Friday, April 24, 2009

ပါလီမန္ဒီမိုကေရစီႏွင့္ ဥပေဒစိုးမိုးေရး (ဒုတိယပိုင္း)

၁။ ၾသကာသေလာကဟု ေခၚဆိုၾကေသာ ေရေျမေတာေတာင္ပါ၀င္သည့္ နယ္နီမိတ္ျဖင့္ ထင္ရွားစြာ သီးသန္႔ သတ္မွတ္ပိုင္းျခားထားေသာ ေဒသ (Territory)။
၂။ ထိုေျမႀကီးကို အမွီျပဳေရြ႔ ေနထိုင္ၾကေသာ ျပည္သူလူထု (Population)။
၃။ ထိုေျမႏွင့္ ထိုလူမ်ဳိးသည္ သူတစ္ပါး၏ လက္ေအာက္ခံမဟုတ္။ လြတ္လပ္ေသာ တိုင္းျပည္ႏွင့္ လူမ်ဳိးျဖစ္ေရြ႕ အခ်ဳပ္အျခာအာဏာ (Sovereignty)ရွိျခင္း။
၄။ ထိုအခ်ဳပ္အျခာ အာဏာစက္အရ အုပ္ခ်ဳပ္ေသာ အစိုးရ (Government) ရွိျခင္း။

အာဏာရွင္ႏိုင္ငံျဖစ္ေစ၊ လူတစ္စု စိုးမိုးေသာ ႏိုင္ငံျဖစ္ေစ၊ လူထုစိုးမိုးေသာ ႏိုင္ငံျဖစ္ေစ အထက္ပါ အဂၤ ါ ၄ ရပ္ႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ ႏိုင္ငံမ်ဳိးသာ ျဖစ္ေပသည္။ အခ်ဳပ္အျခာ အာဏာစက္တည္ရာ ဆင္းသက္ရာသာလွ်င္ တစ္မ်ဳိးႏွင့္ တစ္မ်ဳိး ျခားနားၾက၏ ။ ယင္းအခ်ဳပ္အျခာ အာဏာကို လူထုအေပၚသို႔ ပ်ံ႔ႏွ႔ံေစေသာအခါႏႈိက္ လူထု၏ ဆႏႏွင့္ ကိုက္ညီလွ်င္ လူထု၏ အက်ဳိးကို သက္ေရာက္သည့္အတြက္ ၄င္းအခ်ဳပ္အျခာအာဏာစက္သည္ စြဲၿမဲတည္တံ့၏။

ထိုနည္းတူစြာပင္ လူတစ္စု အုပ္ခ်ဳပ္ေသာ ႏိုင္ငံတြင္ ထိုလူတစ္စု၏အာဏာစက္ကို လူထုအေပၚသို႔ ပ်ံ႔ႏွံ႔ေစရာႏႈိက္၊ လူထုအက်ဳိး၊ လူထု၏ ဆႏႏွင့္ ကိုက္ညီေနပါက ယင္းလူတစ္စု၏အာဏာစက္သည္ စြဲၿမဲတည္တံ့မည္ ျဖစ္ေပသည္။

အခ်ဳပ္အျခာအာဏာပိုင္သည္ လူထုျဖစ္ပါက ထိုအခ်ဳပ္အျခာအာဏာပိုင္ လူထု၏အာဏာစက္သည္ လူထုအေပၚသို႔ ျပန္လည္ပ်ံ႔ႏွံ႔ေရက္ရွိလာသည့္အခါတြင္ လူထု၏ ဆႏ၊ လူထု၏အက်ဳိးသာ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ တန္ျပန္မႈ (Reactionary)၊ ေတာ္လွန္မႈ (Revolt or Revolution) မ်ဳိး မျဖစ္မူေရြ႕၊ လူထု၏အခ်ဳပ္အျခာ အာဏာသည္လည္း တည္တံ့ခိုက္ၿမဲျခင္း ရွိႏိုင္ေပသည္။

အခ်ဳပ္အျခာအာဏာစက္ကို လက္ေတြ႔ အေကာင္အထည္ေဖၚလွ်င္ ဥပေဒႏွင့္ အမိန္႔မ်ားသာ ျဖစ္၏။ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး အာဏာစက္ျဖစ္သည့္ ဥပေဒမ်ား (Laws) သည္ ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံမ်ားတြင္ လူထု၏ အခ်ဳပ္အျခာအာဏာစက္ျဖင့္ ဥပေဒျပဳ ယႏရားမွ ေပၚထြက္လာေရြ႕ လူထု၏ဆႏႏွင့္ အကိုက္အညီသာလွ်င္ ျဖစ္သည္။ အာဏာရွင္ ႏိုင္ငံႏွင့္ လူတစ္စု အုပ္စိုးေသာ ႏိုင္ငံမ်ားတြင္မူ ထိုဥေပဒ (Laws) သို႔မဟုတ္ အမိန္႔ (Orders) တည္းဟူေသာ အခ်ဳပ္အျခာအာဏာစက္သည္ လူထု၏ ဆႏႏွင့္ ကိုက္ညီခ်င္မွ ကိုက္ညီေပမည္။

ႏိုင္ငံေတာ္၏ အဂၤ ါအစိတ္အပိုင္း ၄ ခုအနက္ အခ်ဳပ္အျခာ အာဏာဆိုသည့္ အစိတ္အပိုင္းကို အေတာ္အသင့္ ရွင္းလင္းျပခဲ့ေပၿပီ။ ထိုအခ်ဳပ္အျခာ အာဏာစက္ကို လည္ပတ္ေစရန္ (၀ါ)လူထုႏွင့္ တိုင္းျပည္ေပၚသို႔ ပ်ံ႕ႏွ႔ံေစရန္ မည္ကဲ့သို႔ ျပဳလုပ္သည္ကို ယခု တင္ျပလိုေပသည္။

အစိုးရ (ပါလီမန္)
ႏိုင္ငံေတာ္အစိုးရ (Government) တည္းဟူေသာ ယႏရားႀကီးသည္ အခ်ဳပ္အျခာအာဏာစက္ကို သက္ေရာက္ေစ၏။ ယင္းအစိုးရ ယႏရားႀကီးတြင္ (Orgams of Government) အစိတ္အပိုင္း ၃ ခု ရွိ၏။ ၄င္းတို႔မွွာ - ဥပေဒျပဳ ယႏရား(Legislative Organ) ၊ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးယႏရား (Executive Organ) ႏွင့္ တရားစီရင္ေရးယႏရား (Judicial Organ) မ်ား ျဖစ္ၾက၏။

