



အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု တက္ဆက္ျပည္နယ္ ဖို႔ေဝါ့သ္ၿမိဳ႕တြင္ ေနထိုင္ေသာ ကရင္နီလူမ်ဳိးမိသားစုမ်ား စုေပါင္း၍ ဇႏၷဝါရီ ၈ ရက္၊ စေနေန႔တြင္ ေတြ႕ဆံုေဆြးေႏြးပြဲ လုပ္ၾကေၾကာင္း သတင္းရရွိသည္။
တပ္မေတာ္ ေဆးတကၠသိုလ္ အပတ္စဥ္ (၁၂) ေက်ာင္းဆင္းပြဲ အခမ္းအနားတြင္ ဒီဇင္ဘာ ၂၄ ရက္ေန႔က ေတြ႔ရေသာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး သန္းေရႊႏွင့္ ထိပ္တန္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ား။ (ဓာတ္ပံု - AP)









သဘာဝ၏ျဖစ္တည္ေနေသာနိယာမတရားကိုယ္တိုင္ပင္လ်က္က စ၊ လယ္၊ ဆံုး။ မနက္၊ ေန႔လည္၊ ည။ ေမြးဖြား၊ ရွင္သန္၊ ေသဆံုး။ နိဒါန္း၊ စာကိုယ္၊ နိဂုံး။ တို၊ လတ္၊ ရွည္။ ညံ့၊ သင့္၊ ေကာင္း…….စသျဖင့္ သံုးပိုင္း သံုးမ်ဳိး အၿမဲကြဲျပားေနရာ ညီညြတ္ေရးဆုိေသာစကားစုသည္ပင္ ညီ၊ ညြတ္၊ ေရး ဟူ၍ သံုးပိုင္းကြဲျပားသည္မွာ မဆန္း။ ယခင္ကလည္း ကြဲခဲ့ၾကသည္။ ယခုလည္း ကြဲေနၾကသည္။ ေနာင္လည္းပဲ ကြဲၾကလိမ့္မည္ဆိုသည္မွာ ေလာကဓမၼထာဟူ၍သာ…။
စစ္အစိုးရက သူ႔အတြက္သူလုပ္သည့္ ေရြးေကာက္ပြဲကို မည္သူေတြ လက္ခံသည္ျဖစ္ေစ၊ လက္မခံသည္ျဖစ္ေစ ကၽြႏ္ုပ္တို႔ အားလံုးသည္ ရန္သူေတြ မဟုတ္ပါ။ သင္တို႔၊ ကၽြႏု္ပ္တို႔အတြက္ ဘံုရန္သူ အာဏာရွင္စနစ္သည္ ယခင္နဂုိကတည္းကပင္ ရွိၿပီးသား မဟုတ္ပါေလာ။ ကၽြႏ္ုပ္တို႔သည္ ပန္းတုိင္တစ္ခုတည္းကို အသြင္မတူသည့္ပံုသ႑န္ျဖင့္ စစ္မ်က္ႏွာ ႏွစ္ဖက္ဖြင့္ၿပီး တိုက္ေနျခင္းမွ်သာ။ ရန္သူမ်ားကို မိတ္ေဆြျဖစ္ေအာင္ မလုပ္ႏိုင္ခင္ မိတ္ေဆြမ်ားကို ရန္သူျဖစ္ေအာင္ မလုပ္သင့္သည္ မဟုတ္ပါေလာ။ ဘာမွ် မလုပ္ေဆာင္ခဲ့ေသာ သာမန္လူထက္စာလွ်င္ ကၽြႏု္ပ္တို႔သည္ ဘဝမ်ားကို ကိုယ္စီစေတး၍ စစ္ေသနတ္ေျပာင္းဝေရွ႕တည့္တည့္ ေနာက္မဆုတ္တမ္း ရင္ဘတ္ခ်င္းပူး၍ ေလွ်ာက္ခဲ့ၾကသည္မွာ အမွန္ပင္။
