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ထိပ္တန္းဗုဒၶဘာသာ ႏုိင္ငံအျဖစ္ ႂကြား၀ါဂုဏ္ယူေလ့ရွိတဲ့ ဗမာျပည္မွာ အၾကမ္းဖက္မႈေတြက မယုံႏုိင္ေအာင္ မ်ားျပားပါဘိ။ ၾကာေလ ၾကမ္းေလ ျဖစ္ေနပါတယ္။ ဗမာျပည္ရဲ႕ ေခတ္သစ္သမုိင္းဟာ အၾကမ္းဖက္မႈ သမုိင္းႀကီး၊ ေသြးနဲ႔ မ်က္ရည္သမုိင္း ႀကီး ျဖစ္ေနပါတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔တသက္မွာ ၿငိမ္းၿငိမ္းခ်မ္းခ်မ္း မေနခဲ့ရတာဟာ ေတြးေလေၾကကြဲစရာ ေကာင္းေလ ပါပဲ။ စစ္ဗုိလ္ခ်ဳပ္တစု (လူနည္းစု) က အၾကမ္းဖက္၀ါဒကုိ ဆုပ္ကုိင္ထားသမွ် (ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟ၊ မာန္မာန ေတြ မေလွ်ာ့သမွ်) တုိင္းျပည္လည္း မၿငိမ္းခ်မ္း၊ သာသနာေရာင္လည္း ညႇိဳးမွိန္ေနရမွာပါပဲ။ ခုဆုိရင္ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေတြကုိ ေအာက္ေျခစစ္ဗုိလ္၊ စစ္သားေတြက စိတ္ပ်က္လာပါၿပီ။ (တပ္နဲ႔ျပည္သူ ၾကည္ျဖဴခြင့္မရလုိ႔ပါ။) ျပည္သူေတြ ဘက္ကလည္း စစ္ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေတြအေပၚ စိတ္မရွည္ခ်င္ေတာ့ပါ။ ဒါဟာ မေကာင္းတဲ့ အလားအလာပါ။ အၾကမ္းဖက္မႈ ကုိ အၾကမ္းဖက္မႈနဲ႔ တုံ႔ျပန္ရင္၊ လက္နက္ကုိ လက္နက္နဲ႔ တုံ႔ျပန္ရရင္ ေနာက္ထပ္ပုိၿပီး ႀကီးလည္းႀကီး ၾကာလည္း ၾကာတဲ့ ျပည္တြင္းစစ္မီးႀကီး ျဖစ္ရေတာ့မွာပါ။ ျပည္တြင္းစစ္မီးႀကီး ဟုန္းဟုန္းေတာက္မျဖစ္ခင္ စစ္ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေတြက ၿငိမ္းခ်မ္းေရးလမ္းကုိ (ဟန္ျပမဟုတ္၊ အခ်ိန္ဆြဲတာမဟုတ္၊ လွည့္စားတာမဟုတ္ဘဲ) လမ္းဖြင့္လုိက္သင့္ပါတယ္။

သာသနာမညႇိဳးႏြမ္းေအာင္၊ တုိင္းျပည္လည္း ၿငိမ္းခ်မ္းေအာင္ သံဃာေရာ၊ တုိင္းရင္းသား ျပည္သူေတြေရာ၊ စစ္တပ္ေရာ အခ်ိန္မဆုိင္း ႀကိဳးစားၾကရမွာပါ။ ေသနတ္ေျပာင္းက ႏုိင္ငံေရးအာဏာပဲ ထြက္ေပၚပါမယ္။ ေသနတ္ေျပာင္းက ၿငိမ္းခ်မ္းေရး မထြက္ေပၚႏုိင္ပါ။ ယမ္းအုိးထဲမွာ ဒီမုိကေရစီရွာလုိ႔မရႏုိင္ပါ။