ပါလီမန္ဒီမိုကေရစီစနစ္တြင္ လူထုသည္ အခ်ဳပ္အျခာအာဏာပုိင္ျဖစ္ရကား တရားသျဖင့္ ျပဳလုပ္ေသာ ေရြးေကာက္ပြဲအရ လူထုတင္ေျမွာက္ေသာ ပါလီမန္ (၀ါ) ဥပေဒျပဳယႏရားသည္ တန္ခိုးအႀကီးဆံုးပင္ျဖစ္၏။ ယင္းဥပေဒျပဳယႏရားတြင္ လြတ္ေတာ္တစ္ရပ္ (Uni - Cameral) သို႔မဟုတ္ အမ်ားအားျဖင့္ လႊတ္ေတာ္ႏွစ္ရပ္ (Bi- eameral) ရွိေရြ႔ ပါလီမန္ဟု ေခၚၾက၏ ။ ပါလီမန္သည္ အကန္႔အသတ္မ၇ွိ ဥပေဒျပဳႏိုင္ခြင့္အာဏာ (unlimited powers of legislation)ရွိသည့္အျပင္ မ်ားေသာအားျဖင့္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးေခါင္းေဆာင္ႏွင့္ တရားစီရင္ေရး၊ ယႏရားေခါင္းေဆာင္မ်ားကို ေရြးခ်ယ္တင္ေျမွာက္ရ၏။ အခ်ဳိ႔ေသာ ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံမ်ားတြင္မူ ယင္းပုဂိုလ္မ်ားကို ပါလီမန္က ေရြးခ်ယ္ျခင္း မျပဳဘဲ လူထုက တိုက္ရုိက္သီးသန္႔ ေရြးေကာက္တင္ေျမွာက္ၾကသည္။

အာဏာရွင္နိုင္ငံမ်ားတြင္ အခ်ဳပ္အျခာအာဏာသည္ အာဏာရွင္တြင္ တည္ရွိသျဖင့္ ဥပေဒျပဳယႏရားႏွင့္ တ၇ားစီရင္ေရးယႏရားကို ဦးစားမေပးပဲ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးယႏရားကိုသာ အထူးဦးစားထား အေလးခ်ိန္ေပးေရြ႕ အုပ္ခ်ုဳပ္တတ္ေပသည္။ ပါလီမန္ဒီမိုကေရစီတြင္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးယႏရားအား ဦးစားမေပးပဲ ၄င္းအား ထိန္းသိမ္းခ်ဳပ္ကိုင္ျခင္းသေဘာ၊ မဲတင္းညွိႏႈိင္းျခင္း (Check and Balance) သေဘာျဖင့္ ထားရွိတတ္ေပသည္။

လူထု၏အခ်ဳပ္အျခာအာဏာစက္ျဖစ္ေသာ မဲဆႏျဖင့္ ေရြးေကာက္တင္ေျမွာက္လိုက္ေသာ လူထုကိုယ္စားလွယ္မ်ား ပါ၀င္သည့္ ဥပေဒျပဳယႏရား (၀ါ) ပါလီမန္သည္ လူထု၏ အက်ဳိး ၊ လူထု၏ဆႏႏွင့္ ကိုက္ညီေသာ အခ်ဳပ္အျခာအာဏာစက္ဟု ဆိုအပ္သည့္ ဥပေဒကို ျပဌာန္းလ်က္ လူထုက တင္ေျမွာက္ေသာ အစိုးရ (၀ါ) အုပ္ခ်ဳပ္ေရးယႏရားအား ဥပေဒႏွင့္ကိုက္ညီစြာ အုပ္ခ်ဳပ္ေစၿပိးလွ်င္ လူထု၏ အာဏာစက္ျဖစ္ေသာ ဥပေဒကို လူထုအေပၚ တဖန္သက္ေရာက္ျပန္႔ႏွ႔႔ံေစရန္ လူထု၏အက်ဳိးကို ျဖစ္ထြန္းေစ၏။ ထိုႏိုင္ငံကို ပါလီမန္ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံ (၀ါ) ဥပေဒႏိုင္ငံ (၀ါ) လူထုအခ်ဳပ္အျခာအာဏာပိုင္ႏိုင္ငံဟု ေခၚဆိုၾကေပသည္။

အခ်ဳပ္အျခာအာဏာ၏ အနက္အဓိပါယ္ႏွင့္ သေဘာကို တင္ျပခဲ့ၿပီးျဖစ္၏။ ထိုမွတစ္ပါး အခ်ဳပ္အျခာအာဏာစက္သည္ ပါလီမန္ဒီမိုကေရစီနုိင္ငံတြင္ မည္သည္ႏႈိက္ ရပ္တည္ေရြ႕ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးယႏရား၊ တရားစီရင္ေရးယႏရားတို႔မွ တစ္ဆင့္ မည္သို႔လည္ပတ္သည္ကို တင္ျပခဲ့ေပၿပီ။


Thursday, April 23, 2009

ပါလီမန္ဒီမိုကေရစီႏွင့္ ဥပေဒစိုးမိုးေရး (ပထမပိုင္း)

မဟာသေရစည္သူ - ဦးခ်မ္းသာ (I.C.S. - Retired)

ပါလီမန္ဒီမိုကေရစီႏွင့္ ဥပေဒစိုးမိုးေရး (၀ါ) အာဏာစက္ပ်ံ႕ႏွံ႔ေရး (Parliamentary Democracy and the Rule of Law) ႏွင့္ ပတ္သက္ေရြ႔ တင္ျပလိုေပသည္။ သို႔ရာတြင္ ထိုသို႔တင္ျပရာႏႈိက္ စာဖတ္သူမ်ားလြယ္ကူစြာ သေဘာေပါက္ေစရန္ ေရွးဦးစြာ ပါလီမန္ဒီမိုကေရစီႏွင့္ ဥပေဒစိုးမိုးေရး သေဘာတရားကို ျခားနား ဆန္႔က်င္ေသာ ႏိုင္ရာစားေလာက ႏွင့္ ေတာတြင္းသဘာ၀ဥပေဒ (Anarchy and the Law of Jungle) ၏ သေဘာကို ႏႈိင္းယွဥ္တင္ျပရေပမည္။

သဘာ၀ေလာက
သဘာ၀နယ္ (State of Nature) ဟူသည္မွာ ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟ စသည့္ တရားမ်ား အတားအဆီး ကင္းမဲ့စြာ ေသာင္းက်န္းေနၾကေသာ ႀကီးႏိုင္ငယ္ညွဥ္းဆိုသည့္ (Survival of the Fittest) ႏိုင္ရာစားေလာကပင္ ျဖစ္ေပသည္။ ယင္းႏိုင္ရာစားေလာကတြင္ (Natural Liberty) သဘာ၀လြတ္လပ္မႈမွ တစ္ပါး စည္းကမ္းဟူေရြ႔ မရွိ ။ တရားမဲ့ေသာ ေလာက ၊ တိရစာန္ေလာက၊ အၿမဲတန္းက်ီးလန္႔စာစားေနထိုင္ရေသာ ေလာကသာ ျဖစ္၏။

