ဒဏ္ရာေတြနဲ႔ ကမၻာႀကီးကို ေအးခ်မ္းသြားေစခ်င္တယ္

Friday, 03 April 2009 18:55 ဧရာဝတီ

အဆိုေတာ္ ေလးျဖဴသည္ ဂီတေလာကသို႔ ၁၉၉၄ ခုႏွစ္မွစ၍ “ကႏၱာရလမင္း” စီးရီးျဖင့္ စတင္ ဝင္ေရာက္ခဲ့ၿပီး ၎စီးရီးမွ စတင္၍ Iron Cross ေတးဂီတဝိုင္း၏ ပင္တိုင္ အဆိုေတာ္ အျဖစ္ ျပည္တြင္း ျပည္ပ စင္တင္ပြဲ မ်ားစြာတြင္ သီဆိုေဖ်ာ္ေျဖခဲ့သည္။ တကုိယ္ေတာ္စီးရီး ၁၃ ေခြထြက္ခဲ့ၿပီး မ်ိဳးႀကီး၊ အငဲတို႔ႏွင့္အတူ “ရာစုသစ္” “LMN” စီးရီးမ်ား ထြက္ခဲ့သည္။ ေလးျဖဴသည္ IC ၁၅ ႏွစ္ျပည့္ အထိမ္းအမွတ္ စင္တင္ပြဲတြင္ ပါဝင္သီဆိုခဲ့ၿပီး ေနာက္ပိုင္း ၄ ႏွစ္ေက်ာ္ခန္႔ စတိတ္႐ႈိးမ်ားတြင္ လံုးဝသီဆိုျခင္း မျပဳေတာ့ဘဲ ယခု ၂၀၀၉ ႏွစ္ဆန္းတြင္မွ ျပန္လည္ သီဆို ျခင္းျဖစ္သည္။ ၂၀၀၈ ႏွစ္ကုန္ပုိင္းတြင္ ၎၏ ကိုယ္ပုိင္သံစဥ္ “ဘဂၤလားပင္လယ္ေအာ္” စီးရီးထြက္ခဲ့သည္။ မတ္လ ၂၉ ရက္ေန႔က ထိုင္းႏုိင္ငံ ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕တြင္ IC အဖြဲ႕သားမ်ား၊ အငဲ၊ မ်ိဳးႀကီး၊ ဝုိင္ဝိုင္း၊ ဆုန္သင္းပါရ္၊ ႀကိဳးၾကာတို႔ႏွင့္အတူ စင္တင္ပြဲ ေဖ်ာ္ေျဖတင္ဆက္ရန္ ေရာက္ရွိေနစဥ္ ဧရာဝတီ မဂၢဇင္းက အဆိုေတာ္ ေလးျဖဴႏွင့္ ေတြ႕ဆံုေမးျမန္းခဲ့ပါသည္။

ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕ IC ရႈိးတြင္ သူ႔အလွည့္ေရာက္ရန္ ေစာင့္ေနသည့္ ေလးျဖဴ (ဓာတ္ပံု - ဧရာဝတီ)

ေမး။ ။ ကိုေလးျဖဴ ေနာက္ဆံုးထြက္ခဲ့တဲ့ ကိုယ္ပိုင္သံစဥ္ စီးရီး ဘဂၤလားပင္လယ္ေအာ္ (BOB) ကို ကိုေလးျဖဴရဲ႕ ေရာ့ခ္ပရိသတ္ေတြက ေပ်ာ့တယ္ေျပာၾကတယ္။ ဘာေၾကာင့္ ဒီလို သီခ်င္းအေပ်ာ့ေလးေတြကို ေရြးလုပ္တာပါလဲ။

ေျဖ။ ။ တကယ္တမ္းက်ေတာ့ က်ေနာ္သီခ်င္းဆိုလာတဲ့ ဒီ ၁၅ ႏွစ္တာသက္တမ္းမွာ တႏိုင္ငံလံုးက က်ေနာ့္ပရိသတ္ ေတြနဲ႔ က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ ဆက္ဆံေရးကို ၾကည့္မိတယ္။ က်ေနာ့္ပရိသတ္ေတြက IC အဖြဲ႕ကို အမ်ားႀကီး ေထာက္ပံ့ခဲ့တယ္။ က်ေနာ္တို႔ကို သူတို႔က အားေပးလာတယ္။ ဒီေနာက္ပိုင္းမွာ က်ေနာ္တို႔ လိုက္ဖ္စတိုင္ေတြေျပာင္းလဲ .. ဘဝ အသက္ရွင္တဲ့ ပံုစံေတြ ေျပာင္းလဲခဲ့တယ္။ အရင္တုန္းက မရဘူးတဲ့ အေတြးအျမင္ေတြလည္း ရခဲ့တယ္။ ပိုၿပီး က်ယ္ျပန္႔တဲ့ အသိအျမင္ေတြလည္းရခဲ့တယ္ .. ။ က်ေနာ္တို႔ကုိ သူတို႔က အားေပးၾကတာကိုး။ က်ေနာ္တုိ႔ ထြက္လာတဲ့ စီးရီးေတြေပၚမွာ သူတို႔ရဲ႕ တုန္႔ျပန္မႈေတြကို ျမင္ရတယ္။

ဒီအခ်ိန္မွာ က်ေနာ္တုိ႔ အစစ အရာရာ ခက္ခဲတယ္ေလ။ ဒဏ္ရာေတြနဲ႔ ကမၻာႀကီးေပါ့ .. အေရွ႕ေကာ အေနာက္ေကာ တကမၻာလံုးကို ေျပာတာပါ။ ေတာမီးေလာင္တဲ့သူရွိတယ္၊ ေရႀကီးတဲ့သူရွိတယ္၊ တံတားက်ိဳးတဲ့သူရွိတယ္။ ငတ္မြတ္ေခါင္းပါးတဲ့၊ အစာေရစာ ျပတ္လပ္တဲ့သူေတြရွိတယ္။ ကုမရတဲ့ ေရာဂါေတြ ျဖစ္ေနတယ္။ ဒီကမၻာႀကီးက ဒုကၡေရာက္ ေနတယ္ေပါ့ဗ်ာ။ ဒီအခ်ိန္မွာ က်ေနာ္ထြက္မယ့္ အေခြထဲမွာပါတဲ့ သီခ်င္းေလးေတြက သူတို႔ကို တေထာင့္ တေနရာကေန ေအးခ်မ္းသြားေစခ်င္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ သီခ်င္းအမ်ိဳးအစားေတြကို ေသခ်ာေရြးခ်ယ္ ခဲ့တာပါ။

ဒါကို အမ်ိဳးအစား ခြဲျခားၿပီး ေပ်ာ့တယ္လို႔ ေျပာၾက၊ သံုးသပ္ၾကတာေတြနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ေတာ့ နည္းနည္း ေျပာခ်င္တယ္။ က်ေနာ့္ ရည္ရြယ္ခ်က္ကိုေတာ့ ခုနက ေျပာၿပီးၿပီ။ က်ေနာ္တို႔ ခု ေနာက္ပိုင္း Recording System ေတြ က်ေနာ္တို႔သံုးတဲ့ ၾကားခံ ပစၥည္း Equipment ေတြက ျမန္မာျပည္မွာ ထိပ္ဆံုးဆိုတဲ့ ထဲမွာ ပါပါတယ္။ အဲဒီမွာ က်ေနာ္တို႔က တေခြနဲ႔တေခြ Splendid ျဖစ္ဖို႔၊ ကြဲျပားဖို႔၊ Perfect ျဖစ္ဖို႔ မတူဖို႔ ပံုစံေတြ ကြဲျပားဖို႔ ႀကိဳးစားရတယ္။ အဲဒီမွာ ခု တိုးတက္ေနတဲ့ ေခတ္ရဲ႕အသီးအပြင့္ရွိတယ္၊ ေနာက္ ညီေလး (ခ်စ္စမ္းေမာင္) ရဲ႕ ႀကိဳးစားမႈေပါ့ေလ .. ။ အဲဒီမွာ ၁၀၀ ရာခိုင္ႏႈန္း ဒီဂ်စ္တယ္ ျဖစ္လာတဲ့ အေနအထားမွာ အသံေတြက ေရာ့ခ္ရဲ႕ ပင္မဇစ္ျမစ္ျဖစ္တဲ့ Analogue ထဲကေန နည္းနည္းေတာ့ ေသြသြားတဲ့ သေဘာ ရွိတယ္။ ဒါပညာရွင္စကားေျပာတာပါ .. ။

ရိုးရိုးသားသား ေျပာရမယ္ ဆိုရင္ေတာ့ နည္းနည္းညက္ေညာတဲ့ ဘက္ကို ပါသြားတယ္။ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္စိန္ေခၚတာေတာ့ မဟုတ္ဘူး .. နည္းနည္း တီးၿပီး ဆိုၾကည့္လိုက္ပါ .. ။ အသက္သာႀကီးထဲကေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ က်ေနာ္တို႔ ဖဲြ႕စည္းပံု ပံုစံ .. ဖြဲ႕စည္းပံု ပံုစံဆိုတာဂီတစတိုင္နဲ႔ မဆိုင္ဘူးေနာ္။ Composition, Trend ေတြကို ၾကည့္မယ္ဆိုရင္ က်ေနာ္တို႔က ရပ္ေနလို႔မရဘူး တကမၻာလံုးက သြားေနတဲ့ လမ္းေၾကာင္း ရွိတယ္။ ဥပမာ - ရေသ့ေတာင္နားေရာက္ရင္ ငါးေျခာက္ဝယ္ရသလို၊ ေခြး႐ုပ္ဘူတာနားေရာက္ရင္ ထမင္းစားရမယ္ .. အဲလုိေပါ့ေလ။

ဒါေတြက Tools ေတြေလ။ ဒါေတြကို သံုးကို သံုးရပါတယ္။ အဲလုိ အဆင့္ျမင့္ပစၥည္းေတြကို သံုးတဲ့ အခါက်ေတာ့ က်ေနာ္တို႔ အဆိုေတြ အတီး color ေတြ .. ရွိတယ္။ လူေတြေျပာခ်င္တာ color ကို ေျပာတာ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ က်ေနာ္ေတာင္ ေျပာဖူးေသးတယ္ ခုေခတ္လူေတြက ဂစ္တာ မကိုင္မၾကေတာ့ဘူး ..။ ပါဝါ အြန္ၿပီး တာနဲ႔ မိုက္ကရိုဖုန္းကို တန္းကိုင္ၾကတဲ့အခါက်ေတာ့ ေနာက္ပိုင္း လူငယ္ေတြမွာ Music ခံစားခ်က္ ေတြက အရင္ေလာက္သိပ္ မျပင္းထန္ဘူး။ နည္းနည္း က်တဲ့ ဘက္ကိုေရာက္ေနတယ္လို႔ ေျပာရမယ္။ အရင္ကေလာက္ မထြက္ေပၚလာဘူး .. ။ အဲလိုက်လာတဲ့ အခ်ိန္မွာ က်ေနာ္ကေတာ့ ေသေသခ်ာခ်ာကို ေျပာရဲတယ္ ဒီ ေပ်ာ့တယ္ဆိုတာက ဘာကို ေျပာတာလဲ အေသးစိတ္ ေသခ်ာၾကည့္ရင္ က်ေနာ္တို႔ ခဲရာခဲဆစ္ လုပ္ထားရ တာေတြ အမ်ားႀကီးပါ။

ပရိသတ္ႏွင့္ အေပးအယူမွ်မွ် သီဆိုေနစဥ္ (ဓာတ္ပံု - ဧရာဝတီ)

ခုေနာက္ပိုင္း က်ေနာ္နည္းနည္း လက္ခံလာတဲ့ ဒႆနက တမ်ိဳးေပါ့ေလ။ က်ေနာ့္ အသက္အရြယ္နဲ႔လည္း ဆိုင္ပါလိမ့္မယ္။ က်ေနာ္ စဆိုတုန္းက ၂၈ ႏွစ္ပဲ ရွိေသးတယ္ဗ်။ ခု ၄၄ ႏွစ္ေလ။ က်ေနာ့္ ခံစားမႈလည္း ေျပာင္းသြားတယ္။ ဒီအခ်ိန္မွာ က်ေနာ္ခံစားရသလို ႐ုိး႐ိုးသားသား လုပ္ျပခ်င္တာပဲ ရွိေတာ့တယ္။ ဒီ အသက္အရြယ္မွာ Target တခုထားၿပီး ခ်ဥ္းကပ္တာမ်ိဳး၊ အတင္းလုပ္ယူၿပီးမွ ရတဲ့ဟာမ်ိဳးတခုကို မလုပ္ခ်င္ ေတာ့ဘူး။ သဘာဝက်က် ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္မႈကိုပဲ လိုခ်င္ ေတာ့တယ္။ ေႏွးခ်င္ေတာ့ ေႏွးလိမ့္မယ္ .. ဒါေပမယ့္ ဘယ္သူ႔မွ မနာမက်င္၊ ဘယ္သူ႔မွကို မထိခိုက္ ေစဘဲနဲ႔ ကိုယ္လိုခ်င္တဲ့ဟာဆီ သြားတဲ့နည္းကို ပိုၿပီးေတာ့မွ ရဲရင့္တယ္လို႔ ယူဆတယ္။ ဘယ္ေလာက္ပဲ ႏိုင္ငံေရး စစ္ပြဲေတြ ျဖစ္ေနပါေစ အာဂ်င္တီးနားဘက္က သီခ်င္းေတြ ေကာင္းတာပဲ။ ဘယ္ေလာက္ပဲ စီးပြားေရး ခက္ခဲ ေနပါေစ အာဖရိက Music က ကမၻာမွာ ၁ ကေန ၅ ထဲမွာ ဝင္တာပဲ။

