က်ေနာ္တို႔အတြက္ အနာဂတ္ အိမ္

ကမၻာေပၚရွိ အစိုးရေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားသည္ မိုးေမွ်ာ္အေဆာက္အဦႀကီးမ်ား မည္မွ်ေပါမ်ားေၾကာင္း ျပ၍၊ သူတို႔ႏိုင္ငံ၏ ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္မႈကို ႂကြားတတ္ၾကပါသည္။ ဤကဲ့သို႕ ျပစရာမရွိေသာ ႏိုင္ငံမ်ားကလည္း၊ ရုပ္ဝတၳဳထက္ တိုင္းျပည္ရွိ လူမ်ား၏ စိတ္ခ်မ္းသာမႈသာ အေရးႀကီးဆံုးဟုဆိုကာ၊ ေဆာင္ရြက္ေနေသာ ေပၚလစီမ်ားကို၊ ေၾကာ္ျငာထိုး ဝါဒျဖန္႔ၾကပါသည္။

လူေတြသည္ အႏၱရာယ္ရွိ ပိုးမႊား၊ တိရိစာၦန္မ်ား၏ ရန္မွ၊ ကာ...ကြယ္ရန္ႏွင့္ လံုၿခံဳစြာ ေနထိုင္မႈရရန္အတြက္၊ အိမ္မ်ားျဖင့္ ေနထိုင္လာၾကရာတြင္၊ (သစ္ပင္ေပၚတြင္ အိမ္ေဆာက္ေနထိုင္ေလ့ရွိသည့္၊ ယေန႔ထိ အဝတ္အစား မဝတ္ေသာ လူမ်ဳိးစု မပါ) မ်ားေသာအားျဖင့္ အိႏၵိယသည္ ေျမအိမ္၊ အုတ္အိမ္၊ အာဖရိကသည္ ေျမအိမ္၊ ရႊံ႕အိမ္၊ ဥေရာပသည္ အဂၤေတအိမ္ႏွင့္ သစ္၊ ဝါး ေပါေသာ အေရွ႕ေတာင္အာရွတြင္ သစ္သားအိမ္မ်ား.... စသျဖင့္...၊ ေနထိုင္သည့္ အိမ္ပံုစံအား၊ ဗိသုကာဒီဇိုင္းအမ်ဳိးမ်ဳိးထြင္၍ လုပ္ေဆာင္ၾကရင္း၊ အိမ္သည္ လူတဦးခ်င္းစီ၏ ခ်မ္းသာႂကြယ္ဝမႈျပယုဂ္ ျဖစ္လာၾကသည္။

အိမ္.....
က်ေနာ္တို႔တေတြ အိမ္ျဖင့္ ေနတတ္ၿပီလား။
အိမ္သာကို အသံုးျပဳျခင္းထက္၊ ေတာထိုင္ ဟုေခၚေသာ ၿခံဳပုတ္တြင္ အခင္းစြန္႔မွ အရသာေတြ႔သည့္ လူအခ်ဳိ႕ကိုေတာ့ ကိုယ္တိုင္ ေတြ႔ဖူးသည္။

====================================

ရထား၊ ေမာ္ေတာ္ဘုတ္ျဖင့္ ခရီးသြားလာမႈ မ်ားခဲ့ေသာ က်ေနာ့္အဖို႔၊ လမ္းခရီးတေလွ်ာက္ ျမင္ေတြ႔ေနရေသာ တဲအိမ္မ်ားႏွင့္ (ႏိုင္ငံ၏ အနာဂတ္ျဖစ္ေသာ) ကေလးငယ္မ်ားကို ၾကည့္၍၊ စိတ္မခ်မ္းသာစြာျဖင့္ သက္ျပင္းခ်မိခဲ့သည္မွာလည္း အႀကိမ္ႀကိမ္။ ဝါးၾကမ္းခင္းအိမ္၊ သစ္သားၾကမ္းခင္းအိမ္တို႔ လႊတ္ေပါလွေသာ က်ေနာ္တို႔ ႏိုင္ငံပါေပ။ အသိပညာရွင္မ်ားျဖစ္ေသာ စာေရးဆရာ၊ ကဗ်ာဆရာမ်ားပင္ ၾကမ္းၾကားက တိုးဝင္လာေသာ ေလကိုေတာင္၊ စာဖြဲ႔ယူၾကရေလာက္သည္အထိ ႏွစ္သက္ၾကသည္မဟုတ္ပါလား။

ျမန္မာႏို္င္ငံတြင္ ေယာက်ာ္းျဖစ္ရသည္မွာ လႊတ္ေကာင္းမွ ေကာင္း။ အိမ္ေထာင္ဦးစီးေနရာရထားသူ၊ ဖိုဝါဒ အခြင့္ထူးရေနေသာ က်ေနာ္တို႔ ေယာက်ာ္းမ်ားသည္၊ ေနရာအႏွံ႕ ယမကာေပါမ်ားလွေသာ က်ေနာ္တို႔ တိုင္းျပည္တြင္၊ အလုပ္ပင္ပန္းမႈ၊ မိတ္ေဆြေတြ႔မႈ၊ က်န္းမာေရး စသျဖင့္ ဆင္ေျခ၊ ဆင္လက္၊ ဆင္တကိုယ္လံုးေပးကာ အိမ္မိသားစုအေပၚ အႏိုင္က်င့္ မူးခြင့္လည္း ရပါေသးသည္။