သဘာ၀လြတ္လပ္မႈဟု ဆိုရာႏႈိက္ ကိုယ္က ႏိုင္သည့္ပအခါတြင္ ကိုယ္ ထင္သလို က်င့္ႏိုင္ေရြ႔ သူက ႏိုင္သည့္အခါႏႈိက္လည္း သူ ထင္သလို က်င့္ႏိုင္ေသာ လြတ္လပ္ေရးမ်ဳိးျဖစ္၏။ သူ႔အိမ္၊ သူ႔ယာ၊ သူ႔ပစည္း၊ ကိုယ့္အိမ္၊ ကိုယ့္ယာ၊ ကိုယ့္ပစည္း စသည္ျဖင့္ သီးျခား သတ္မွတ္ထားျခင္း အလွ်င္းမရွိဘဲ ကိုယ္က အားႀကီးသည့္အခါတြင္လည္း ထိုနည္းအတိုင္း ကိုယ့္ကို ထင္ရာ က်င့္ႏိုင္ျခင္းပင္ ျဖစ္သည္။

အထက္ေဖာ္ျပပါ သဘာ၀နယ္တြင္ ဥပေဒဟူေရြ႔ သဘာ၀၏ဥပေဒ (Natural Laws) သာ ရွိ၏။ သဘာ၀၏ ဥပေဒဟု ဆိုရာတြင္ ေတာတြင္း တိရစာန္ေလာကႏႈိက္ ရွိေသာ ဥပေဒမ်ဳိးျဖစ္၏ ။ ယင္းဥပေဒမွာ ႏိုင္ရာစားဥပေဒ ပင္ျဖစ္၏။

သို႔ျဖစ္ရကား အက်ဥ္းခ်ဳပ္ေရြ႕ဆိုရလွ်င္ သဘာ၀နယ္(State of Nature) ဆိုသည္မွာ စည္းမရွိ ကမ္းမရွိ၊ ကုိယ္ထင္ရာကိုယ္က်င့္၊ သူထင္ရာသူ က်င့္ႏိုင္ေသာ ယဥ္က်းေရြ႕ စည္းကမ္းတက် ရွိေသာ ေလာက (Civil State or Society) မ်ဳိးမဟုတ္ေသာ (an eye for an eye , a tooth for a tooth) သူက ကိုယ့္မ်က္စိတစ္လံုးကို ေဖာက္ပစ္လွ်င္ ၊ ကိုယ္ကလည္း သူ႔မ်က္စိတစ္လံုးကို ေဖာက္ပစ္မည္။ သူက ကိုယ့္သြားတစ္ေခ်ာင္းကို ခ်ုိးလွ်င္ ကိုယ္ကလည္း သူ႔သြားတစ္ေခ်ာင္းကို ျပန္ခ်ဳိးမည္ဟူေသာ သေဘာတရားမ်ဳိးျဖင့္ ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟ စသည့္ အကုသိုလ္တရားမ်ားကို ကန္႔႔႔သတ္တားဆီးထိန္းသိမ္းျခင္း အလွ်ဥ္းမရွိဘဲ ျဖစ္ခ်င္တိုင္း ျဖစ္ေနေသာ ေလာကမ်ဳိး ျဖစ္ေပသည္။ ယင္းသို႔ေသာ ေလာကမ်ဳိးတြင္ လြတ္လပ္ျခင္း၊ တူညီမွ်ျခင္း ႏွင့္ တရားမွ်တျခင္း (Liberty, Equality and Justice) တည္းဟူေသာ သေဘာတရားမ်ားဆိတ္သုဥ္းေရြ႕ တိရိစာန္ေလာက သက္သက္သာလွ်င္ ျဖစ္၏။

ယဥ္ေက်းေသာ လူ႔ေလာက (Civil State) ႏႈိက္မူ လြတ္လပ္ျခင္း၊ တရားမွ်တျခင္း၊ တူညီမွ်ျခင္းတရားမ်ား အနည္းႏွင့္အမ်ား ရွိၾကသည့္အျပင္ သဘာ၀ေလာကအတြင္း ေသာင္းက်န္းတတ္ေသာ ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟမ်ား ထင္တိုင္း အေသာင္းက်န္ႏိုင္ေစျခင္းငွာ တားဆီးျခင္း ၊ ဟန္႔တားျခင္းတို႔အတြက္ အစိုးရကို တည္ေဆာက္ေရြ႕ အုပ္ခ်ဳပ္ျခင္းျဖင့္ ယဥ္ေက်းေသာ လူ႔ေလာကကို ျဖစ္ေစ၏။

သဘာ၀ေလာကမွ ယဥ္ေက်းေသာ လူ႔ေလာကသို႔
ကမာဦးသူတို႔သည္ အကန္႔အသတ္မရွိေသာ ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟတို႔၏ ေဘးမွ ကာကြယ္ဟန္႔တားႏိုင္ေစျခင္းငွာ မိမိတို႔ လုပ္ကိုင္ေရြ႔ရေသာ ပစည္း၏ ဆယ္ဖို႔တစ္ဖို႔ကို ေပးကာ မိမိတို႔အား အုပ္ခ်ဳပ္ႏိုင္ရန္အတြက္ မဟာသမတမင္းအား တင္ေျမွာက္အုပ္ခ်ဳပ္ေစခဲ့သည္။ သို႔ျဖင့္ မင္းမဲ့ေလာကမွ မင္းရွိေလာကသို႔ ေျပာင္းလဲခဲ့ရသည္။ မမွ်တေသာ ေလာကမွ တရားမွ်တေသာ ေလာကသို႔ ေျပာင္းလဲခဲ့ရ၏။

အခ်ဳပ္အျခာအာဏာ(မင္း)
အထက္တြင္ ျပဆိုခဲ့သည့္အတိုင္း ကမာဦးသူတို႔သည္ မဟာသမတမင္းအား တင္ေျမွာက္အုပ္ခ်ဳပ္ေစခဲ့ျခင္းျဖင့္
- မင္း - ဟူေသာ သေဘာတရား ေပၚထြက္လာခဲ့၏။ အုပ္ခ်ဳပ္ခဲ့ေသာ မင္းမ်ားအနက္ မင္းက်င့္တရား ဆယ္ပါးႏွင့္

ထိုမွတပါး - မင္း -ႏွင့္ ဒြန္တြဲလ်က္ - အာဏာ - ဟူေသာ သေဘာတရားလည္း ေပၚထြက္လာ၏။

အာဏာဟု ဆိုရာႏႈိက္ ႏွစ္မ်ဳိး ႏွစ္စားရွိ၏ ။ ၄င္းတို႔မွာ သာမန္အာဏာႏွင့္ အခ်ဳပ္အျခာအာဏာ (Sovereignty) ပင္ျဖစ္၏။

အခ်ဳပ္အျခာအာဏာ၏ တည္ရာ၊ ဆင္းသက္ရာကို မူတည္ေရြ႔ ယဥ္ေက်းေသာ လူ႔ေလာကကို အုပ္ခ်ဳပ္ေသာ အာဏာပိုင္အစိုးရ (၀ါ) မင္းကို အက်ယ္အားျဖင့္ အပိုင္းသံုးမ်ဳိး ပိုင္းျခား၏။ ၄င္းတို႔မွာ
(၁) သက္ဦးဆံပိုင္မင္း သို႔မဟုတ္ အာဏာရွင္ အုပ္ခ်ဳပ္ေသာ အစိုးရ (Autocracy)
(၂) လူတစ္စုက မင္းလုပ္အုပ္ခ်ဳပ္ေသာ အစိုးရ (Aristocracy or Oligarchy)
(၃) လူထုက တိုက္ရုိက္အားျဖင့္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ သြယ္၀ိုက္ေသာ နည္းအားျဖင့္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ အုပ္ခ်ဳပ္ေသာ အစိုးရ (Democracy) တို႔ပင္ ျဖစ္ၾက၏။