ဗံုးႏွစ္လံုးေပါက္ကဲြမႈ မိမိတို႔လက္ခ်က္ဟု ပူးေပါင္းအဖဲြ႔တခုက ၀န္ခံ

ကို၀ုိင္း

ဗုဒၶဟူးေန႔၊ မတ္လ 04 2009 15:26 - ျမန္မာစံေတာ္ခ်ိန္

ခ်င္းမုိင္ (မဇၥ်ိမ)။ ။ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕တြင္ ယမန္ေန႔က ဗံုးေပါက္ကြဲမႈမ်ားသည္ မိမိတို႔ လက္ခ်က္ျဖစ္ေၾကာင္း ျမန္မာႏိုင္ငံလံုးဆိုင္ရာ ပူးေပါင္းေတာ္လွန္ေရး အင္အားစု WBURF အဖြဲ႔က ယေန႔ရက္စြဲျဖင့္ ထုတ္ျပန္လိုက္သည္။ ရန္ကုန္တိုင္း စမ္းေခ်ာင္းၿမိဳ႕နယ္ ပဒုမၼာ ပန္းၿခံ၀င္းအတြင္းႏွင့္ ရန္ကုန္-အင္းစိန္လမ္းမေပၚရွိ လွည္းတန္း မွတ္တိုင္ေရွ႕တြင္ ယမန္ေန႔က ထိခုိက္ေသဆံုးမႈ မရွိခဲ့ေသာ ဗံုးမ်ား တနာရီျခား၍ ေရွ႕ဆင့္ေနာက္ဆင့္ ေပါက္ကြဲခဲ့သည္ကို ရန္ကုန္ၿမိဳ႕အေျခစိုက္ပါသည္ဆိုေသာ ယခုအဖဲြ႔က ထုတ္ေဖာ္၀န္ခံလုိက္ျခင္း ျဖစ္သည္။ ယင္းေဖာက္ခြဲမႈမ်ားသည္ အာဏာရွင္ စစ္အုပ္စုကို ျဖဳတ္ခ်ရန္အတြက္ ပထမအဆင့္ “တိုက္ပြဲေခၚသံ” လည္းျဖစ္ၿပီး ေရွ႕ဆက္၍ ေဖာက္ခြဲေရး လုပ္ငန္းမ်ားကို အရွိန္ျမႇင့္ လုပ္ေဆာင္သြားရန္ အဆင္သင့္ျဖစ္ေၾကာင္း ေရးသားခ်က္ကို မဇၩိမသုိ႔ အီးေမးလ္မွတဆင့္ ေပးပို႔ေသာ သူတို႔၏ ထုတ္ျပန္ခ်က္အမွတ္ ၂/၂၀၀၉ အတြင္း၌ ေဖာ္ျပထားသည္။ “ဗမာျပည္သား” မ်ားသည္ ဘာသာေရး ကိုင္းရႈိင္းသူမ်ား ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ အၾကမ္းဖက္မႈကို မလိုလားၾကေသာ္လည္း လက္ရွိအာဏာရွင္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအဖြဲ႔ကမူ ျပည္သူမ်ား ဒုကၡအတြင္းမွ လြတ္ေျမာက္ေရးအတြက္ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ ဆႏၵျပသူမ်ားကို အၾကမ္းဖက္ သတ္ျဖတ္ႏွိမ္နင္းခဲ့ေၾကာင္း သူတုိ႔၏ ေၾကညာခ်က္တြင္ ပါရွိသည္။ ပဒုမၼာပန္းျခံတြင္ ည ၉ နာရီ ၃၅ မိနစ္ခန္႔က ေပါက္ကြဲျပီး ကမာရြတ္ လွည္းတန္း ကားမွတ္တိုင္တခုတြင္ ည ၁၀ နာရီ ၅၀ မိနစ္တြင္ ေနာက္ထပ္ ေပါက္ကြဲမႈတခု ျဖစ္ခဲ့သည္။ အသံက်ယ္ေလာင္ေသာ ေပါက္ကြဲမႈမ်ားသည္ လူအေသအေပ်ာက္မရွိဘဲ ကားတစီးႏွင့္ ဘတ္စ္ကားမွတ္တုိင္တို႔သာ ပ်က္စီးမႈရွိခဲ့သည္။ ျပည္တြင္း၌ ျဖစ္ေပၚေနေသာ အေထြေထြ အက်ပ္အတည္းမ်ားကို ဖယ္ရွားႏိုင္ရန္ ဒီမိုကေရစီ အရပ္သားအစိုးရတရပ္ ေပၚထြန္းႏိုင္ေရးအတြက္ အာဏာရွင္ လူနည္းစု ဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ားအား ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ ဆႏၵျပေတာင္းဆိုျခင္း၊ ေၾကညာခ်က္မ်ား ထုတ္ျပန္ေတာင္းဆိုျခင္း၊ ကမၻာ့ကုလသမဂၢႏွင့္ ႏိုင္ငံတကာ အစိုးရမ်ားထံမွ ထိေရာက္ျပတ္သားေသာ အကူအညီမ်ားရရွိႏိုင္ေရး တင္ျပေတာင္းဆိုျခင္းမ်ားျဖင့္ စစ္အုပ္စုကို ဖယ္ရွားႏိုင္မည္ မဟုတ္ဟု ယူဆသျဖင့္ ယခုကဲ့သို႔ “တန္ျပန္ တိုက္ခိုက္ေဖာက္ခြဲျခင္း” ျဖစ္သည္ဟု WBURF က ေျပာသည္။ စစ္အာဏာ သက္ဆိုးရွည္ေစရန္သာ ရည္ရြယ္သည့္ ၂၀၁၀ ခု ေရြးေကာက္ပြဲကိုလည္း လက္မခံႏိုင္ေၾကာင္းလည္း ေျပာသည္။ ထို႔အျပင္ မၾကာေသးမီက အက်ဥ္းသား ၆,၀၀၀ ေက်ာ္ ျပန္လႊတ္ရာတြင္လည္း ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသား အနည္းငယ္သာ ပါဝင္ျခင္းကို လက္မခံႏိုင္ေၾကာင္းႏွင့္ ကုလသမဂၢႏွင့္ ႏိုင္ငံတကာအစိုးရမ်ား၊ အစိုးရမဟုတ္သည့္ အဖြဲ႔မ်ားက မ်က္လံုးစံုမိွတ္ ေထာက္ခံပါက ကမၻာေပၚတြင္ သနားစရာ အေကာင္းဆံုး မ်က္မျမင္ အဖြဲ႔မ်ားဟု သူတို႔က သေရာ္လိုက္သည္။ ယမန္ေန႔က ဗံုးေပါက္ကြဲမႈသည္ စစ္တပ္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးကို ျမန္မာႏိုင္ငံ၌ စတင္ အသက္သြင္းခဲ့ေသာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေနဝင္း၏ စစ္အာဏာသိမ္းမႈ ၄၇ ႏွစ္ျပည့္ေျမာက္မႈႏွင့္လည္း တိုက္ဆိုင္ေနၿပီး၊ ေပါက္ကြဲမႈ ျဖစ္ပြားခဲ့ေသာ ပဒုမၼာကြင္းတည္ရွိရာ ေျမနီကုန္းႏွင့္ လွည္းတန္းတို႔သည္ ၁၉၈၈ ခု လူထုဆႏၵျပပြဲမ်ားအတြင္း စစ္တပ္က ပစ္ခတ္ႏွိမ္နင္းမႈမ်ား ရွိခဲ့ေသာ ေနရာမ်ား ျဖစ္သည္။

