ၿမိဳ႕ျပ၀တ္ဆံ

ဆြဲဆန္႔လိုက္တာ
ရွည္သြားေပမယ့္မေျဖာင့္ဘူး။

ရွင္သန္နည္းမ်ားစြာထဲက
မိမိႏွစ္သက္ရာေရြးလို႔
ေလညင္းနဲ႔ ႏုညံ့မလို႔ႀကံတုန္း
ျဗဳန္းစားႀကီး မုန္တိုင္းသည္းထန္ေတာ့
ေကာ့ပ်ံမာေၾကာခဲ့ရၿပီ။

ဒါပါပဲ
တစ္ထည္ထဲပြဲမတိုးလို႔
အမ်ဳိးမ်ဳိးဆင္ယင္ျခယ္သ
ဒီဇိုင္းလွမလွေတာ့မသိ
အတြန္႔အေၾကေတာ့အမ်ားသား။

ရင္နီ

က်ိန္စာ

Thursday, April 17, 2008

အေဖ့ဓါတ္ပုံကုိမွီႏြဲ႔ထားေလသူ အေမ့မ်က္ရည္
ေျမနီလမ္းေလးေပၚက
ဆုိးေနက် ေၿခသံေလးကုိ
ေငးေမွ်ာ္ေနေလ်ာ့မယ္….။

လ မသာတဲ႔ၿမိဳ႕ျပမွာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္
အေမမွာေသာ ရႈိက္သံနဲ႔
ေမတၱာဓါတ္တို႔ပစ္ခ်ၾကည့္မိ
အၾကည့္ေတြ ေရတစ္ေပါက္ေလးေတာင္မရရွိခဲ့…။

မုိင္ေလးရာမွာ
အေမဂုဏ္ေတာ္ကြန္ခ်ာရြတ္ပါ
မုိင္ေလးရာမွာ
ကၽြန္ေတာ္အရက္ေသာက္ေနပါတယ္
အေမနဲ႕ကၽြန္ေတာ္မုိင္ရွစ္ရာအကြာ…။

အေမေရ
“ေသမိန္႔က်လူတစ္ေယာက္မွာ
ဒဏ္ရာအနာတရတစ္ခုျဖစ္ရင္
သတ္ပစ္လုိ႔မရဘူးတဲ႔…”
အေမနဲ႕ကၽြန္ေတာ္
ဒဏ္ရာဗရပြနဲ႕
ရွင္မိန္႔က် ေန႔စြဲေတြမွာ
ဘယ္ကံၾကမၼာက ထပ္ေ၀းေစခဲ့တာလဲ…။

ကၽြန္ေတာ့္ခ်က္ ျမွဳပ္ခဲ့တဲ႔ေျမမွာ
ဘာအပင္ေတြေပါက္ေနၿပီလဲအေမ
ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ရြက္က်ပင္ေပါက္…။

အေမရွိတာထဲကႏႈတ္ေပးၿပီး
ကၽြန္ေတာ္ကလုိအပ္သမွ် ထပ္ေပါင္းခ်င္ရဲ႕
ထုံးတမ္းစဥ္လာလုိအပ္ခ်က္အတုိင္း
ကၽြန္ေတာ့္ေၿခလွမ္းေတြဦးျပန္လည္ခဲ့
ခြင့္လႊတ္ေနက်
လမ္းဆုိးေလးဆီ…။….။

မွတ္ခ်က္။ ။ အထက္ပါကဗ်ာကို ေရးသူသည္ ယံုၾကည္ခ်က္ေၾကာင့္ ဇာတိႏွင့္ အေမကို စြန္႔ခြါ၍ ရန္သူႏွင့္ အနီးကပ္ ရင္ဆိုင္ယွဥ္ၿပိဳင္တိုက္ေနသူ တစ္ဦးျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ဂုဏ္ျပဳေဖၚျပအပ္ပါသည္။

'' ငထ " ရဲ႕ ရင္ဘတ္ကို ႏိုးဆြျခင္း

ဒို႔တစ္ေတြ ....
ပညာသင္ စာသင္ခန္းကိုယ္စီက
ေမာင္းျပန္မေၾကာက္
ေဒါင္းအလံေတြေအာက္
ရဲရဲႀကီးထြက္ခဲ့ ၾက ........