အခ်ဳပ္အျခာအာဏာသည္ လူတစ္ေယာက္တည္းတြင္ တည္ရွိ ေရြ႔ ၄င္းထံြမွ ဆင္းသက္လွ်င္ ပထမအမ်ဳိးအစား Autocracy ျဖစ္၏။ အခ်ဳပ္အျခာအာဏာသည္ လူတစ္စုတြင္ တည္ရွိေရြ႔ ၄င္းတို႔မွ ဆင္းသက္ပါက ဒုတိယအမ်ဳိးအစား ျဖစ္၏။ အခ်ဳပ္အျခာအာဏာသည္ လူတုတြင္ တည္ရွိေရြ႔ လူထုမွ ဆင္းသက္ပါမူ တတိယအမ်ဳိးအစား Democracy ပင္ ျဖစ္၏။

အခ်ဳပ္အျခာအာဏာဟူေသာ စကားရပ္ကို အနည္းငယ္ ရွင္းလင္းရန္ လိုေပမည္။ အခ်ဳပ္အျခာအာဏာ ဟူသည္မွာ မည္သည့္အာဏာပိုင္၏ လက္ေအာက္ခံမွ်မဟုတ္။ ျခြင္းခ်က္ မရွိ၊ အန္႔အသတ္ မရွိ၊ အတားအဆီး အပိတ္အပင္ မရွိေသာ အာဏာျဖစ္သည္ဟု ႏိုင္ငံေရးေဗဒက ဆို၏။

သို႔ျဖစ္ေလရာ ေလာဘမီး၊ ေဒါသမီး၊ ေမာဟမီး တို႔ အကန္႔အသတ္မရွိ၊ ေတာက္ေလာင္ေနေသာ မင္းမဲ့ေလာကမွ အခ်ဳပ္အျခာအာဏာပိုင္ေသာ မင္းရွိေလာကသို႔ ကူးေျပာင္းၿပီးလွ်င္ ယင္းေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟမ်ားကို အခ်ဳပ္အျခာအာဏာပိုင္က ကန္႔သတ္ခ်ဳပ္ခ်ယ္ကာ ယဥ္ေက်းေသာ လူ႔ေလာကကို အထက္က ျပဆိုခဲ့ၿပိးေသာ အုပ္ခ်ဳပ္ပံုနည္း သံုးနည္းအနက္ တစ္နည္းနည္းျဖင့္ အုပ္ခ်ဳပ္ေစျခင္းျဖင့္ ႏိုင္ငံေတာ္ (Polotical State) ဟူေရြ႔ ေပၚထြက္လာခဲ့ေပသည္။

ႏိုင္ငံေတာ္
ႏိုင္ငံေတာ္ဆိုသည္မွာ လြတ္လပ္ေသာ အခ်ဳပ္အျခာအာဏာ (Sovereignty)ပိုင္ေရြ႔ ထိုအာဏာအရ အုပ္ခ်ဳပ္ေသာ အစိုးရ (Government) ၏အုပ္ခ်ဳပ္ျခင္းကို ခံယူလွ်က္ရွိေသာ ျပည္သူတို႔ ရွိၾကသည့္ တည္ရာ နယ္နိမိတ္ျဖင့္ သီးသန္႔ တည္တ့ံစြာ တည္ရွိေသာ တိုင္းျပည္ကို ေခၚေပသည္။

သို႔ျဖစ္ရာ ႏိုင္ငံေတာ္ဆိုသည့္ သေဘာတြင္ အဂၤါအစိတ္အပိုင္းႀကီး ေလးရပ္ ပါ၀င္သက္ေရာက္ေနေၾကာင္း ေတြ႔ျမင္ရေပမည္။ ၄င္းအဂၤ ါအစိတ္အပိုင္းႀကီး ၄ ရပ္မွာ ေအာက္ပါအတိုင္း ျဖစ္သည္။

ဝတ္ျပဳဆုေတာင္းသူ ႏွစ္ဦး သာသနာေတာ္ ညႇဳိးႏြမ္းေစမႈျဖင့္ တရားစဲြခံရ

ျမင့္ေမာင္၊ ဖနိဒါ
ဗုဒၶဟူးေန႔၊ ဧၿပီလ 22 2009 19:30 - ျမန္မာစံေတာ္ခ်ိန္


နယူးေဒလီ၊ ခ်င္းမုိင္ (မဇၥ်ိမ)။ ။ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ား လြတ္ေျမာက္ေရးအတြက္ တြံေတးၿမိဳ႕နယ္ ဇီးျဖဴကုန္းရြာရွိ ေစတီေတာ္ၾကီး၌ ယမန္ေန႔ ဆုေတာင္းပဲြ၌ ဦးေဆာင္ခဲ့သျဖင့္ ဖမ္းဆီးခံရသူ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ဝင္ ႏွစ္ဦးကုိ ၿမိဳ႕နယ္တရား႐ံုးက ယေန႔ တရားစဲြဆိုလုိက္သည္။

ပါတီဝင္လူငယ္ႏွင့္ ရြာသား စုစုေပါင္း ၅ဝ ခန္႔ကို ဦးေဆာင္၍ အဖတ္တရာ ေစတီၾကီးတြင္ ဆုေတာင္းၾကသျဖင့္ ယမန္ေန႔က အဖမ္းခံခဲ့ရသူ တြံေတးၿမိဳ႕နယ္ အန္အယ္ဒီ ဒုဥကၠ႒ ဦးခ်စ္ေဖ၊ စည္း႐ံုးေရးအဖြဲ႔ဝင္ ဦးေအာင္စိုးေဝ အား ယေန႔တြင္ ၿမိဳ႕နယ္တရား႐ံုးက သာသနာေတာ္ညိႇဳးႏြမ္းေစရန္ ျပဳလုပ္မႈျဖင့္ တရားစြဲဆိုျခင္းျဖစ္သည္။

“တရားသူၾကီး ဦးေအးကိုကိုက ျပစ္မႈဆိုင္ရာ ပုဒ္မ ၂၉၅ (က) အရ သာသနာေရးနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ အမႈျဖစ္တဲ့ အတြက္ေၾကာင့္ အာမခံ မရဘူးဆိုတဲ့အေၾကာင္း။ ဒီအမႈကို ဒီေန႔ မစစ္ျဖစ္ဘူး။ ရက္ခ်ိန္း ေရႊ႔လိုက္တယ္” ဟု အမႈအတြက္ အက်ဳိးေဆာင္ေပးေနသူ တြံေတးၿမိဳ႕မွ အထက္တန္းေရွ႕ေန ေဒၚျမင့္ျမင့္ေ႒းက မဇၥ်ိမကို ေျပာသည္။