ျမန္မာေတြသာ ေျဖ႐ွင္းရမည့္ ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရး (သတင္းသံုးသပ္ခ်က္)

မင္းႏိုင္သူ/ ၄ မတ္ ၂၀၀၉
ထုိင္းႏုိင္ငံ၌ က်င္းပခဲ့သည့္ အာဆီယံ ထိပ္သီးအစည္းအေ၀းတြင္ ျမန္မာစစ္အစုိးရအေနျဖင့္ ၄င္းတုိ႔ ခ်မွတ္ထားသည့္ လမ္းၫႊန္ေျမပုံအတုိင္း ဆက္လက္အေကာင္အထည္ေဖာ္ရန္ အာဆီယံေခါင္းေဆာင္မ်ားက တိုက္တြန္းခဲ့ၾကသည္။

ျမန္မာစစ္အစုိးရအေနျဖင့္ ကုလသမဂၢႏွင့္ ဆက္လက္ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ရန္ႏွင့္ ေၾကညာထားသည့္ လမ္းၫႊန္ေျမပုံအတုိင္း အေကာင္အထည္ေဖာ္ရန္ အာဆီယံ ေခါင္းေဆာင္မ်ားက တုိက္တြန္းခဲ႔ေၾကာင္း ထုိင္း၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ အာဘီဆစ္က ေျပာသည္။

ယင္းကဲ့သုိ႔ တုိက္တြန္းလုိက္ျခင္းသည္ နအဖက က်င္းပေပးမည္ဆုိေသာ ေရြးေကာက္ပြဲကုိ ေထာက္ခံသည့္ သေဘာလကၡဏာတရပ္ျဖစ္သည္။

အာဆီယံႏွင့္ ကုလသမဂၢတို႔မွာ နအဖက က်င္းပေပးမည္ဆုိေသာ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲကုိသာ အာ႐ုံျပဳေနၾကၿပီး တရား၀င္ပယ္ဖ်က္ျခင္းမျပဳရေသးေသာ ၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲ ရလဒ္ကုိ ေမ႔ထားခဲ့ၾကၿပီ ျဖစ္သည္။

ထုိကဲ့သုိ႔ ေရြးေကာက္ပြဲ ရလဒ္တခုကို တရား၀င္ပယ္ဖ်က္ျခင္းမျပဳေသးဘဲ ေနာက္ေရြးေကာက္ပြဲတခုဆီ ေျခလွမ္းေနျခင္းမ်ဳိး ကမာၻ႔ႏုိင္ငံေရးဇာတ္ခုံတြင္ မရွိဟု ႏုိင္ငံေရးစာေပမ်ား ေရးသားေနေသာ ဗကပေျပာခြင့္ရပုဂၢဳိလ္ ရဲေဘာ္ဖုိးသံေခ်ာင္းက ေျပာသည္။

ယင္းကဲသို႔ျဖစ္ရျခင္းမွာ ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရး အေျပာင္းအလဲသည္ က်န္ႏုိင္ငံမ်ားအေပၚ သက္ေရာက္ႏုိင္မႈ အားနည္းျခင္းေၾကာင့္ က်န္ႏုိင္ငံမ်ားက စိတ္မ၀င္စားေတာ့ျခင္း ျဖစ္သည္ဟု လည္း သုံးသပ္သည္။

ထုိ႔ေၾကာင့္ ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရးကို လူထုကသာ အေျပာင္းအလဲလုပ္ႏုိင္မည္၊ ျပည္တြင္းရွိ အဖြဲ႔အစည္းမ်ား ကုိယ္တုိင္သာေျဖရွင္းရမည္၊ ျပည္ပအဖြဲ႔အစည္းမ်ားမွာ ၀ါဒျဖန္႔အလုပ္သာ လုပ္ႏုိင္သည္ဟု ရဲေဘာ္ဖုိးသံေခ်ာင္းက ေထာက္ျပသည္။

ျပည္တြင္းရွိ ၀ါရင့္ႏုိင္ငံေရးသမားႀကီး သခင္ခ်န္ထြန္းကမူ ႏုိင္ငံေရးလႈပ္ရွားသူမ်ားအေပၚ နအဖ၏ ျပင္းထန္ေသာ ဖိႏွိပ္မႈမ်ားေၾကာင့္ ျပည္တြင္းလူထုအေနျဖင့္ အန္အယ္လ္ဒီက ျပဳလုပ္ေနေသာ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားလႊတ္ေရး လက္မွတ္ေကာက္ယူမႈမ်ားမွာပင္ ပါ၀င္လာႏုိင္မႈ သိပ္မရွိဟု ဆုိသည္။