ပတ္ဝန္းက်င္က ဖိအားေတြရွိလိမ့္မယ္ ဒါေပမယ့္ အဲဒီဒဏ္ေတြ ခံၿပီးေတာ့ထြက္ေပၚလာတာက ပိုၿပီး ရဲရင့္တယ္လို႔ က်ေနာ္ယူဆတယ္။ ခက္ခဲတဲ့ ပတ္ဝန္းက်င္မွာ ေနၿပီးေျဖရွင္းၾကတဲ့ နည္းကို က်ေနာ္တုိ႔ ပိုၿပီး ႏွစ္သက္ပါတယ္။

ေမး။ ။ ျမန္မာျပည္ရဲ႕ ဂီတေစ်းကြက္ပ်က္ရတဲ့ အေၾကာင္းရင္းက ခိုးကူးေခြ တခုတည္းေၾကာင့္လို႔ ေျပာလို႔ ရပါသလား။

ေျဖ။ ။ ဒီကိစၥေတြ ေျပာရရင္ စာမ်က္ႏွာ ၂၀ ေလာက္ျဖစ္သြားလိမ့္မယ္။ ေျပာရရင္ေတာ့ က်ေနာ္တို႔ တိုင္းျပည္က Privacy အေလ့အထ နည္းေသးတဲ့ သေဘာရွိတယ္။ Intellectual Property ကို ဘယ္ေနရာမွာထားရမယ္ဆိုတဲ့ အသိအျမင္ ဗဟုသုတ က်ေနာ္တို႔ ႏုိင္ငံမွာနည္းပါေသးတယ္။ အဲဒါကပဲ ပိုၿပီး ဒုကၡေရာက္ေစတယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။ ပညာေပးၿပီးေတာ့ အခ်ိန္ ကာလေလး တခုကို ေစာင့္ရမယ့္ သေဘာ ရွိတယ္။ အႏုပညာေစ်းကြက္မွာ ပ်က္စီးၾကတယ္ဆိုတာက အမ်ိဳးမ်ိဳးေပါ့ေလ။ ဖန္တီးတဲ့သူဘက္ ကလည္း အျပစ္ရွိတာမ်ိဳးရွိတယ္၊ ဝယ္ယူစားသံုးၾကသူေတြဘက္က စည္းကမ္းမရွိတာေတြ အမ်ားႀကီးပဲ။ ခု ကာလက ရွားပါးတဲ့၊ ခက္ခဲတဲ့ကာလမို႔လို႔ ခိုးလုပ္ၾကတာေတြ၊ မသမာတဲ့သူေတြ လက္ခ်က္လည္း ပါပါတယ္။ ေျပာရမယ္ ဆိုရင္ေတာ့ အမ်ားႀကီးပဲ။ ေခါင္းစဥ္ကတခုတည္း တပ္လို႔မရပါဘူး။

ေမး။ ။ ခု BOB ကေကာ စီးပြားေရးအရ ေအာင္ျမင္ရဲ႕လား။

ေျဖ။ ။ အဆင္ေျပပါတယ္။ က်ေနာ့္ပရိသတ္ေတြက က်ေနာ္တို႔ ဘယ္လိုသေဘာထားရွိတယ္ ဆိုတာ သိၾကတာမ်ားပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔အဖြဲ႕ အားသာတာ အဲဒါေလးေပါ့ေနာ္။ က်ေနာ္တို႔အဖြဲ႕ ဘယ္လိုဖီလင္ ရွိတယ္ ဆိုတာ သိတာမ်ားတယ္။ က်ေနာ္တို႔ ရင္ခုန္သံနဲ႔ သူတို႔ ရင္ခုန္သံ သိပ္မေဝးဘူး။ သူတို႔ ဝယ္ၾက ပါတယ္။ တခ်ိဳ႕ဆို ပါကင္ေတာင္မဖြင့္ဘူး ဝယ္သိမ္းၾကတယ္။ တခ်ပ္ကို နားေထာင္တယ္ တခ်ပ္ကို သိမ္းထားၾကတယ္လို႔ ေျပာတယ္။ ဒီလိုဝယ္သိမ္းရတာကိုလည္း ဂုဏ္ယူၾကတယ္။ တခ်ိဳ႕ေနရာမွာလည္း ရွိေတာ့ ရွိမွာေပါ့။ ဒါေပမယ့္ နည္းပါတယ္။ တကယ္ေျပာရရင္ ဘယ္လိုနည္းနဲ႔တြက္တြက္ က်ေနာ္တို႔ႏုိင္ငံမွာ အႏုပညာ ပစၥည္းရပိုင္ခြင့္က အရမ္းနည္းတယ္။ ဘယ္လိုတြက္တြက္ အႏုပညာသမားေတြက ဒီထက္ အမ်ားႀကီး ရသင့္ပါတယ္။ ဒါ ေလာဘႀကီးလို႔ ေျပာတာ မဟုတ္ပါဘူး။ က်ေနာ္က ေနႏုိင္ပါတယ္။ ျဖစ္သင့္တာ ေျပာတာပါ။

ေမး။ ။ ကိုေလးျဖဴရဲ႕ ဂီတသမား သက္တမ္းမွာ ကိုေလးျဖဴနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ အသံ အမ်ိဳးမ်ိဳး ၾကားရတာေတြရွိတယ္။ ကိုေလးျဖဴ ဘာလုပ္လုပ္ ေကာင္းတယ္ေျပာတဲ့သူေတြ ရွိသလို ကိုေလးျဖဴ ရဲ႕ ဆက္ဆံေရးကို ေဝဖန္တာမ်ဳိးေတြလည္း ၾကားရတယ္။ အဲဒီအသံေတြနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ဘာေျပာခ်င္ပါ သလဲ။

ေျဖ။ ။ ဒါကေတာ့ က်ေနာ္ညံ့ဖ်င္းလို႔ပဲလို႔ ေျပာမွာပါပဲ။ အမွန္အတိုင္းေျပာရရင္ က်ေနာ္တို႔ အားလံုး Social Dealing သိပ္မေကာင္းဘူး။ က်ေနာ္တုိ႔က လာသမွ်လူကို ေစာ္ကားလႊတ္တာေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ စိတ္ခံစားခ်က္ကိုက သိပ္ Stable မျဖစ္ဘူး။ က်ေနာ္တို႔ အဖြဲ႕ တဖြဲ႕လံုးက အင္တာဗ်ဴးေတြ ဘာေတြကို သိပ္မႀကိဳက္ဘူးဗ်။ စကားဆိုတာကေတာ့ အမ်ိဳးမ်ဳိးေျပာလို႔ရတာေပါ့ဗ်ာ။ ရွင္းရွင္းေျပာရရင္ မယံုၾကည္ဘူးဗ်။ မ်က္ႏွာေပးရွိတယ္ဗ်ာ .. ၊ ေလသံရဲ႕ အေဖာ့အဖိ ရွိတယ္ဗ်ာ၊ စကားလုံးေရြးခ်ယ္မႈ လုိအပ္တယ္ဗ်ာ … ဒါေတြ က်ေနာ္တို႔ မကၽြမ္းက်င္ဘူး .. က်ေနာ္တို႔က လိုရင္းကို တည့္တည့္ ေျပာတဲ့ အခါက်ေတာ့ အဲဒါရိုင္းတယ္ျဖစ္တယ္ဗ်။ ဒါကေတာ့ ႀကိဳက္ သလိုျမင္လို႔ရပါတယ္။ က်ေနာ္ကေတာ့ ဒီတုိင္းပါပဲ။

“႐ူးခ်င္ေယာင္ ေဆာင္မေနနဲ႔” ဆိုတဲ့ ေလးျဖဴ (ဓာတ္ပံု - ဧရာဝတီ)

ေမး။ ။ ကိုေလးျဖဴရဲ႕ အသက္ ၄၀ ေက်ာ္လာတဲ့ ေနာက္ပိုင္းမွာ လုိက္ဖ္စတိုင္ဘယ္လို ေျပာင္းသြားတာလဲ။ အသက္ႀကီးလာရင္ ဘာေတြ ဆက္လုပ္ဖို႔ ရည္ရြယ္ထားလဲ။ ကိုယ္ပုိင္သံစဥ္ေတြပဲ ဆိုသြားေတာ့မယ္ဆိုတာမ်ိဳး ရွိလား။

ေျဖ။ ။ အဲလိုေတာ့ မရွိဘူးဗ်၊ အဲလိုေတာ့ က်ေနာ္ဘယ္ေတာ့မွ မေျပာဘူး။ အရပ္စကားနဲ႔ ေျပာရမယ္ ဆိုရင္ ငရဲ ႀကီးပါတယ္။ ေကာ္ပီကိုဘာျဖစ္တယ္ ညာျဖစ္တယ္ ေျပာလို႔မျဖစ္ဘူးဗ်၊ ေက်းဇူးက အမ်ားႀကီး ရွိတယ္။ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္ေျပာတာကို သေဘာမတူဘူး ဆိုရင္လည္း သေဘာမတူလို႔ ရပါတယ္။ ဒါကေတာ့ လြတ္လပ္ခြင့္ပဲေလ။ က်ေနာ့္ကိုယ္ပိုင္အယူအဆနဲ႔ ေျပာမယ္ ဆိုရင္ေတာ့ ဒါက ေကာ္ပီကို ဒီလိုေတြ ေျပာေနရတာကိုက ငရဲႀကီးပါတယ္။ ဒီေလာက္ပဲေျပာခ်င္တယ္။ တျခားဟာေတာ့ သိပ္မေျပာခ်င္ဘူး။ ဒီကိစၥကလည္း ေျပာရမယ္ဆိုရင္ စာနယ္ဇင္းသမားေတြ၊ မီဒီယာသမားေတြ လုပ္စားလို႔ေကာင္းေအာင္ ထြင္ထားတဲ့ ထြင္လံုးႀကီးပါ .. ။ ဒါက ေကာ္ပီေတြ၊ ကိုယ္ပုိင္သံစဥ္ေတြသာ ေလွ်ာက္ေျပာေနတာပါ ..။ တခ်ိဳ႕ဆို ေကာ္ပီဘာလဲ ကိုယ္ပိုင္သံစဥ္ ဘာလဲေတာင္ သိပံုမရပါဘူး။ ဒါ စာနယ္ဇင္း သမားေတြရဲ႕ လုပ္ကြက္ႀကီးလုိ႔ပဲ ေျပာခ်င္တယ္။

ပရိသတ္ ရင္ဘတ္ကို ထိေအာင္႐ိုက္သူ

Friday, 30 January 2009 18:34 ဧရာဝတီ
ကိုခရမ္းသည္ ဂီတ ေလာက ထဲသို႔ ဝင္ခါစတြင္ Section Player အျဖစ္ လုိက္လံ တီးခတ္ခဲ့ ေသာ္လည္း လိဒ္ဂစ္တာသမား ေတးေရး ေစာဘြဲ႕မႉး တည္ေထာင္သည့္ Iron Cross (IC) ေတးဂီတဝုိင္း စတင္ခ်ိန္ ၁၉၉၁ ခုႏွစ္ကတည္း က ဒရမ္မာအျဖစ္ ပါဝင္တီးခတ္ခဲ့သူျဖစ္သည္။ ယခုအခါ IC ေတးဂီတအဖြဲ႕ တည္ေထာင္သည္မွာ ၁၇ ႏွစ္တာ ၾကာျမင့္ခဲ့ၿပီျဖစ္ေသာ္လည္း ကြယ္လြန္သူ ေစာဘြဲ႕မႉးမွအပ က်န္သည့္ တီးဝိုင္းအဖြဲ႕ဝင္မ်ားႏွင့္ ဝိုင္း စတင္ခ်ိန္က အတိုင္း ၿပိဳကြဲျခင္း၊ က်ဆံုးျခင္းမရွိဘဲ ရပ္တည္ဆဲျဖစ္သည္။ ယင္းေတးဂီတအဖြဲ႕၌ ဒရမ္မာအျဖစ္သာမက တီးဝိုင္း ႏွင့္ ပတ္သက္သည့္ ကိစၥရပ္မ်ားတြင္ တာဝန္ရွိသူတဦးအျဖစ္ အဆံုးအျဖတ္ေပးႏိုင္ေသာ ကိုခရမ္းကို ဧရာဝတီက ေတြ႕ဆံုေမးျမန္းခဲ့ပါသည္။

ဒရမ္မာ ကိုခရမ္း

ေမး။ ။ ကိုခရမ္းက ဒရမ္နဲ႔ပတ္သက္တဲ့ ပညာကို ဘယ္လုိေလ့လာခဲ့ပါသလဲ။

ေျဖ။ ။ လူက ေမြးကတည္းကေတာ့ ဘာမွတတ္ခဲ့တာမဟုတ္ဘူးေလ။ က်ေနာ္တို႔ဆီမွာက ဂီတနဲ႔ ပတ္သက္ တဲ့ ေက်ာင္းဆိုတာလည္း သတ္သတ္မွတ္မွတ္ရွိတာ မဟုတ္ဘူး။ ဒီ စတီရီယုိပိုင္းက ပိုဆိုးတာေပါ့။ က်ေနာ္တို႔ ထက္ တတ္တဲ့၊ သိတဲ့ ေရွ႕လူေတြဆီမွာနည္းနာခံ၊ တပည့္ခံၿပီးသင္ယူခဲ့ရတာပဲ။ က်ေနာ့္ဆရာက ကိုေဇာ္ဝင္းရွိန္ ပါ။ Play Boy တို႔ Aces တို႔ကေတာ့ က်ေနာ့္ရဲ႕ ျမင္ဆရာေတြေပါ့။