အက်ဳိးေဆာင္ ေနာက္တဦးျဖစ္သည့္ ေရွ႕ေန ဦးက်င္တုိးကလည္း “ျပစ္မႈဆုိင္ရာ ဥပေဒ ၂၉၅ နဲ႔ စြဲလုိက္တယ္။ အဲဲဒီပုဒ္မက ရဲ အေရးမပုိင္ဘူး။ ဝရန္းထုတ္ႏုိင္တယ္။ အာမခံ ေပးခြင့္ မရွိဘူး” ဟု ေျပာသည္။

တရားစဲြဆိုခံရသူ အန္အယ္ဒီ ပါတီဝင္ ႏွစ္ဦးသည္ ယမန္ေန႔ နံနက္ပိုင္းက ဇီးျဖဴကုန္းရြာ ပါတီဝင္ လူငယ္မ်ားႏွင့္ နာဂစ္မုန္တုိင္းဒဏ္ ခံစားခဲ့ရသည့္ ရြာသားမ်ား စုစုေပါင္း ၅ဝ ခန္႔ႏွင့္အတူ အဖတ္တရာ ေစတီေတာ္ၾကီးတြင္ သာသနာ့ အလံႏွင့္ သေျပပန္းမ်ားကို ၿဂိဳဟ္တိုင္မ်ားတြင္ စိုက္ထူၿပီး ဝတ္ျပဳဆုေတာင္းခဲ့သည္။

ဆုေတာင္းစဥ္ တံြေတးၿမိဳ႕မွ ရဲ ၆ ဦးခန္႔က လာေရာက္၍ အသံဖမ္းျခင္း၊ မွတ္တမ္းယူျခင္းမ်ား လုပ္ခဲ့ေသာ္လည္း အျခား အေႏွာင့္အယွက္ မျပဳဘဲ၊ ၿပီးစီးသည့္အခါ တြံေတးရဲတပ္ဖြဲ႔ ဒုရဲအုပ္ ဝင္းထြဋ္ထြဋ္ဦးက သူတို႔ႏွစ္ဦးကို ေခၚသြားၿပီး တြံေတး ရဲစခန္းတြင္ ခ်ဳပ္ေႏွာင္ဖမ္းဆီးခဲ့သည္။

ယေန႔ တရား႐ံုးထုတ္ရာတြင္ ၾကားနာျခင္း မျပဳဘဲ ႐ံုးခ်ိန္းကို ယခုလ ၂၈ ရက္ေန႔သို႔ ခ်ိန္းဆိုလုိက္သည္။

ေရွ႕ေန ဦးက်င္တိုးက “တကယ္ေတာ့ လူတန္းစားတခုခုက ယံုၾကည္ကုိးကြယ္ေနတဲ့ သာသနာကုိ စိတ္နာၾကည္းေအာင္ ျပဳလုပ္တာကုိ သာသနာညႇိဳးႏြမ္းေစတယ္လုိ႔ ေခၚတယ္။ တကယ္လုိ႔ ကုိင္ေဆာင္တဲ့ အလံမွာ မေကာင္းတဲ့ မိန္းမပံု ေယာက္်ားပံုလုိမ်ဳိး ပါတယ္ဆုိရင္ေတာ့ ညိႇဳးႏြမ္းေစတာေပါ့ေလ” ဟု ေျပာသည္။

တံြေတးၿမိဳ႕နယ္ အန္အယ္ဒီလူငယ္ တာဝန္ခံ ကိုရဲထြဋ္ေခါင္ကလည္း “ဦးတင္ဦး၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြ လြတ္ေျမာက္ေရး လုပ္တာက ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ ျပဳၿပီး ဘုရားမွာ ဆုေတာင္းေမတၱာ ပို႔တာျဖစ္တယ္။ ဗုဒၶဘာသာဝင္ေတြက အလႉတခုခု လုပ္တယ္ဆိုရင္ အလႉဒါန ၿပီးေျမာက္ေအာင္ သတၱဝါေတြ က်န္းမာပါေစ၊ ခ်မ္းသာပါေစ ျပဳလုပ္သမွ် ေပးေဝတာပဲ။ သာသနာကို ညိႇဳးႏြမ္းေအာင္ လုပ္ရာ မေရာက္ဘူး၊ က်ေနာ္တို႔က အိမ္ဦးခန္းမွာ ကိုးကြယ္ထားတဲ့ ဘုရားကို ရွစ္ခိုးရင္ သာသနာကို ညိႇဳးႏြမ္းေအာင္ လုပ္တာနဲ႔ ဆြဲမွာလား” ဟု ေျပာသည္။

သံလ်င္ခ႐ုိင္ သာသနာေရး ဦးစီးဌာနမွ လက္ေထာက္ ဦးဉာဏ္ေ႒းက တရားလုိအျဖစ္ ဆက္လက္ ထြက္ဆုိသြားမည္ဟု သိရသည္။

ယခု စဲြဆိုလုိက္သည့္ ပုဒ္မသည္ ျပစ္ဒဏ္အျဖစ္ ၂ ႏွစ္ႏွင့္ ေငြဒဏ္ပါ က်ခံရႏုိင္သည့္ ပုဒ္မျဖစ္သည္။

ေနျပည္ေတာ္မွာ အေလာင္းေတြ မီးရႈိ႔လို႔မရ

NEJ /၂၃ ဧၿပီ ၂၀၀၉

ေနျပည္ေတာ္ကြင္းႀကီး သုသာန္မီးသၿဂႋဳဟ္စက္ႀကီးမွာ မီးအားမႏုိင္သည့္အတြက္ အေလာင္းမ်ား မီး႐ႈိ႕၍မရ ျဖစ္ေနသည္ဟု အသုဘရွင္တဦးက ေျပာသည္။

အဆုိပါ မီးသၿဂႋဳဟ္စက္ႀကီးမွာ လွ်ပ္စစ္ဓာတ္အားသုံးသည့္ မီးသၿဂႋဳဟ္စက္ႀကီးျဖစ္သည္။ မီး႐ႈိ႕ရာ၌ load မႏုိင္ဘဲ Fuse မၾကာခဏျပတ္ေနသည့္အတြက္ အေလာင္းမ်ားမီး႐ႈိ႕မရသျဖင့္ အသုဘရွင္မ်ား စိတ္ညစ္ေနၾကသည္ဟု စုံစမ္းသိရသည္။

ေနျပည္ေတာ္စတင္ တည္ေဆာက္ခ်ိန္က သုသာန္အတြက္ မစဥ္းစားဘဲ တည္ေဆာက္ခဲ့ရာ အေစာပုိင္းမွာ ၀န္ထမ္းမ်ားေသလွ်င္ မည္သည့္ေနရာ သၿဂႋဳဟ္ရမွန္းမသိဘဲ အဆင္မေျပျဖစ္ခဲ့သည္ဟု ေနျပည္ေတာ္ ၀န္ထမ္းတဦးက ေျပာသည္။