အမွန္တကယ္လည္း နအဖစစ္အစုိးရက ေရြးေကာက္ပြဲနီးလာခ်ိန္တြင္ အတုိက္အခံ ႏုိင္ငံေရးအင္အားစုမ်ားကုိ ႏွစ္ရွည္ေထာင္ဒဏ္မ်ား ခ်မွတ္ျပျခင္းျဖင့္ လူထုထံ အေၾကာက္တရား စိတ္ဓာတ္ သြတ္္သြင္းေပးေနသည္။

“ဆုိလုိတာက ဗ်ာ။ အထဲကလူေတြလုပ္မွရမွာ ဟုတ္ေပမယ့္ အထဲမွာကလည္း ႏုိင္ငံေရး လႈပ္ရွားသူေတြကို ေထာင္ေတြခ်၊ ဘာေတြခ်ေနေတာ့ အခု အန္အယ္လ္ဒီက လုပ္ေနတဲ့ လက္မွတ္ထုိးလႈပ္ရွားမႈမွာေတာင္ လူထုအား ဘယ္ေလာက္ပါသလဲ။ လူဦးေရသန္း (၅၀) ေက်ာ္ ရွိတဲ့အထဲမွာ လက္မွတ္ (၅) ေသာင္းရေအာင္ စုႏုိင္သလား။ (၅) သိန္းရေအာင္ စုႏုိင္လုိ႔လား။ တက္ႂကြလႈပ္ရွားတဲ့ ၿမဳိ႕နယ္ေတြမွာပဲ အနည္းအက်ဥ္း လႈပ္ရွားသံၾကားေနရ တာပဲ။ အဲဒီလုိလႈပ္ရွားတဲ့ သူေတြမွာလည္း အေႏွာင့္အယွက္ အမ်ဳိးမ်ဳိးႀကဳံေနၾကရတယ္။ ဒီေတာ့ အန္အယ္လ္ဒီက လူထုေထာက္ခံမႈရေအာင္ ဘယ္ေလာက္လုပ္ႏုိင္မလဲ” ဟု သခင္ခ်န္ထြန္းက လူထုေထာက္ခံမႈႏွင့္ အန္အယ္လ္ဒီ၏ လုပ္ႏုိင္စြမ္းကုိ ေထာက္ဆသည္။

အကယ္စင္စစ္လည္း ၂၀၀၃ ခုႏွစ္ ဒီပဲယင္းအေရးအခင္းၿပီးကတည္းက နအဖစစ္အစုိးရက အေၾကာင္းျပခ်က္မရွိဘဲ အန္အယ္လ္ဒီပါတီ၏ ၿမိဳ႕နယ္႐ုံးခြဲမ်ားကုိ ပိတ္ပစ္လုိက္သျဖင့္ အန္အယ္လ္ဒီပါတီ၏ စည္း႐ုံးႏုိင္မႈမွာ က်ဆင္းေနခဲ့ရသည္။

