ျမင္မိတိုင္း အၿမဲ မ်က္ရည္က်ရတဲ့ ပံု

က်ေနာ္ အရင္တုန္းက ဘဝကို ၾကမ္းရမ္းစြာ ျဖတ္သန္းခဲ့ဖူးပါတယ္။ ကိုယ့္ကိုကိုယ္လည္း အသည္းမာလွတယ္ေပါ့။
အေမရိကကိုေရာက္ေတာ့ ႏိုင္ငံႀကီးသားေတြရဲ႕ ေမတၱာ၊ ဂရုဏာ၊ ၾကင္နာမႈ၊ စာနာနားလည္မႈ စတဲ့၊ ျဖဴထည္တဲ့ ဝန္းက်င္ထိေတြ႔မႈမ်ားဟာ၊ ကိုယ့္အတြက္ ထိေတြ႔ အတုယူ တည္ေဆာက္စရာ ျဖစ္ေစခဲ့ပါတယ္။

အရင္က ရုပ္ရွင္ၾကည့္ရင္း ငိုရတဲ့အခန္းဆို လႊတ္ငိုေနတတ္တဲ့ က်ေနာ့္အမ်ဳိးသမီးအတြက္၊ ခုဆို အေဖၚမဲ့မေနေတာ့ပါဘူး။ အရင္က ၾကမ္းတမ္းခဲ့တဲ့ က်ေနာ့္ႏွလံုးသားဟာလည္း ႏူးညံ့သိမ္ေမြ႔စြာ ခံစားတတ္ေနခဲ့ပါၿပီ။

က်ေနာ့္ဘဝမွာ ပန္းခ်ီျပပြဲ၊ ဓါတ္ပံုျပပြဲ မ်ားစြာ ေရာက္ဖူးခဲ့ေပမယ့္ မ်က္ရည္မက်ခဲ့ပါဘူး။ အေမေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ သားငယ္ကိုထိန္လင္းတို႔ သားအမိေတြ ျပန္ဆံုေတြ႕ရတဲ့ ဓါတ္ပံုကို ျမင္ရတဲ့အခါတိုင္း၊ က်ေနာ္ မ်က္ရည္အလိုလိုက်လာပါတယ္။

ေၾကကြဲဆို႔နင့္လိုက္တာ။
ကေလးဘဝ မိခင္ရဲ႕ရင္ခြင္ထဲ၊ သူလည္း တိုးဝင္ခၽြဲခ်င္ရွာမွာေပါ့။ ညဘက္အိပ္ယာဝင္ အေမပံုေျပာျပတာေတြ နားေထာင္ခ်င္ရွာမွာေပါ့။ သားေယာက်ာ္းေလးဟာ အေမကိုပဲ ခင္တြယ္တတ္တယ္။ အေမဆိုတာ ပန္းပ်ဳိးတဲ့လက္၊ ႏူးညံ့တယ္ေလ။

ခုေတာ့ သူ႔အေမရဲ႕ ျမန္မာျပည္ကို ခ်စ္တဲ့စိတ္အတြက္၊ သူ႔ရဲ႕ကေလးငယ္အခြင့္အေရးေလးပါ ထည့္သြင္းဆံုးရႈံးခံလို႔၊ သူ႔ႏွလံုးသားကိုပါ ထိုးၿပီး ေပးဆပ္ခဲ့ရွာတယ္။ လက္ေမာင္းမွာထိုးထားတာကို ၾကည့္ရင္၊ အေမကို လြမ္းရင္း သူ႕ကိုယ္သူလည္း၊ အၿမဲ ေတာင့္ခံ အားေပးခဲ့ရရွာတယ္ထင္ပ။

ျပန္ဆံုေတြ႔ခ်ိန္ သားအမိေတြ လက္ေတြကို တင္းတင္းဆုပ္လို႔၊ ...ရင္ထဲမွာ ႀကိတ္ငိုေနၾကတာ ဘယ္သူသိႏိုင္မွာလဲေလ။....မပီကလာ ပီကလာ စကားေျပာတတ္စ ကေလးမွ လူပ်ဳိႀကီးကို ျဖစ္လို႔။

ကေလးရူးႏွင့္ ဟန္ေဆာင္ျခင္း

မိန္းမတို႔၏ မတင္းတိမ္ မေရာင့္ရဲႏိုင္ေသာ ဆႏၵထဲတြင္ ကေလးေမြးျခင္းလည္း ပါသည္။ ကေလးဘယ္ႏွစ္ေယာက္ရွိရွိ၊ ထပ္လိုခ်င္သည္သာျဖစ္ၿပီး၊ ခ်င့္ခ်ိန္ရေသာ အေျခအေနတို႔ေၾကာင့္သာ စိတ္ဒံုးဒံုးခ် ၿမိဳသိပ္ေနရျခင္းသာ ေတြ႔ရသည္။

က်ေနာ့္ဇနီးသည္လည္း ကေလးရူးေနတာ ၾကာလွၿပီ။ သူ႔ရဲ႕အလုပ္ထဲမွာ သူ႔ဗိုက္ေလးကို ပြတ္ၿပီး၊ ကိုယ္ဝန္ရွိေနတယ္လို႔ လုပ္ေဖၚကိုင္ဖက္မ်ားကို ေျပာရေလာက္ေအာင္ ရူးလွရွာပါသည္။ အိပ္မက္တိုင္း ကေလးရတယ္လို႔ အိပ္မက္လွ်င္၊ သူမ ဝမ္းသာအယ္လဲျဖစ္ကာ အိပ္ေမာက်ေနေသာက်ေနာ့္ကို ႏႈိးေျပာ ပြင့္အံ၍၊ က်ေနာ့္မွာ အိပ္ေရးပ်က္ေသာညေပါင္း မနည္းလွ။ သူ႔ရဲ႕ဝမ္းသာ၊ ဝမ္းနည္း မည္သည့္ခံစားမႈမ်ဳိးမဆို စာနာနားလည္စြာ ႏွစ္သိမ့္မွ်ေဝခံစားေပးရမည္မွာလည္း က်ေနာ္တို႔ အိမ္ေထာင္ဦးစီး ေယာက်ာ္းတေယာက္ရဲ႕တာဝန္ပင္ မဟုတ္ပါလား။

အလုပ္အားေသာရက္တြင္ မိသားစုဆရာဝန္ႏွင့္ သြားေတြ႔သည္။ က်ေနာ္တို႔ ႏွစ္ေယာက္စလံုးကို စစ္ေဆးမည္ဟု ဆိုပါသည္။ အေမရိကဆိုေသာ ႏိုင္ငံႀကီးတြင္ လင့္မ်က္ႏွာ တရြာထင္ၿပီး လိုက္လာခဲ့ေသာ၊ လြန္စြာအားငယ္တတ္သည့္ က်ေနာ့္အမ်ဳိးသမီးအဖို႔၊ ဘာလုပ္လုပ္ သူ႔အနားမွာ က်ေနာ့္ကို ရွိေစခ်င္သည္။ (က်ေနာ့္၏ ခန္႔ညားတည္ၾကည္လွေသာ ဥပဓိရုပ္သည္၊ သူမ၏ ခြန္အားရွိေသာ အားေဆးတစ္ခြက္ပင္ မဟုတ္ပါလား။)

ေဆးရုံ၏ စမ္းသပ္ခန္းအတြင္းသို႔ သူနာျပဳဆရာမႏွင့္အတူ ဝင္လာသည္က လူျဖဴဆရာဝန္မေလး၊ ငယ္ရြယ္လွေသာ သူေလးပင္ျဖစ္သည္။ က်ေနာ့္အမ်ဳိးသမီးကို စမ္းသပ္ရန္ ဝတ္စံုလဲဝတ္ခိုင္းသည့္အခ်ိန္မွာေတာ့.....