အိ္မ္ပါဟု ႏိုင္ငံတကာကို ဘုရားစူး ႀကိမ္တြယ္ေျပာယူရမည့္၊ က်ေနာ္တို႔၏ ဝါးခင္းတဲအိမ္ငယ္ေလးမ်ားတြင္ ေနထိုင္သူ ျဖစ္ပါက၊ မူးေန၍ျဖစ္ေစ၊ အသိပညာနည္း၍ ျဖစ္ေစ၊
လင္မယားမ်ား၏ အေနအထိုင္မတတ္ေသာ ကာမဆက္ဆံမႈသည္ ဝါးခင္း/သစ္ခင္း ၾကမ္းတေျပးတည္း အိပ္ေနေသာ ကေလးငယ္မ်ား၏ မသိစိတ္ေပၚတြင္ ထိခိုက္ဒဏ္ရာ ရလ်က္ရွိသည္ကို၊ အစိုးရအဆက္ဆက္ သတိမထားမိခဲ့ၾကသေလာ။ လစ္လ်ဴရႈခဲ့ၾကသေလာဆိုတာေတာ့ က်ေနာ္လည္း မသိ။

ထိုကေလးငယ္မ်ားသည္ ရာဂထႂကြလာလွ်င္ ဘယ္လိုထိန္းသိမ္းရမည္ဆိုတာထက္၊ ဘယ္လိုလုပ္ရမည္ကိုသာ သိေနခဲ့ၾက၍ လူ႔ေလာကအတြက္ တိရိစာၦန္စိတ္မ်ားေသာ လူမ်ားအျဖစ္ ထြက္ေပၚလာၾကသည္။ ျမန္မာလူေနမႈစရုိက္တြင္ ပုဆိုးတန္းတင္၊ အၾကင္လင္မယားျဖစ္ ဟူေသာစကားရပ္သည္ ဤလို စိတ္ဒဏ္ရာရခဲ့ၾကေသာ ကေလးငယ္မ်ား၏ ေနာက္ဆက္တြဲ ျပႆနာ အက်ဳိးဆက္ပင္ ျဖစ္သည္။ (အိႏၵိယတြင္ လူႀကီးမိဘမ်ားက စကားေဖာက္ၾကျခင္း၊ ေရႊလမ္းေငြလမ္းေဖာက္ မဂၤလာေဆာင္ေပးၾကျခင္း၊ အေနာက္တိုင္းတြင္ ေစ့စပ္ပြဲ၊ ၿပီးေနာက္ ဘုရားသခင္ေရွ႕တြင္၊ ဂတိသစၥာဆို လက္ထပ္ပြဲလုပ္ၾကျခင္း)

=====================================

ယခု ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ တန္ဘိုးနည္း အိမ္ယာမ်ား ေဆာင္ရြက္ေနသည္ဟု ၾကားသိရသည္။ သစ္၊ ဝါး ေစ်းနႈန္းထက္ အဂၤေတ၊ အုတ္ေစ်းႏႈန္း ႀကီးျမင့္လွေသာ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ တန္ဘိုးနည္းတိုက္ခန္းအိမ္ယာသည္လည္း၊ ဝါး၊ သစ္အိမ္ထက္ တန္ဘိုးျမင့္ေနမည္မွာေတာ့ မလြဲေပ။

အိမ္ပိုင္ဆိုင္မႈ ရရန္အတြက္ အႏွစ္(၂၀)ကဲ့သို႔၊ ေရရွည္ေခ်းေငြမ်ားျဖင့္ ေဆာင္ရြက္ျခင္းျဖင့္၊ လူမ်ားကို အလုပ္လုပ္ရန္အတြက္ မက္လံုးတြန္းအားတခု ဖန္တီးေပးရာ ေရာက္ၿပီး၊ အနာဂတ္တိုင္းျပည္၏ လူမႈေရး၊ စီးပြားေရးအတြက္လည္း ေကာင္းေစပါသည္။

သို႔ေသာ္ တန္ဘိုးနည္းအိမ္ယာမ်ားသည္ အထက္ပိုင္းတြင္ ေဖၚျပသကဲ့သို႔၊ ကေလးငယ္မ်ားအား စိတ္ဒဏ္ရာ ရရွိေစႏိုင္ေသာ အိမ္ယာမ်ဳိး ျဖစ္ပါက၊ အေကာင္အထည္ မေဖၚျခင္းကသာ တိုင္းျပည္၏ အနာဂတ္အတြက္ ပိုေကာင္းမြန္ပါေၾကာင္းျဖင့္......

ယူၾကအံုးမလား ဓါတ္ပံု

" က်ေနာ္က ဘယ္သူ၊ ဘာလူမ်ဳိးပါ။ သူကေတာ့ ဘယ္ဝါ၊ ဘယ္လူမ်ဳိးပါ။ ေနာက္တေယာက္ကေတာ့ ဘယ္ဒင္း၊ ဟိုဒင္းလူမ်ဳိးပါ။ "