ျပန္လည္ကာေတြး
မေ၀းတဲ့ႏွစ္(၂၀)
လူထုနဲ႔ေတာ္လွန္ေရး
၈ ေလးလံုးသမိုင္းမွာ..

ရာဇ၀င္ရိုင္း
မ်ိဳးဆက္သစ္သမိုင္းကို သုတ္သင္
စစ္အာဏာရွင္ရဲ႕ ရက္စက္
ပက္စက္တဲ့အၾကံ
လက္နက္နဲ႔ေျဖရွင္း
သူငယ္ခ်င္းရဲ႕ ျဖဴစိမ္းမွာ
သံဃာေတာ္ရဲ႕ ခႏၶာမွာ...
ျပည္သူေတြ ရဲ႕ရင္ဘတ္ေတြမွာ...။

က်ည္ဆံရာေတြျမင္ရက္စရာမရွိ
ေသြးေခ်ာင္းစီးခဲ့ရ
၈ ေလးလံုးရဲ႕ည
ထာ၀ရ ကမၻာတည္သေရြ႕
မေမ့နိုင္တဲ့ေန႔
ဒီေန႕ ႏွစ္ ( ၂၀ ) ျပည့္ခဲ့ၿပီ ။ ။

ျပည္သူ႕အတြက္ တိုက္ပြဲ၀င္ရင္း ၈ေလးလံုးႏွင့္ အႏွစ္ (၂၀) အတြင္းက်ဆံုးသြားေသာတိုက္ပြဲ၀င္ ရဲေဘာ္အေပါင္းနွင့္
(တစ္ခ်ိန္က အ.က.သ ၊ ဗ.က.သ ၊သံုးေရာင္ျခယ္ေနာင္ေတာ္မ်ား) အားလံုးရဲ႕ကိုယ္စား . . . . .။ ။
ငထ (ဘလုပ္ေျမ) 8.8.2008 (3:56)Am

(မွတ္ခ်က္။ ။ ကဗ်ာေပးပို႔လာေသာ သူသည္ စစ္အာဏာရွင္စနစ္အား ျပည္တြင္းတြင္ အနီးကပ္ ရင္ဆိုင္ တိုက္ပြဲ၀င္လ်က္ရွိေနသူျဖစ္၍ အေလးထား ေဖာ္ျပအပ္ပါသည္။ )

ေရာက္ရွိလာေသာဖတ္ရသည့္ကဗ်ာတစ္ပုဒ္

ေမြးရပ္ေျမရဲ႕အေၾကာင္း

ကမၻာအႏွံ႔က “ေရႊ”...တံဆိပ္ ေလာ္စပီကာ ေတြ
ကူပါ ကယ္ပါ တေၾကာ္ေၾကာ္ေအာ္ေနရတဲ့
က်ေနာ့္ရဲ႕ ေမြးရပ္ေျမအေၾကာင္း နဲ႔
ခင္ဗ်ားတို႕ နားထဲကို သံရည္ပူ ေလာင္းပါရေစ.....။

ဆရာ၀န္ေတြက ေဆးေရာင္း
အင္ဂ်င္နီယာေတြက ေစ်းေရာင္း
ေတာ္သူေတြ အကုန္ေဘးေဂ်ာင္း
လူငယ္ေတြ အကုန္ အေတြးေစာင္း
ဂြင္ရွာႏိုင္မွ သူေ႒းေလာင္းျဖစ္မယ္....။

အစိုးရကအစ သူခိုးဓျမ ေတြဆို
ေပါင္းစားတတ္ရင္ေတာ့ မိုးက်ေရႊကိုယ္
တိုင္းျပည္တစ္ခုလံုး ပိုးက်ေနလို႔
သူမ်ားဆီမွာ ကၽြန္ခံဘို႔ go ၾကေပဗ်ဳိ႕...။