အာရွသားေတြေလ။ သိတယ္မဟုတ္လား။ အခု ရန္ကုန္မွာ လူႀကီးေတြက လူငယ္ကေလးမေလးေတြရဲ႕ ဝတ္စားဆင္ယင္ပံုကို မ်က္စိရုိင္းျဖစ္ေနသလိုမ်ဳိး၊... က်ေနာ္ကလည္း အခန္းတြင္း ေနရန္ သင့္၊ မသင့္ခ်ိန္ၿပီး၊ က်ေနာ္ အျပင္ထြက္ေပးရမလားလို႔ ဆရာဝန္မေလးကို ေမးလိုက္ပါသည္။ သူမက ဘာမွမျဖစ္ဟန္ႏွင့္၊ ရွင္ရွိေတာ့ ရွင့္မိန္းမ အားရွိတယ္မဟုတ္လားဟု ၿပံဳးၿပီးျပန္ေျပာတဲ့အခါ၊ က်ေနာ့္မွာ ဟတ္ထိၿပီး ပါးစပ္အေဟာင္းသား။ လဲေနသူကို ကူ၍ ထူမ,ေပးပါ ဆိုတာကလည္း မူလတန္းေက်ာင္းစာမွာကတည္းက သင္လာခဲ့ရသူ က်ေနာ့္အဖို႔.. အားငယ္တတ္ေသာအမ်ဳိးသမီးကို အားရွိေအာင္ ေနခြင့္ေပးသည္ကို ေက်းဇူးတင္၊ ဝမ္းသာရပါသည္။

ဤသို႔ျဖင့္ က်ေနာ့္အမ်ဳိးသမီး၏ ေပါင္ႏွစ္ေခ်ာင္းကို ၿဖဲကားၿပီး၊ မိန္းမအဂၤါကို စမ္းသပ္ေနသည့္အခါတြင္ေတာ့ က်ေနာ့္မွာ အမ်ဳိးအမည္၊ အေၾကာင္းအရာ ရွာမရပဲ၊ ေနရင္းထိုင္ရင္း ဘာမွန္းမသိကာ အေနခက္ေနပါသည္။ ဆရာဝန္မႏွင့္ နာ့စ္မတို႔က က်ေနာ့္၏ အမူအရာကို မ်က္စိျဖင့္ မၾကည္ပဲ၊ စိတ္ႏွလံုးသားျဖင့္ ၾကည့္ကာ ၿပံဳးၿပံဳး ၿပံဳးၿပံဳးနဲ႔ သေဘာက်ေနၾကသည္။

က်ေနာ္သိပါသည္။ သူတို႔ရဲ႕အေတြးမွာ အာရွသားေတြဟာ ဟန္ေဆာင္မႈေတြ၊ ဟန္လုပ္မႈေတြ၊ ရိုးသားခ်င္ဟန္ေဆာင္တဲ့ မရုိးသားမႈေတြ မလိုအပ္ပဲ ရွိၾကသည္ဟု ထင္ေနမွာပဲ ဆိုတာကို။
တကယ္ေတာ့ က်ေနာ္တို႔ ေယာက်ာ္းတိုင္းသည္ ကိုယ့္ဇနီးမယား၏ ခႏၶာအႏွံ႔ အကုန္ျမင္ဖူးၾကခ်ည္းသာ ျဖစ္သည္။ ရုံးမွာသာ လူအမ်ားေလးစားသည့္ သမာသမတ္ရွိသည့္၊ သိကၡာရွိ တရားသူႀကီးတေယာက္ ျဖစ္ခ်င္ ျဖစ္ေသာ္လည္း၊ ျခင္ေထာင္ထဲေရာက္လွ်င္ အဆိုပါလူသည္ ဘာအိေႁႏၵ၊ သိကၡာမွ် မရွိၾကသည္ မဟုတ္ပါလား။

ယခုလည္း စမ္းသပ္ခန္းတြင္းရွိ က်ေနာ့္ကို၊ သူတို႔ ဘယ္လိုထင္ၾကမယ္ဆိုတာ က်ေနာ္ သိေနတာက တဖက္၊ မလိုအပ္ေသာ ဟန္ေဆာင္မႈမ်ားျဖင့္ အေနခက္ေနတာက တဖက္၊ (က်ေနာ့္မွာ ဝတ္စားဆင္ယင္မႈအေပၚ ရန္ကုန္လူႀကီးမ်ား မ်က္စိရုိင္းသည့္ အေပါက္မ်ဳိးျဖင့္) ခ်ီတံုခ်တံုျဖစ္ေနဆဲမွာပင္ သူတို႔သည္ သူတို႔ လုပ္ေဆာင္ရမည့္အလုပ္ကို၊ အလုပ္အတိုင္း ေအာင္ျမင္စြာ ၿပီးေျမာက္လုပ္ေဆာင္ခဲ့ပါသည္။

ယခုလည္း လႊတ္ေတာ္တြင္ ျပည့္တန္ဆာလုပ္ငန္းဆိုသည္မွာ ဥပေဒမ်က္ကြယ္ျပဳ ေဆာင္ရြက္သည့္လုပ္ငန္းျဖစ္၍၊ မလိုလားအပ္ေသာ ေရာဂါမ်ား၊ ဆိုးက်ဳိးမ်ား ျပည္သူမ်ားအတြင္း ျဖစ္ပြားပ်ံ႕ႏွ႔ံေနခဲ့သည္။ ေရာဂါဆိုတာ ပ်ံ႕ႏွ႔ံ ျဖစ္ပြားလွ်င္ တားျမစ္ဥပေဒဆိုတာ အလကားပင္။ အရာရာတိုင္းကို ႏွိပ္ကြပ္ေသာ ဥပေဒမ်ဳိးခ်ည္းပဲ ျပဌာန္း၍ မရပါ။ က်န္းမာေရးႏွင့္ပတ္သက္လွ်င္ ျပန္လည္ထူေထာင္ေရး၊ လိုအပ္ခ်က္ကြက္လပ္ ျဖည့္ဆည္းေရး ဥပေဒမ်ားလည္း ရွိသင့္သည္မဟုတ္ပါလား။

က်ေနာ္တို႔ျပည္သူေတြအားလံုး အာသေဝါတရား ကုန္ခမ္းတဲ့ ရဟႏၱာမ်ား ျဖစ္ေနၾကသည္ဆိုလွ်င္ေတာ့ ျပည့္တန္ဆာလိုင္စင္ဥပေဒမ်ဳိး ျပဌာန္းေနစရာ မလိုပါ။
ဒါဟာ သဘာဝကိုက ေပးထားတဲ့ သဘာဝတရားျဖစ္လို႔ ဘာရွက္စရာ ရွိပါသလဲ။ အမ်ားျပည္သူ က်န္းမာေရးအတြက္ လုပ္ေဆာင္စရာရွိတဲ့ အလုပ္ကို အထက္ကဆရာဝန္မေလးလို၊ ၿပီးေျမာက္ေအာင္ လုပ္ရမည္သာ ျဖစ္သည္။ မဟုတ္လွ်င္ေတာ့.. က်ေနာ္တို႔ အာရွသားေတြကို အေနာက္တိုင္းက ထင္ျမင္ေနသလို သူေတာ္ေကာင္းေယာင္ ေဆာင္လြန္းသည့္သူမ်ားဟု ထင္မွတ္ေနသလိုသာ က်ေနာ္လည္း ထင္ျမင္မိပါေၾကာင္း။...