ရန္သူ႔စည္းဝိုင္းထဲဝင္ၿပီး တိုက္ေသာေရာင္းရင္းအား စစ္အာဏာရွင္စံနစ္အား တိုက္ေနသည့္ ရဲေဘာ္ရဲဘက္အျဖစ္မွ ေဘးထြက္သြားေအာင္ ရန္သူႏွင့္ပူးေပါင္းသည့္ ရန္သူ႔လူအျဖစ္ တံဆိပ္ကပ္ျခင္းမ်ဳိးကို ကၽြႏု္ပ္တို႔ ဆင္ျခင္သင့္ပါသည္။ စစ္အစိုးရသည္ ကၽြႏ္ုပ္တို႔အားလံုး၏ ဘဝမ်ားကို တြန္႔ေၾကက်ဳိးပ်က္သြားေအာင္ ေထာင္သြင္းအက်ဥ္းခ်၍ စိတ္ပိုင္း၊ ရုပ္ပိုင္း စနစ္တက် ခ်ဳိးႏွိမ္ဖ်က္ဆီးခဲ့ၾကသည္။ ကၽြႏု္ပ္တို႔ ၾကံ့ၾကံ့ခံ၊ အံတုႏိုင္ခဲ့ၾကသည္။ ယခုမူလည္း လႊတ္ေတာ္ထဲတြင္ စီးပြားေရးသမားမ်ား ထည့္၍ ကၽြႏ္ုပ္တို႔၏လူမ်ားအား ဖ်က္ဆီးၾကပါအံုးမည္။ စစ္အစိုးရသတ္မွတ္ထားေသာ တပ္မေတာ္သားကိုယ္စားလွယ္ ၂၅%မွာ စာရြက္ေပၚမွာသာျဖစ္၍ လက္ေတြ႕မွာမူ ထို၂၅%သည္ ကၽြႏု္ပ္တို႔အတိုက္အခံမ်ားအတြက္ ရည္စူးကာေပးထားၿပီး ျဖစ္ၿပီး သူက ၇၅%ယူမည္ မွာ မၾကာမီကာလတြင္ ေျမႀကီးလက္ခတ္မလြဲ ေတြ႕ျမင္ၾကရေပမည္။ (စကားခ်ပ္။ ။အတိုက္အခံဘက္က ကိုယ္စားလွယ္ ၂၅%မျပည့္မီေတာင္ နအဖက ျပည့္ေစလိုေသာဆႏၵပင္ ရွိေနပါေၾကာင္း)
လႊတ္ေတာ္တြင္ အမ်ားစုျဖစ္ေနမည့္ အရပ္ဝတ္တျဖစ္လဲ စစ္အစိုးရအား မည္သည့္စီးပြားေရးသမားမွ်မွ သူတို႔ခံစားခြင့္ ရရွိေနမႈကို ဘဝပ်က္ခံၿပီး အံတုလိမ့္မည္ မဟုတ္ပဲ ကိုယ့္ကိုသာ ျပည္သူမ်ားေဝဝါးသြားရန္ ေၾကာ္ျငာေပးဖို႔ (သူတို႔ အက်ဳိးစီးပြားအတြက္ စစ္အစိုးရအလိုက်)ကၽြႏ္ုပ္တို႔၏လူမ်ားကို ဖ်က္ဆီးၾကပါအံုးမည္။ ကိုယ့္လူမ်ားဆီမွ ထြက္လာေသာစကားထဲမွ လိုအပ္ေသာအပိုင္း ကိုယူ၍ ႏိုင္ငံေရးအျမတ္ထုတ္၊ လုပ္စားသြားျခင္းလည္း ခံရပါအံုးမည္။ ဘယ္လိုမွညွိႏႈိင္း၍ မရသည့္အဆံုး လူမိုက္မ်ားျဖင့္ လက္စတုံးပစ္လိုက္ျခင္းကိုလည္း မိမိတို႔၏လူမ်ား