သုိ႔ေသာ္လည္း စည္း႐ုံးႏိုင္မႈ က်ဆင္းျခင္းသည္ ေထာက္ခံမႈက်ဆင္းျခင္း မဟုတ္ေပ။

“လူထုဘက္က ဆေနတာမ်ဳိး။ ေစာင့္ၾကည့္ေနတာမ်ဳိးပဲ ျဖစ္မွာ။ စက္တင္ဘာ သံဃာ့ အေရးအခင္းကုိ ဘယ္သူကမွ ေမွ်ာ္လင့္မထားတဲ့၊ ဘယ္တုန္းကမွ မၾကားဘူးတဲ့ သံဃ့ာ အသုိင္းအ၀ုိင္းကေန ေပၚထြက္လာေသးတာပဲ။ လူထုအုံႂကြမႈဆုိတာက အဓိကလုိအပ္ေန တာက ေခါင္းေဆာင္မႈပါ။ ေခါင္းေဆာင္မႈဆုိတာက တရား၀င္အဖြဲ႔အစည္းေတြထဲကလည္း ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မယ္။ ေျမေအာက္ အဖြဲ႔ေတြထဲကလည္း ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မယ္။ လက္နက္ကုိင္အဖြဲ႔ေတြ ထဲကလည္း ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မယ္။ အဲဒီလုိအဖြဲ႔အစည္းေတြက လူထုႀကီးနဲ႔ လုိအပ္တဲ့အခ်ိန္မွာ လုိအပ္သလုိ ေပါင္းစပ္လုိက္ႏုိင္ဖုိ႔က အေရးႀကီးတာပါ” ဟု ရဲေဘာ္ဖုိးသံေခ်ာင္းက သုံးသပ္ျပသည္။

လူထုလုိက္ပါႏုိင္မႈ အားနည္းေနၿပီဟု ယူဆေသာ သခင္ခ်န္ထြန္းက ျပည္ပအဖြဲ႔အစည္းမ်ား၊ ႏုိင္ငံမ်ားအေနျဖင့္လည္း ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရးကို ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈမလုပ္ႏုိင္၊ ကုလသမဂၢ ကုိယ္စားလွယ္မ်ားပင္ နအဖက လာဆုိမွလာ၊ သြားဆုိမွသြားရသည့္ အေျခအေနျဖစ္ေနသည္ ဟုလည္း ေျပာသည္။

ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရး တုိးတက္ေရးအတြက္ မၾကာခဏသြားလာေနရေသာ မစၥတာဂမ္ဘာရီကမူ မစၥတာဘန္ကီမြန္း အေနျဖင့္ စစ္အစုိးရအား အက်ပ္ကုိင္ခုိင္း၍မရဘဲ တုိက္တြန္းသည့္နည္း၊ ဆြဲေဆာင္သည့္နည္းမ်ဳိးျဖင့္သာ ေဆာင္ရြက္ႏိုင္သည္ဟု ဆုိသည္။

သို႔ေသာ္ မစၥတာဂမ္ဘာရီအေနျဖင့္္ နအဖ၏ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲကုိသာ အေလးေပး ေျပာၾကားေနျခင္းမသင့္ဟု အတုိက္အခံမ်ားက ယူဆသည္။ ၾကား၀င္ေစ့စပ္သူပီပီ ေတြ႔ဆုံ ေဆြးေႏြးေရး ျဖစ္ေပၚလာရန္ကုိသာ ဦးစားေပးေဆာင္ရြက္သင့္ေၾကာင္း အတုိက္အခံမ်ားက ေျပာၾကသည္။

နအဖက ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲက်င္းပမည္ဟု ေျပာဆုိေနေသာ္လည္း ယခုအခိ်န္အထိ ပါတီဖြဲ႔စည္းခြင့္ဆုိင္ရာ ဥပေဒမ်ားကို ယခုအခ်ိန္အထိ ထုတ္ျပန္ေပးျခင္း မရွိေသးေပ။ ထုိကဲ့သုိ႔ ထုတ္ျပန္ျခင္း မရွိေသးေသာ္လည္း ေရြးေကာက္ပြဲကို ကုလသမဂၢေလ့လာခြင့္ရမည္ဟု နအဖ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္က ထုိင္း၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ အာဘီဆစ္ကို ထုတ္ေဖာ္ေျပာၾကားခဲ့ၿပီ ျဖစ္သည္။