က်ေနာ္က ဒီပညာကို တတ္ခ်င္လြန္းလို႔ကို ရေအာင္ယူခဲ့တာ။ အလယ္တန္း တက္ေနတုန္း စာဆက္မသင္ခ်င္ ေတာ့ဘူး။ စိတ္လည္းမပါဘူး။ လူက ဂီတသံၾကားရင္ကို မေနႏိုင္တာ။ အဲဒီ တူရိယာေတြၾကားမွာပဲ ေပ်ာ္ေနခ်င္ တာေလ။ က်ေနာ္လုပ္ခ်င္တာက ဒါပဲ .. ဒီေတာ့ က်ေနာ္က မိဘေတြကို ေတာင္းဆိုတယ္။ က်ေနာ့္ကို ေက်ာင္း ထုတ္ပါ .. မထုတ္ရင္လည္း က်ေနာ့္ဟာက်ေနာ္ ရေအာင္ထြက္မယ္ ဆိုၿပီး လုပ္တာဗ်။

ေရွးကလမ္းေဖာက္ခဲ့တဲ့ ဆရာေတြကို သိပ္ေက်းဇူးတင္ဖို႔ေကာင္းတယ္။ ျဖစ္ႏိုင္ရင္ ခုကေလးေတြသိေအာင္ရွင္းျပ ခ်င္တယ္။ ကိုသန္းႏို္င္ဆို ဒရမ္းအရမ္းေကာင္းတယ္ဗ်ာ။ ကိုေအာ္စကာသန္းတင္ဆိုရင္လည္း အရမ္းေလးစားဖို႔ ေကာင္းတယ္။ ဒါေတြ မွတ္တမ္းမရွိဘူး။ က်ေနာ္ကိုယ္တိုင္လည္း မလုပ္ႏိုင္ဘူး။ လုပ္ႏိုင္တဲ့ သူေတြရွိရင္ လုပ္ေစ ခ်င္တယ္။

ေမး။ ။ စတိတ္႐ႈိးတီးတဲ့အခါမွာ အာရွက တျခားေရာ့ခ္ဘန္ေတြနဲ႔ IC နဲ႔ ဘယ္လိုကြာျခား ပါသလဲ။

ေျဖ။ ။ မတူဘူးဗ်။ အထူးသျဖင့္ ထိုင္းက ေရာ့ခ္ဘန္ေတြေပါ့ဗ်ာ။ ထိုင္းက The Sun Band ကိုဖိတ္ၿပီး က်ေနာ္တို႔ အလုပ္႐ံုေဆြးေႏြးပဲြ ပံုစံမ်ိဳးလုပ္ဖူးတယ္။ သူတို႔တီးတာက ပံုေသနည္းဆန္တယ္။ ပံုေသနည္းအတိုင္း ဆိုေတာ့ တီးတာ သက္ေသာင့္သက္သာမရွိဘူး။ စိတ္လႈပ္ရွားဖို႔မေကာင္းဘူး။ က်ေနာ္တို႔က်ေတာ့ စိတ္ကူးတည့္ သလို တီးတာ။ စင္ေပၚေရာက္သြားၿပီဆိုတာနဲ႔ IC က Team work လည္းေကာင္းေတာ့ အားလံုးကညီညြတ္ၿပီး ဘယ္သူနဲ႔တူတယ္ရယ္လို႔ကို မဟုတ္ေတာ့ဘူး၊ ကိုယ့္စတိုင္နဲ႔ကိုယ္ကို အားလံုး ေျမာက္ကုန္ၾကတာ။

ေမး။ ။ အသက္ႀကီးလာရင္ေကာ ေရာ့ခ္ေတြပဲ ဆက္တီး ေနဦးမွာလား။

ေျဖ။ ။ အသက္ႀကီးလာရင္ေတာ့ လုပ္ခ်င္တာရွိတယ္ဗ်။ အဲဒါက Jazz Rock ေလ။ ဒရမ္ရယ္ ေဘ့စ္ရယ္ ၂ ေယာက္တည္းတီးရတာ။ တကယ့္ၿငိမ့္ၿငိမ့္ေလး။ သူက အဆိုသမားက သိပ္အဓိကမက်ဘူး။ အဲဒီ အမ်ိဳးအစားက သံစဥ္ေတြတင္မဟုတ္ဘူး တီးတဲ့သူေတြကပါ တန္ဖိုးရွိေနတာ။ တပုဒ္လံုးကို ၁၅ မိနစ္စာေလာက္ရွိတယ္ဗ်ာ။ ပန္႔ခ္ေတြ ေမာ္ဒန္ေရာ့ခ္ေတြ၊ ေအာ္လ္တာေတြ အမ်ိဳးမ်ိဳးတီးဖူးတယ္။ မတူဘူးဗ်ာ။ က်ေတာ္ၾကည့္ဖူးသမွ်ေတာ့ အဲဒီအမ်ိဳးအစားကိုတီးတာ အသက္ ၆၀ အရြယ္ေလာက္ႀကီးေတြ။ ဒါေပမယ့္ လူငယ္ေတြထက္ ေတာ္ေတာ့္ကို လက္ေစာင္းထက္တယ္ဗ်။ အဲဒါမ်ိဳး ႀကီးလာရင္လုပ္ခ်င္တယ္။

ေမး။ ။ ေကာ္ပီနဲ႔ ကိုယ္ပိုင္သံစဥ္ကိစၥကို လူေတြက အမ်ိဳးမ်ိဳးသ႐ုပ္ခြဲၾကတယ္။ ကိုခရမ္းေကာ ဘာေျပာခ်င္ ပါသလဲ။

ေျဖ။ ။ ေကာ္ပီနဲ႔ ကိုယ္ပိုင္သံစဥ္ကိစၥက ခဏခဏ ရွင္းဖူးတယ္။ ေကာ္ပီကို ေဝဖန္တဲ့သူေတြကေကာ ဂီတကို တကယ္သိလို႔၊ ေလးစားလို႔ေျပာတာလား .. တမင္မလိုတဲ့ဘက္က ရန္လုပ္ခ်င္လို႔ ေျပာတာလား ဆိုတာကို ခြဲျခား ဖို႔ လိုမယ္ထင္တယ္။ ျမဴးဇစ္ ဆိုကတည္းကိုက ေကာ္ပီပဲတီးတီး Own Tune ပဲတီးတီး တူတူပဲ မဟုတ္ဘူးလား။ ဟုတ္ၿပီ .. Own Tune ပဲတီးၾကမယ္ ဆိုပါေတာ့ .. က်ေနာ္တို႔ ဒီေန႔လုပ္ေနတဲ့ ျမဴးဇစ္ ပံုစံက ဘယ္ကလာတာလဲ။ ဒီအေငြ႕အသက္ေတြနဲ႔ ကင္းႏိုင္မလား။ က်ေနာ္တို႔လုပ္ေနတာကိုက ျမန္မာ့ဂီတစစ္စစ္မဟုတ္ဘူး။ ဒါကိုလက္ညႇိဳး ေငါက္ေငါက္ထိုး ေျပာၾကတာေတာ့ မတရားဘူးထင္ပါတယ္။ ကုိယ့္ရာဇဝင္ ကိုယ္ ေရးရတာပဲ။ ဂီတကို ဂီတလိုပဲ ခံစားသင့္တယ္။ ဂီတကို ခံစားမွာလား အျပစ္ေျပာမွာလား ။ ေကာ္ပီေရးတဲ့သူေတြကလည္း သီခ်င္းကို ပစ္စလက္ ခတ္ ေရးၾကတဲ့သူေတြမဟုတ္ဘူး။ မူရင္းသီခ်င္းကို ေသခ်ာနားေထာင္ၿပီးမွ အဓိပၸာယ္ မပ်က္ေအာင္ေရးလာၾကၿပီ။

ေမး။ ။ IC ရယ္လို႔ ျဖစ္လာပံုေလး အၾကမ္းဖ်င္း ရွင္းျပေပးပါဦး။

ေျဖ။ ။ အစကေတာ့ က်ေနာ္တို႔အားလံုး Section လိုက္တီးေနၾကတာ။ က်ေနာ္ေကာ၊ ဗညားေကာ၊ ခင္ေမာင္ သန္႔ ေကာေပါ့။ ဘြဲ႕မႉးႀကီးကေခၚရင္လည္း လာတီးလိုက္၊ တျခားမွာလည္း သြားတီးလိုက္ လုပ္ေနရင္း ဒီလိုလုပ္ ေနတာထက္ Section လံုးဝမတီးဘဲ ေနၾကမယ္။ ဝိုင္းတခု လုပ္ၾကမယ္ ဆိုၿပီး ဆံုးျဖတ္ၾကတာ။ တကယ္ေတာ့ အဲဒါကမလြယ္ဘူး။ Section တီးတာက ပိုက္ဆံအရမ္းရတယ္ေလ။ မတီးဘဲ ေတာင့္ထားဖို႔ကမလြယ္ဘူး။

ဆိုလိုတာက Section ကို လက္မလည္ေအာင္ တီးေနရာကေန လံုးဝရပ္လိုက္ရေတာ့ အလုပ္ေတြ အားသြားၾက တယ္ဆိုတာ ေျပာခ်င္တာပါ။ အဖြဲ႕အေနနဲ႔က နာမည္မရွိေသးေတာ့ အလုပ္သိပ္မျဖစ္ေသးတာကို ေတာ္ေတာ္ ေလး ေတာင့္ခံၾကရတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ေတာင့္မခံႏိုင္ရင္ IC ဆိုတာလည္း ျဖစ္လာမွာမဟုတ္ဘူး။

ေမး။ ။ IC ဆိုၿပီး ဒီေလာက္ ႏွစ္ၾကာၾကာ ရပ္တည္လာႏိုင္တာ ဘာေၾကာင့္ပါလဲ။

ေျဖ။ ။ အဓိကက က်ေနာ္တို႔တေယာက္နဲ႔တေယာက္ ခ်စ္ၾကတယ္။ ၿပီးေတာ့ အားလံုးကညီတယ္။ စည္းကမ္း ရွိတယ္။ က်ေနာ္တို႔ အဖြဲ႕ထဲမွာ က်ေနာ္နဲ႔ ဗညားႏိုင္ကအႀကီးဆံုးပဲ။ အဖြဲ႕နဲ႔ပတ္သက္သမွ် က်ေနာ္တို႔ ႏွစ္ေယာက္ ဆံုးျဖတ္ရင္ အားလံုးကသေဘာတူတယ္။ ပြဲငွားတာကအစ တခ်ိဳ႕ကိစၥဆို မဟုတ္တာေတြ ဘာေတြ ပါလာရင္ က်ေနာ္က အဖြဲ႕ကိုေတာင္ ေပးမသိေတာ့ဘူး။ ကိုယ့္ဘာသာဆံုးျဖတ္လိုက္တယ္၊ ရွင္းလိုက္တယ္။ မဟုတ္ရင္ အလကား စိတ္ညစ္ရတာပဲရွိမယ္။

တခ်ိဳ႕ကန္ထ႐ိုက္ေတြက လူလည္က်တာ ေတြရွိတယ္။ အဲဒါမ်ိဳးေတြဆို က်န္တဲ့သူေတြကို ေပးကို မသိေတာ့တာ။ တခါတေလ တျခားကပတ္ၿပီး ဝင္လာတာမ်ိဳး၊ ဥပမာ - ခ်စ္စမ္းေမာင္ ကိုျဖစ္ျဖစ္ တျခား တေယာက္ေယာက္ ကိုပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ကန္ထ႐ိုက္က ကပ္ဝင္ရင္လည္း သူတို႔က ကိုခရမ္းကို ေျပာပါ။ ကိုဗညားကိုေျပာပါဆိုၿပီး လႊဲလိုက္တာပဲ။ က်ေနာ္တို႔လုပ္သမွ် ဆံုးျဖတ္သမွ်လက္ခံတာရယ္၊ က်ေနာ္တုိ႔ကလည္း မဟုတ္တာ မလုပ္တာ ဘယ္ေတာ့မွ မလုပ္ဘူး ဆိုတာ သိထားတာရယ္၊ ဒါနဲ႔ပဲ ဒီအဖြဲ႕ကသြားေနၾကတာ။ ၿပီးေတာ့ အားလံုးက ညီအစ္ကိုေတြလိုပဲ စလိုက္ ေနာက္လိုက္နဲ႔ ဆိုေတာ့ ပင္ပန္းတယ္ မထင္ရဘူး။

အငဲဆို အတည္ေပါက္ေျပာေနရင္း ဝင္ဝင္ေနာက္တတ္တယ္။ တေယာက္အက်င့္ကိုလည္း တေယာက္က သိ ထားတယ္။ အငဲဆိုရင္ ေဆးလိပ္အရမ္းႀကိဳက္တယ္။ ေဆးလိပ္မေသာက္ရတဲ့ ေနရာေရာက္ရင္ စိတ္ေတြတိုေန ေရာ။ ခ်စ္စမ္းေမာင္ က်ေတာ့ က်ေနာ္တို႔က ညီအငယ္ဆံုးေလးလိုပဲ။ မ်ိဳးႀကီးလည္း ဒီတိုင္းပဲ။

အားလံုးက အလုုပ္လုပ္ရင္လည္း အလုပ္နဲ႔ တူေအာင္လုပ္တယ္။ အလုပ္ကိစၥနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ေဝဖန္လို႔ကေတာ့ ႀကိဳက္သေလာက္ ေဝဖန္၊ လက္ခံတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္လည္း ထြက္လာတဲ့ Product က ေတာ္ေတာ္ကို တကယ့္ ကို ေက်နပ္စရာေကာင္းတယ္။ က်ေနာ္တို႔ ေလးျဖဴနဲ႔ ဂ်ပန္ကလုပ္တဲ့ ေဂ် အာဆီယံ ပြဲမွာ သြားတီး ၾကတုန္းက အရမ္းအားေပးၾကတာ။ သူတို႔က ဘာလို႔အားေပးတာလဲဆိုေတာ့ ဒီအသက္ဒီအရြယ္ႀကီးေတြ အထိ ဒီဘန္ေကာ၊ အဆိုေတာ္ေကာ မကြဲဘဲ ဒီအတိုင္းရွိေနတာကို သေဘာက်ေလးစားတာတဲ့။