ရင္ဆိုင္ရပါအံုးမည္။ ဒီခေလးအကြက္ေလးေတြကို ျဖတ္သန္းလာခဲ့သည့္ သမိုင္းေၾကာင္းက သူ႔ကိုယ္သူ ေကြးေကာက္ခြင့္မေပးသည့္အျပင္ ခံယူခ်က္၊ ယံုၾကည္ခ်က္တို႔ကလည္း ေသေတာင္ အေလွ်ာ့ေပးမယ့္ သူမ်ား မဟုတ္လို႔ ကိစၥမရွိေသာ္လည္း ေရွ႕သို႔ထိုးေဖာက္မႈတစ္ခုအတြက္ ကိုယ့္ရဲေဘာ္ေဟာင္းမ်ားမွာ တြန္းအားေနာက္ခံ လိုေနသည္မွာ ေတာ့ အမွန္ပင္ ျဖစ္ပါသည္။ ၿပိဳင္တူ တြန္းလွ်င္ ေရြ႕ႏိုင္သည္မဟုတ္ပါလား။
ျပည္သူမ်ားအကုန္ထြက္ခဲ့ၾကေသာ္လည္း လက္နက္ကိုင္စစ္တပ္ကမပါ၊ လက္နက္ကိုင္ရွိျပန္ေသာ္လည္း ျပည္သူကမပါ၊ ဒါနဲ႔ပင္ သံသရာရွည္ခဲ့ၾကသည္။ ေအာင္ျမင္မႈကို ဘက္တစ္ဖက္တည္းက သတ္မွတ္လို႔မရ၊ ဘက္ေပါင္းစံုေအာင္ျမင္မွ ေအာင္ျမင္သည္ဟု လူအမ်ားစုက လက္ခံၾကသည္။ အစကတည္းက လူတိုင္းသိရွိေနေသာ အေျဖထြက္ၿပီးသား ေရြးေကာက္ပြဲျဖစ္၍ စစ္တပ္ကို တရားဝင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ရေအာင္ လုပ္တဲ့ဟာပါကြာ၊ မထူးပါဘူးလို႔ ဆိုျပန္ရင္လည္း မိမိတို႔၏အတိုက္အခံဘဝမွာ ကိုယ္ယံုၾကည္ရာ ကိုယ္အမွန္ထင္ၿပီး ကိုယ္သန္ရာကိုသာ ေဇာင္းေပးၿပီးလုပ္ေနေသာအဆင့္သာ ရွိေနအံုးမည္။ ျဖစ္ခ်င္တာထက္ ျဖစ္သင့္တာကို (နည္းလမ္းေပါင္းစံုျဖင့္) လုပ္သင့္ပါသည္။
စစ္တပ္တြင္ တိုက္ရင္းစည္းရုံး၊ စည္းရုံးရင္းတိုက္ ဆိုသည့္အဆင့္သည္ ကာလမ်ားစြာျဖတ္ေက်ာ္ခဲ့ၿပီးျဖစ္၍ ယခုခ်ိန္မွာမူ လုယက္၊သတ္ျဖတ္ႏိုင္သည့္ အေထြေထြစိုးမိုးႏိုင္သြားသည့္အဆင့္ကိုပင္ ေရာက္ေနၿပီ။ မိမိတို႔မွာ တိုက္ရင္းစည္းရုံးသည့္အဆင့္ပင္ ပီပီျပင္ျပင္ မေရာက္ႏိုင္ၾကေသး။ အထက္ပိုင္းက ေျပာခဲ့သလို နိယာမတရားအရ တေသြးတသံတမိန္႔ဆိုေသာစစ္တပ္တြင္လည္း တေသြး၊ တသံ၊ တမိန္႔ဆိုၿပီး ၃ပိုင္းကြဲလ်က္ ရွိေနမည္မွာလည္း ကၽြန္ေတာ္တို႔အားလံုး သတိခ်ပ္စရာပင္။..