ဇာဂနာေထာင္အတြင္း သတိလစ္၊ အသည္းေရာင္ အသား၀ါေၾကာင့္ က်န္းမာေရးဆိုး၀ါး

NEJ /၂၃ ဧၿပီ ၂၀၀၉


ဟာသသ႐ုပ္ေဆာင္၊ ဒါ႐ုိက္တာ ေမာင္သူရေခၚ ဇာဂနာသည္ ယခုလ (၁၆) ရက္၊ ည (၈) နာရီတြင္ ျမစ္ႀကီးနား ေထာင္ထဲ၌ သတိလစ္သြားၿပီး ည (၁၁) နာရီခန႔္မွ သတိျပန္လည္လာကာ ယခုအခါ က်န္းမာေရးအေျခအေန ဆိုး၀ါးေနေၾကာင္း ၎၏မိသားစုႏွင့္ အထူးရင္းႏွီးေသာ ခိုင္မာသည့္သတင္းရပ္ကြက္မွ သိရသည္။

ထိုသို႔ သတိလစ္ၿပီး (၂) ရက္အၾကာတြင္ ေထာင္တြင္း၌ပင္ ျပည္နယ္ဆရာ၀န္ႀကီးႏွင့္ ျပသခြင့္ရရိွၿပီး အသည္းေရာင္ အသား၀ါ ေရာဂါျဖစ္ေနသည္ကို သိရိွရေၾကာင္း ဇာဂနာအား သြားေရာက္ေတြ႔ဆုံခဲ့သည့္ ၎၏မိသားစု၀င္တဦး၏ ေျပာျပခ်က္ကို ကိုးကား၍ အဆိုပါသတင္းရပ္ကြက္မွ သိရိွရသည္။

“အခုအေျခအေနကေတာ့ ေနလုိ႔သိပ္မေကာင္းဘူး။ ဒီလ (၂၂) ရက္က သူ႔မိသားစု၀င္တဦး သြားေတြ႔ခြင့္ရ တယ္ေလ။ သြားေတာ့ ကိုဇာဂနာရဲ႕ ဗိုက္ကပူေနတယ္တဲ့။ အရင္က အသည္းေရာင္အသား၀ါျဖစ္တယ္လို႔ မၾကားရ ပါဘူး။ အခုေတာ့ အဲလိုျဖစ္ေနတယ္။ အခုေတာ့ သူ႔မိသားစုက ေဆးကုခြင့္တင္ထားတယ္။ ခြင့္ျပဳမျပဳေတာ့ မသိရေသးဘူး” ဟု ဇာဂနာမိသားစု၏ အတြင္းေရးကိစၥမ်ား ကူညီေဆာင္ရြက္ေပးေနသူတဦးက ေျပာသည္။

ယခုလ (၂) ရက္က ျမစ္ႀကီးနားေထာင္သို႔ ဇာဂနာအား မိသားစု၀င္တဦးက ေထာင္၀င္စာ သြားေရာက္ ေတြ႔ဆုံခဲ့ ေသာ္လည္း ေထာင္ေတြ႔ရက္မေစ့သျဖင့္ ေတြ႔ဆုံခြင့္မရခဲ့ေပ။

ထိုသို႔ ေထာင္တြင္း၌ ဇာဂနာ သတိလစ္သြားခဲ့သည္ကို သက္ဆိုင္ရာ ေထာင္အာဏာပိုင္မ်ားက မိသားစုထံ တရား၀င္ အေၾကာင္းၾကားျခင္းမရိွဘဲ ေထာင္ႏွင့္ နီးစပ္သူမ်ားထံမွ သိရျခင္းျဖစ္သည္။

မိသားစု၀င္မ်ားအား အဆိုပါကိစၥႏွင့္ပတ္သက္၍ ဆက္သြယ္ေမးျမန္းရန္ ႀကိဳးစားခဲ့ေသာ္လည္း ဇာဂနာ၏ က်န္းမာေရးအေရးႀကီးသည့္အခ်ိန္ ျဖစ္ေနေသာေၾကာင့္ ေထာင္၀င္စာအပိတ္ခံရမည္ကို စိုးရိမ္ရသျဖင့္ မိသားစု၀င္မ်ားက ေျဖဆိုရန္ ျငင္းဆိုခဲ့သည္။

ဇာဂနာသည္ စာေပ၊ အႏုပညာရွင္အခ်ဳိ႕ႏွင့္အတူ သပိတ္ေမွာက္ကံေဆာင္ေနသည့္ သံဃာေတာ္မ်ားအား ေရႊတိဂံုဘုရား အေရွ႕ဘက္မုခ္၌ ႏွစ္ရက္ဆက္တိုက္ ေန႔ဆြမ္းဆက္ကပ္လႉဒါန္းခဲ့ၿပီးေနာက္ ဖမ္းဆီးခံရျခင္း ျဖစ္သည္။

ဇာဂနာအား စစ္အစိုးရ အာဏာပိုင္မ်ားက ၂၀၀၇ ခု စက္တင္ဘာ (၂၅) ရက္တြင္ ဖမ္းဆီးခဲ့ၿပီး ေထာင္ဒဏ္ (၅၉) ႏွစ္ ျပစ္ဒဏ္ခ်မွတ္ခဲ့ကာ (၃၅) ႏွစ္သို႔ ေလွ်ာ့ေပါ့ေပးခဲ့သည္။

Wednesday, April 22, 2009

ဘိုကေလးတြင္ ဝမ္းေရာဂါျဖစ္ပြားမႈ အဆမတန္မ်ာျပားေန

Tuesday, 21 April 2009 17:28 ၿဖဳိးႀကီး

ဘိုကေလးၿမိဳ႕ေပၚတြင္ ဝမ္းေရာဂါမ်ားျဖစ္ပြားေနလွ်က္ရွိၿပီး အတြင္းလူနာအျဖစ္ ေဆး႐ံုတက္ေရာက္ ကုသေနရသူမ်ား အဆမတန္ မ်ားျပားေနသည္။

ၿပီးခဲ့သည့္ (၁၃) ရက္ေန႔မွစတင္ကာ ယေန႔အထိ ဝမ္းေရာဂါေၾကာင့္ ေဆး႐ံုတတ္ေရာက္သူ ၆၀၀ ဝန္းက်င္ရွိခဲ့ေၾကာင္း ဘိုကေလးၿမိဳ႕ခံတဦးက ေျပာသည္။

“ဝမ္းေရာဂါျဖစ္တာက သႀကၤန္အႀကိဳေန႔ကတည္းကဆိုရင္ ေဆး႐ံုတက္ရတာေရာ ဆင္းသြားတာေတြေရာဆို ငါးရာေျခာက္ရာေလာက္ရွိတယ္၊ ေဆး႐ံုမွာ ကုတင္မဆန္႔လို႔ စႀကၤန္လမ္းမွာ ေနေနရတယ္၊ အေသအေပ်ာက္ကေတာ့ ကေလးသံုးေယာက္နဲ႔ လူႀကီး ႏွစ္ေယာက္ပဲရွိတယ္” ဟု ေဆး႐ံုအသိုင္းအဝုိင္းႏွင့္ နီးစပ္သူတဦးက ေျပာသည္။