အလုပ္သမားဘဝ....
ေအးတာေတြ၊ ပူတာေတြ၊ ေစာတာေတြ၊ မိုးခ်ဳပ္တာေတြ ခံစားျပမေနဘူး။ အလုပ္သြားရမယ္။ ေဘးကင္းဖို႔ ဂရုစိုက္မယ္။ အလုပ္ေပၚမွာ တာဝန္ေက်ရမယ္။

အလုပ္ရွင္ဘဝ....
ကိုယ္လို အလုပ္သမားမ်ဳိးကိုပဲ လိုခ်င္တယ္။

ကိုယ့္ျမန္မာလူမ်ဳိးအေၾကာင္း၊ ကိုယ့္ေပါင္ ကိုယ္လွန္ေထာင္းၿပီး ေရးသည္။

အခြင့္အေရး

ျမန္မာျပည္တြင္ လူ႔အခြင့္အေရးမရွိ၍၊ လူေတြ ကိုယ့္အခြင့္အေရး ကိုယ္ မသိခဲ့ေလသလား၊ ကိုယ့္ကုသိုလ္ကံေၾကာင့္ လူအျဖစ္ကို ရရွိၿပီး တေန႔ ဘယ္သူမဆို ေသရမွာပါကြာဟု ေပါ့ေပါ့ေလးပဲ ေတြးေနၾကသလား မသိပါ။

မ်ားေသာအားျဖင့္ ကိုယ့္ျပည္သူမ်ားသည္၊ အသက္ မေသခ်င္ေသာ စိတ္သာရွိၾကၿပီး၊ လူသားတစ္ေယာက္ရဲ႕ လူသားျဖစ္ရမႈတန္ဖိုးကို အေလးထားရေကာင္းမွန္း မသိ
ေသာသူမ်ား မ်ားစြာ ရွိေနေၾကာင္း ခရီးမ်ားစြာ သြားလာျခင္းျဖင့္ သိလာရပါသည္။

ေဒါသ

ႏိုင္ငံတကာသို႔ ထြက္ေလ့လာေသာအခါ ျမန္သည္၊ မာသည္ဟုဆိုေသာ ျမန္မာတို႔သည္ တျခားႏိုင္ငံသားမ်ားထက္၊ အမွန္တကယ္ ျမန္စြာ၊ အၾကမ္းခံႏိုင္စြာ လုပ္ႏိုင္ၾကေၾကာင္းေတြ႕ရသည္။
အားနည္းခ်က္မွာ သီးခံစိတ္ပါးလ်ၾကၿပီး၊ သူတပါးထက္လည္း အမ်က္ေဒါသ ပို၍ႀကီးၾကျခင္းပင္ ျဖစ္သည္။

ထိုဓေလ့စရုိက္ရွိသည့္ ကိုယ့္လူမ်ားသည္ ကားေပၚတြင္ စတီယာရင္းကိုင္လိုက္သည္ႏွင့္၊ တျခားလူမ်ဳိးမ်ားထက္ ေဒါသပိုႀကီးသည္။ ျပည္တြင္းတြင္ က်ေနာ္ ႀကံဳဖူးသည္။ တပါးသူကို အႏၱရာယ္ျဖစ္ေစႏိုင္သည့္ ကားကို ကိုင္တြယ္ ေမာင္းႏွင္ေနပါလ်က္၊ ေျခေထာက္ျဖင့္ လမ္းေလွ်ာက္သူအား ေသသြားခ်င္လို႔လား၊ ဒါ ကား၊ တိုက္ရင္ေသတတ္တယ္ဟု ဒရုိင္ဘာမ်ားက ေဒါသတႀကီး ေျပာထြက္၊ ေျပာရက္တတ္ၾကသည္။ လူျဖတ္ကူးတာကို စိတ္ရွည္စြာ ေစာင့္ဆိုင္းျခင္း၊ အလ်ဥ္းမရွိၾက။

အရက္

အရက္ႏွင့္ပတ္သက္ၿပီး အေထြအထူး ေျပာစရာမလို၊ အစိုးရအဆက္ဆက္ကိုယ္တိုင္က အားေပးသည့္လုပ္ငန္းဆိုေတာ့၊ ကိုယ့္လူေတြသည္ အရက္ႏွင့္ ရင္းႏွီးကၽြမ္းဝင္ရင္းႏွီးမႈမွာ ေအာက္တန္းမက် ရွိလွသည္။ ေဖာင္ႀကီးမင္းကုန္း စံျပေက်းရြာတြင္ ကိုယ္အဂၤါပ်က္ယြင္းေနသူမ်ားက ခ်က္ေသာအရက္သည္ ကမၻာ့ႏိုင္ငံမ်ားထက္ ေကာင္းသည္။ ကမၻာ့ဘယ္အရက္အမ်ဳိးအစားကို လိုခ်င္သလဲ။ သူတို႔ တပံုစံတည္းျဖစ္ေအာင္ ခ်က္ေပးႏိုင္သည္။ သို႔ေသာ္ ကမၻာ့ႏိုင္ငံမ်ားလို၊ အႏွစ္ (၃၀) သစ္သားစည္ထဲ ေလွာင္ထားရန္ မလို၊ ၃ ရက္ဆိုတာႏွင့္ ရၿပီ။ (အရက္သမားေတြ သက္တမ္းတိုသြားတာသာ ၾကည့္ပါ။) ေဆးပညာကေတာ့ သံုးတတ္လွ်င္ေဆး၊ မသံုးတတ္လွ်င္ ေဘးဆိုလား။ ထားေတာ့။

ၿပီးခဲ့သည့္ စစ္အစိုးရကေတာ့ အရက္ကို အေတာ္သံုးတတ္သည္။ ၂၀၀၇ ေရႊဝါေရာင္တြင္ လက္ေအာက္ရွိစစ္သားမ်ားကို အရက္ထဲတြင္ ဘာေဆးထည့္တိုက္သည္မသိ၊ မ်က္လံုးမ်ား သရဲသဘက္ပမာ နီရဲၿပီး ဘုရားမွန္းမသိ၊ သံဃာမွန္းမသိ၊ ေက်ာင္းသားလူငယ္မ်ားကိုလည္း သားသမီးခ်င္းကိုယ္ခ်င္းမစာ အသိစိတ္ေပ်ာက္ၿပီး ရက္စက္ႏိုင္စြမ္း ရွိေအာင္ သံုးတတ္ခဲ့ပါသည္။

ခ်ဳံ႕၍ ဆိုရပါလွ်င္

နဂုိက စိတ္ျမန္ကိုယ္ျမန္ ေဒါသႀကီးသည့္လူမ်ဳိးဟာ အသိစိတ္ေပ်ာက္သည့္ အရက္ကိုေသာက္ၿပီး၊ လူအမ်ားကို ဒုကၡေပးႏိုင္သည့္ ကား(သို႔) စက္သံုးယာဥ္ကို ေမာင္းေသာအခါ........

က်ေနာ္တို႔ က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ဘဝကို တပါးသူ၏ တာဝန္မဲ့ ေပါ့ဆမႈေၾကာင့္ ဆံုးရႈံးခံရမည္လား၊ ခံသင့္သည္လား။ က်ေနာ့္အား မွီခိုေနရသူမ်ား ရွိပါသည္။ ထိုသူမ်ားအား က်ေနာ့္လို ထိုသူက လုပ္ကိုင္ေကၽြးေမြးမည္လား၊ ေကၽြးေမြးခဲ့လွ်င္လည္း က်ေနာ့္ရဲ႕ကေလးေတြကို ဘယ္လိုလမ္းျပမႈမ်ဳိးနဲ႔၊ ဘယ္လို ႀကီးျပင္းေစမွာလဲ။ က်ဴးလြန္သူရဲ႕ မိသားစုဘဝေရာ..? ဒါပါပဲ။

တာဝန္မဲ့သူကို အရင္းစစ္ရင္ တရားခံဟာ၊ တာဝန္ရွိသူပါပဲ။

တာဝန္ရွိသူကိုယ္တိုင္ကိုက အသက္(၂၁)ႏွစ္မျပည့္ပဲ အရက္ေသာက္တာကို မတားျမစ္ရင္၊ (အသက္မျပည့္သူကို အရက္ေရာင္းတဲ့သူကို အေရးယူပါ။ **တိုင္းျပည္၏အနာဂတ္ ပညာသင္ရမည့္အရြယ္ျဖစ္၍ အေလးထားသင့္။** အဆိုပါ အရက္ေရာင္းခ်သူ၏ ရဲစခန္းမွတ္တမ္းတြင္ အဆိုပါျပစ္မႈက်ဴးလြန္ခဲ့ေၾကာင္း မွတ္တမ္းတင္ထားပါ။)

အရက္ေသာက္ၿပီး ဘတ္စ္ကား၊ ၾကားကား၊ ကိုယ္ပိုင္ကား ေမာင္းတာကို မတားျမစ္ရင္၊ (အမ်ားျပည္သူစီးနင္းလိုက္ပါေသာ ဘတ္စ္ကား၊ ၾကားကား၏ ဒရုိင္ဘာမ်ား အရက္ေသာက္ျခင္းကို လံုးဝ တားျမစ္ပါ။ ကိုယ္ပိုင္ကား ဒရုိင္ဘာမ်ားအား ေသြးထဲတြင္ အရက္ပါဝင္မႈႏႈန္းတိုင္းကရိယာျဖင့္ စစ္ေဆး အေရးယူပါ။)