ယင္းကဲ့သုိ႔ ယခုအခ်ိန္ထိ ပါတီဖြဲ႔စည္းခြင့္ဆုိင္ရာဥပေဒ၊ ေရြးေကာက္ပြဲဥပေဒမ်ား ထုတ္ျပန္ မေပးေသးသည္မွာ နအဖဘက္မွ မ႐ုိးသားသည့္ လကၡဏာမ်ားျဖစ္ေၾကာင္း အန္အယ္လ္ဒီ၏ တုံ႔ျပန္မႈကို ေစာင့္ေနသည္ဟု ျမင္မိေၾကာင္း ရဲေဘာ္ဖုိးသံေခ်ာင္းက ေထာက္ျပေျပာဆိုသည္။

“နအဖဘက္ကေတာ့ ရွင္းတယ္ေလ။ သူတို႔ရဲ႕ေျမပုံနဲ႔ ေရြးေကာက္ပြဲကို အေကာင္အထည္ ေဖာ္မွာပဲ။ လာမည့္ ေရြးေကာက္ပြဲဟာ သဏၭာန္သက္သက္သာ ျဖစ္တယ္ေလ။ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲ ဆုိေတာ့ ႏုိင္ငံေတာ္အာဏာရဲ႕ အဓိကက်တဲ့ သမၼတေနရာေတြ၊ ၀န္ႀကီးေနရာေတြမွာ သူတုိ႔ စစ္တပ္ဘက္က ရေအာင္လုပ္ထားၿပီးၿပီ။ ဒါေၾကာင့္မုိ႔ ဘယ္သူလာၾကည့္ၾကည့္ရတယ္။ တရားမွ်တတယ္ဆုိတာကို ေဖာ္ျပမွာပဲ။ အာဏာက သူတုိ႔လက္က ေျပးမလြတ္ေတာ့ဘူးေလ။ ဒါေၾကာင့္ သူတို႔က အင္မတန္ သေဘာထားႀကီးေလဟန္ လာပါ၊ ေလ႔လာပါလုပ္ေနတာ။ အန္အယ္လ္ဒီဘက္ကက်ေတာ့လည္း တျခားအဖြဲ႔ေတြနဲ႔မတူဘူး။ သူတုိ႔က ၁၉၉၀ မွာ လူထုက ေရြးေကာက္တင္ေျမႇာက္ထားတဲ့ အဖြဲ႔။ တျခားအဖြဲ႔ေတြ ေရြးေကာက္ပြဲ၀င္လို႔ ဘာမွေျပာစရာ မရွိဘူး။ ဒါေပမယ့္ အန္အယ္လ္ဒီက ၀င္လုိက္လုိ႔ရွိရင္ အဲဒီ mandate ကို စြန္႔လႊတ္ပစ္လုိက္ ရမယ္။ ျပည္သူလူထုရဲ႕ ယုံၾကည္မႈကို ေဖာက္ဖ်က္လုိက္ရာ ျဖစ္သြားႏုိင္တယ္။ အန္အယ္လ္ဒီ အေနနဲ႔ကေတာ့ က်ေနာ္ထင္တယ္ ထူးျခားတဲ့ အေျပာင္းအလဲမရွိရင္ ေရြးေကာက္ပြဲ၀င္မွာ မဟုတ္ဘူးထင္တယ္” ဟု ရဲေဘာ္ဖုိးသံေခ်ာင္းက သုံးသပ္ျပသည္။

ထူးျခားသည့္ အေျပာင္းအလဲဆုိသည္မွာ နအဖဘက္မွ အေျပာင္းအလဲႏွင့္ အန္အယ္လ္ဒီ ပါတီတြင္း အေျပာင္းအလဲကို ေျပာဆုိျခင္းျဖစ္သည္ဟု ရဲေဘာ္ဖုိးသံေခ်ာင္းက ရွင္းေသာ္လည္း အေသးစိတ္ကုိ ေျပာရန္မသင့္ဟု ဆုိသည္။