" ခင္ဗ်ားတို႔က လူမ်ဳိးခြဲျခားၿပီး ေျပာေနလိုက္တာ။ က်ေနာ္ကေတာ့ ခင္ဗ်ားတို႔ ဘာလူမ်ဳိးပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ လူကို လူလို႔ပဲ ျမင္တယ္။ ခြဲျခားၿပီးျမင္ရေအာင္ ခင္ဗ်ားတို႔က တမူထူးျခားၿပီး၊ ဟိုဟာ ၂ခု အပိုပါလို႔လားဗ်။ ကဲ.. ထားေတာ့။ ခင္ဗ်ားတို႔က ခြဲျခားၿပီးေျပာမွ ႀကိဳက္ေတာ့လည္း၊ က်ေနာ္လည္း ေျပ...ာေတာ့မယ္။ က်ေနာ္တို႔ ဗမာမွာေတာ့ ေအ၊ ဘီ၊ ေအဘီ၊ အိုေသြးဆိုၿပီး ၄မ်ဳိး ရွိတယ္ဗ်။ ခြဲျခားတာ ႀကိဳက္တယ္ဆိုရင္ေတာ့ ခင္ဗ်ားတို႔ လူမ်ဳိးရဲ႕ ေသြးကိုေျပာ။ က်ေနာ္ထဲပါရင္ ေဖာက္ထုတ္ေပးမယ္။ ေသြးသန္႔တာေပါ့ဗ်ာ.. ေနာ။ "

" အင္း.. အဲ.. ဒါေတာ့ မျဖစ္ႏိုင္...အားလံုးက ေသြးအတူတူပဲေလ... ဟိုဟာ.. စကားမတူတာေလ...အဲ.."
" စကားမတူတာေတာ့ ေျပာမေနနဲ႔ဗ်ဳိ႕၊ ခ်င္းျပည္နယ္ ေသးေသးေလးမွာေတာင္ ခ်င္းစကားကိုပဲ ၃၆မ်ဳိး ကြဲတယ္။ ခ်င္းရြာထဲမွာ အိမ္ငါးလံုးျပည့္တိုင္း၊ စကား ငါးမ်ဳိး ကြဲတယ္။ ခု က်ေနာ္ေနထိုင္တဲ့ အေမရိကမွာ က်ေနာ္တို႔ႏိုင္ငံက လာေရာက္အေျခခ်တဲ့သူေတြထဲ၊ က်ေနာ္နဲ႔ ေတြ႔သမွ် ကခ်င္ဆိုရင္ စကား၄မ်ဳိး၊ ကရင္ဆိုရင္ ၃မ်ဳိး၊ ခ်င္းဆိုရင္ ၆မ်ဳိး၊ မြန္၊ ကယား၊ ရွမ္း၊ ရခုိင္၊ ဗမာ စတာေတြ ကြဲတာနဲ႔ဆိုရင္ စကားအမ်ဳိး ၂၀ ေလာက္ ကြဲတယ္။

တႏိုင္ငံတည္းကို စကားအမ်ဳိး ၂၀ေလာက္ကြဲတာ၊ တကမၻာလံုး လာေရာက္အေျခခ်ေနတဲ့ ႏိုင္ငံႀကီးျဖစ္ေတာ့ ႏိုင္ငံေပါင္း ၁၈၀နဲ႔ ထပ္ေျမွာက္ၾကည့္ေပ့ါ။ ဒါေတာင္ အေမရိကရဲ႕ ေဒသခံလူမ်ဳိးေတြ မပါေသးဘူး။ အခက္အခဲမရွိပါဘူး။ ျမန္မာျပည္မွာ အမ်ားသံုး ျမန္မာစကားေျပာေနၾကသလို၊ ဒီမွာလည္း အမ်ားသံုး အဂၤလိပ္စကားနဲ႔ ေျပာၾကတာ အားလံုး အဆင္ေျပေနၾကတာပဲ။ စကားမတူတိုင္း၊ ရုိးရာယဥ္ေက်းမႈ မတူတိုင္း ခြဲၾကမယ္၊ တိုက္ၾက၊ သတ္ၾကမယ္ေဟ့ဆိုရင္ေတာ့၊ (ရင္ဘတ္ကို လက္ႏွင့္ ဖိၿပီး) ... အမေလး.. ေသၿပီဆရာ။ "

(မွတ္ခ်က္။ ။ အေမရိကမွာ လူဆယ္ေယာက္ျဖတ္သြားရင္ စကားလဲ မတူ၊ ဆံပင္ပံုစံလည္း မတူ၊ ဆံပင္အေရာင္လည္း မတူ၊ လူမ်ဳိးလည္း မတူ၊ အဝတ္အစားလည္း မတူ၊ ႏိုင္ငံလည္း မတူ၊ စီးလာတဲ့ကားခ်င္းလည္း အေရာင္၊ ေမာ္ဒယ္ကအစ မတူ။)

" ဆက္ေျပာပါအံုး ဦးေလး "

" ခု ျမန္မာႏိုင္ငံထဲမယ္ ျဖစ္ေနတာေတြဟာ လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေပါင္း ၂၀၀ေက်ာ္၊ ၃၀၀ေလာက္က ပေဒသရာဇ္ေခတ္ ၿမိဳ႕ျပႏိုင္ငံငယ္ေလးေတြရဲ႕ အေတြးအေခၚေလာက္ကိုပဲ၊ ေရွ႕မတက္ႏိုင္ၾကပဲ၊ ရူးသြပ္ေနၾကတာပါကြာ။ ခုေခတ္မွာ ကမၻာႀကီးဟာ ရြာျဖစ္ေနပါၿပီ။ မင္းတို႔အတြက္ အခက္အခဲျဖစ္ေနတယ္ဆိုရင္လည္း ယူသြားကြာ။ ေရာ့.. ငါ့ဓါတ္ပံု "

" ဘယ္ေနရာမွာ ဘယ္လိုသံုးရမလဲ ဦးေလး "