က်ဴးလြန္သူသည္ ငါ့အေဖ၊ ငါ့ဦးေလး၊ ငါက ဘာႀကီး၊ ညာႀကီးဆိုသည့္ အာဏာအလြဲသံုးစားျပဳမႈမ်ား ေရွာင္ရွားရမည့္အျပင္၊ ယာဥ္ထိန္းရဲတပ္ဖြဲ႔ဝင္မ်ားႏွင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲတပ္ဖြဲ႔ဝင္မ်ားကလည္း အက်င့္ပ်က္ လာဘ္စားမႈအား ေရွာင္ရွားရပါမည္။

အမ်ားျပည္သူထိခိုက္နစ္နာေစႏိုင္သည့္ကိစၥျဖစ္၍ ဥပေဒအတိုင္း ျပည့္စံုတိက်စြာ၊ ျပဌာန္း၊ လိုက္နာ အေရးယူ ေဆာင္ရြက္သင့္ပါေၾကာင္း...ျဖင့္ ကိုယ့္လူမ်ဳိးအေၾကာင္း ကိုယ္ေပါင္ကိုယ္လွန္ေထာင္း၍ ေရးသားအပ္ပါသည္။

ေမာင္ပြႀကီး (ေရႊဝါေရာင္)

ဒီလိုလူမ်ဳိးထဲ သင္ ပါေနပါသလား

က်ေနာ္ ၁၈ႏွစ္သား အရြယ္က က်ဴရွင္ဆရာ လုပ္ဖူးသည္။ ၾကြားေျပာရရင္ ေက်ာင္းမ်ားတြင္ အဆင့္(၁)မွ (၁၀)အတြင္း ရရွိေသာ ကေလးသည္ က်ေနာ့္က်ဴရွင္မွ ျဖစ္သည္။ (စကားခ်ပ္။ ။ယခင္ေခတ္က ယေန႔ေခတ္လို အတန္းပိုင္ဆရာမဆီမွာ က်ဴရွင္ယူမွ အဆင့္ေကာင္းေသာ ေခတ္မဟုတ္ေသး။)

က်ေနာ္စာသင္သည့္အခါ က်န္းမာေပ်ာ္ရႊင္ပညာသင္ဆိုသည့္ ေဆာင္ပုဒ္ႏွင့္အညီ တပည့္မ်ားကို ေပ်ာ္ရႊင္စြာထားၿပီး ဦးေႏွာက္ထဲသို႔ အလြယ္ကူဆံုးတို

က္ရုိက္ ေရာက္သြားေအာင္ သင္သည္။ အိမ္စာ အေျဖမွန္ေသာကေလး၊ စာရေသာကေလးကို ဆုအျဖစ္ မုန္႔ေကၽြးၿပီးလည္း သင္သည္။ ကေလးေတြလည္း က်ေနာ့္ကို သိပ္ခ်စ္ၾကသည္။ စာမရေသာကေလးကို ေကာ္ေပတံျဖင့္ လာစမ္း ဆိုၿပီး လက္ဝါးျဖန္႔ မနာေအာင္ရုိက္သည္။ (နာလွ်င္ ကေလး၏ စိတ္ဒဏ္ရာရတတ္သည္။)
ဤတြင္ ကေလးတစ္ေယာက္က...

" ဆရာ ေနာက္ထပ္ တစ္ခ်က္ နာနာေလး ရိုက္ေပးပါ။ ဒါမွ ပိုမွတ္မိသြားေအာင္လို႔ " တဲ့။

က်ေနာ့္မွာ ပါးစပ္အေဟာင္းသား။

++++++++++++++++++++++++++++++

အရြယ္ေရာက္ စီးပြားရွာေတာ့ ေရႊဂံုတိုင္ႏႈတ္ခမ္းေမႊးနံမည္ျဖ
င့္ ဓါတ္ဆီ၊ စက္သံုးဆီ ေရာင္းသည္။ ေမွာင္ခိုျဖစ္၍ အဖြဲ႔အစည္းေပါင္းစံုတို႔ ေျမႀကီးထဲမွ ေရနံ အလကားထြက္ေနသည့္အလား အခမဲ့ ဆီလာထည့္ၾကသည္။ က်ေနာ္ကလည္း ဝယ္ၿပီးမွ ျပန္ေရာင္းရေသာ စက္သံုးဆီျဖစ္၍ တခါတရံ ျမတ္သည့္ေငြႏွင့္ ဆက္ေၾကးေပးရသည့္ေငြ မကိုက္ျဖစ္ေသာအခ်ိန္၊ (ေငြတစ္သိန္းကို တပည့္မ်ားႏွင့္ အလုပ္မလုပ္ပဲ ထိုင္စားလွ်င္ ရက္(၂၀)မွ် စား၍ရေသာကာလတြင္၊ လုပ္ငန္းထဲသို႔ ထည့္လိုက္သည့္အခါ ပင္ပန္းစြာ အလုပ္လုပ္ေနပါလ်က္ တပတ္မျပည့္ခင္ ကုန္သြားသည့္အျဖစ္။).. ထိုအခ်ိန္မ်ဳိးတြင္ တပည့္မ်ားအား " ၾကည့္ေန၊ ဒီလူေတြကို ငါ တင္ခ်ျပမယ္" ဟုဆိုကာ...
" ႏႈတ္ခမ္းေမႊး၊ ေနေကာင္းလားေဟ့၊ မေတြ႕တာေတာင္ ၾကာၿပီ" ဆိုသည့္စကားမ်ားျဖင့္ အစခ်ီ၍ ဆီအလကားလာထည့္ေနေသာ အဖြဲ႔အစည္းမ်ားမွ လူမ်ားအား ...
" ဟ.. ေဟ့လူႀကီး၊ ေပ်ာက္လွခ်ည္လား"
" ဘုန္း"

" ႏႈတ္ခမ္းေမႊးေရ..အားေတာ့ နာတယ္ကြာ၊ တရားခံသြားဖမ္းမလို႔၊ ဆီမေလာက္ေတာ့လို႔ မင္းဆိုင္ရွိတယ္ဆိုၿပီး တကူးတက ဝင္လာတာ"
" အာ.. ကူညီရမွာေပါ့ဗ်ာ.. ခင္ဗ်ားတို႔က ျပည္သူေတြကို ခိုးဆိုးႏႈိက္ရန္က ကာကြယ္ေပးေနတဲ့သူေတြပဲဟာ"
" ဘုန္း "

စသျဖင့္ တေန႔ပ်မ္းမွ် အစီး (၃၀)ေလာက္ လာေသာ ဆိုင္ကယ္၊ ကားမ်ားမွ ရဲတပ္ဖြဲ႔၊ အဖြဲ႔အစည္းဝင္မ်ားအား ၄င္းတို႔၏ တင္ပါးမ်ားကို ခင္သလို မင္သလိုလုပ္ၿပီး၊ တ ဘုန္း ဘုန္း ျဖင့္၊ ရုိက္လႊတ္၊ ခ်လႊတ္ေနခဲ့သည္။

တခါတေလ.. ကိုယ့္စိတ္နဲ႔ကိုယ္ မအားလပ္၍ ၄င္းတို႔အား မရိုက္လႊတ္မိေသာအခါျဖစ္ေစ၊ ခရီးသြားသည့္အခါျဖစ္ေစ၊ ႏႈတ္ခမ္းေမႊး ဘာေတြ ညစ္ေနလဲ မသိဘူးတို႔၊ ဒီေကာင္ႀကီး တို႔ကို သိပ္မခင္ေတာ့ဘူး တို႔၊ မင္းတို႔ဆရာကလည္း ေပ်ာက္ေနလိုက္တာ ငါတို႔ အရုိက္မခံရတာေတာင္ အေတာ္ၾကာၿပီတို႔၊ ... မင္းတို႔ဆရာ ခင္တာကလည္း ေၾကာက္စရာႀကီး၊ ေက်ာကို ေကာ့သြားတာပဲတို႔....ဒီဆိုင္ကို
ေရာက္ၿပီး ႏႈတ္ခမ္းေမႊးရဲ႕ အရုိက္မခံရတာ တခုခု လိုေနသလိုပဲတို႔ .... စသျဖင့္ က်ေနာ္မရွိခ်ိန္ ေရာက္လာသည့္ အရိုက္ခံေနက် လူမ်ားက ေမးေန၊ ေျပာေနေၾကာင္းကို တပည့္မ်ားက ျပန္လည္ေျပာျပသျဖင့္ က်ေနာ့္မွာ ပါးစပ္အေဟာင္းသား။