ဘိုကေလးၿမိဳ႕ (၄) ရပ္ကြက္၊ (၆) ရပ္ကြက္တြင္ရွိသည့္ ကန္ေတာ္ႀကီးေရကန္မွ ေရမ်ားခမ္းေျခာက္သြားသည့္အတြက္ ၎ရပ္ကြက္ပတ္ဝန္းက်င္ရွိ ျပည္သူမ်ားမွာ မသန္႔သည့္ေရမ်ားကို ေသာက္သံုးေနရသျဖင့္ ယခုကဲ့သို႔ ဝမ္းေရာဂါျဖစ္ပြားျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း အဆိုပါ ၿမိဳ႕ခံက ဆက္ေျပာသည္။

“ကန္ေတာ္ႀကီးက ေရခမ္းၿပီး နီေနတာ၊ အဲနားဝန္းက်င္က ဒီေရကိုပဲ ေသာက္သံုးၾကရတာ၊ ေရကလဲ မသန္႔ေတာ့ အဲလိုျဖစ္တာ၊ နာဂစ္ျဖစ္ၿပီးတုန္းက (MSF) အဖြဲ႔က လွဴထားတဲ့ေရသန္႔စက္ကို (မယက)က ျဖဳတ္သိမ္းသြားတာ ၾကာၿပီ၊ အခု ေရကလဲျပတ္လပ္ေတာ့ ဝမ္းေရာဂါေတြျဖစ္တာ” ဟု ေျပာသည္။

အဆိုပါ ဝမ္းေရာဂါျဖစ္ပြားမႈအေျခအေနကို ဘိုကေလးၿမိဳ႕နယ္ ျပည္သူ႔ေဆး႐ံုသို႔ ေမးျမန္းရာ ဝမ္းေရာဂါျဖစ္ပြားေနျခင္းမွာ မွန္ကန္ေၾကာင္း အတည္ျပဳေျပာဆိုသည္။

“ဝမ္းေရာဂါေတြနဲ႔ တက္တဲ့လူနာေတြ ရွိပါတယ္၊ အခုေတာ့ နည္းသြားပါၿပီ၊ ပထမကေတာ့ တေန႔ကို တေယာက္ ႏွစ္ေယာက္ေလာက္ပဲ ရွိတယ္၊ သာမန္ျဖစ္တာေပါ့၊ (၁၉) ရက္ေန႔မွာေတာ့ မ်ားတယ္၊ အတိအက်ေတာ့ က်မတို႔ဆီမွာ စာရင္းမရွိဘူး၊ ၿမိဳ႕နယ္ဆရာဝန္ႀကီးဆီမွာပဲ ရွိတယ္” ဟု က်န္းမာေရးဝန္ထမ္းတဦးက ေျပာသည္။

ၿမိဳ႕နယ္က်န္းမာေရးအဖြဲ႔၏ ကြင္းဆင္းေလ့လာမႈအရ ယခုျဖစ္ပြားသည့္ ဝမ္းေရာဂါမွာ ေရေၾကာင့္ျဖစ္သည့္ေရာဂါမဟုတ္ဘဲ ယင္နားသည့္ အစားအေသာက္မ်ားႏွင့္ ရာသီဥတု ပူျပင္းမႈတို႔ေၾကာင့္ ျဖစ္သည္ဟု က်န္းမာေရဝန္ထမ္းက ေျပာသည္။

အာဏာပိုင္မ်ားအေနျဖင့္ ဝမ္းေရာဂါျဖစ္ပြားေနမႈအတြက္ တစံုတရာ က်န္းမာေရးသတိေပးႏိႈးေဆာ္မႈမ်ား ထိထိေရာက္ေရာက္ လုပ္ေဆာင္ျခင္းမရွိေသးေၾကာင္း ၿမိဳ႕ခံတဦးက ေျပာသည္။

“ဒီမနက္မွ ႀကံ့ခိုင္ေရးေတြ၊ အမ်ဳိးသမီးေရးရာအဖြဲ႔ေတြက က်န္းမာေရးအဖြဲ႔ေတြနဲ႔ေပါင္းၿပီး လိုက္လုပ္ေနတာေတာ့ ေတြ႔တယ္၊ ဘာေတြလုပ္ေနတယ္ဆိုတာကို တိတိက်က် မသိရဘူး၊ အရင္ရက္ေတြက ဘာမွမလုပ္ဘူး” ဟု သူက ဆက္လက္ေျပာဆိုသည္။

ျမင္းၿခံေထာင္တြင္ အက်ဥ္းက်ေနသူမ်ား က်န္းမာေရးေစာင့္ေရွာက္မႈမရ

ျမင္းၿခံအက်ဥ္းေထာင္၌ ဆရာ၀န္ရွိေသာ္လည္း အက်ဥ္းသားမ်ား၏ က်န္းမာေရးေစာင့္ေရွာက္မႈ လံုး၀မရွိေၾကာင္း ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသား အမ်ဳိးသမီးတဦးက သူမ၏မိခင္ထံသို႔ စာေရးအေၾကာင္းၾကားေၾကာင္း သိရသည္။

ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသား မမိုးမိုး၏ မိခင္ျဖစ္သူက “စာထဲထည့္ေရးထားတာ ျမင္းၿခံေထာင္ဆရာ၀န္ no good တဲ့။ က်န္းမာေရး ေစာင့္ေရွာက္မႈ လံုး၀ရွိပံု မရဘူး။ တခါသြားရင္ ပါရာစီတေမာ အလံုး (၁၀၀)၊ အမိုင္ႏို အလံုး (၁၀၀)၊ ၀မ္းပိတ္ေဆး၊ ၀မ္းကိုက္ေပ်ာက္ေဆး အကုန္ယူသြားရတယ္။ ေထာင္အမႈထမ္းေတြဆီ ေဆးထုပ္အပ္လိုက္ရင္ သူတို႔က သမီးကို ပို႔ေပးတယ္။ အရက္ျပန္၊ ပတ္တီးကအစ မွာတယ္” ဟု ေျပာသည္။

ထို႔အျပင္ ျမင္းၿခံေထာင္အတြင္း မိခင္မ်ားအက်ဥ္းက်ရာတြင္ အတူပါသြားသည့္ ကေလးသူငယ္မ်ားမွာလည္း ေထာင္၀င္စာပို႔သူမရွိ၍ စားေရး ေသာက္ေရးကအစ အခက္အခဲရွိေနေၾကာင္း သိရသည္။

“အန္တီ့သမီးဆီ ေထာင္၀င္စာပို႔ရင္ အဲဒီကေလးေတြအတြက္လည္း သယ္သြားရတယ္။ ငါးပိေၾကာ္ေတြ၊ သရက္သီးသနပ္ေတြရယ္၊ ကေလးေတြ၀တ္ဖို႔ အ၀တ္အစားေတြက် ဟိုကဒီက အလႉခံ။ သၾကားလံုး၊ မုန္႔လံုးေတြ ၀ယ္သြားေပါ့။ ကေလးေတြ ငတ္ေတာ့ အန္တီ့သမီးက မေနႏိုင္ဘူး” ဟု မမိုးမိုး၏ မိခင္က ေျပာသည္။