ဉာဥ့္ငွက္မေလးတစ္ေယာက္က ေဖာက္သည္ေမွ်ာ္
မိန္းမတန္ဖိုးကို ေရာင္းဖို႔ ေစာင့္ေနမယ္ေနာ္ တဲ့.....။

ေစ်းသည္မေလးတစ္ေယာက္က ၀ယ္သူေမွ်ာ္
အေႂကြးပင္လယ္ႀကီးထဲ ကယ္သူမေပၚ
ေခတ္ႀကီးကိုက လည္သူေဆာ္
ေရွ႕ေနာက္ မစဥ္းစားမိခဲ့တဲ့ ေမာင္ႏွံ
ရွိသမွ် ပစၥည္းေလးေတြကို ေပါင္ႏွံ
ေမြးလာမယ့္ ကေလးကေတာ့ အေခ်ာင္ခံ....။

ဂ်ာနယ္ေတြက အတင္းအဖ်င္း ေရာင္းစား
လူပြဲစားေတြက အခ်င္းခ်င္း ေရာင္းစား
လူတခ်ဳိ႕က လမ္းမေတြေပၚမွာ ေတာင္းစား
ကေလးငယ္ေလး တစ္ေယာက္ မ်က္ႏွာငယ္ေလးနဲ႕ ေက်ာင္းသြား
ပါရာဒိုတစ္စီးက ဗြက္ေတြစင္ေအာင္ ေမာင္းသြား
ငါတို႔ငိုသံေတြကို
အိမ္နီးခ်င္းႏိုင္ငံတခ်ဳိ႕က မၾကားခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနၾကတယ္..။
ဖ်ာခင္းခ်င္သူတခ်ဳိ႕ကလည္း သနားခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနၾကတယ္...။

မီးခဲကိုင္ထားရသလိုပဲ ဆိုတဲ့ ေစတနာရွင္တို႔........
ဦးတည္ခ်က္ ဆယ့္ႏွစ္ရပ္နဲ႔ လူ႕ျပည္ကို ဖ်က္ေနတာလား..။
ခင္ဗ်ားတို႔ စကားလံုးႀကီးႀကီးေတြက ေကာ္ပီသံစဥ္ပါ..။
တျပည္လံုးလည္း နားညီးေနၿပီ....ေအာ္ဂလီဆန္ခ်င္စရာ..။

ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ျပန္ၾကည့္မိေတာ့လည္း
မႏွစ္ကလည္း ဒီေနရာ
ဒီႏွစ္လည္း ဒီေနရာ
ရပ္ေနလည္း ဒီေလာက္
ေျပးသြားလည္း ဒီေလာက္မို႔
ငါ့ေျခေထာက္ေတြ ကေတာင္ ငါ့ကို ေျပာတယ္။
သူတို႕ ဆက္မေလွ်ာက္ခ်င္ေတာ့ဘူး တဲ့..။
ငါ့လက္ေတြကလည္း သစၥာေဖာက္ျပန္တယ္၊
အရႈံးေပး လက္ေျမွာက္ၿပီး ေထာက္ခံတယ္..။

ဒီလိုနဲ႔.......
စိတ္ထဲမွာပဲ သိမ္းထားေနရတဲ့ အိမ္မက္ေတြလည္း ေခါက္ရုိးေၾက၊
ျဖစ္ခ်င္တာနဲ႔ ျဖစ္လာတာေတြက ေဇာက္ထိုးေတြ...။
လူ႔သက္တမ္း တ၀က္ က်ဳိးလာၿပီဆိုတဲ့ အခ်က္ေပးသံ ေတြလည္း ျမည္လာၿပီ၊
က်န္တဲ့သက္တမ္း တစ္၀က္ကို ဆက္ေလွ်ာက္လွမ္းဖို႕ေတာင္ အီလာၿပီ..။
“ဆန္တျပည္ကို ၁၅၀၀ ေတာင္” အဲဒါ အဖြား ညည္းတဲ့အသံ။
“ျမန္မာျပည္ဟာ ဘယ္သူမွ မေနခ်င္ၾကေတာ့တဲ့ အရပ္ ျဖစ္သြားၿပီ” အဲဒါ ခါးသီးတဲ့ အမွန္..။