၀ါရင့္ႏုိင္ငံေရးသမားႀကီး သခင္ခ်န္ထြန္းကမူ အန္အယ္လ္ဒီပါတီ ေရြးေကာက္ပြဲ ၀င္သင့္သည္ ဟု ေျပာသည္။ ထို႔ျပင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကဲ့သုိ႔ေသာ ႏုိင္ငံျခားသားႏွင့္ လက္ထပ္ထား သူမ်ားကုိလည္း ျမန္မာႏုိင္ငံသားအျဖစ္ မစြန္႔လႊတ္ခဲ့လ်င္ ေရြးေကာက္ပြဲ ၀င္ဖို႔ ခြင့္ျပဳသင့္သည္ ဟုပါ ဆက္လက္ ေျပာဆုိသည္။

ေရြးေကာက္ပြဲတြင္လည္း ဖြဲ႔စည္းပုံ အေျခခံဥပေဒ ဆႏၵခံယူပြဲကဲ့သုိ႔ မျဖစ္ရေအာင္ ႏုိင္ငံတကာ ေစာင့္ၾကည့္ေလ့လာသူမ်ားကုိ ဖိတ္ၾကားေပးသင့္သည္ဟု ဆုိသည္။

သခင္ခ်န္ထြန္းက “ေရြးေကာက္ပြဲလုပ္ရင္ ေစာင့္ၾကည့္ေလ့လာသူေတြပါရမယ္။ က်ေနာ္ ထင္တယ္ ဖြဲ႔စည္းပုံ ဆႏၵခံယူပြဲတုန္းကလုိေတာ့ သြားလုိ႔မရဘူး။ က်ေနာ္လည္း ေမးၾကည့္ ပါတယ္။ နယ္ကအမ်ဳိးသမီးတေယာက္ အလည္ေရာက္လာလုိ႔ေမးၾကည့္ေတာ့ ဆႏၵခံယူပြဲတုန္း က ရယကေတြကပဲ အိမ္မွာ လူဘယ္ႏွစ္ေယာက္ရွိလည္း ေမးၿပီး ရယကေတြကပဲ ထည့္သြား တာတဲ့။ အဲဒါမ်ဳိးေတြက အမ်ားႀကီးပဲ။ လာမယ့္ဟာကုိေတာ့ အဲလုိလုပ္လို႔မသင့္ဘူး။ လုပ္ရင္လည္း အစုိးရကို အကာအကြယ္ေပးထားတဲ့ တ႐ုတ္တုိ႔ ႐ုရွတုိ႔ပါ မ်က္ႏွာပ်က္စရာေတြ ျဖစ္ကုန္မယ္။ ဆုိေတာ့ ဒီလုိေစာင့္ၾကည့္သူေတြလည္းပါမယ္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္တုိ႔လုိ ပုဂၢဳိလ္မ်ဳိးေတြလည္းပါမယ္ဆုိရင္ အန္အယ္လ္ဒီပါတီ ေရြးေကာက္ပြဲ၀င္သင့္တယ္” ဟု ေျပာသည္။

သခင္ခ်န္ထြန္း၏ တုိက္တြန္းခ်က္မွာ အန္အယ္လ္ဒီပါတီက ေတာင္းဆုိထားသည့္ ဖြဲ႔စည္းပုံ ဥပေဒျပင္ဆင္ေရး သေဘာမ်ဳိးသာျဖစ္ေနသျဖင့္ နအဖဘက္မွ လက္ခံႏုိင္မည္မဟုတ္ေပ။

မည္သုိ႔ပင္ဆုိေစကာမူ ကုလသမဂၢက နအဖ၏ လမ္းၫႊန္ေျမပုံ (၇) ခ်က္ကို ပယ္ဖ်က္ႏုိင္စြမ္း မရွိသကဲ့သုိ႔ အာဆီယံကလည္း ယင္းအတုိင္းဆက္သြားရန္ကုိပင္ တုိက္တြန္းေနၿပီျဖစ္ရာ ျမန္မာ့အေရး အေျပာင္းအလဲသည္ ျပည္သူလူထုႏွင့္ ျပည္သူလူထုက ေရြးေကာက္ထားေသာ အန္အယ္လ္ဒီပါတီအေပၚတြင္သာ အဓိက မူတည္ေနၿပီျဖစ္သည္။