" ျမန္မာႏိုင္ငံသား စိစစ္ေရးကတ္ျပားရွိတဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံသားတေယာက္ဟာ၊ ျမန္မာတႏိုင္ငံလံုးရဲ႕ ဘယ္ေနရာပဲျဖစ္ျဖစ္၊ အေျခစိုက္ေနထိုင္ လုပ္ကိုင္ စားေသာက္ခြင့္ မရွိဘူးဆိုရင္၊ မင္းတို႔ကို တားဆီးတဲ့လူကို၊ မင့္အဘက ရိုက္ခိုင္းလို႔ဆိုၿပီး၊ နားရင္းရိုက္လာခဲ့။
ရုိက္တာ မခံႏိုင္လြန္းလို႔၊ အဲဒီလူက ေအာ္ဟစ္ငိုယိုၿပီး၊ ေတာင္းေတာင္းပန္ပန္နဲ႔... ဘယ္က အဘလဲဗ်ာ လို႔ ေမးလာတဲ့အခါက်မွ... ငါ့ဓါတ္ပံုကို ျပလိုက္။ "

" တိန္ "

ခရိုနီ

ျမန္မာႏိုင္ငံသို႔ ေရာက္လွ်င္၊ ကမၻာလွည့္ခရီးသည္မ်ား ဝင္ေရာက္ေလ့ရွိသည့္၊ ေျခာက္ထပ္ႀကီးဘုရားကို ဖူးေမွ်ာ္ရင္း၊ အလွဴရွင္ ဆာဘိုးသာ၏ ေက်းဇူးကို ေအာက္ေမ့မိသည္။

တခါႏွစ္တုန္းက အဂၤလန္ရွိ ဘီအိုစီကုမၸဏီမွ အစုရွယ္ယာရွင္ ဆာေဂ်ေအေမာင္ႀကီး၏ ေသတမ္းစာအရ၊ ျမန္မာႏိုင္ငံရွိ ဗုဒၶသာသနိကအေဆာက္အဦမ်ားႏွင့္ ရဟန္းသံဃာေတာ္မ်ား၏ ပရိယတၱိစာသင္တိုက္မ်ားသို႔၊ ႏွစ္စဥ္ လွဴဘြယ္ပစၥည္းမ်ား ေပးအပ္လွဴဒါန္းသည္ကို ဖတ္လိုက္ရ၍ သာဓ...ုအႏုေမာဒနာ ေခၚဆိုမိသည္။

(ျမန္မာလူမ်ဳိး ဆာေဂ်ေအေမာင္ႀကီး ကြယ္လြန္သြားတာ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ၾကာၿပီျဖစ္ၿပီး၊ ၿဗိတိသွ်ပိုင္ ဘီအိုစီေရနံကုမၸဏီ၏ အက်ဳိးစီးပြားမ်ား ျမန္မာႏိုင္တြင္ မရွိေတာ့ေသာ္လည္း ႏိုင္ငံႀကီးသားတို႔၏ ဂတိႏွင့္ အာမခံခ်က္မွာ လုပ္ရပ္ႏွင့္အတူ တည္ၿမဲေနသည္ကို အတုယူဖြယ္ရာ ျဖစ္သည္။ က်ေနာ္တို႔ဆီမွာေတာ့ ေစ်းကြက္ဖြင့္စ ႏိုင္ငံျခားအာမခံကုမၸဏီမ်ား ဝင္ေရာက္လာခ်ိန္မွာ၊ ကမ္းေဝးသြားသေဘၤာကို အာမခံထားၿပီးတာနဲ႔၊ သိပ္မၾကာဘူး ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ ၿမွဳပ္ပစ္ၿပီး၊ အာမခံကုမၸဏီမွာ ေလ်ာ္ေၾကးေတာင္းပါေရာလား။ စိတ္ထားခ်င္းကြာၾကပံုကို ေျပာပါတယ္။)

ဆိုလိုတာက ဆာဘိုးသာ၊ ဆာေဂ်ေအေမာင္ႀကီးတို႔သည္ ၿဗိတိသွ်အုပ္ခ်ဳပ္စဥ္ကာလက၊ အာဏာပိုင္ ၿဗိတိသွ်အစိုးရႏွင့္အတူ ပူးေပါင္းစီးပြားေရးလုပ္ခဲ့သူမ်ားျဖစ္ၿပီး၊ ထိုေခတ္က နံမည္ေပးကင္ပြန္းတပ္ဆရာမ်ား မရွိေသးခဲ့သည္မွာ ေတဇ၊ ေဇာ္ေဇာ္တို႔ထက္ ကံေကာင္းလွပါသည္။

ျဖတ္သန္းလာခဲ့ေသာ အေတြ႔အႀကံဳအရ ျမန္မာႏို္င္ငံရွိလူမ်ားသည္ အူမေတာင့္မွ သီလေစာင့္ႏိုင္မည္ဆိုေသာ စိတ္ ရွိၾကသည္။ ထို႔ထက္ျမင့္လာလွ်င္ အူမ မေတာင့္လည္း၊ သီလေစာင့္မည္။ ထို႔ထက္ ျမင့္လာလွ်င္ေတာ့ သီလေစာင့္မွ အူမ ေတာင့္မည္ေပါ့။