ဒီၾကားထဲ .......
နာဂစ္က တစ္ခ်က္ေမႊ႕
ဧရာ၀တီက လူေတြခမ်ာ အသက္ေစ့
တခ်ဳိ႕လူေတြကလည္း အကြက္ေရႊ႕
အစိုးရ ကုလားထို္င္ကေတာ့ တစ္ခ်က္မေရြ႕
ျမန္မာျပည္ႀကီးကေတာ့ ၀မ္းဗိုက္ေဟာင္းေလာင္းနဲ႔ အခက္ေတြ႕.....။

အစိုးရကအစ သူခိုးဓျမ ေတြဆို
ေပါင္းစားတတ္မွ မိုးက်ေရႊကိုယ္
တိုင္းျပည္တစ္ခုလံုး ပိုးက်ေနလို႔
သူမ်ားဆီမွာ ကၽြန္ခံဖို႕ go ၾကေပဗ်ဳိ႕.........။

ေကာင္းကင္ကို

(မွတ္ခ်က္။ ။ အထက္ပါကဗ်ာေလးသည္ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ေတြ႔ၾကံဳေနရေသာ အေျခအေန၊ ျဖစ္ပ်က္ေနေသာလကၡဏာ၊ ရင္ဆိုင္ေနရေသာဘ၀အသီးသီးတို႔၏ ပကတိျဖစ္ရပ္မွန္ကို ကဗ်ာတစ္ပုဒ္တည္းႏွင့္ ၿပီးျပည့္စံုေအာင္ ေဖာ္ျပႏိုင္ခဲ့၍ ႀကိဳက္ႏွစ္သက္ၿပီး ဤဘေလာ့ဂ္တြင္ တင္မိပါသည္။ အီေမးလ္ျဖင့္ က်ေနာ့္ဆီကို ေရာက္ရွိလာေသာ ကဗ်ာျဖစ္ၿပီး ထပ္ဆင့္ေပးပို႔လိုက္သူက ကဗ်ာဖန္တီးသူ၏ အမည္ကို ေဖၚျပမထားခဲ့ပါ။
ယခုမူ ကိုေကာင္းကင္ကို ကိုယ္တိုင္ ေရးဖြဲ႔သီကံုးထားေသာ ကဗ်ာျဖစ္သည္ကို သိရွိရပါ၍ ယခုမွ ကဗ်ာေရးသူ၏ အမည္အား ျပန္လည္ျဖည့္စြက္ႏိုင္ခဲ့သည္ကို နားလည္ေပးႏိုင္ပါရန္ ႏွင့္ ကဗ်ာကို ဦးေႏွာက္အဆီခမ္းကာ ႏွလံုးေသြးႏွင့္ ေရးစပ္ခဲ့ရေသာ ကိုေကာင္းကင္ကိုအားလည္း က်ေနာ့္၏ ပ်က္ကြက္ခ်ဳိ႕ယြင္းမႈအတြက္ ေတာင္းပန္အပ္ပါသည္။)

ဘံုရန္သူမို႔ေတာ္လွန္စို႔

အဖတိုင္းျပည္တဲ႔လား
မဝေရစာ စားျပီး
အမေတြ ဖာ ျဖစ္မယ္႔
ဒင္းတို႔ မူ မွာ
တို႔ျပည္သူအတြက္မပါခဲ႔ဘူး ။

Road Map ခုႏွစ္ခ်က္ဆိုတဲ႔
အစုတ္အျပတ္အၾကံဥာဏ္ေတြနဲ႔
မဟုတ္မဟတ္လုပ္ဇတ္ခင္းဦးမတဲ႔
သူခိုးမ်ားစည္သာရန္၊ အမ်ိဳးသားညီလာခံ ဆိုတာေပါ႔ ။