ေမး။ ။ IC ကို အင္တာဗ်ဴးအတြက္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ တျခားအေၾကာင္းေၾကာင့္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ခ်ဥ္းကပ္ဖို႔ခက္တယ္၊ ဆက္ဆံေရး မေျပျပစ္ဘူးလို႔ ေျပာေနတာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ကိုခရမ္း ဘာေျပာခ်င္ပါသလဲ။

ေျဖ။ ။ ေဘးက ၾကပ္ေပးၾကတာဗ်။ ေဘးကတခ်ိဳ႕က IC ကို ကုိယ့္ဘာကိုယ္ ဝင္လို႔မရဘူး ေဟာက္ထုတ္ လိမ့္မယ္၊ ဘာညာေျပာၾကတာနဲ႔ လူရွိန္ေနတာဗ်။ က်ေနာ္တို႔အားနည္းခ်က္ကလည္း တခုေတာ့ရွိတယ္၊ အႏုပညာကိစၥ ျမဴးဇစ္ကိစၥကိုဆို လာခဲ့ အခ်ိန္မေရြးပဲ ေျပာမယ္။ မဟုတ္တာေတြ ေပါက္ပန္းေသးေတြေတာ့ လာမေမးနဲ႔ ေလဗ်ာ။ IC ကို ေမးမယ္ဆိုရင္ အိုင္စီအေၾကာင္းေတာ့ သိသင့္တာေပါ့ မဟုတ္ဘူးလား။

အႏုပညာသမားေတြကို လူေတြက ႀကီးက်ယ္တယ္ ထင္ၾကတယ္။ တကယ္က မဟုတ္ပါဘူးဗ်ာ ..။ က်ေနာ္တို႔ ေျပာခ်င္တာ ဂီတ အေၾကာင္း .. ဂီတအေၾကာင္းေမးမယ္၊ ေျပာမယ္ဆိုရင္ အခ်ိန္မေရြးပါ။ ေနာက္တခုက က်ေနာ္ တို႔ပစၥည္းေတြက အီးပီစီ မီးနဲ႔တီးလို႔ိမရဘူး Watt တအားမ်ားတာ။ အဲဒီေတာ့ က်ေနာ္တို႔ကိုငွားရင္ စရိတ္ကမ်ား တယ္။ စပြန္စာ မရွိလို႔ မရဘူး။ တခ်ိဳ႕ကန္ထ႐ိုက္ေတြက စရိတ္ခ်ံဳ႕ခ်င္တယ္ .. အလြယ္လုပ္ခ်င္တယ္။ အဲဒါမ်ိဳး က်ေနာ္တို႔နဲ႔မရဘူး။ က်ေနာ္တို႔ သတ္မွတ္ထားတဲ့စည္းကမ္းအတိုင္းပဲ သြားတယ္။ လက္ခံႏုိင္ရင္လာ။ မွန္တဲ့သူ ေတြနဲ႔ေတာ့ က်ေနာ္တို႔နဲ႔ ျဖစ္တယ္။ ကလိန္ကက်စ္ေတြနဲ႔ဆို မရဘူး။

ေမး။ ။ IC က စက္ပစၥည္းေတြနဲ႔ ပတ္သက္လို႔လည္း ေတာ္ေတာ္ ဂ႐ုစုိက္တယ္လို႔ ၾကားတယ္။

ေျဖ။ ။ ဟုတ္တယ္ဗ် ..။ တီးဝိုင္းတဝိုင္းလုပ္တယ္ ဆိုတာကဗ်ာ .. တီးတဲ့သူ ေကာင္းေကာင္းရွိမယ္ .. ဆိုတဲ့ သူ ေကာင္းေကာင္းရွိမယ္ .. ျမဴးဇစ္သမားဆိုတာက အသံနဲ႔ ပရိသတ္ရဲ႕ ရင္ဘတ္ကို ထိေအာင္ လုပ္ရမွာ မဟုတ္ လား။ အဲဒီမွာ စက္ပစၥည္းကိုယ္ပိုင္မရွိဘူးဆိုရင္ ဘယ္လိုလုပ္ၿပီး အလုပ္လုပ္လို႔ ေကာင္းေတာ့မလဲ။ ကိုယ့္စက္ ကိုယ့္ပစၥည္း မဟုတ္ဘူးဆိုရင္ ေတာ္ေတာ့္ကို စိတ္အေႏွာင့္အယွက္ျဖစ္ရတယ္။ စက္ပစၥည္းကိုေတာ့ က်ေနာ္တို႔ က ခေရဇီျဖစ္တယ္။
စတူဒီယုိနဲ႔ပတ္သက္လို႔က ခ်စ္စမ္းေမာင္က ဝါသနာပါတယ္။ သူ႔ေယာကၡမ သင္းအုပ္ဆရာ ဆရာေဒးဗစ္ကလည္း အရမ္းအားေပးတယ္။ ပစၥည္းေတြ ဝယ္ေပးထားတယ္။ က်ေနာ္တို႔ ရာစုသစ္ စီးရီးမွာ Auto Mixing စသံုးေနၿပီ။ Pro Tool ဆိုတာတခုဆို ေဒၚလာ ၄၀၀၀၀ ေပးရတယ္။ အဲဒါမွာေတာ့ ကုမၸဏီက ေတာ္ေတာ္ေလး အံ့ၾသတာ။ ျမန္မာလိုႏိုင္ငံေလးက Band တခုက ဒီလို ပစၥည္းမ်ိဳးမွာတယ္ ဆိုတာ မယံုခ်င္ဘူး။ “ဘဂၤလားပင္လယ္ေအာ္” တုန္းကဆို ေငြေဆာင္က ဟိုတယ္မွာကို အားလံုးတီးတာ။ အရသာက စတူဒီယိုထဲမွာ တီးတဲ့အတိုင္းပဲ။ ခ်စ္စမ္းေမာင္ ဖမ္းတာေလ။

ေမး။ ။ IC က စင္ေပၚေရာက္သြားရင္ အားလံုး ျမဴးႂကြၿပီး အေပးအယူ သိပ္မွ်တယ္ဆိုတာနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ တခ်ိဳ႕က ဘာေတြမ်ားမွီဝဲလည္း သိခ်င္ေနၾကတယ္။ ေျပာျပပါဦး။

ေျဖ။ ။ ဒါလား။ က်ေနာ္တို႔အဖြဲ႕မွီဝဲတာကေတာ့ ေရပဲဗ်။ ေရေသာက္ၿပီး တီးၾကတာ။ ေျပာရင္ ယံုခ်င္မွ ယံု မယ္။ တခါက စီးကရက္စက္႐ံုတ႐ံုကလုပ္တဲ့ ပြဲမွာ .. စက္႐ုံပိုင္ရွင္ကလည္း ႏိုင္ငံျခားသားဆုိေတာ့ က်ေနာ္တို႔ကို မတီးခင္ ဘာလိုခ်င္လဲ၊ ဘာလုပ္ခ်င္လဲ .. လုပ္ခ်င္တာျဖစ္ေစရမယ္။ အရက္လား၊ ဘီယာလား၊ မူးယစ္ေဆး လား ႀကိဳက္တာေျပာ .. အဲလို လာေမးတာ။

က်ေနာ္တို႔က မတီးခင္ ကိုယ့္ဘာသာ ထိုင္ေနၾကတာေလ။ ပံုစံေတြကလည္း မထံုတက္ေတးနဲ႔၊ ဒီတိုင္း ထိုင္ေန တာ။ အဲဒါက်ေနာ့္လာေမးေတာ့လည္း ေရေပးပါ၊ ေလးျဖဴသြား ေမးေတာ့လည္း ေရပဲေပး ေရေသာက္မယ္ ဆို ေတာ့ အဲဒီလူကမယံုဘူး၊ ေရကေတာ့ရွိတယ္ေလ ၊ က်ေနာ္သိခ်င္တာ မူးယစ္ေဆး တခုခုယူမလား၊ အရက္လား ဆိုေတာ့ မဟုတ္ဘူး ေရပဲ ၊ အဲလိုေျပာေတာ့ သူကသိပ္မေက်နပ္ခ်င္ဘူး။ စင္ေပၚလည္းေရာက္ေရာ က်ေနာ္တို႔ အားလံုး ေျမာက္လိုက္တာ ဆိုတာ .. အဲဒီသူေဌးက ဘာေျပာလဲ ဆိုေတာ့ သူ မေလးရွားျပန္ေရာက္ရင္ မေလး က ဘန္ေတြကို ျမန္မာျပည္မွာ ဘာမူးယစ္ေဆးမွမမွီဝဲဘဲ အသားကုန္ ေျမာက္ေအာင္တီးႏိုင္တဲ့ ဘန္တခုရွိတယ္လို႔ ေျပာမယ္တဲ့။

ဟုတ္တယ္ဗ် အရက္ေသာက္ထားမွ၊ မူးယစ္ေဆး မွီဝဲထားမွ၊ ေကာင္းေနမွ တီးလို႔လမုိင္းကပ္တယ္ဆိုတဲ့ သူေတြ ကို က်ေနာ္သိပ္ေျပာခ်င္တာပဲ။ မူးေနမွေတာ့ ဘယ္လိုလုပ္ ေကာင္းႏိုင္ေတာ့မွာလဲဗ်ာ .. မွားကုန္ေတာ့မွာေပါ့။ တခ်ိဳ႕ခ်ာတိတ္ေတြ ပြဲမွ မစေသးဘူး ေဒါင္ခ်ာစိုင္းေနၿပီ .. တီးမယ္ ဆိုမယ္ဆိုရင္ တမ်ိဳးမ်ိဳးမွီဝဲမွ ဆိုတာႀကီးက စြဲေနၾကၿပီ။ က်ေနာ္တို႔ ထဲမွာဆို က်ေနာ္၊ ဗညား၊ ခ်စ္စမ္းေမာင္၊ မ်ိဳးႀကီး .. အရက္၊ ဘီယာ လံုးဝမေသာက္ဘူး။ ခင္ေမာင္သန္႔နဲ႔ အငဲက တခါတေလ ဘီယာေလး နည္းနည္းပါးပါး ေသာက္တယ္ ဒီေလာက္ပဲ။

ေမး။ ။ ျမန္မာျပည္ရဲ႕ ဂီတေလာကနဲ႔ပတ္သက္လို႔ ဘာေျပာခ်င္ပါသလဲ။ အမ်ိဳးသမီးအဆိုေတာ္ေတြ ရွားပါးေနတဲ့ကိစၥ၊ ခိုးကူးေခြျပႆနာေတြကို ကိုခရမ္းအေနနဲ႔ သံုးသပ္ပါဦး။

ေျဖ။ ။ ဂီတေလာကကေတာ့ ပ်က္စီးသေလာက္ျဖစ္ေနပါၿပီ။ အဓိကက လူေတြက ကိုယ့္တန္ဖိုး ကိုယ္ မထိန္းတာ၊ မျမႇင့္တာပဲ။ နာမည္ေတြနဲ႔ေတာ့ မေျပာခ်င္ေတာ့ဘူး။ မိုးရြာတုန္းေရခံရမယ္ဆိုၿပီး လာသမွ်ပြဲလက္ခံ၊ ဇာတ္ပြဲနဲ႔လည္းဆို .. ဟိုရြာတီးဝုိင္း ဒီရြာတီးဝိုင္းနဲ႔လည္းဆို .. အဲလိုေတြ လုပ္ေနၾကေတာ့ ပ်က္ကုန္ေရာ။ တန္ဖိုး မရွိေတာ့ဘူး။ ခုိးကူးျပႆနာကေတာ့ ရွင္းလို႔မရတဲ့ ျပႆနာပဲ။ ဘယ္လိုမွ ရွင္းလို႔ရမွာမဟုတ္ဘူး။ အမ်ိဳးမ်ိဳးႀကိဳး စားၾကၿပီးၿပီ။ မရဘူး။ တခုရွိတာက ကိုယ္က တကယ္ တန္ဖိုးရွိေအာင္ လုပ္ထားရင္ မူရင္းဝယ္မယ့္ ပရိသတ္ ရွိေနပါတယ္။ အမ်ိဳးသမီးအဆိုေတာ္ကိစၥကလည္း ခုနကေျပာသလိုပဲ။ မရွိေတာ့ဘူး၊ ႏိုင္ငံျခား ထြက္တဲ့သူက ထြက္။ ကိုယ့္တန္ဖိုးကိုယ္မျမႇင့္ဘဲ ေတြ႕ကရာသီခ်င္းကို ေတြ႕ကရာေနရာမွာ ပိုက္ဆံရၿပီးေရာ လိုက္ဆိုတဲ့ သူေတြက မ်ားေနၿပီ။