+++++++++++++++++++++++++++++

ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတႀကီး ဦးသိန္းစိန္အစိုးရ တက္လာေသာအခါ စာေပစိစစ္ေရးကို ဖ်က္သိမ္းလိုက္ၿပီ ဟု သတင္းသဲ့သဲ့ ၾကားလိုက္ရသည္။
ေၾသာ္.. အျပဳသေဘာေဆာင္ ေထာက္ျပ ေဝဖန္ၿပီး လမ္းေၾကာင္းတည့္ေပးႏိုင္ၿပီ၊ အမွန္ကို အမွန္အတိုင္း၊ အရွိကို အရွိအတိုင္း၊ အျဖစ္ကို အျဖစ္အတိုင္း ေရးလို႔ ရၿပီ ဆိုၿပီး၊ ဝမ္းသာခဲ့သည္။ အာဏာရွင္မ်ား လက္ထက္က သတင္းအမွန္ကို ျပည္သူသို႔ တင္ျပခြင့္ မရခဲ့ၾကသည္ မဟုတ္ပါလား။

သိပ္မၾကာပါ။ စာေပစိစစ္ေရး ရွိဆဲဟု ၾကားရသည္။

ေၾသာ္ ခုေတာ့ အရင္တုန္းကလိုပါပဲလားဟု ျမင္ေတြ႕ေနရသည္။

အင္း... အင္းေပါ့ေလ... စာေပပညာရွင္ဆိုသူေတြထဲမွာလည္း ႏွစ္ခါရိုက္မွ မွတ္မိတဲ့သူ၊ အၿမဲတမ္း အရုိက္ခံရမွ ေနသားထိုင္သားက်သူေတြလည္း ရွိေနတာပါပဲလား....။

++++++++++++++++++++++++++++++

က်ေနာ္တို႔ တခ်ိန္က ကြန္ျမဴနစ္ဆိုရင္လည္း ျပတ္ျပတ္သားသားနီလိုက္၊ အရင္းရွင္ဆိုလည္း ျပတ္ျပတ္သားသား ရွင္လိုက္၊ ဒီလိုမဟုတ္ပဲ အေရွ႕လိုလို၊ အေနာက္လိုလို... မျပတ္မသား ဆိုရွယ္လစ္တဲ့၊ ဆိုရွယ္လစ္ေတာင္မွ ျမန္မာ့နည္း၊ ျမန္မာ့ဟန္ ျမန္မာ့ဆိုရွယ္လစ္ ဆိုပါလား။
အက်ဳိးဆက္က အေရွ႕အုပ္စုက အကူအညီလည္း မယ္မယ္ရရ မရ၊ အေနာက္အုပ္စု အကူအညီလည္း ဟုတ္တိပတ္တိမရ။

(ျပည္ပအားကိုး လို႔ မေျပာပါႏွင့္။ တေယာက္တည္း ထြန္ယက္၊ တစ္ေယာက္တည္း ေျမဆီထည့္၊ တစ္ေယာက္တည္း ပ်ဳိးႀကဲ၊ တစ္ေယာက္တည္း စပါးစိုက္၊ တစ္ေယာက္တည္းရိပ္သိမ္း၊ တစ္ေယာက္တည္း စပါးေလွ႔၊ တစ္ေယာက္တည္း ႀကိတ္ခြဲ၊ ဆန္ရၿပီး ထမင္း မစားရတဲ့အျဖစ္။ ဒန္အိုးေရာင္းသူ အျခားတစ္ေယာက္မလာရင္၊ တစ္ေယာက္တည္း လက္ခုပ္ထဲေရထည့္၊ ဆန္ထည့္ၿပီး မီးကင္ခ်က္စားမတဲ့လား။ အရာရာ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္တတ္ရပါမည္။ တံခါးပိတ္ ငတ္အေသခံေနလို႔ မျဖစ္ပါ။ မျပတ္သားမႈမ်ားရဲ႕ ေနာက္ဆက္တြဲမ်ားေၾကာင့္ အိမ္နီးခ်င္းမ်ားနဲ႔ အရမ္းကြာျခားသြားၿပီး၊ ျမန္မာလူမ်ဳိးမ်ား ကၽြန္သြားခံေနရၿပီ။)

ယခင္က ႏိုင္ငံကို စစ္တပ္မွ ခ်ဳပ္ကိုင္ထားၿပီး သြားသည္။ မေအာင္ျမင္ခဲ့၊ တိုင္းျပည္ အရမ္းဆင္းရဲသြားသည္။

ယခု ႏိုင္ငံကို ဒီမိုကေရစီ လမ္းျဖင့္ သြားသည္။ ျပတ္ျပတ္သားသား ဖြင့္၍ သြားသင့္သည္။ တြန္႔ဆုတ္၊ တြန္႔ဆုတ္ ျမန္မာ့နည္း၊ ျမန္မာ့ဟန္ဒီမိုကေရစီ၊ စည္းကမ္းျပည့္ဝေသာ ဒီမိုကေရစီေတြ လုပ္မေနပါနဲ႔။

အင္း... သမၼတ အၾကံေပးအဖြဲ႔ထဲမွာလည္း သိပ္လြတ္လပ္လြန္းတယ္ေလ.. မျဖစ္ေသးဘူး၊ သိပ္ျမန္ေနလြန္းတယ္၊ တဆင့္ၿပီး တဆင့္ေပါ့... စသျဖင့္ ႏွစ္ခါ အရုိက္ခံခ်င္တဲ့သူ၊ ရိုက္ခံေနရမွ ေက်နပ္ေနတဲ့သူ ... ထိုလိုလူမ်ဳိးမ်ား ရွိေနအံုးမလား.....လို႔။

အားလံုးကို ေလးစားလ်က္..

ေမာင္ပြႀကီး (ေရႊဝါေရာင္)

“သတၱိရွိမွ စိမ္ေခၚပါ ႏွင့္ ခင္ဗ်ားတို႔ ရင္ထဲက ခင္ဗ်ားတို႔ထင္ျမင္တဲ့ အမွန္တရားေတြအတြက္ လူေပါင္းဘယ္ေလာက္၊ ေသေၾက၊ ပ်က္စီး၊ ဒုကၡေရာက္ေပးရမည္နည္း။”

ျမန္မာျပည္သူမ်ားဘဝ

ျမန္မာျပည္သူမ်ားသည္ လူမိုက္မ်ားကဲ့သို႔ ပညာမဲ့သူတေဇာက္ကန္းမ်ား၏ ပါးစပ္ျဖင့္မေျဖရွင္းပဲ လက္ျဖင့္၊ (လက္နက္ျဖင့္) ေျဖရွင္းေသာလုပ္ရပ္ကို ဝဋ္ေႂကြးရွိေသာ ငရဲသားမ်ားပမာ ေခတ္အဆက္ဆက္ ခံခဲ့ရသည္။ ကမၻာစစ္ျဖစ္ေသာအခ်ိန္တြင္လည္း မလစ္ဟင္းခဲ့ပါေခ်။ ဂ်ပန္သားေကာင္ျဖစ္ရ၊ အဂၤလိပ္သားေကာင္ျပန္ျဖစ္ရ။… လြတ္လပ္ေရးရၿပီးေသာ္လည္း ကိုယ္ထင္ရာကို ကိုယ္အမွန္လုပ္ေနသည့္ ပညာနည္း၊ အတၱႀကီးေသာ လက္နက္ကိုင္(စစ္အစိုးရအပါအဝင္) အဖြဲ႔အစည္းေပါင္းစံု၏ သားေကာင္ဘဝ က်ေရာက္ရျပန္သည္။