ျမင္းၿခံေထာင္၌ မသက္သက္ေအာင္၊ မမိုးမိုးတို႔အပါအ၀င္ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသား အမ်ဳိးသမီး (၆) ဦးရွိၿပီး လူရႊင္ေတာ္ ဇာဂနာ၏တပည့္ ကတံုးအပါအ၀င္ အမ်ဳိးသားမ်ားလည္း ရွိႏိုင္သည္ဟု သိရသည္။

မမိုးမိုးသည္ ပုဒ္မ ၂၄ (၁) ျဖင့္ ၂၀၀၈၊ ေအာက္တိုဘာ (၁၆) တြင္ ေထာင္ဒဏ္ (၃) ႏွစ္ ခ်မွတ္ခံရၿပီး ေထာင္၀င္စာ (၁၅) မိနစ္သာ ေတြ႕ခြင့္ရသည္ဟု မမိုးမိုး၏ မိခင္ကေျပာသည္။

ေထာင္၀င္စာ တေခါက္ေတြ႔က (တရား၀င္ လက္မွတ္ထိုး၍) ေစ်းပါဆယ္၀ယ္ရန္ က်ပ္(၅) ေသာင္း၊ ဟင္းအစိုအေျခာက္ သီးျခားမွာစား၍ရရန္ ရင္းႏွီးၿပီး ေထာင္အမႈထမ္းတဦးအတြက္ က်ပ္ (၃) ေသာင္းျဖင့္ စုစုေပါင္း ေငြ (၈) ေသာင္းထားခဲ့ရၿပီး ခရီးစရိတ္ကို အိုင္စီအာစီမွ ေထာက္ပံ့ေၾကာင္း သိရသည္။

၂၀၀၇ ခု စက္တင္ဘာ ေရႊ၀ါေရာင္ေတာ္လွန္ေရးအတြင္း ပါ၀င္လႈပ္ရွားမႈျဖင့္ ၈၈ မ်ဳိးဆက္ေက်ာင္းသားမ်ားအဖြဲ႕မွ မသက္သက္ေအာင္မွာလည္း ျမင္းၿခံေထာင္တြင္ ေထာင္ဒဏ္ (၆၅) ႏွစ္ခ်မွတ္ခံရသည္။

ယခုအခါ မသက္သက္ေအာင္မွာ က်န္းမာေရးမေကာင္းသျဖင့္ အျပင္မွေဆး၀ါးမ်ားကိုသာ အားထားေနရေၾကာင္း ၎၏မိခင္ ေဒၚစုစုၾကည္က ေျပာသည္။

“ဆရာ၀န္က ေထာင္မွာေသေသခ်ာခ်ာ စစ္ေဆးကုသမႈမေပးဘူး။ လူတေယာက္ကို ေသခ်ာမစမ္းသပ္ေတာ့ ရမ္းကုလိုျဖစ္ေနတာေပါ့။ သက္သက္ေအာင္က ႏွလုံးေရာဂါရိွၿပီး အရင္ကတည္းက ႏွလုံးအထူးကုဆရာ၀န္ႀကီး ဦးစန္းလြင္ႏွင့္ကုေနရတာ။ အခုေတာ့ ဆရာ၀န္ၫႊန္ၾကားတဲ့ေဆးေတြကိုပဲ ၀ယ္ပို႔ေပးေနရတယ္” ေဒၚစုစုၾကည္က ေျပာသည္။

အျခား ၈၈ မ်ဳိးဆက္ေက်ာင္းသားမ်ားႏွင့္ပတ္သက္၍လည္း “မွန္ႀကီး(ကိုလွမ်ဳိးေနာင္) လည္း မ်က္စိအေျခအေန မေကာင္းဘူးၾကားတယ္၊ ေမာင္ေဌးႂကြယ္လည္း က်န္းမာေရးမေကာင္းဘူးၾကားတယ္၊ သူတို႔ေတြအားလုံးဟာ လိုအပ္တဲ့ေဆးကုသမႈ မရၾကဘူးလို႔သိရတယ္” ဟု ၎ကေျပာသည္။

ေဒၚစုစုၾကည္၏ အစ္မျဖစ္သူ မိတၳိလာေထာင္ရိွ ေဒၚစန္းစန္းတင္မွာလည္း ၈၈ မ်ိဳးဆက္ေက်ာင္းသားမ်ားအား အားေပးကူညီမႈျဖင့္ ေထာင္ (၉) နွစ္ခ်ခံရၿပီး ေက်ာက္ကပ္ေရာဂါႏွင့္ႏွလုံးေရာဂါရိွသျဖင့္ ေဆးမ်ားပို႔ေပးေနရသည္ဟု သိရသည္။

အိုင္စီအာစီက အက်ဥ္းက်ေနသူမ်ားရိွရာ အက်ဥ္းေထာင္မ်ားသို႔ သြားေရာက္ရန္ မိဘေဆြမ်ဳိးမ်ားအား ခရီးစရိတ္ထုတ္ေပးႏိုင္ေသာ္လည္း စစ္အစိုးရက ေထာင္မ်ားအတြင္းသို႔ ၀င္ေရာက္ခြင့္ပိတ္ပင္ထားသျဖင့္ အက်ဥ္းေထာင္တြင္းရိွသူမ်ား၏ က်န္းမာေရးအတြက္ အကူအညီေပးႏိုင္ျခင္းမရိွေပ။

ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ား ကူညီေစာင့္ေရွာက္ေရးအသင္း (ျမန္မာႏိုင္ငံ) မွထုတ္ျပန္သည့္ ၂၀၀၉ ခု၊ မတ္လအတြင္း ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ား၏ လက္ရိွအေျခအေနတြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားစုစုေပါင္း (၂,၁၆၄) ဦးရိွၿပီး က်န္းမာေရးအေျခအေနဆိုး၀ါးသူမ်ားမွာ (၁၁၃) ဦးရိွသည္ဟု ပါရိွသည္။

၈၈ မ်ဳိးဆက္ေက်ာင္းသားမ်ားအဖြဲ႔မွ ကိုမင္းကိုႏိုင္မွာ ေသြးတိုးေရာဂါႏွင့္ မ်က္လုံးကိုက္ခဲ့သည့္ေရာဂါ ျပင္းထန္စြာခံစားေနရၿပီး ကိုလွမ်ဳိးေနာင္မွာလည္း ၎အားဖမ္းဆီးခ်ိန္တြင္ ခြဲစိတ္ကုသထားသည့္မ်က္စိအတြက္ ေဆး၀ါးမရိွျခင္းေၾကာင့္ ပ်က္စီးဆုံး႐ံႈးခဲ့ရၿပီး ယခုအခါ က်န္ရိွသည့္မ်က္စိတဖက္မွာလည္း ေဆးကုသမႈမခံရ၍ မ်က္မျမင္ဘ၀သို႔ ေရာက္မည့္အေျခအေနတြင္ ရိွေနသည္ဟု ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ား ကူညီေစာင့္ေရွာက္ေရးအသင္း (ျမန္မာႏိုင္ငံ) မွ သတင္းထုတ္ျပန္ထားသည္။