ထို႔ေၾကာင့္ ယခုေရြးေကာက္ပြဲက႑တြင္လည္း သေဘာတူျခင္း၊ မတူျခင္း ပဋိပကၡမွာ ရပ္ခံေနတာထက္ ေက်ာ္လြန္ၿပီး မိမိကိုယ္တိုင္သည္ပင္ ၂ျဖာေသာဗ်ဴဟာကို ခ်မွတ္ၿပီး ဘက္ႏွစ္ဖက္စလံုးမွ နည္းလမ္းေပါင္းစံုျဖင့္ တုိက္ပြဲဝင္သင့္ပါေၾကာင္းကို စစ္အာဏာရွင္စနစ္မွ ဒီမိုကေရစီစနစ္သို႔ ကူးေျပာင္းေရးခရီးစဥ္အတြက္ တိုက္တြန္းႏႈိးေဆာ္အပ္ေပသည္။
ေမာင္ပြႀကီး (ေရႊဝါေရာင္)
(မွတ္ခ်က္။ ။ ေဆာင္းပါးရွင္ ေမာင္ပြႀကီးသည္ စစ္အစိုးရမွျပဳလုပ္ေသာ ေရြးေကာက္ပြဲအား (လံုးဝ) အယံုအၾကည္မရွိေသာသူ တစ္ဦးျဖစ္ပါသည္။ ကံေကာင္းျခင္းက လက္ညွဳိးေလးတစ္ေခ်ာင္းေပးလာျခင္းကို အမိအရကိုင္ဆုပ္ၿပီး လက္ျပင္တခုလံုးပါေအာင္ ဆြဲယူလိုျခင္းမွ်သာ..)
ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ရွိ ရပ္ကြက္မ်ားတြင္ လိုက္လံ မဲဆြယ္စည္း႐ံုးေနေသာ ႀကံ့ဖြံ႔ပါတီမွ အမ်ိဳးသမီးမ်ား။ ႀကံ့ဖြံ႔ပါတီသည္ ေဆးကုသေပးျခင္း၊ လမ္းခင္းေပးျခင္း အပါအဝင္ နည္းမ်ိဳးစံုသံုး၍ မဲဆြယ္လ်က္ရွိသည္ (ဓာတ္ပံု - Reutres)
ဘ၀ရဲ႕ႏြမ္းေၾကမႈမ်ားကို ျဖတ္သန္းခဲ့ဖူးသူတစ္ေယာက္အဖို႕ အဓိက အခက္အခဲ မ်ားကိုပင္ သာမညျဖစ္သြားေအာင္ ျပဳမူေနထိုင္တတ္ေသာ္လည္း ဖိစီးမႈေသာကဒဏ္ကို လူမသိသူမသိ လူးလိမ့္ခံစား ေနရသည္မွာကား ဓမၼထာတစ္ခုလို ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ ျဖစ္တည္ေနခဲ့သည္..........။
ဘ၀ရဲ႕ရုပ္တုကို သရုပ္သကန္ေဖာ္ရာ၌ မလိုအပ္ေသာ၊ ပိုေနေသာ အပိုင္းအစမ်ားကို ရွင္းလင္း၍ ပီျပင္ေအာင္ ထုဆစ္ရေသာ္လည္း တိုးတိုက္ ထိရွမႈ မ်ားႏွင့္ ခက္ခဲၾကမ္္းတမ္းျခင္းတို႕ကိုေတာ့ ျဖတ္သန္းမႈ သမိုင္းအေနျဖင့္ ထားရစ္ခဲ့ ရမည္ျဖစ္ေပသည္။..........