ကရင္ျပည္နယ္ျဖစ္ရပ္ဥပမာ

ကရင္ျပည္နယ္တြင္ ဥပမာ ၾကည့္ရေအာင္။ KNU ႏွင့္ DKBA ကြဲသည္။ ကရင္လူထုမွာ ရပ္ရြာထဲသို႔ DKBA ဝင္လာရင္လည္း သူတို႔ေမးသမွ် ေျဖရသည့္အျပင္၊ KNUနဲ႔ ပတ္သက္သည္ဟု ယူဆေသာသူမ်ား သတ္ခံရသည္။ KNU ဝင္လာေတာ့လည္း DKBA ႏွင့္ ပတ္သက္သည္ဟု ယူဆကာ သတ္လိုက္ၾကျပန္သည္။ စစ္အစိုးရတပ္ဝင္လာေသာအခ်ိန္တြင္လည္း ထိုနည္းလည္းေကာင္း။

နအဖစစ္တပ္က ပိုဆိုးသည္မွာ ၾကက္ခိုး၊ ပစၥည္းခိုးသာမက လူပါ ခိုးသည္။ (ကေလးကို ေက်ာ၍ အဝတ္ျဖင့္ စည္းထားကာ တဝမ္းတခါးအတြက္ ေရာ္ဘာေစးျခစ္ေနေသာ အမ်ဳိးသမီးကို အစိုးရစစ္ေၾကာင္းမွ ရဲေဘာ္မ်ားက ဟိုေမး ဒီျမန္းလုပ္ၿပီး လိင္ဆက္ဆံရန္ ေတာင္းဆိုသည္။ အမ်ဳိးသမီးက ေၾကာက္ေသာ္လည္း လက္မခံႏိုင္။ ျငင္းဖို႔ကလည္းမျဖစ္။ အျပစ္ရွာၿပီး အေၾကာင္းမ်ဳိးစံုျပ သတ္ခံရအံုးမည္။ လိင္ဆက္ဆံၿပီးလွ်င္ေသာ္မွ သတ္ပစ္ထားခဲ့သည္က ဒုနဲ႔ေဒးဆိုတာကိုလည္း ဗဟုသုတရွိထားေလခဲ့ေတာ့…...”ငါေတာ့ မလွန္ေပးႏိုင္ဘူး။ ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ လုပ္ခ်င္ရင္ ကို္ယ့္ဘာသာကိုယ္ ေနာက္ကထမီလွန္ၿပီး လုပ္သြား”ဟုဆိုသည္။ ခင္ဗ်ားတို႔ စဥ္းစားၾကည့္။ ေရွ႕မွာ မတ္တပ္ရပ္လ်က္ ေရာ္ဘာေစးျခစ္ေနေသာ အမ်ဳိးသမီး။

အလယ္မွာ ေက်ာမွာခ်ည္ထားတဲ့ကေလး၊ အဲဒီေနာက္မွာ လက္နက္ကိုင္ ကာမဘီလူး။ စစ္ေၾကာင္းမွ ဘီလူးမ်ား တစ္ေကာင္ၿပီး တစ္ေကာင္။ …ေအာ္….ျပည္သူျပည္သားမ်ားဘဝ ရင္နင့္စရာေကာင္းလြန္းလွသည္။)……

အဲဒီေတာ့ ေအးခ်မ္းစြာ ေနထိုင္ေနေသာ ျပည္သူမ်ားမွာ လက္နက္ကိုင္မ်ား ဝင္ေရာက္စြက္ဖက္လာသည့္အခ်ိန္မွ စ၍ မေအးခ်မ္းႏိုင္ေတာ့။ ထင္းေခြ၊ ေရခပ္၊ ေတာင္ယာလုပ္ဖို႔ပင္ အခက္အခဲျဖစ္လာရသည္။(တစ္ေန႔တြင္ ထင္းေခြသြားသူ ၂ေယာက္ ျပန္မလာ၊ ေနာက္တစ္ေန႔တြင္ ေခ်ာင္းထဲမွာ အေလာင္းပဲေတြ႕သည္။ နဂုိကတည္းက ထင္းေခြေနက်လူကို ဘယ္အဖြဲ႔၏စစ္ေၾကာင္း၊ စစ္တပ္က သတင္းစံုစမ္းေရးလာလုပ္တယ္ဆိုၿပီး သတ္ပစ္လိုက္သည္မသိ။ သူ႔ကို မွီခိုေနရသည့္ မိသားစုဘဝကေတာ့ အားကိုးရာ နတၳိ။ အနာဂတ္မဲ့ၿပီေပါ့။)… ယခုေနာက္ပိုင္းတြင္ စစ္ေၾကာင္းမ်ားဝင္လာသည္ဆိုသည္ႏွင့္ အိုးစြန္႔အိမ္စြန္႔၊ ေတာင္ယာစြန္႔ကာ ရြာလံုးကၽြတ္ ထြက္ေျပးၾကရသည္က မ်ားသည္။။ ဘာတဲ့..ဗိုလ္ႀကီးတို႔လာမွပဲ က်မတို႔ရဲ႕ေအးခ်မ္းခဲ့တဲ့ရြာေလး ျပာက်သြားေတာ့တယ္..ဆိုတဲ့စကားေတာင္ တြင္က်ယ္လိုက္ေသး။ တျခားလက္နက္ကိုင္တိုင္းရင္းသားမ်ား ရွိသည့္ေနရာမ်ားတြင္လည္း အထက္ပါ ကရင္ျပည္နယ္ဥပမာအတိုင္းပါပဲ။

ႏိုင္လည္း ရႈံးသည့္သီအိုရီ

၁၅ မိနစ္တိုက္ပြဲေလးအတြက္ စစ္အစိုးရမွ က်ည္ဆံ သိန္းခ်ီ၍ သံုးသလို၊ အျခားလက္နက္ကိုင္မ်ားလည္း ေသာင္းခ်ီ၍သံုးသည္။ တိုက္ပြဲတြင္ ႏွစ္ဖက္စလံုးမွ က်ဆံုးသြားခဲ့ေသာသူမ်ားအေနျဖင့္ တိုင္းျပည္ႏွင့္လူမ်ဳိးအတြက္ အက်ဳိးရွိေစသည့္ေနရာမ်ားတြင္ ဘယ္ေသာအခါမွ လုပ္ပိုင္ခြင္႔မရွိေတာ့သလို(တိုင္းျပည္၏ လုပ္အား ဆံုးရႈံးသလို)၊.. ေျချပတ္၊လက္ျပတ္ျဖစ္ေသာ စစ္သားမ်ားသည္လည္း သူ႔ဘဝတေလွ်ာက္ ရုန္းကန္မႈ လႈပ္ရွားမႈ ခက္ခဲေစသည့္အျပင္ ႏိုင္ငံအတြက္လည္း ဝန္ထုတ္ဝန္ပိုး ျဖစ္ေစပါသည္။ စစ္စားရိတ္မ်ား ေထာင္းမႈေၾကာင့္ ႏွစ္ဖက္ဆန္႔က်င္ဘက္အစိုးရမ်ား၏ ကိုယ့္ျပည္သူလူထုအေပၚပညာေရး၊ က်န္းမာေရး၊ လူမႈဖူလံုေရး ျပည့္ဝစြာ အေကာင္အထည္မေဖၚႏိုင္ပါ။ အစစအရာရာကို ျပည္သူမ်ားကသာ စစ္စားရိတ္ေထာင္းမႈဒဏ္အား..ငခါး၏ဒဏ္ကို ငဝက္က ခံေနရရွာသည္။ တိုင္းျပည္လည္း မြဲဆင္းသလို၊ ျပည္နယ္မ်ား၏အေျခအေနသည္လည္း ကမၻာဦးတည္စ အေျခအေနအတိုင္းပင္ ရွိလ်က္ရွိၿပီး သဘာဝေတာႀကီးထဲတြင္ လူရုိင္းသာသာ ဘဝအဆင့္ကေန မတက္ႏိုင္ပဲ အိပ္ေပ်ာ္ရုန္းကန္လ်က္ေနရရွာသည္။