သိကၡာကို တန္ဘိုးထားတတ္သည့္၊ အလုပ္ကို ေအာင္ျမင္ၿပီးေျမာက္ေအာင္ လုပ္ႏိုင္သည့္၊ စီမံခန္႔ခြဲအုပ္ခ်ဳပ္မႈ ေကာင္းသည့္၊ အက်င့္ပ်က္လာဘ္စားမႈ မရိွသည့္၊ ဆင္ေျခမေပးတတ္သည့္၊ လိမ္လည္လွည့္ဖ်ားမႈမရွိပဲ သီလရွိသည့္ စီးပြားေရးသမားျဖစ္၍ အုပ္ခ်ဳပ္သူအစိုးရနား၊ ကပ္ေနႏိုင္ျခင္းသာ။ သီလမရွိရင္ေတာ့ ၿခံေရွ႕က ေစာင့္ေနတဲ့ ဒရဝမ္ရဲ႕ အနားေတာင္ ကပ္လို႔မရပဲ သူ႔ရဲ႕ ဆဲဆိုျခင္းပဲ ခံရမွာေပါ့ဗ်ာ။ ( ၿဗိတိသွ်အစိုးရလက္ထက္ ဆာဘိုးသာ၊ ဆာဦးသြင္၊ ဆာေဂ်ေအေမာင္ႀကီးတို႔လည္း၊ ဤလိုအတုိင္းပင္။)

အဲဒီေတာ့ ကမၻာေပၚရွိႏိုင္ငံအားလံုး ခ်မ္းသာသူ ၂၀၊ ဆင္းရဲသူ ၈၀ ရွိၾကတာခ်ည္းပါပဲ။ အဲဒီမွာ ဆင္းရဲသားလူမ်ားစုေတြရဲ႕အႀကိဳက္ကို တြင္တြင္ေျပာၿပီး၊ တိုင္းျပည္ရဲ႕ လူေတာ္၊ လူေကာင္း လူမြန္ေတြကို ပစ္မွတ္အျဖစ္ လက္ညွဳိးထိုးၿပီး၊ ခရိုနီဆိုင္းဘုတ္ကပ္ျခင္းဟာျဖင့္ အင္မတန္ ေအာက္တန္းက် လုပ္ရပ္အျဖစ္လို႔ပဲ ျမင္မိတယ္။

တေယာက္က လူငါးေသာင္းကို အလုပ္ေပး၊ လခေပး၊ အလုပ္သမား၊ အလုပ္ရွင္ အစစအရာရာ စားဝတ္ေနေရးလည္ပတ္ၿပီး အဆင္ေျပေနခ်ိန္မွာ၊ တေယာက္ကေတာ့ လူေတြကို မစို႔တပို႔ေလးေပးၿပီး၊ ေထာင္ထဲေရာက္ေအာင္ တြန္းပို႔၊ လူတေယာက္ကို အေကာက္ႀကံ၊ ဆိုင္းဘုတ္တပ္ အပုတ္ခ်ဖို႔ေလာက္ပဲ လုပ္ေနတာ ေတြ႔ေနရပါတယ္။

ခုထိ အူမ ေတာင့္မွ၊ သီလေစာင့္ႏိုင္မယ္ဆိုၿပီး ဟစ္ေႂကြးေနတုန္း။

တိုင္းျပည္ခ်စ္စိတ္သာလွ်င္ ရွိရန္အဓိက။ က်ဥ္းေျမာင္းတဲ့ လူမ်ဳိးေရးအျမင္မ်ား မရွိသင့္။

ၿငိမ္းခ်မ္းပါေစ ဒို႔တိုင္းျပည္...

ကမၻာေပၚရွိ မည္သည့္ႏိုင္ငံမဆို၊ တိုင္းျပည္တြင္းမွ ခြဲထြက္မည့္အေရးကို သေဘာထားႀကီးစြာ လက္ခံသည့္ ႏိုင္ငံဟူ၍ မရွိေသး။

ကမၻာေပၚရွိ ႏိုင္ငံတခုစီတိုင္း၌ တိုင္းရင္းသားေပါင္း ေျမာက္မ်ားစြာျဖင့္ ဖြဲ႔စည္းထားခ်ည္းသာ ျဖစ္သည္။

တိုင္းျပည္ကို ျပည္ပရန္မွ ကာကြယ္ရန္ ဖြဲ႔စည္းထားသည့္ တပ္မေတာ္သည္၊ ျပည္ေထာင္စု မၿပိဳကြဲေရးမူကို အစဥ္အဆက္ ကိုင္စြဲထားသည္။

ကိုယ့္ေဒသအတြက္ ကိုယ္တိုင္ပါဝင္ေဆာင္ရြက္လိုလွ်င္ စစ္ပြဲမ်ား ဖန္တီးစရာမလို၊ ေရြးေကာက္ပြဲကို ဝင္၊ ကိုယ့္ေဒသလူထုမွ ေရြးခ်ယ္တင္ေျမွာက္လွ်င္ အုပ္ခ်ဳပ္စီမံခန္႔ခြဲႏိုင္သည္။

အေဝးေရာက္ႏိုင္ငံေရးသမားမ်ားအေနျဖင့္ ျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီေခတ္ဦးတြင္ မိမိတို႔ေရာက္ရွိသည့္ႏိုင္ငံမ်ားမွ ေတြ႔ႀကံဳရေသာ ဒီမိုကေရစီအေတြ႔အၾကံဳမ်ား (ဒီမိုကေရစီအား အေထာက္အကူျပဳ၊ အရွိန္ရေစမည့္ ေကာင္းႏိုးရာရာမ်ား)ကို ဝိုင္းဝန္းအႀကံဉာဏ္ေပးၾကျခင္း၊ မ်က္စိဖြင့္ ေထာက္ကူေပးၾကျခင္းျဖင့္၊ သင္တို႔ ေဖၚေဆာင္လိုေသာ ဒီမိုကေရစီပန္းတိုင္သို႔၊ ၿငိမ္းခ်မ္း၍ ထိေရာက္ေသာနည္းျဖင့္ တြန္းပို႔ေပးႏိုင္ပါသည္။