ေမး။ ။ နာဂစ္ဆိုင္ကလုန္းအတြက္ လုပ္တဲ့ ပြဲအေၾကာင္း ေျပာျပေပးပါဦး။

ေျဖ။ ။ အဲဒီပြဲကေတာ့ အားရစရာအေကာင္းဆံုးပဲ။ ပရိသတ္ေတြရဲ႕ေစတနာရယ္၊ IC ကို ဘယ္ေလာက္ေတာင္ အားေပးတယ္ဆိုတာရယ္ ေတြ႕ရတာပဲ။ ၿပီးေတာ့ ေလးျဖဴဝင္ဆိုတာလည္း ပါတာေပါ့။ စုစု ေပါင္း က်ပ္ သိန္း ၁၈၀၀ ေက်ာ္ရတယ္။ စားရိတ္ေတြႏုတ္ရင္ သိန္း ၁၃၀၀ က်န္တယ္။ အဲဒီမွာ က်ေနာ္တို႔က မေပ်ာက္ပ်က္မယ့္ အလွဴကိုလွဴခ်င္တာဆိုေတာ့ ပ်ဥ္စလူေက်းရြာမွာ သိန္း ၃၆၀ တန္ အထက္တန္းေက်ာင္း တေက်ာင္း၊ ဘုရားလွ ေက်းရြာမွာ သိန္း ၂၅၀ တန္ မူလတန္းေက်ာင္း တေက်ာင္း လွဴတယ္။ ေနာက္ေတာ့ ေဆးေပးခန္းအတြက္ သိန္း ၂၅၀။ ဒါေတြက သီတဂူ ဆရာေတာ္ႀကီး ရွင္ဉာဏိႆရ ကတဆင့္လွဴတာ။ သြားလွွဴၾကေတာ့ အားလံုးလိုက္လာ တယ္။ ခ်စ္စမ္းေမာင္တို႔ေကာ၊ ခင္ေမာင္သန္႔တို႔ေကာ ပါတယ္။ ဆရာေတာ္ႀကီးက မွတ္မွတ္ရရ မိန္႔တယ္ဗ် “မင္းတို႔က ဟီး႐ိုးပဲ … ေအး ငါလည္း ဟီး႐ိုးပဲ” တဲ့။ IC မွာက ဗုဒၶ ဘာသာက ႏွစ္ေယာက္ ခရစ္ယာန္က ႏွစ္ေယာက္ဆိုေတာ့ MYC ဘုရားေက်ာင္းနဲ႔ ႏွစ္ခ်င္း အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ကိုလည္း သိန္း ၂၀၀ စီလွဴတယ္။ သူတို႔လည္း နာဂစ္ဒုကၡသည္ေတြအတြက္ ကူညီေနတာ ဆိုေတာ့ေလ … ။ ။