လက္နက္ကိုင္သမိုင္း

ေနမဝင္အဂၤလိပ္အင္ပါယာအတြင္းရွိ ကိုလိုနီႏိုင္ငံမ်ားအေနျဖင့္ အဂၤလိပ္အစိုးရ၏ပညာေရး မ်က္ေစ့ဖြင့္ေပးမႈေၾကာင့္ ေက်ာင္းသားလူငယ္မ်ားသည္ စာသင္ခန္းအတြင္းမွ အေတြးအေခၚမ်ား တိုးတက္လာၾကသည္။ ကမၻာကို မ်က္စိဖြင့္ ၾကည့္လာၾကရာမွ စကားလံုးလွလွသံုးထားသည့္ ေတာ္လွန္ေရးသေဘာတရားမ်ားကို ေလ့လာမိခဲ့ၾကသည္။ ဤသည္မွာလည္း အျပစ္မဟုတ္။ လူဆိုသည္မွာ ဖိႏွိပ္ခံ လူအျဖစ္မွ လြတ္လပ္ေသာ လူအျဖစ္ ရုန္းထြက္ခ်င္ၾကသည္မွာ လူ႔သဘာဝဓမၼထာပင္ ျဖစ္သည္။ ကိုလိုနီနယ္ကမၻာ့ေဒသအသီးသီးတြင္လည္း ထိုေခတ္ထိုအခါက ေတာ္လွန္ေရးသေဘာတရားမ်ားသည္ ေခတ္အႀကိဳက္ ေပၚျပဴလာျဖစ္ေနတာလည္း ပါသည္။ (ယေန႔ထိလည္း ကမၻာ့တခ်ဳိ႕ေနရာမ်ားတြင္ ျဖစ္ဆဲ)..ထို႔ေနာက္ပိုင္းတြင္ေတာ့ ေကအင္ဒီအို၊ ဗကပ၊ တိုင္းရင္းသားေပါင္စံု၊ ၇၄ ေက်ာင္းသား၊ ၈၈ ေက်ာင္းသား ..စသျဖင့္ ကိုယ့္အရင္ကတည္းက စီးဆင္းလာခဲ့သည့္ေတာ္လွန္ေရးဒီလႈိင္းထဲတြင္ အကုန္ ေမ်ာပါကုန္ေတာ့သည္။

စစ္တပ္ႏွင့္ျပည္သူ

ရွင္းရွင္းေလးေတြးၾကည့္လွ်င္ မည္သည့္အဖြဲ႔အစည္း၏ စစ္တပ္မဆို ျပည္သူၾကားထဲလက္နက္ကိုင္၍ ဝင္ေရာက္လာျခင္းသည္ လူသတ္ရန္ အႀကံအစည္ႏွင့္ လာေရာက္ျခင္းျဖစ္သလို၊ ျပည္သူမ်ား၏ အသက္အႏၱရာယ္ကို ခ်ိန္းေျခာက္ျခင္းလည္း ျဖစ္ပါသည္။

သတၱိရွိမွ စိမ္ေခၚပါ

လူျဖစ္ပါလ်က္ လူလိုမေျပာ၊ လက္ျဖင့္ေျပာခ်င္သည့္ ....စိတ္ၾကမ္း၊ ကိုယ္ရမ္းရွိသည့္၊..... ကိုယ္ထင္ရာကိုယ္အမွန္တရား လုပ္ေနသည့္...... ေခါင္းစဥ္လွလွတပ္ၿပီး ကိုယ့္ျပည္သူကို ကိုယ္ျပန္သတ္ေနသည့္ လက္နက္ကိုင္ထားသည့္လူမ်ားကို ေျပာခ်င္တာက...တကယ္သတိၱရွိတယ္ဆိုရင္ လူသူမေပါက္ႏိုင္သည့္၊ လူေနမႈနည္းပါး၊ ေခါင္းပါးသည့္ နယ္ေျမတစ္ေနရာကို ေလာင္ဂ်ီတြဒ္၊ လတ္ဂ်ီတြဒ္ သတ္မွတ္ၿပီး ေရြးပါ။ ထိုနယ္ေျမအတြင္းရွိ ေက်းရြာမ်ားကို စနစ္တက် ဖယ္ရွင္းေပးၿပီး စစ္တလင္းလို႔ သတ္မွတ္ပါ။ ၿပီးလွ်င္ တစ္ေယာက္မွ မက်န္သည္အထိ သူမသာ၊ ကိုယ္အသုဘစိတ္ထားမ်ဳိးႏွင့္ မီးကုန္ယမ္းကုန္တိုက္ၾကပါ။ ေၾကာက္လို႔လည္း ျပည္သူေနတဲ့ နယ္ေျမထဲ ေျပးမဝင္လာပါနဲ႔။ က်ည္ဆံကုန္လို႔လည္း ျပန္မလာနဲ႔။ ေတာထဲမွာ ကိုယ့္ဖာသာကိုယ္ ဝါးခၽြန္လုပ္ၿပီး မႏိုင္..ႏိုင္သည္အထိ တိုက္ပါ။ အပင္ေတြကုန္သြားရင္ ကိုယ့္မွာရွိတဲ့သြားနဲ႔ ဖက္ကိုက္သင့္ရင္ ဖက္ကိုက္ၾကဗ်ာ။ ျပည္သူကိုေတာ့ ေနာက္ထပ္လာၿပီး ဒုကၡမေပးပါနဲ႔ေတာ့။ ကိုယ့္ဆန္၊ ကိုယ့္ရိကၡာကိုလည္း ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ စစ္တိုက္ေနရင္း စိုက္စားၾကပါ။ ဘာခြန္၊ ညာခြန္ေတြလည္း ျပည္သူ႔နယ္ထဲကို မိုက္ေၾကးခြဲလာမေကာက္ပါနဲ႔၊ ကဲ…ဘယ္လိုလဲ..သတၱိရွိမွာလား ? …စိမ္ေခၚရဲလား?… ကဲ..ေျဖၾကစမ္းပါအံုး၊ တဆိတ္ရွိလက္နက္ျဖင့္ ေျဖရွင္းခ်င္သည့္၊ လူ႔အသက္ကို တန္ဖိုးမထားသည့္ လက္နက္အားကိုး လူမိုက္မ်ဳိးတို႔။

အနာဂတ္ႏိုင္ငံေတာ္ႏွင့္ စစ္တပ္

အနာဂတ္တပ္မေတာ္သည္ ေလ့က်င့္သား ျပည့္ဝၿပီး ျပည္ပရန္ကာကြယ္ေရးအတြက္ အဆင္သင့္ျဖစ္ေနသည့္ စစ္စြမ္းရည္ျမင့္တပ္မေတာ္ ျဖစ္ရမည္။ ထို႔အတြက္ အစဥ္အၿမဲေလ့က်င့္၊ သင္ယူလ်က္ရွိၿပီး ျပည္သူၾကားထဲသို႔ ယူနီေဖာင္းျဖင့္ သြားလာျခင္း၊ လက္နက္ျဖင့္ ဝင္ေရာက္ျခင္း မရွိရပါ။ ျပည္သူမ်ားကို ဥပေဒႏွင့္အညီ ေနထိုင္ေရးအလုပ္သည္ ရဲတပ္ဖြဲ႔မ်ား၏ လုပ္ငန္းစဥ္ျဖစ္ၿပီး၊ စစ္တပ္အလုပ္မဟုတ္။ စစ္တပ္ႏွင့္မဆိုင္။