ျမင္မိတိုင္း အၿမဲ မ်က္ရည္က်ရတဲ့ ပံု

က်ေနာ္ အရင္တုန္းက ဘဝကို ၾကမ္းရမ္းစြာ ျဖတ္သန္းခဲ့ဖူးပါတယ္။ ကိုယ့္ကိုကိုယ္လည္း အသည္းမာလွတယ္ေပါ့။
အေမရိကကိုေရာက္ေတာ့ ႏိုင္ငံႀကီးသားေတြရဲ႕ ေမတၱာ၊ ဂရုဏာ၊ ၾကင္နာမႈ၊ စာနာနားလည္မႈ စတဲ့၊ ျဖဴထည္တဲ့ ဝန္းက်င္ထိေတြ႔မႈမ်ားဟာ၊ ကိုယ့္အတြက္ ထိေတြ႔ အတုယူ တည္ေဆာက္စရာ ျဖစ္ေစခဲ့ပါတယ္။

အရင္က ရုပ္ရွင္ၾကည့္ရင္း ငိုရတဲ့အခန္းဆို လႊတ္ငိုေနတတ္တဲ့ က်ေနာ့္အမ်ဳိးသမီးအတြက္၊ ခုဆို အေဖၚမဲ့မေနေတာ့ပါဘူး။ အရင္က ၾကမ္းတမ္းခဲ့တဲ့ က်ေနာ့္ႏွလံုးသားဟာလည္း ႏူးညံ့သိမ္ေမြ႔စြာ ခံစားတတ္ေနခဲ့ပါၿပီ။

က်ေနာ့္ဘဝမွာ ပန္းခ်ီျပပြဲ၊ ဓါတ္ပံုျပပြဲ မ်ားစြာ ေရာက္ဖူးခဲ့ေပမယ့္ မ်က္ရည္မက်ခဲ့ပါဘူး။ အေမေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ သားငယ္ကိုထိန္လင္းတို႔ သားအမိေတြ ျပန္ဆံုေတြ႕ရတဲ့ ဓါတ္ပံုကို ျမင္ရတဲ့အခါတိုင္း၊ က်ေနာ္ မ်က္ရည္အလိုလိုက်လာပါတယ္။

ေၾကကြဲဆို႔နင့္လိုက္တာ။
ကေလးဘဝ မိခင္ရဲ႕ရင္ခြင္ထဲ၊ သူလည္း တိုးဝင္ခၽြဲခ်င္ရွာမွာေပါ့။ ညဘက္အိပ္ယာဝင္ အေမပံုေျပာျပတာေတြ နားေထာင္ခ်င္ရွာမွာေပါ့။ သားေယာက်ာ္းေလးဟာ အေမကိုပဲ ခင္တြယ္တတ္တယ္။ အေမဆိုတာ ပန္းပ်ဳိးတဲ့လက္၊ ႏူးညံ့တယ္ေလ။

ခုေတာ့ သူ႔အေမရဲ႕ ျမန္မာျပည္ကို ခ်စ္တဲ့စိတ္အတြက္၊ သူ႔ရဲ႕ကေလးငယ္အခြင့္အေရးေလးပါ ထည့္သြင္းဆံုးရႈံးခံလို႔၊ သူ႔ႏွလံုးသားကိုပါ ထိုးၿပီး ေပးဆပ္ခဲ့ရွာတယ္။ လက္ေမာင္းမွာထိုးထားတာကို ၾကည့္ရင္၊ အေမကို လြမ္းရင္း သူ႕ကိုယ္သူလည္း၊ အၿမဲ ေတာင့္ခံ အားေပးခဲ့ရရွာတယ္ထင္ပ။

ျပန္ဆံုေတြ႔ခ်ိန္ သားအမိေတြ လက္ေတြကို တင္းတင္းဆုပ္လို႔၊ ...ရင္ထဲမွာ ႀကိတ္ငိုေနၾကတာ ဘယ္သူသိႏိုင္မွာလဲေလ။....မပီကလာ ပီကလာ စကားေျပာတတ္စ ကေလးမွ လူပ်ဳိႀကီးကို ျဖစ္လို႔။

ကေလးရူးႏွင့္ ဟန္ေဆာင္ျခင္း

မိန္းမတို႔၏ မတင္းတိမ္ မေရာင့္ရဲႏိုင္ေသာ ဆႏၵထဲတြင္ ကေလးေမြးျခင္းလည္း ပါသည္။ ကေလးဘယ္ႏွစ္ေယာက္ရွိရွိ၊ ထပ္လိုခ်င္သည္သာျဖစ္ၿပီး၊ ခ်င့္ခ်ိန္ရေသာ အေျခအေနတို႔ေၾကာင့္သာ စိတ္ဒံုးဒံုးခ် ၿမိဳသိပ္ေနရျခင္းသာ ေတြ႔ရသည္။