အကဲဆတ္၍ တိမ္းေစာင္းမရသည့္အပိုင္းသို႕ေရာက္လွ်င္ မွန္ကန္ တိက်ေသာဆံုးျဖတ္ခ်က္ သည္ပင္လွ်င္ ကိုယ့္သံသယျဖင့္ ကိုယ္ျပန္ဖတ္ကာ ေ၀၀ါး ေတြေ၀တတ္ေသးသည္လည္း ရွိေသးသည္။
မလူးသာ၊ မလြန္႕သာက်င္လည္ရင္း အရာရာကို သတိျဖင့္ဆင္ျခင္တတ္ရန္ သင္ယူခဲ့ၿပီးေနာက္ အခ်ိန္မေလာက္ျခင္း၊ အထီးက်န္မဆန္ေသာ္လည္း မသိမသာ ေ၀းကြာလာျခင္းႏွင့္ ရင့္က်က္မႈ အစပ်ဳိးခ်ိန္မွာပင္ ဆန္႕က်င္ဘက္ႏွစ္ခု၏ ရုိက္ခတ္ျခင္း လႈိင္းမ်ားကိုပါ ဥေပကၡာျပဳ ေနႏိုင္ေအာင္ က်ေနာ္ ႀကိဳးစားရမည္လား ဆိုသည္ကိုပင္ မေ၀ခြဲႏိုင္ ျဖစ္ရျပန္သည္။
ေကာက္ေၾကာင္းတခ်ဳိ႕၏စစ္တမ္းမ်ားတြင္ ဘ၀သည္ မ်က္လွည့္လိုပင္ ျဖစ္ေနတတ္ျပန္သည္။
ေကာင္းတာလုပ္သည့္ ၀န္းက်င္ပင္လွ်င္ ေစတနာႏွင့္ ေ၀ဖန္ေထာက္ျပသူ နည္းပါးသေလာက္ ရႈံ႕ခ်၊ အျပစ္တင္၊ ကဲ့ရဲ႕သူေတြ မ်ားျပားေနသည္ကို သဘာ၀တစ္ခုအေနျဖင့္ ရပ္တည္ခဲ့ဖူးသည္။
ေကာင္းတာလုပ္ေသာ္လည္း ေကာင္းတာမျဖစ္တတ္ခဲ့တာကုိ ေတြ႕ရခဲ့သလို.............
ဆိုးေပမယ့္ ေကာင္းသြားေသာ အေျခအေနကိုလည္း ေတြ႕ၾကံဳရျပန္ပါသည္။
ေျခတစ္လွမ္းမွ မလွမ္းရေသးခင္ ႀကိဳတင္ေမာပန္းေနခဲ့ဖူးသလို.........
မေမာမပန္းပဲ ေတာင္ထိပ္ေရာက္ေနသည့္အခါလည္း ႀကံဳခဲ့ဖူးသည္။
ဤကဲ့သို႕ အစြန္းႏွစ္ဖက္ၾကား ဟိုကပ္၊ ဒီေျပးက်င္လည္ျဖတ္သန္းရင္း ကိုယ့္စိတ္၏အသံုးခ်ျခင္း ကို ခံေနရသည့္သတၱ၀ါဟုလည္း ကိုယ့္ဖာသာကိုယ္ ျပန္ဖတ္ ေနခဲ့သည့္ အႀကိမ္ေတြဟာလည္း မနည္း ေတာ့။
အရာရာ တက္မက္မႈမရွိေအာင္ က်င့္ၾကံရင္း၊ ဘ၀ကို ေပါ့ေပါ့ပါးပါးနဲ႕ ျဖတ္သန္းတတ္လာခ်ိန္တြင္ တန္ဘိုးမရွိဟု သတ္မွတ္ခံရသည္ကိုလည္း အမွတ္မထား ႏိုင္ျပန္။ ေမြးကတည္းက အငိုႏွင့္စခဲ့ေသာဘ၀ကို ေသဆံုးေသာအခါ ၿပီးျပည့္စံုသည့္ ေက်နပ္မႈ အျပံဳးႏွင့္ ေသသြားခ်င္သည္။
ဤသည္မွာ ကၽြႏ္ုပ္ ေမာင္ပြႀကီး၏ ဘ၀အေႀကာင္းပင္ ျဖစ္ပါသည္။