နအဖစစ္တပ္သည္ အရပ္ဖက္တြင္ ဝင္ေရာက္စြက္ဖက္ျခင္းမရွိပဲ စစ္တန္းလ်ားတြင္သာ ေနသင့္သလို ...လက္ရွိတိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္အဖြဲ႔အစည္းမ်ားအေနျဖင့္လည္း ျပည္သူၾကားမွ ထြက္ေပးသင့္သည္။ ကိုယ့္လက္နက္ကိုလည္း ကိုယ္ကိုင္ထား၍ရေအာင္၊ စစ္အစိုးရ၏ ေတာင္းဆိုေနေသာ နယ္ျခားေစာင့္တပ္ဖြဲ႔ လုပ္ေဆာင္ေရးကို သေဘာတူၿပီး၊ ေအးခ်မ္းသာယာေသာ နယ္ေျမအျဖစ္ ကိုယ့္ျပည္သူမ်ားအတြက္ ကိုယ္လုပ္ေဆာင္ေပးသင့္သည္။ သို႔မဟုတ္ ႏွစ္ဖက္စလံုးမွ ျပည္သူၾကားထဲတြင္ လက္နက္ကိုင္မ်ားထားခ်င္စိတ္ မကုန္ေသးသည္ဆိုပါက သင္သည္ ကိုယ့္လူမ်ဳိး၊ ကိုယ့္ျပည္အတြက္ဆိုသည့္ စကားလွလွသံုးထားၿပီး၊ ျပည္သူကို လက္နက္ျဖင့္ၿခိမ္းေျခာက္ကာ မိုက္ေၾကးဆက္ခြဲေနအံုးမည့္၊ ဓါးျပအႀကီးစားစိတ္ဓါတ္ရွိသည့္လူမ်ားပင္ ျဖစ္သည္။

(ရုိးရုိးရွင္းရွင္းေလးပါ။ …လူၾကားထဲ စစ္ယူနီေဖာင္းဝတ္ျဖင့္ အၿမဲျမင္ေနေတာ့ တခ်ိန္မွာ အဲဒီလူ လူၾကားထဲမွာ လုပ္မွား၊ကိုင္မွား၊ ေနမွားတာနဲ႔ လူေတြက ျမင္ရာကေန ခ်ဥ္စရာျဖစ္မည္။ ေၾကာက္လို႔သာ ေပၚတင္မေျပာရဲတာေပါ့ေနာ။ …လူျမင္ကြင္းက စစ္ယူနီေဖာင္းမ်ား ေပ်ာက္ၿပီး ေတာ္လွန္ေရးေန႔တြင္မွ စစ္လက္နက္မ်ားႏွင့္ စစ္သားမ်ား၏ ခ်ီတက္ေနပံုကို (တစ္ေန႔သာတာ) ေတြ႕ရမည္ဆိုပါလွ်င္… လူေတြႀကိတ္ႀကိတ္တိုး၊ ၾကည့္ရႈ၊ အားေပး၊ စည္ကားေနမည္ျဖစ္သည္။)

ကဲ…သတၱိရွိလား။

သတိၱရွိမွ စိမ္ေခၚပါ။

ခင္ဗ်ားတို႔ရင္ထဲက ခင္ဗ်ားတို႔ ထင္ျမင္တဲ့ အမွန္တရားေတြအတြက္ လူေပါင္းဘယ္ေလာက္ ေသေၾက၊ ပ်က္စီး၊ ဒုကၡေရာက္ေပးရမည္နည္း။

ေမာင္ပြႀကီး(ေရႊဝါေရာင္)

FORT WORTH ၿမိဳ႕တြင္ အေမရိကန္ျမန္မာသာသနာျပဳအသင္းေတာ္ ဖြင့္လွစ္

အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု၊ တက္ဆက္ျပည္နယ္၊ ဖို႔ေဝါ့သ္ၿမိဳ႕ေရာက္ ျမန္မာႏိုင္ငံသားမ်ားမွ အေမရိကန္ ျမန္မာ သာသနာျပဳအသင္းေတာ္ (American Myanmar Mission Church)ကို ယေန႔ ၇၊ ၁၀၊ ၂၀၁၁ (တနဂၤေႏြ)ေန႔၊ နံနက္ ၁၁း၀၀ နာရီတြင္ La De Ra Appartment ဝန္းအတြင္း၌ စတင္ တည္ေထာင္ ဖြင့္လွစ္ခဲ့ၾကပါသည္။ (ဓါတ္ပံု - AMMCအသင္းကို စတင္တည္ေထာင္သူ ဆရာေတာ္တစ္ပါးျဖစ္သည့္ Rev.Samuel Lung (ခ) ဦးရန္ႏိုင္ မွ ေဒသနာေတာ္ ေဟာေျပာစဥ္)

ထို႔ေနာက္ အသင္းေတာ္ဖြင့္ပြဲ ဆက္ကပ္ ဝတ္ျပဳ အစည္းအေဝးအစီအစဥ္ကို က်င္းပရာ-

ပထမဦးစြာ ဘုရားရွင္အား ခ်ီးမႊမ္း ဝတ္ျပဳကိုးကြယ္ၾကပါသည္။ ထို႔ေနာက္ အစျပဳ ႏွဳတ္ကပါတ္ေတာ္ ဖတ္ၾကားပါသည္။ နံပါတ္ (၃) အစီအစဥ္အေနျဖင့္ ကေလးသူငယ္မ်ားထံမွ က်မ္းခ်က္အလြတ္ဖတ္ရြတ္ျခင္း အစီအစဥ္တြင္ စကားပင္ ပီသေအာင္ မေျပာႏိုင္ေသးသည့္ ကေလးငယ္ေလးပင္ အဂၤလိပ္လို သမၼာက်မ္းစာ က်မ္းပိုဒ္မ်ားအား အလြတ္ရြတ္ဆိုသြားသည္ကို ေတြ႕ရ၍ အင္မတန္ ခြန္အားတိုးမိပါသည္။

ထို႔ေနာက္ မိတ္ဆက္ျခင္း အစီအစဥ္တြင္ မိတ္ဆက္ၾကေသာအခါတြင္မွ ဖို႔ေဝါ့သ္ၿမိဳ႕ အေရွ႕ပိုင္းရွိ Cherry Hill Appartment ႏွင့္ Quail Ridge Appartment မ်ားမွ လာေရာက္ၾကေသာသူမ်ား၊ ေဖာင္တိန္ကြန္နာၿမိဳ႕မွ လာေရာက္ၾကေသာသူမ်ား အားတက္သေရာ လာေရာက္ၾကသည္ကို ေတြ႕ရသည့္အျပင္ နယ္ခံ La De Ra Appartment မွလည္း အင္တိုက္အားတိုက္ ပါဝင္ၾကသည္ကို ေတြ႕ရွိရပါသည္။

ထို႔ေနာက္ တပင္တိုင္သီခ်င္းျဖင့္ ခ်ီးမႊမ္းျခင္း၊ အျပန္အလွန္ ႏွဳတ္ကပါတ္ေတာ္ ဖတ္ၾကားျခင္း၊ ပရိတ္သတ္ ခ်ီးမႊမ္း ဓမၼသီခ်င္း သီဆိုျခင္း၊ အသင္းေတာ္ သာသနာသစ္ ဆက္ကပ္ဆုေတာင္းျခင္း၊ အလွဴေတာ္ေငြအတြက္ ဆက္ကပ္ ဆုေတာင္းျခင္း၊ အလွဴေတာ္အတြက္ သီခ်င္းသီဆိုျခင္းမ်ား ျပဳလုပ္ပါသည္။ ထို႔ေနာက္ အဖြဲ႔ခ်ီးမႊမ္းသီခ်င္းအစီအစဥ္တြင္ ဆရာေတာ္ Rev.Samuel Lung မိသားစုမွ တမိသားစုလံုး ဆက္ကပ္ၾကရာ ခြန္အားရစရာ ျဖစ္ခဲ့ပါသည္။

ထို႔ေနာက္ တရားေဒသနာေတာ္ ေဟာေျပာျခင္း အစီအစဥ္၊ ထို႔ေနာက္တြင္ ပြဲေတာ္မဂၤလာက်င္းပပါသည္။ ထို႔ေနာက္ ေကာင္းႀကီးအလံုးစံုေပးေသာဘုရားႏွင့္ ေကာင္းႀကီးေပးျခင္းအစီအစဥ္ျဖင့္ ေအာင္ျမင္စြာ ဝတ္ျပဳအစည္းအေဝးအစီအစဥ္ ၿပီးဆံုးခဲ့ပါသည္။

ထို႔ေနာက္ အစားအေသာက္ အစီအစဥ္မ်ားအား ျမန္မာထမင္း၊ ဟင္း ေပါင္းစံုျဖင့္ တည္ခင္းဧည့္ခံ၊ ေပ်ာ္ရႊင္စြာ စားသံုးခဲ့ၾကပါသည္။

(ေမာင္ပြႀကီး)