အခြန္အတုတ္ေတြတနင္႔တပိုးနဲ႔
ကြၽန္မဟုတ္တဲ႔ျပည္သူဆီက
အစံြထုတ္ကာမခ်ိမဆံ႔စား
ႏြား ေလာက္မွအသိဥာဏ္မရွိဘူး ။

သတင္းစာ ဆိုတာကလည္း
အတင္း၊အညာပလာေတြနဲ႔မို႔
ပ်င္းစရာေကာင္းေလာက္ ညွီတယ္ ။

ဒင္းတို႔စနစ္ဆိုး
အက်င္႔မ်ိဳးကရြံ႔စရာေကာင္းပ
ရဟန္း၊ရွင္လူေထာင္ထဲပို႔
မစို႔မပို႔ ေကြၽး
ေခြး ျဖစ္မဲ႔ေကာင္ေတြ ။

အတိတ္သမိုင္းေၾကာင္းကိုၾကည္႔ဦး
ေျဗာင္းဆန္ေအာင္လူေတြသတ္
ရက္စက္တဲ႔စစ္အာဏာရွင္
ဒင္းတို႔ဝဋ္ ငါျမင္ခ်င္တယ္ ။

ျပည္သူ႔အက်ိဳးမၾကည္႔
ကိုယ္႔အာဏာပဲကိုယ္သိတဲ႔
နအဖ စစ္ဘီလူးေအာက္
ဘယ္ေတာ႔မွဒူးမေထာက္ဘူး ။

ဒီမိုကေရစီ လမ္း
ဘယ္႔ေလာက္ၾကမ္းပါေစ
ေသြး နဲ႔လမ္းခင္း
ငါတို႔အေရာက္ နင္းေလ်ွာက္လာမယ္ ေဟ႔ . . . ။

( မ်ိဳးဆက္ G.W)

ျငိမ္းခ်မ္းေရး သီခ်င္း

11/10/2008
ဘယ္ေလာက္ေတာင္ၾကာခ့ဲျပီလဲ
ဒီေတးသြားေလး အျပီးသတ္ဖုိ႕
ငါတုိ႔ေတြ ၀ုိင္းျပီး ေရးစပ္ေနၾကတာ....

စာသားက မေျပျပစ္လုိ႕
အသံ အတက္အက်က လြဲေခ်ာ္ေနလုိ႕
ပုတ္ခတ္တ့ဲ စကားလုံးေတြပါေနလုိ႕
သာယာနာေပ်ာ္ဖြယ္ မျဖစ္လုိ႕.....

ဒီလုိနဲ႔
မေရတြက္ႏိုင္တ့ဲ ပုဒ္မေတြၾကား
လက္ၾကားက ေရထြက္တ့ဲ ဆင္ဆာေတြၾကား
ငါတုိ႕ေတးသြားက မလွဳပ္သာ မယွက္သာ....

ဒီေတးသြားတုိ႕ သီကုံးရာ ခရီးၾကမ္းေတြၾကား
ငါတုိ႕ေတြ လက္ေတြျမဲရမယ္....
တစ္ေယာက္လဲက်ယင္ တစ္ေယာက္က ေဖးကူရမယ္...
ဘယ္ေတာ့မွ ဒူးမေထာက္တ့ဲ စိတ္ေတြေမြးရမယ္.........

ငါတုိ႕ဟာ ေတးခ်စ္သူေတြပါ
ဓားလက္နက္ေတြကုိ မုန္းတယ္...
လက္ေတြ႕မက်တ့ဲ ဦးတည္ခ်က္ေတြကုိ ရြံရွာတယ္...
ရုပ္လုံးေပၚမလာတ့ဲ ေရးဆြဲမွဳ႕ေတြကုိ ရွဳပ္ခ်တယ္......

ငါတုိ႕ဟာ ေတးခ်စ္သူေတြပါ
လက္ရွိ အခ်ိန္မွာ သီဆုိခြင့္မရေပမ့ဲ
ဒီေန႕ ဒီအခ်ိန္မွာ အဆုံးသတ္ခြင့္မရေပမ့ဲ
(ျမဲျမံတ့ဲလက္ေတြနဲ႕)
ငါတုိ႕ေတြ ဆက္လက္ေရးစပ္ေနၾကမယ္.....