က်ေနာ့္ဇနီးသည္လည္း ကေလးရူးေနတာ ၾကာလွၿပီ။ သူ႔ရဲ႕အလုပ္ထဲမွာ သူ႔ဗိုက္ေလးကို ပြတ္ၿပီး၊ ကိုယ္ဝန္ရွိေနတယ္လို႔ လုပ္ေဖၚကိုင္ဖက္မ်ားကို ေျပာရေလာက္ေအာင္ ရူးလွရွာပါသည္။ အိပ္မက္တိုင္း ကေလးရတယ္လို႔ အိပ္မက္လွ်င္၊ သူမ ဝမ္းသာအယ္လဲျဖစ္ကာ အိပ္ေမာက်ေနေသာက်ေနာ့္ကို ႏႈိးေျပာ ပြင့္အံ၍၊ က်ေနာ့္မွာ အိပ္ေရးပ်က္ေသာညေပါင္း မနည္းလွ။ သူ႔ရဲ႕ဝမ္းသာ၊ ဝမ္းနည္း မည္သည့္ခံစားမႈမ်ဳိးမဆို စာနာနားလည္စြာ ႏွစ္သိမ့္မွ်ေဝခံစားေပးရမည္မွာလည္း က်ေနာ္တို႔ အိမ္ေထာင္ဦးစီး ေယာက်ာ္းတေယာက္ရဲ႕တာဝန္ပင္ မဟုတ္ပါလား။

အလုပ္အားေသာရက္တြင္ မိသားစုဆရာဝန္ႏွင့္ သြားေတြ႔သည္။ က်ေနာ္တို႔ ႏွစ္ေယာက္စလံုးကို စစ္ေဆးမည္ဟု ဆိုပါသည္။ အေမရိကဆိုေသာ ႏိုင္ငံႀကီးတြင္ လင့္မ်က္ႏွာ တရြာထင္ၿပီး လိုက္လာခဲ့ေသာ၊ လြန္စြာအားငယ္တတ္သည့္ က်ေနာ့္အမ်ဳိးသမီးအဖို႔၊ ဘာလုပ္လုပ္ သူ႔အနားမွာ က်ေနာ့္ကို ရွိေစခ်င္သည္။ (က်ေနာ့္၏ ခန္႔ညားတည္ၾကည္လွေသာ ဥပဓိရုပ္သည္၊ သူမ၏ ခြန္အားရွိေသာ အားေဆးတစ္ခြက္ပင္ မဟုတ္ပါလား။)

ေဆးရုံ၏ စမ္းသပ္ခန္းအတြင္းသို႔ သူနာျပဳဆရာမႏွင့္အတူ ဝင္လာသည္က လူျဖဴဆရာဝန္မေလး၊ ငယ္ရြယ္လွေသာ သူေလးပင္ျဖစ္သည္။ က်ေနာ့္အမ်ဳိးသမီးကို စမ္းသပ္ရန္ ဝတ္စံုလဲဝတ္ခိုင္းသည့္အခ်ိန္မွာေတာ့.....

အာရွသားေတြေလ။ သိတယ္မဟုတ္လား။ အခု ရန္ကုန္မွာ လူႀကီးေတြက လူငယ္ကေလးမေလးေတြရဲ႕ ဝတ္စားဆင္ယင္ပံုကို မ်က္စိရုိင္းျဖစ္ေနသလိုမ်ဳိး၊... က်ေနာ္ကလည္း အခန္းတြင္း ေနရန္ သင့္၊ မသင့္ခ်ိန္ၿပီး၊ က်ေနာ္ အျပင္ထြက္ေပးရမလားလို႔ ဆရာဝန္မေလးကို ေမးလိုက္ပါသည္။ သူမက ဘာမွမျဖစ္ဟန္ႏွင့္၊ ရွင္ရွိေတာ့ ရွင့္မိန္းမ အားရွိတယ္မဟုတ္လားဟု ၿပံဳးၿပီးျပန္ေျပာတဲ့အခါ၊ က်ေနာ့္မွာ ဟတ္ထိၿပီး ပါးစပ္အေဟာင္းသား။ လဲေနသူကို ကူ၍ ထူမ,ေပးပါ ဆိုတာကလည္း မူလတန္းေက်ာင္းစာမွာကတည္းက သင္လာခဲ့ရသူ က်ေနာ့္အဖို႔.. အားငယ္တတ္ေသာအမ်ဳိးသမီးကို အားရွိေအာင္ ေနခြင့္ေပးသည္ကို ေက်းဇူးတင္၊ ဝမ္းသာရပါသည္။

ဤသို႔ျဖင့္ က်ေနာ့္အမ်ဳိးသမီး၏ ေပါင္ႏွစ္ေခ်ာင္းကို ၿဖဲကားၿပီး၊ မိန္းမအဂၤါကို စမ္းသပ္ေနသည့္အခါတြင္ေတာ့ က်ေနာ့္မွာ အမ်ဳိးအမည္၊ အေၾကာင္းအရာ ရွာမရပဲ၊ ေနရင္းထိုင္ရင္း ဘာမွန္းမသိကာ အေနခက္ေနပါသည္။ ဆရာဝန္မႏွင့္ နာ့စ္မတို႔က က်ေနာ့္၏ အမူအရာကို မ်က္စိျဖင့္ မၾကည္ပဲ၊ စိတ္ႏွလံုးသားျဖင့္ ၾကည့္ကာ ၿပံဳးၿပံဳး ၿပံဳးၿပံဳးနဲ႔ သေဘာက်ေနၾကသည္။