ကုိဧဏီ
၄.ေအာက္တုိဘာ.၂၀၀၈

(သီရိလကၤာေရာက္ျမန္မာေက်ာင္းသားရဟန္းေတာ္မ်ားဘေလာ့ဂ္မွ)

က်ားရဲ

ေနျပင္းလွ်င္ ႏွင္းမႈန္လွ်င္
ေဆြ႕ေဆြ႕ခုန္ အိုက္လိုအိုက္
ခိုက္ခိုက္တုန္ ခ်မ္းလိုခ်မ္း။

အခန္းက်ဥ္းက်ဥ္း
အလင္းမ၀င္ ေလမ၀င္
ေနမျမင္ လမျမင္
ထိုင္လွ်င္ထိုင္ မထိုင္လွ်င္ေငး။
အိပ္လွ်င္အိပ္ မအိပ္လွ်င္ေတြး။

သတင္းေမးဖို႕ ေ၀းေရာ
သီခ်င္းကေလးမွ မဆိုရ။
စာဖတ္ဖို႕ ေ၀းေရာ
ကဗ်ာေလးမွ မစပ္ရ။
တရားေဟာဖို႕ ေ၀းေရာ
စကားေလးမွ မေျပာရ။

အေဟာသိက သံသရာ
ငါ့ကမာၻ ပိစိေကြး
အခန္းက်ဥ္းကေလး ပတ္ေလွ်ာက္လိုက္
သံတံခါး၀ ရပ္လိုက္
တမတ္တတ္တတ္ တစ္ေနကုန္။

မေန႕ကလည္း တစ္ေနကုန္
ဒီေန႕လည္း တစ္ေနကုန္ျပန္
နက္ျဖန္လည္း ကုန္အုန္းမယ္။

ကုန္ ကုန္ ကုန္
ကုန္ခ်င္သေလာက္ ကုန္စမ္း။
တစ္ရက္ကုန္မလား၊ တစ္သက္ ကုန္မလား။
တစ္လကုန္မလား၊ တစ္ဘ၀ ကုန္မလား။
တစ္ႏွစ္ကုန္မလား၊ တစ္ေခတ္ ကုန္မလား။

အားမေလွ်ာ့ဘူး၊ မေပ်ာ့ဘူး။
ေပျဖစ္ေတာ့ခံမယ္၊ တူျဖစ္ေတာ့ ႏွံမယ္။

အမွန္တရား တို႕ဘက္မွာ ရွိတယ္။
ျပည္သူအမ်ား တို႕ဘက္မွာ ရွိတယ္။
ကာလယႏၱရား တို႕ဘက္မွာ ရွိတယ္။
ရွင္ေတာ္ဘုရား တို႕ဘက္မွာ ရွိတယ္။
သိၾကရဲ႕လား ဟား ဟား ဟား ဟား။

တရိစာၦန္ရုံက က်ားလို
ေလွာင္အိမ္ထဲမွာ တလြန္႕လြန္႕နဲ႕
က်ားညြန္႕တံုးေတြ ထင္ေနသလား။

မွားလိုက္တဲ့အျမင္
ဟားတိုက္လို႕ ရယ္ခ်င္စရာ။

မွတ္ထားေဟ့။
အ၀ါေပၚမွာ အနက္စင္း
မပ်က္မယြင္း ကြက္ကြက္ကြင္း။
အရွင္းသား မလြဲသေရြ႕
အထင္းသား စြဲသေရြ႕
က်ားရဲဟာ က်ားရဲ။

ငါလဲ အဲဒီလိုပဲကြ ေဟ့။ ။

၀င္းတင္(ဟံသာ၀တီ)
အက်ဥ္းေထာင္တြင္းမွ ကဗ်ာ၊ ၁၉၉၀။

(ဥဒါန္းမဂၢဇင္း၊ အမွတ္၁၊ ေမ၊ ၂၀၀၄ မွ)