က်ေနာ္သိပါသည္။ သူတို႔ရဲ႕အေတြးမွာ အာရွသားေတြဟာ ဟန္ေဆာင္မႈေတြ၊ ဟန္လုပ္မႈေတြ၊ ရိုးသားခ်င္ဟန္ေဆာင္တဲ့ မရုိးသားမႈေတြ မလိုအပ္ပဲ ရွိၾကသည္ဟု ထင္ေနမွာပဲ ဆိုတာကို။
တကယ္ေတာ့ က်ေနာ္တို႔ ေယာက်ာ္းတိုင္းသည္ ကိုယ့္ဇနီးမယား၏ ခႏၶာအႏွံ႔ အကုန္ျမင္ဖူးၾကခ်ည္းသာ ျဖစ္သည္။ ရုံးမွာသာ လူအမ်ားေလးစားသည့္ သမာသမတ္ရွိသည့္၊ သိကၡာရွိ တရားသူႀကီးတေယာက္ ျဖစ္ခ်င္ ျဖစ္ေသာ္လည္း၊ ျခင္ေထာင္ထဲေရာက္လွ်င္ အဆိုပါလူသည္ ဘာအိေႁႏၵ၊ သိကၡာမွ် မရွိၾကသည္ မဟုတ္ပါလား။

ယခုလည္း စမ္းသပ္ခန္းတြင္းရွိ က်ေနာ့္ကို၊ သူတို႔ ဘယ္လိုထင္ၾကမယ္ဆိုတာ က်ေနာ္ သိေနတာက တဖက္၊ မလိုအပ္ေသာ ဟန္ေဆာင္မႈမ်ားျဖင့္ အေနခက္ေနတာက တဖက္၊ (က်ေနာ့္မွာ ဝတ္စားဆင္ယင္မႈအေပၚ ရန္ကုန္လူႀကီးမ်ား မ်က္စိရုိင္းသည့္ အေပါက္မ်ဳိးျဖင့္) ခ်ီတံုခ်တံုျဖစ္ေနဆဲမွာပင္ သူတို႔သည္ သူတို႔ လုပ္ေဆာင္ရမည့္အလုပ္ကို၊ အလုပ္အတိုင္း ေအာင္ျမင္စြာ ၿပီးေျမာက္လုပ္ေဆာင္ခဲ့ပါသည္။

ယခုလည္း လႊတ္ေတာ္တြင္ ျပည့္တန္ဆာလုပ္ငန္းဆိုသည္မွာ ဥပေဒမ်က္ကြယ္ျပဳ ေဆာင္ရြက္သည့္လုပ္ငန္းျဖစ္၍၊ မလိုလားအပ္ေသာ ေရာဂါမ်ား၊ ဆိုးက်ဳိးမ်ား ျပည္သူမ်ားအတြင္း ျဖစ္ပြားပ်ံ႕ႏွ႔ံေနခဲ့သည္။ ေရာဂါဆိုတာ ပ်ံ႕ႏွ႔ံ ျဖစ္ပြားလွ်င္ တားျမစ္ဥပေဒဆိုတာ အလကားပင္။ အရာရာတိုင္းကို ႏွိပ္ကြပ္ေသာ ဥပေဒမ်ဳိးခ်ည္းပဲ ျပဌာန္း၍ မရပါ။ က်န္းမာေရးႏွင့္ပတ္သက္လွ်င္ ျပန္လည္ထူေထာင္ေရး၊ လိုအပ္ခ်က္ကြက္လပ္ ျဖည့္ဆည္းေရး ဥပေဒမ်ားလည္း ရွိသင့္သည္မဟုတ္ပါလား။

က်ေနာ္တို႔ျပည္သူေတြအားလံုး အာသေဝါတရား ကုန္ခမ္းတဲ့ ရဟႏၱာမ်ား ျဖစ္ေနၾကသည္ဆိုလွ်င္ေတာ့ ျပည့္တန္ဆာလိုင္စင္ဥပေဒမ်ဳိး ျပဌာန္းေနစရာ မလိုပါ။
ဒါဟာ သဘာဝကိုက ေပးထားတဲ့ သဘာဝတရားျဖစ္လို႔ ဘာရွက္စရာ ရွိပါသလဲ။ အမ်ားျပည္သူ က်န္းမာေရးအတြက္ လုပ္ေဆာင္စရာရွိတဲ့ အလုပ္ကို အထက္ကဆရာဝန္မေလးလို၊ ၿပီးေျမာက္ေအာင္ လုပ္ရမည္သာ ျဖစ္သည္။ မဟုတ္လွ်င္ေတာ့.. က်ေနာ္တို႔ အာရွသားေတြကို အေနာက္တိုင္းက ထင္ျမင္ေနသလို သူေတာ္ေကာင္းေယာင္ ေဆာင္လြန္းသည့္သူမ်ားဟု ထင္မွတ္ေနသလိုသာ က်ေနာ္လည္း ထင္ျမင္မိပါေၾကာင္း။...

အလုပ္သမားဘဝ....
ေအးတာေတြ၊ ပူတာေတြ၊ ေစာတာေတြ၊ မိုးခ်ဳပ္တာေတြ ခံစားျပမေနဘူး။ အလုပ္သြားရမယ္။ ေဘးကင္းဖို႔ ဂရုစိုက္မယ္။ အလုပ္ေပၚမွာ တာဝန္ေက်ရမယ္။

အလုပ္ရွင္ဘဝ....
ကိုယ္လို အလုပ္သမားမ်ဳိးကိုပဲ လိုခ်င္တယ္။