၂၀၀၉ ခုႏွစ္ ႏုိင္ငံေရးကို ဒီလိုျမင္ၾက၊ ဆႏၵျပဳၾကသည္

အင္တာဗ်ဴး

မဇၩိမသတင္းဌာန

ဗုဒၶဟူးေန႔၊ ဇန္နဝါရီလ 07 2009 15:19 - ျမန္မာစံေတာ္ခ်ိန္

၂၀၀၉ ခုႏွစ္ ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရး အခင္းအက်င္းသည္ အေျပာင္းအလဲမ်ား ျဖစ္လာမည္လား၊ ဆက္လက္၍ ဖိႏွိပ္မႈမ်ား တည္ရွိေနမည္လား၊ ျမန္မာစစ္အစိုးရက ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပဲြအတြက္ ဘယ္လို ေျခလွမ္းမ်ဳိးျဖင့္ သြားမွာလဲ၊ အာဏာခဲြေရး အလားအလာမ်ား ဖန္တီးဖို႔ အတုိက္အခံ အင္အားစုမ်ား စုေပါင္းအားထုတ္ဖြယ္ရာ အေျခအေနႏွင့္ ျပင္ဆင္မႈမ်ား ေပၚေပါက္ေနမွာလား - အစရွိတဲ့ ေမးခြန္းမ်ားႏွင့္ ျပည္တြင္းျပည္ပ ႏုိင္ငံေရးအင္အားစုတခ်ဳိ႕ထံ ဆက္သြယ္ေမးျမန္းထားပါသည္။ သခင္ခ်န္ထြန္း Thachin Chantun ၂၀၀၉ ခုႏွစ္ ႏွစ္သစ္မွာ ဘယ္လိုအေျပာင္းအလဲမ်ဳိး ျဖစ္လာမလဲလို႔ေမးေတာ့ ေျဖရမွာေပါ့။ ေအး ဘဘအေနနဲ႔ေတာ့ ဘာမွာ အေျပာင္းအလဲ ျဖစ္လာလိမ့္မယ္လို႔ မထင္ဘူး။ သို႔ေသာ္လည္း မျမင္ႏိုင္တဲ့ ျဖစ္ျခင္းသေဘာဆိုတာ ရွိတဲ့အတိုင္း၊ ေန႔ျမင္ ညေပ်ာက္ဆိုတဲ့ သေဘာေတြ ရွိတယ္ေလ။ မေမွ်ာ္မွန္းႏိုင္ဘဲနဲ႔ ျဖစ္သြားႏိုင္တာေတြေတာ့ ျဖစ္ႏိုင္တာေပါ့။ သို႔ေသာ္လည္း အေပၚယံအေနနဲ႔ ၾကည့္လို႔ရွိရင္ေတာ့ ဘာမွ ေျပာင္းလဲႏိုင္ဖို႔ မရွိဘူး၊ မျမင္ဘူး။ သေဘာထားက လက္ရွိ ႏိုင္ငံေတာ္ ေအးခ်မ္းသာယာေရး ေကာင္စီရဲ႕ သေဘာထားက အင္မတန္ တင္းမာတဲ့သေဘာ၊ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးပါဆိုတဲ့ ကမၻာ့ကုလသမဂၢနဲ႔တကြ ႏိုင္ငံတကာက ေမတၱာရပ္ခံတယ္။ အကုန္လံုး ေျပာၾကေပမယ့္ ဒါကို လံုး၀ ဂ႐ုမစိုက္ဘူး။ ကိုယ့္အလုပ္ ကိုယ္လုပ္သြားမယ္ဆိုၿပီးေတာ့ လမ္းစဥ္ ၇ ခ်က္ကိုပဲ လုပ္ေနတယ္။ အဲဒါ အလကား ရွင္းရွင္းေလးပဲ လုပ္ေနတယ္။ ဒီအတိုင္းသာ ဆိုလို႔ရွိရင္ေတာ့ ဘာမွ ေျပာင္းလဲလာစရာမရွိဘူး။ သို႔ေသာ္လည္း မျမင္ႏိုင္တဲ့ ကိစၥေတြကလည္း အမ်ားၾကီး မေပၚေပါက္ဘူးလို႔လည္း မေျပာႏိုင္ဘူး။ ကံ ကံ၏ အက်ဳိးဆိုတာ ႐ုတ္တရက္ ျဖစ္တတ္တယ္။ ႐ိုး႐ိုး သာမန္ဆိုလို႔ရွိရင္ ဘာမွ ေျပာင္းလဲမႈ မရွိဘူး။ ႐ုတ္တရက္ မျမင္ႏိုင္တဲ့ အရာ၀တၳဳေတြက ေျပာင္းလဲမႈရွိရင္ေတာ့ ျဖစ္လာႏိုင္တယ္။ သာမန္အားျဖင့္ေတာ့ ေျပာင္းလဲမႈ မရွိႏိုင္ဘူးလို႔ ဒီလိုပဲ ျမင္တယ္။ အေကာင္းဘက္ အေျပာင္းအလဲကို ဦးတည္တဲ့သေဘာကို ေျပာတာပါ။ ဒီမိုကေရစီကို တကယ္စစ္စစ္ အစိုးရက တည္ေထာင္ေပးဖို႔ သေဘာေတြေျပာတာပါ။ ေနာက္ ေဆြးေႏြးဖို႔ကိစၥေတြမွာ ေပၚမလာႏိုင္ဘူး ယူဆတယ္။ ဘာမွ ျဖစ္ဖို႔ေတာ့ အေၾကာင္းမရွိဘူးေပါ့။ လူေတြက တေျဖးေျဖး က်ပ္က်ပ္လာတယ္။ နည္းနည္းေလး မထလိုက္နဲ႔ ဖမ္းဖို႔ဆီးဖို႔ လုပ္ေနတာကိုး။ ဖမ္းဖို႔ဆီးဖို႔ လုပ္ေနတဲ့အျပင္ က်န္ရစ္တဲ့ မိသားစုေတြ ဒုကၡေရာက္ေအာင္ အင္မတန္ ေ၀းလံတဲ့ ေနရာေဒသေတြကို တခါထဲ ပို႔ပစ္တာေတြရွိေတာ့၊ နည္းနည္းေလး မထလိုက္နဲ႔ ထလိုက္ရင္ ဖမ္းတဲ့ အတြက္ေၾကာင့္ ျပႆနာက သိပ္ၿပီးေတာ့ ၾကီးၾကီးက်ယ္က်ယ္ ေပၚဖို႔ သိပ္မရွိဘူး။ NLD က အစည္းအေ၀းေတြ လုပ္ေနတယ္။ အဲဒီကို လာတက္တဲ့ လူငယ္ေတြထဲက တက္ၾကြတဲ့ လူငယ္ေတြက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ လြတ္ေျမာက္ေရးအတြက္ ဆိုင္းဘုတ္ေလးေတြ ကိုင္ၿပီးေတာ့ ၇ ေယာက္စ၊ ၈ ေယာက္စ သြားရင္ ဒီလူေတြ ဖမ္းေနတာပဲ။ ၂၀၀၈ မွာေတာင္ ဆိုးတာ၊ ၂၀၀၉ မွာဆိုရင္ အဲဒီ ေျခရာအတိုင္း နင္းမွာေပါ့။ အဲဒီထက္ ဘယ္ေလ်ာ့ပါ့မလဲ။ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ထက္ ပိုမေလ်ာ့ႏိုင္ဘူးလို႔ ျမင္တယ္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို လႊတ္ပါ၊ ဒီမိုကေရစီကို ေပးပါဆိုတဲ့ ဆိုင္းဘုတ္ေလးကိုင္ၿပီး သြားတာလာတာ ရွိတာပဲ၊ အဲဒါကို ဖမ္းေနတာ။ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္မွာလည္း အဲဒီလို လုပ္လာရင္ ဒီလိုပဲ ၂၀၀၈ ခုမွာ ဖမ္းသလိုပဲ ဖမ္းမွာပဲလို႔ ျမင္တယ္။ လူငယ္ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား လုပ္ရဲကိုင္ရဲတဲ့ လူေတြလည္း အကုန္လံုးက ေထာင္ထဲမွာ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ေရာက္ေနၿပီ။ နယ္ေတြမွာဆို ဘာမွ မလွန္ႏိုင္ဘူး။ ၿမိဳ႕နယ္ေတြမွာဆိုရင္ ဘာမွ မလုပ္ႏိုင္ဘူး။ ရန္ကုန္နဲ႔ မႏၲေလးေလာက္ပဲ ရွိတာ။ အခု မႏၲေလးၿမိဳ႕ေတာင္ပဲ အခု သိပ္မလုပ္ႏိုင္ေတာ့ဘူး။ ရန္ကုန္တခုပဲ ရွိတာ။ ရန္ကုန္တခုမွာေတာင္ နည္းနည္းေလး ၾကံ႕ခိုင္ေရးတို႔၊ စြမ္းအားရွင္တို႔ဘာတို႔ လူေတြနဲ႔ အရပ္၀တ္ အရပ္စားေတြနဲ႔ အကုန္လံုး ဖမ္းတာေတာင္ ႐ိုက္ႏွက္ဖမ္းတာ ျဖစ္တယ္။ အေတာ္ကို ၾကမ္းၾကမ္းတမ္းတမ္း ဖမ္းတဲ့သေဘာ ရွိတယ္။ ေတြ႔ေနရတယ္၊ ျမင္ေနရတယ္၊ ၾကားေနရတယ္။ ဒီဟာေၾကာင့္မို႔လို႔ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္ အတြင္းမွာလည္း အလားတူ သိပ္ၿပီးေတာ့ အေျပာင္းအလဲေတြ ရွိလာႏိုင္မွာ မဟုတ္သလို၊ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးပြဲေတြဆိုတဲ့ ကိစၥေတြ ေပၚေပါက္လာမယ္လို႔ေတာ့ မယူဆဘူး။ တခုေတာ့ ရွိတယ္။ အေျပာင္းအလဲေတြ မရွိဘူးလို႔လည္း မေျပာႏိုင္ဘူး။ အားလံုးက မျမင္ႏိုင္တဲ့ အရာေတြ ျဖစ္ေနတယ္။ အဲဒါမ်ဳိးေတြက ႐ုတ္တရက္ အေျပာင္းအလဲဆိုတာေတြ ဒီျပင္ႏိုင္ငံေတြမွာလည္း ျဖစ္ေပၚတတ္တယ္။ ဒီျပင္ႏိုင္ငံေတြမွာလည္း ဒါမ်ဳိးေတြ ျဖစ္တတ္တာ ၾကားဖူးတာပဲ။ ျမန္မာျပည္မွာလည္း အဲဒါမ်ဳိး သေဘာေတြ ျဖစ္ခ်င္လည္း ျဖစ္ႏိုင္တာေပါ့ေလ။ ဒါေတြကေတာ့ ျဖစ္တတ္တဲ့ သေဘာေတြကို ေျပာတာပါ။ ျဖစ္လည္းျဖစ္ႏိုင္တယ္။ ျဖစ္တတ္တဲ့ သေဘာလည္းရွိတယ္။ ကမၻာမွာ ဒီျပင္ႏိုင္ငံေတြကို ၾကည့္ၿပီးေတာ့ ေျပာတဲ့သေဘာေပါ့။ ဥပမာအားျဖင့္ အင္ဒိုနီးရွားတို႔လို၊ ဖိလစ္ပိုင္တို႔လို၊ ထိုင္းႏိုင္ငံတို႔လိုေပါ့။ တကယ့္ႏုိင္ငံေရး အေျခအေနေတြက မျမင္ႏိုင္ဘူး။ ႏွစ္သစ္ဆုေတာင္း ျမန္မာႏုိင္ငံသူ ႏိုင္ငံသားအားလံုး က်န္းမာခ်မ္းသာ၍ ကိုယ္၏ က်န္းမာျခင္း၊ စိတ္၏ ခ်မ္းသာျခင္းမ်ားနဲ႔ ျပည့္ၿပီးေတာ့ လိုလားေတာင့္တေနတဲ့ ဒီမိုကေရစီ အစိုးရၾကီး ေပၚေပါက္လာၿပီး ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ၾကပါေစလို႔ ဒီလိုပဲ ဆုေတာင္းပါတယ္။ ဦးေအးသာေအာင္ အတြင္းေရးမႉး ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားျပဳေကာ္မတီ - စီအာပီပီ ၂၀၀၉ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရး အေျပာင္းအလဲ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ U Aye Thar Aung အဓိကေျပာရမယ္ဆိုရင္ အႏွစ္ ၂၀ ေက်ာ္ ႏိုင္ငံေရးပါတီေတြ၊ တိုင္းရင္းသား အင္အားစုေတြ ျဖတ္သန္းလာခဲ့တဲ့ အႏွစ္ ၂၀ ေက်ာ္ရဲ႕ ခရီး၊ အထူးသျဖင့္ အနီးစပ္ဆံုး ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ရဲ႕ အေၾကြးက်န္ေတြကို သံုးသပ္ၿပီးေတာ့ ေျပာရမယ္ဆိုရင္၊ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္မွာ တိုင္းရင္းသားမ်ား၊ ႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ား၊ ႏိုင္ငံေရးလႈပ္ရွားသူမ်ားရဲ႕ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္၊ ေမွ်ာ္မွန္းထားတဲ့ အေနအထားမ်ဳိးေတြဟာ သိပ္ၿပီးေတာ့ ေမွ်ာ္လင့္ႏိုင္မယ့္ အေနအထား မရွိဘူးလို႔ဘဲ တိုတိုတုတ္တုတ္ ေျပာရမယ္။ ဘာေၾကာင့္လို႔လဲဆိုေတာ့ အႏွစ္ ၂၀ ေက်ာ္ခရီးကို ျဖတ္သန္းလာတဲ့အခါမွာ လူ႔အခြင့္အေရး ခ်ဳိးေဖာက္မႈေတြ၊ ဒီမိုကေရစီ အခြင့္အေရးေတြကို ပိတ္ပင္ဟန္႔တားမႈေတြ၊ ၿပီးေတာ့ ဖိႏွိပ္မႈေတြ၊ ညႇဥ္းပန္းမႈေတြ၊ ေထာင္တြင္း အက်ဥ္းခ်မႈေတြနဲ႔ပဲ လႊမ္းမိုးေနၿပီးေတာ့ အထူးသျဖင့္ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ဒီဘက္မွာေတာ့ ႏိုင္ငံေရးလႈပ္ရွားမႈေတြ မ်ားလာေသာ္လည္း ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ေတြကို ႏွစ္ရွည္ေထာင္ဒဏ္ေတြကိုခ်၊ ေ၀းလံတဲ့ ေဒသေတြကို ေရႊ႔ၿပီးေတာ့ မိသားစုေတြဟာ ဒုကၡအဖံုဖံု ၾကံဳေတြ႔ရတဲ့ ျဖစ္ရပ္ေတြကို ၾကည့္မယ္ဆိုရင္ အထူးသျဖင့္ က်ေနာ္တို႔ေမွ်ာ္လင့္တာက နအဖ အာဏာပိုင္မ်ားနဲ႔ ဒီမိုကေရစီအင္အားစုေတြ၊ တုိင္းရင္းသား အင္အားစုေတြဟာ တစတစ တေယာက္နဲ႔တေယာက္ ယံုၾကည္မႈကို တည္ေဆာက္ၿပီးေတာ့၊ နားလည္မႈေတြ ရၿပီးေတာ့၊ ေဆြးေႏြးၿပီးေတာ့၊ အမ်ဳိးသား အက်ဳိးကို ပူးေပါင္းလက္တြဲၿပီးေတာ့ ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ခဲ့မယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္ခ့ဲတယ္။ ဒါေပမဲ့ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္မွာ အာဏာပိုင္မ်ားက အစြမ္းကုန္လုပ္ျပလိုက္တဲ့ ေစာေစာတုန္းကေျပာတဲ့ လုပ္ရပ္ေတြကို ၾကည့္မယ္ဆိုရင္ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္မွာလည္း ဒီမိုကေရစီအင္အားစုေတြ၊ တိုင္းရင္းသား အင္အားစုေတြ ေမွ်ာ္လင့္တဲ့ ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံ ျဖစ္ေပၚဖို႔၊ တုိင္းရင္းသားေတြရဲ ့အခြင့္အေရးေတြကို ေဖာ္ေဆာင္ဖို႔ဆိုတာဟာ ခက္ခက္ခဲခဲနဲ႔ပဲ ဆက္လက္ၿပီးေတာ့ ၾကိဳးပမ္းရအုံးမယ္။ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ထက္ေတာင္ ၾကမ္းတမ္းတဲ့၊ ခက္ခဲတဲ့ အေနအထားမ်ဳိးနဲ႔ပဲ ရပ္တည္ၾကိဳးပမ္း ေဆာင္ရြက္ရအုံးမယ္လို႔ က်ေနာ္ ျမင္ပါတယ္။ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္ နအဖ ေျခလွမ္း နအဖ ရဲ႕ အေနအထားကေတာ့ တဖက္မွာ အမ်ဳိးသား ဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ အပါအ၀င္ တိုင္းရင္းသား ပါတီမ်ားရဲ႕ အထူးသျဖင့္ တိုင္းရင္းသား ၿငိမ္းအဖြဲ႔ေတြ၊ လက္နက္ကိုင္အဖြဲ႔ေတြကိုေရာ ဒီမိုကေရစီ အင္အားစုမ်ားက အၾကိမ္ၾကိမ္ တိုက္တြန္းေနတဲ့ အမ်ဳိးသား ျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရးကို တည္ေဆာက္ၿပီးေတာ့ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးရာကေန ဒီမိုကေရစီဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္တဲ့ ႏိုင္ငံကို တည္ေဆာက္ဖို႔ တိုက္တြန္းေနေသာ္လည္းပဲ ဒါေတြကို လ်စ္လ်ဴ႐ႈ တဖက္သတ္ ခ်ထားတဲ့ လုပ္ငန္းစဥ္ကိုပဲ မျဖစ္မေန သူ ဆက္သြားမယ္လို႔ က်ေနာ္တို႔ ေမွ်ာ္လင့္တယ္။ ဒါက ဘာလဲဆိုရင္ ေစာေစာကေျပာတဲ့ Road Map ၊ ၿပီးေတာ့ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲကိုလည္းပဲ ဘယ္လိုပဲ ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပံု အေျခခံဥပေဒေတြကို ျပန္ျပင္ဖို႔ ေတာင္းဆိုေနလင့္ကစား က်ေနာ္ကေတာ့ သူတို႔ လုပ္ခ်င္တဲ့ အလုပ္ေတြကိုပဲ ဆက္လုပ္သြားလိမ့္မယ္လို႔ ယူဆတယ္။ အဲလိုလုပ္တဲ့အခါမွာ တဖက္မွာရွိတဲ့ အမ်ဳဳိးသား ဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ အပါအ၀င္ တိုင္းရင္းသား ႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ားနဲ႔ တိုင္းရင္းသား အဖြဲ႔စည္းမ်ားအေနနဲ႔ နအဖ ရဲ႕ တဖက္သတ္ လုပ္ရပ္နဲ႔ ဇြတ္လုပ္သြားတဲ့ လုပ္ငန္းစဥ္ေတြအေပၚမွာ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ဖို႔ေသာ္လည္းေကာင္း၊ သူလုပ္သမွ်ကို လိုက္လုပ္ဖို႔ဆိုတာ မျဖစ္ႏိုင္ဘူး။ မျဖစ္ႏိုင္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ႏိုင္ငံေရးပါတီေတြအေနနဲ႔ သူယံုၾကည္ရာကို လိုက္ၿပီးေတာ့ တဖက္မွာလည္း ကိုယ့္နည္းကိုယ့္ဟန္နဲ႔ ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံျဖစ္ဖို႔ တိုင္းရင္းသားေတြ အခြင့္အေရးေတြရဖို႔အတြက္ ၾကိဳးပမ္းေဆာင္ရြက္တဲ့ ဆန္႔က်င္ဘက္ လုပ္ငန္းေတြဟာလည္း ဆက္လက္ၿပီးေတာ့ ရွိေနအုံးမယ္လို႔ က်ေနာ့္အေနနဲ႔ ျမင္ပါတယ္။ ႏွစ္သစ္ တုိက္တြန္းခ်က္ အထူးသျဖင့္ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္မွာ ႏိုင္ငံေရးပါတီေတြ၊ ႏိုင္ငံေရးလႈပ္ရွားသူေတြ၊ လူ႔အခြင့္အေရးအတြက္ ၾကိဳးပမ္းလႈပ္ရွားသူေတြဟာ သံဃာေတာ္မ်ား အပါအ၀င္ မၾကံဳစဖူး ႏွစ္ရွည္ေထာင္ဒဏ္ေတြခ်၊ မိသားစုေတြပါ အတိဒုကၡၾကံဳခဲ့ရတယ္။ သဘာ၀ေဘးအႏၲရယ္ အားျဖင့္ဆိုရင္လည္း နာဂစ္ ေလမုန္တုိင္း ဒဏ္ေတြလည္း တခါ မၾကံဳဖူးတဲ့ လူေပါင္း သိန္းေက်ာ္ ေသဆံုးခဲ့ရတယ္။ အခုထက္ထိ ျပန္လည္ထူေထာင္ေရးနဲ႔တကြ အဲဒီဒုကၡကေန နလန္ျပန္ထူလာႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးပမ္းေနရတဲ့ ဒုကၡအ၀၀ေတြကလည္း ရွိေနေသးတယ္။ အဲဒီအျပင္ လူ႔အခြင့္အေရးခ်ဳိးေဖာက္မႈေတြ၊ ဟန္႔တားမႈေတြ၊ ပိတ္ပင္မႈေတြနဲ႔အတူ အခု ကမၱာ့စီးပြားေရးကပ္ရဲ႕ ႐ိုက္ခတ္မႈေတြဟာ အိမ္နီးခ်င္းႏိုင္ငံေတြကေနတဆင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံကို ေရာက္လာတယ္။ အဲလိုေရာက္လာတဲ့ ကပ္ဆိုး ေဘးအႏၲရာယ္ေတြဟာလည္း ဒီ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္မွာ ျပည္သူေတြမွာ အဆိုး၀ါးဆံုး ခံစားႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒီေဘးအႏၲရာယ္အေပါင္းကေန လြတ္ေျမာက္ဖို႔အတြက္ မိမိတို႔အခြင့္အေရးကို မိမိတို႔ရဲ႕ သဘာ၀ ေဘးအႏၲရာယ္ကို ကာကြယ္ႏိုင္ဖို႔ အတတ္ႏိုင္ဆံုး စုေပါင္းလက္တြဲၿပီးေတာ့ လုပ္ကိုင္ၾကပါလို႔ တိုက္တြန္းလိုက္ပါတယ္။ ဦးညိဳအုန္းျမင့္ ႏုိင္ငံျခားေရးရာတာ၀န္ခံ အမ်ဳိးသားဒီမုိကေရစီအဖဲြ႔ခ်ဳပ္ (လြတ္ေျမာက္နယ္ေျမ) U Nyo Ohn Myint က်ေနာ့္အေနနဲ႔ကေတာ့ နအဖဘက္ကေတာ့ ေခါင္းမာဖို႔ အလားအလာမ်ားပါတယ္။ နအဖဘက္က ပိုၿပီး တင္းက်ပ္တဲ့၊ ပိုၿပီးေတာ့ ျပင္းထန္တဲ့ ၂၀၁၀ မွာ ေရြးေကာက္ပြဲလုပ္မယ္လို႔ ေၾကညာထားတဲ့အတြက္ သူတို႔အတြက္ အသက္သာဆံုး၊ အေကာင္းဆံုးျဖစ္တဲ့ ႏိုင္ငံေရးအခင္းအက်င္းတခုကို သူတို႔ဖန္တီးတဲ့ေနရာမွာ ဖမ္းတာပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ထိန္းသိမ္းတာပဲျဖစ္ျဖစ္ ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားေတြကို ပိုဒုကၡေရာက္ေအာင္ သူတို႔ လုပ္လာမယ္လို႔ ထင္တယ္။ အခု နအဖရဲ႕ စီးပြားေရးကလည္း ကမၱာ့စီးပြားေရး ဆုတ္႐ုတ္မႈေတြက တိုက္႐ိုက္ မသက္ဆိုင္ေပမယ့္ ဗမာျပည္က တင္ပို႔တဲ့ ကုန္ပစၥည္းေတြအေပၚမွာ အခက္အခဲေတြ အမ်ားၾကီးျဖစ္လာတဲ့အခါမွာ ျပည္သူေတြမွာ အင္မတန္ က်ပ္တည္းႏိုင္တဲ့ အေနအထားမွာ က်ေနာ္ ေတြ႔ပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔ ျပည္တြင္းမွာရွိတဲ့ ႏိုင္ငံေရး အဖြဲ႔အစည္း အသိုင္းအ၀ိုင္းေတြမွာလည္း အားနဲေနပါတယ္။ အားနဲေအာင္လည္း နအဖက နည္းမ်ဳိးစံုနဲ႔ ဖန္တီးထားတယ္။ ျမန္မာျပည္ထဲမွာ အင္အားခ်ဳိ႕တဲ့ေနတယ္။ အတိုက္အခံေတြအေနနဲ႔ စည္း႐ုံးႏိုင္တဲ့ အေနအထားမရွိဘူး၊ အဲလိုအေနအထားမွာ နအဖ အခြင့္ေကာင္းယူလာဖို႔ အေျခအေနရွိပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔ အျပင္ဘက္ကေတာ့ နအဖ ကေန အခြင့္ေကာင္းယူလို႔ မရေအာင္ အတတ္ႏိုင္ဆံုး ၾကိဳးစားသြားမွာပါ။ အဲလိုေတာ့ က်ေနာ္ျမင္ပါတယ္။ ဘာလုပ္ၾကမလဲ အဓိကေတာ့ က်ေနာ္တို႔ အျပင္မွာရွိေနတဲ့ သူေတြက ျပည္တြင္းမွာ လူထုအုံၾကြမႈျဖစ္ပါလို႔ ေျပာတာထက္စာရင္၊ ျပည္တြင္းထဲမွာ အမ်ဳိးသား ရင္ၾကားေစ႔ေရးဆိုတာထက္ အာဏာခြဲေ၀တဲ့ အလားအလာ တခုျဖစ္လာေအာင္ က်ေနာ္တို႔ ဖန္တီးရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲလို သံတမန္နည္းနဲ႔လည္း ေျဖရွင္းလို႔ မရပါဘူး။ ယူအန္ (UN) ကိုလည္း ထိုင္ေစာင့္ေနလို႔ မရဘူး။ က်ေနာ္တို႔ ကိုယ္ပိုင္လုပ္ေဆာင္မႈသာ လုိပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေျပာရရင္ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံက စီးပြားေရး ပ်က္ကပ္ေၾကာင့္ နအဖအတြက္ အက်ပ္အတည္းတခုလို႔လည္း ေျပာလို႔ရပါတယ္။ ထုိင္းႏိုင္ငံမွာရွိတဲ့ ႏိုင္ငံေရးအေျပာင္းအလဲက ဗမာျပည္ရဲ႕ ဒီမိုကေရစီအတြက္ တဖက္တလမ္းကေန အက်ဳိးရွိလာမယ္လို႔ က်ေနာ္ျမင္တယ္။ နအဖ အတြက္က အရင္ ထိုင္းႏိုင္ငံအစိုးရလို အခုလက္ရွိ အစိုးရကေန စစ္အစိုးရကို ကာကြယ္ေပးလိမ့္မယ္လို႔ေတာ့ မထင္ဘူး။ အဲဒီလိုအေနအထားကို ျပန္ၾကည့္မယ္ဆိုရင္ က်ေနာ္တို႔အတြက္ အားရွိေစတယ္။ အဲဒီအခ်က္ကို က်ေနာ္တို႔ အေကာင္းဆံုး အသံုးခ်ႏိုင္ဖို႔ လိုပါတယ္။ အဲဒီအတြက္ေၾကာင့္လည္း ခုနေျပာတဲ့ တ႐ုတ္ျပည္အေနနဲ႔လည္း နအဖ တေယာက္ထဲနဲ႔ ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ေရးလုပ္လို႔ မရဘူးဆိုတာ သေဘာေပါက္ၿပီ ထင္ပါတယ္။ တိုင္းျပည္မွာ တည္ၿငိမ္ေအးခ်မ္းမႈရွိဖို႔ဆိုတာ သူ႔ရဲ႕ မဟာဗ်ဴဟာ စဥ္းစားခ်က္တခု ျဖစ္တယ္။ အဲဒီေတာ့ လက္ရွိအစိုးရက ဆက္ၿပီး တည္ၿငိမ္ေအာင္ ထိန္းထားႏိုင္မလားဆိုတဲ့ ေမးခြန္းကို တ႐ုတ္ျပည္ကို တင္ျပဖို႔လည္း ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီအခ်ိန္မွာ ေဒသအတြင္းမွာရွိတဲ့ ႏိုင္ငံေတြက ျမန္မာႏိုင္ငံဟာ ေဒသတြင္းရဲ႕ ၿခိမ္းေျခာက္မႈတခုလို႔ သူတို႔ စိတ္ထဲမွာ တရား၀င္ ဖြင့္မေျပာေပမယ့္ တရားမ၀င္ ေျပာလာတဲ့ အခ်က္ေတြ ရွိပါတယ္။ အဲဒီအခ်က္ေတြကို က်ေနာ္တို႔ အသံုးခ်ၿပီးေတာ့ ခုန ပိုၿပီးေတာ့ Collective ျဖစ္တဲ့၊ ပိုၿပီး Unify ျဖစ္တဲ့၊ ဒီမိုကရက္တစ္ လႈပ္ရွားမႈတခု ရွိဖို႔လိုမယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။ အဲလိုျဖစ္ေအာင္လည္း က်ေနာ္တို႔ ၾကိဳးစားသြားပါမယ္။ က်ေနာ္တို႔က ျပည္သူလူထုရဲ႕ အေစခံျဖစ္ပါတယ္။ လူထုေတြ သိပ္ဒုကၡေရာက္ေနတဲ့ အခ်ိန္မ်ဳိးမွာ ဒီလို စစ္ကြ်န္ဘ၀ လြတ္ေအာင္ အဓိက က်ေနာ္တို႔ ျဖစ္ရမွာက တန္းတူညီမွ်မႈေပါ့။ တိုင္းရင္းသားေတြ အားလံုး ၀ိုင္းၿပီးေတာ့ နအဖ ကို က်ေနာ္တို႔ စိန္ေခၚႏိုင္မွသာလွ်င္ က်ေနာ္တို႔ တကယ္လိုခ်င္တဲ့ ဒီမိုကေရစီ၊ ဘယ္သူ႔မွ ေၾကာက္စရာမရွိဘဲ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ေနႏိုင္ရမယ္၊ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ရွာေဖြစားေသာက္ႏိုင္ရမယ့္ အေနအထားမ်ဳိးကို က်ေနာ္တို႔ အားလံုး လုပ္မွ ျဖစ္ပါမယ္။ တေယာက္ထဲ လုပ္လို႔ မရပါဘူးလို႔ က်ေနာ္ ေျပာခ်င္ပါတယ္။ ဦးဉာဏ္၀င္း ေျပာခြင့္ရပုဂၢဳိလ္ အမ်ဳိးသားဒီမုိကေရစီအဖဲြ႔ခ်ဳပ္ U Nyan Win က်ေနာ္တို႔ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္မွာ ႏိုင္ငံေရး အေျပာင္းအလဲ၊ ဒီမိုကေရစီအေျပာင္းအလဲ ဆိုတာန႔ဲပတ္သက္ရင္ အခုခ်ိန္ထိေတာ့ လကၡဏာ မေတြ႔ပါဘူး။ က်ေနာ္တို႔ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္အေနနဲ႔ အဓိက ေတာင္းဆိုထားတဲ့ ေၾကညာခ်က္အမွတ္ ၁၈ ထဲမွာ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ေခၚၿပီးေတာ့ က်ေနာ္တို႔ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ကေနၿပီးေတာ့ ဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံဥပေဒ Review ေကာ္မတီဖြဲ႔မယ္။ Review ေကာ္မတီက ၆ လအတြင္း ၿပီးေအာင္လုပ္မယ္။ ဒါဟာ က်ေနာ္တို႔ တိုင္းျပည္န႔ဲ ျပည္သူလူထုအတြက္ အေကာင္းဆံုးလို႔ က်ေနာ္တို႔ ယူဆရတဲ့အတြက္ ဒါကို ေတာင္းဆိုထားတယ္။ ဒီေတာင္းဆိုခ်က္က အခုခ်ိန္ထိေတာ့ တုံ႔ျပန္တာမရွိပါဘူး။ သို႔ေသာ္လည္းပဲ ဒီဟာက ျပည္သူလူထုရဲ႕ ဆႏၵနဲ႔ အညီျဖစ္တယ္လို႔ ယံုၾကည္ယူဆတဲ့အတြက္ က်ေနာ္တို႔ ဒီအေပၚမွာ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္။ ျပည္သူလူထုရဲ႕ ဆႏၵကိုလိုက္ေလ်ာမယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔ ေတာင္းဆိုတာက NLD အတြက္ ေတာင္းဆိုတာ မဟုတ္ဘူး။ ျပည္သူလူထုနဲ႔ တိုင္းျပည္အတြက္ ျဖစ္ပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔က ဘယ္မွာပဲျဖစ္ျဖစ္ ျပည္သူ႔ဆႏၵသည္သာ အဓိကလို႔ က်ေနာ္တို႔က ဒီမိုကေရစီသမားေတြပီပီ က်ေနာ္တို႔ ယံုၾကည္တယ္။ အဲဒီယံုၾကည္ခ်က္ေၾကာင့္ က်ေနာ္တို႔ ေမွ်ာ္လင့္တာပါ။ ခုန က်ေနာ္ ေျပာပါတယ္။ လကၡဏာ တုံ႔ျပန္တာေတြေတြ႔လို႔ က်ေနာ္တို႔ ေျပာေနတာ မဟုတ္ဘူး။ မေတြ႔ေပမယ့္ ျပည္သူ႔ဆႏၵဟာ ထိပ္မွာျဖစ္ေနတဲ့အတြက္ ဒီလိုျဖစ္လာရမယ္လို႔ က်ေနာ္တို႔ ယံုၾကည္တာျဖစ္ပါတယ္။ ႏိုင္ငံေရးအရ က်ေနာ္တို႔ ျဖစ္ေစခ်င္တာက ေၾကညာခ်က္ အမွတ္ ၁၈ ပါပဲ။ ေစာေစာက က်ေနာ္ေျပာသလိုပါပဲ။ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ေခၚေပး၊ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ကေန Review committee ဖြဲ႔၊ အားလံုး ပါ၀င္တဲ့ Review ေကာ္မတီဖြဲ႔၊ အဲဒါကေန အဲဒါကိုလည္း အခ်ိန္အကန္႔အသတ္လုပ္၊ ဒါ က်ေနာ္တို႔ ျဖစ္ေစခ်င္တာပါ။ ႏွစ္သစ္ သတင္းစကား ျပည္သူလူထုက မိမိတို႔လိုခ်င္တဲ့ ဒီမိုကေရစီနဲ႔ လူ႔အခြင့္အေရးထက္ မိမိတို႔ကိုယ္တိုင္ အျပည့္အ၀ ဦးေဆာင္ပါ၀င္ေစခ်င္တယ္။ ပူးေပါင္းပါ၀င္ေဆာင္ရြက္ဖို႔ က်ေနာ္ သတင္းစကား ပါးခ်င္ပါတယ္။ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲ ျပင္ဆင္မႈ က်ေနာ္တို႔ လံုး၀ ျပင္ဆင္မႈ မလုပ္ပါဘူး။ က်ေနာ္တို႔ လံုး၀ ဆံုးျဖတ္ထားျခင္း မရွိေသးပါဘူး။ ျပင္ဆင္တဲ့ အဖြဲ႔စည္းေတြ ရွိတယ္ေတာ့ ၾကားတယ္။ ဒါေပမဲ့ အတိအက် မသိရေသးဘူး။ ေစာေဒးဗစ္ေထာ တဲြဘက္ အေထြေထြအတြင္းေရးမႉး ၁ တုိင္းရင္းသားလူမ်ဳိးမ်ားေကာင္စီ (ျပည္ေထာင္စု ျမန္မာႏုိင္ငံ) - အီးအန္စီ Saw David Taw ၂၀၀၉ ခုႏွစ္ကိုၾကည့္ရင္ ဒီႏွစ္က အေရးၾကီးတဲ့ႏွစ္လို႔ ေျပာလို႔ရတယ္။ ၂၀၁၀ ခုႏွစ္မွာ နအဖ ရဲ႕ ေရြးေကာက္ပြဲ ရွိမယ္။ က်ေနာ္ထင္တာ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္မွာ အေျပာင္းအလဲ အမ်ားၾကီးရွိမယ္။ ျပင္ဆင္မႈေတြ အမ်ားၾကီးရွိမယ္။ နအဖ အေနနဲ႔ ႏိုင္ငံတကာ ေထာက္ခံမႈေတြရေအာင္ ၾကိဳးစားမယ္။ ႏိုင္ငံတကာ ၿငိဳျငင္တဲ့ ဟာေတြကို သူ ေလွ်ာ့တန္ေလွ်ာ့မယ္။ ဒါေပမဲ့ အတိုက္အခံအင္အားစုေတြ အေပၚမွာေတာ့ အခု လက္ရွိအေနအထားမွာၾကည့္ရင္ သူ႔အေနနဲ႔ ေလွ်ာ့မွာမဟုတ္ဘူး။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ ႏွစ္ရွည္ေထာင္ဒဏ္ ခ်တာေတြပဲၾကည့္ၾကည့္၊ ေထာင္ထဲမွာ အက်ဥ္းက်ၿပီးသား လူေတြကို အမႈသစ္ေတြ ျပန္ေဖာ္ၿပီးေတာ့ အျပစ္ေပးေနတာေတြကို ၾကည့္ရင္ သူ႔ကို မလွန္ရဲေအာင္ေတာ့ လုပ္ေနတဲ့ လုပ္ရပ္ေတြကို ေတြ႔ရမယ္။ ျပည္သူေတြအေနနဲ႔ကေတာ့ ကေန႔ ကမၻာ့စီးပြားေရးကပ္ ႐ိုက္ခတ္မႈေတာ့ ရိွမယ္။ ျပည္သူေတြအေနနဲ႔ကေတာ့ ပိုပီးေတာ့ ႐ုန္းကန္ရလိမ့္မယ္။ ျပည္သူေတြက နီးစပ္ရာ တုိင္းျပည္ေတြကိုသြားၿပီး အသက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္း အလုပ္ေတြ လုပ္လာလိမ့္မယ္။ ျပည္တြင္းမွာလဲ အစိုးရရဲ႕ မတရား ေကာက္ခံတဲ့ အခြန္ေတြကို မေပးႏိုင္တဲ့အေပၚမွာ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကေတာ့ ျပည္ပမွာ အလုပ္အကိုင္ ရွာေဖြၿပီးေတာ့ မိသားစုေတြကို ျပန္လည္ပံ့ပိုးပါလိမ့္မယ္။ လူလတ္တန္းစားေတြ အေနနဲ႔လည္း အခုေလာေလာဆယ္ စီးပြားေရး အျမင္နဲ႔ေျပာမယ္ဆိုရင္ စစ္တပ္နဲ႔နီးစပ္တဲ့ လူေတြေတာင္ သိပ္ၿပီးေတာ့ အဆင္မေျပတဲ့ အေျခအေန ရွိေနတယ္။ သူတို႔ စီးပြားေရး အေျခအေန တည့္မတ္ရမယ့္ အေျခအေနမွာရွိတယ္။ ေတာင္သူလယ္သမားေတြအေနနဲ႔ သီးႏွံေတြ ေရာင္းခ်မႈေတြအေပၚမွာ အစိုးရရဲ႕ အကန္႔အသတ္က လြတ္မယ္ဆိုရင္ေတာ့ သူတို႔ အသက္ရႉေခ်ာင္မယ္။ တကယ္လို႔ မလြတ္ရင္ အခက္အခဲေတြ အမ်ားၾကီးရွိမယ္။ ပညာေရးနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ၾကည့္မယ္ဆိုရင္ တိုင္းျပည္မွာ ပညာေရးကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလးကို ေနာက္က် က်န္ရစ္ခဲ့ၿပီ။ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကေတာ့ ႏိုင္ငံရပ္ျခားထြက္ၿပီးေတာ့ သူတို႔ရႏုိင္တဲ့ ပညာေတြ သင္ယူမယ္။ ျပည္တြင္းမွာ ဘြဲ႔ရေပမဲ့လည္း အဆင္မေျပေတာ့ ျပည္ပမွာပဲ။ ကိုေအးလြင္ ၈၈ မ်ဳိးဆက္သစ္ ေက်ာင္းသားလူငယ္မ်ားအဖဲြ႔ (ျပည္ေထာင္စု ျမန္မာႏုိင္ငံ) U Aye Lwin အေျပာင္းအလဲအေနနဲ႔ေတာ့ အေျပာင္းအလဲကို ဦးတည္တဲ့ ျဖစ္စဥ္ေတြေလာက္ပဲ ရွိမယ္ထင္တယ္။ ႏိုင္ငံေရးပါတီေတြ ထူေထာင္ခြင့္ ေပးတာမ်ဳိးေပါ့ဗ်ာ။ အဲဒါေလာက္ပဲ ရွိလိမ့္မယ္။ က်န္တဲ့ အေျခေနမ်ဳိးေတာ့ ရွိမယ္ မထင္ဘူး။ ဒါေတာ့ က်ေနာ္တို႔ ၂၀၁၀ မွာ ေရြးေကာက္ပြဲ လုပ္္မယ္ဆိုေတာ့ ၂၀၀၉ မွာမွ ပါတီတည္ေထာင္ခြင့္ မေပးရင္ က်ေနာ္တို႔ ဘာမွ လုပ္လို႔ မရေတာ့ဘူး။၂၀၀၉ မွာ သူတို႔ ေသခ်ာေပါက္ ၁ လ၊ ၂ လ၊ ၃ လေလာက္မွာ ျဖစ္ေအာင္လုပ္ေပးရမယ္ဆိုတဲ့ အေနအထားမ်ဳိး အစိုးရမွာ တာ၀န္ရွိေနၿပီေပါ့။ အဲဒါကေတာ့ အစိုးရနဲ႔ ပိုၿပီး ဆိုင္လိမ့္မယ္ထင္တယ္။ က်ေနာ္တို႔ တြက္ရမွာကေတာ့ ႏိုင္ငံေရးကိစၥနဲ႔ ႏိုင္ငံေရးအရ ျဖစ္ေပၚေနတဲ့ အေျခအေနမ်ဳိး အေကာင္းဘက္ကို တိမ္းညႊတ္လာဖို႔ပဲ။ တိုင္းျပည္ရဲ႕ စီးပြားေရး စား၀တ္ေနေရး ဘာညာကိစၥေတြက အစိုးရရဲ႕ မူ၀ါဒေတြနဲ႔ပဲ ဆိုင္တယ္။ ႏိုင္ငံတကာကေနၿပီးေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံေပၚမွာ က်င့္သံုးေနတဲ့ မူ၀ါဒေတြနဲ႔လည္း ဆိုင္လိမ့္မယ္။ အဲဒီဟာေတြက က်ေနာ္ထင္ပါတယ္၊ ကာယကံရွင္ေတြက ေျပာင္းလဲေပးရင္ လက္ေတြ႔မွာ က်ေနာ္တို႔ ျပည္သူေတြအတြက္ အေျခအေနေကာင္းလာမယ္။ ဆိုၾကပါစို႔၊ သမၼတအသစ္တက္လာမယ့္ အိုဘားမားလို ပုဂၢဳိလ္မ်ဳိး ျမန္မာႏိုင္ငံကို စီးပြားပိတ္ထားမ်ဳိးကို သူလို ပုဂၢဳိလ္မ်ဳိးက ျပန္လာသံုးသပ္ၿပီးေတာ့ သူ သမၼတတာ၀န္ ထမ္းေဆာင္တဲ့ အခ်ိန္ကေန ျပန္လည္႐ုပ္သိမ္းတာမ်ဳိး လုပ္လိုက္မယ္ ဆိုလို႔ရွိရင္ က်ေနာ္တို႔ တိုင္းျပည္အတြက္ အမ်ားၾကီးေကာင္းတာေပါ့။ က်ေနာ္တို႔လည္း အဲဒီလိုပဲ ျဖစ္ေစခ်င္တယ္။ တေယာက္နဲ႔ တေယာက္ အက်ပ္ကိုင္ၿပီးေတာ့ အေျပာင္းအလဲကို ေတာင္းဆိုေနတာက တိုင္းျပည္လည္း အထိနာတယ္။ ျပည္သူလူထုလည္း အက်ပ္အတည္းေတြ႔တယ္။ ဒီမိုကေရစီ အသြင္ကူးေျပာင္းေရးကလည္း အလုပ္မျဖစ္ပါဘူး။ ဒါေတြလည္း ႏိုင္ငံေရးသမားအားလံုးလည္း သံုးသပ္ႏိုင္ပါတယ္။ သံုးလည္း သံုးသပ္ေနၾကတာပဲ။ ဒီႏွစ္မွာ က်ေနာ္တို႔က ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲအတြက္ က်ေနာ္တို႔ ျပည္သူေတြအတြက္ေရာ၊ က်ေနာ္တို႔ ဒီမိုကေရစီလိုလားတဲ့ ဒီမိုကေရစီအေရးမွာ ေဆာင္ရြက္တဲ့ ႏိုင္ငံေရးသမားေတြအတြက္ေရာ ဒီအေျခအေနဟာ က်ေနာ္တို႔ မျဖစ္မေန ၂၀၁၀ အတြက္ ၾကိဳတင္ျပင္ဆင္ၿပီးေတာ့ အေကာင္းဆံုး ႏိုင္ငံေရး အခင္းအက်င္းေတြ ေဆာင္ရြက္ၾကရမွာေပါ့။ အဲဒီလို ေဆာင္ရြက္တဲ့ေနရာမွာ ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံဥပေဒအရ ျဖစ္ေပၚလာမယ့္ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲရလဒ္ကို အေကာင္အထည္ေဖာ္ေပးရမွာက လက္ရွိ ႏိုင္ငံေတာ္ ေအးခ်မ္းသာယာေရးနဲ႔ ဖြံ႔ၿဖိဳးေရး အစိုးရ ျဖစ္တယ္။ သူတို႔ အေကာင္အထည္ ေဖာ္ေပးရမယ့္ ပုဂၢဳိလ္ေတြကိုလည္း က်ေနာ္တို႔က ဒီ ဒီမိုကေရစီ အသြင္ကူးေျပာင္းေရး၊ မဟာဗ်ဴဟာေျမာက္ လုပ္ေဘာ္ကိုင္ဘက္ေတြလို သေဘာထားၿပီး က်ေနာ္တို႔ဘက္ကလည္း ၾကည့္မယ္။ သူတို႔ အေနနဲ႔လည္း သူတို႔ တာ၀န္ယူထားတဲ့ အသြင္ကူးေျပာင္းေရး တာ၀န္ေတြကို ႏိုင္ငံေရးေလာကထဲက လူေတြ ႏိုင္ငံေရး လုပ္စကိုင္စရွိတဲ့ အေျခအေနမ်ဳိး၊ ျပည္သူေတြဆိုလို႔ရွိရင္ ျပည္သူလူထုရဲ႕ ဒီမိုကေရစီအေရးကို ေရွးရႈတဲ့ ရသင့္ရထိုက္တဲ့ အခြင့္အေရးေတြကို အျပန္အလွန္ အသိအမွတ္ျပဳၿပီးေတာ့ နားလည္မႈရွိရွိနဲ႔ လက္တြဲညီညီ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မယ္ဆိုရင္ က်ေနာ္တို႔ တိုင္းျပည္အတြက္ ၂၀၀၉ ဟာ ၂၀၁၀ အတြက္ ေအာင္ျမင္တဲ့ ေကာင္းမြန္တဲ့ အခင္းအက်င္းတခုေပါ့ ႏိုင္ငံေရးရပ္တည္မႈ ျဖစ္လာႏိုင္တယ္။ ဒါဆိုရင္ေတာ့ က်ေနာ္တို႔ ျပည္သူေတြအတြက္ အင္မတန္ေကာင္းတဲ့ အေျခအေနတခု ျဖစ္လာလိမ့္မယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္တယ္။ အဲဒီအတြက္ က်ေနာ္တို႔ ျပည္သူေတြအေနနဲ႔ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ထားသလို အခုလက္ေတြ႔မွာလည္း ကိုယ္လုပ္ႏိုင္တဲ့ဘက္ ၾကည့္ၿပီးေတာ့၊ ကိုယ့္တာ၀န္လို သေဘာထားၿပီးေတာ့ အေလးအနက္ ေဆာင္ရြက္ၾကဖို႔ ေျပာခ်င္ပါတယ္။ ျဖစ္လာမယ့္ အေျခအေနကို ေမွ်ာ္လင့္တာမ်ဳိး မဟုတ္ဘဲနဲ႔ ျဖစ္လာေစခ်င္တဲ့ ဟာေတြကို ျဖစ္ေအာင္ က်ေနာ္တို႔ လုပ္သြားမယ္။ ေဒးဗစ္ တာကေပါ ေျပာေရးဆိုခြင့္ရွိသူ ကရင္အမ်ဳိးသားအစည္းအ႐ံုး - ေကအန္ယူ ဒီႏွစ္ အတြင္းမွာေတာ့ က်ေနာ္တို႔ အရွိန္္ျမႇင့္မွာေပါ့။ နအဖ က ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈ၊ ဒီမိုကေရစီ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈ၊ ျပည္ေထာင္စုစစ္စစ္ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈ ျဖစ္ေအာင္ တိုက္ပဲြကို အရွိိန္ျမႇင့္ရမယ္။ တိုက္ပဲြေပ်ာ့ေပ်ာ့နဲ႔ လုပ္႐ိုးလုပ္စဥ္တိုင္းသြားလို႔ေတာ့ မရဘူးလို႔ထင္တယ္။ နည္းသစ္လမ္းသစ္ေလး ထြင္ၿပီး နအဖကို လမ္းေပၚေရာက္ေအာင္ က်ေနာ္တို႔ ဆက္တြန္းရမွာေပါ့ဗ်ာ။ ၂၀၀၉ အတြင္းမွာ အျပင္းအထန္ တိုက္ပဲြ၀င္မယ္ေလ။ နအဖကို လမ္းမွန္ေရာက္ေအာင္ တြန္းရမွာေပါ့။ အဲသလို ဆဲြတဲ့လူလည္းဆဲြ၊ တြန္းတဲ့သူလည္း တြန္းေပါ့ဗ်ာ။ ခါတိုင္းလို ေပ်ာ့ေပ်ာ့ေလးဆဲြ၊ ေပ်ာ့ေပ်ာ့ေလးတြန္းလို႔ မရေတာ့ဘူးေလ။ ခပ္ျပင္းျပင္းဆဲြ၊ ခပ္ျပင္းျပင္းတြန္းတာမ်ဳိး။ အဲသလို နည္းသစ္၊ လမ္းသစ္အရ ေဆာင္ရြက္ရမယ္လို႔ ျမင္တယ္ေလ။ ျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီအေရးနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး အတိအက်ေျပာလို႔မရဘူး။ ေမွ်ာ္လင့္တာေတာ့ ရွိတာေပါ့ဗ်ာ။ နအဖအေနနဲ႔က လမ္းမွားလိုက္ေနတယ္။ ျပည္သူ႔ဆႏၵကို ဆန္႔က်င္ၿပီး ဒီမိုကေရစီ အတုအေယာင္ လုပ္ဖို႔၊ ဒီမိုကေရစီ အေရၿခံဳတဲ့ စစ္အစိုးရ ဆက္လက္ တရား၀င္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးလုပ္ေနတယ္။ တိုင္းရင္းသားလူမ်ဳိးမ်ား လက္မခံႏိုင္တဲ့ တျပည္ေထာင္စနစ္ေပါ့ဗ်ာ။ ဗဟိုက အားလံုး အာဏာခ်ဳပ္ကိုင္ေရး အစီီအစဥ္အတိုင္း သြားေနတယ္။ က်ေနာ္တို႔က နည္းမ်ဳိးစံုနဲ႔ ဖိအားေပးရမွာေပါ့ဗ်ာ။ ေရွ႕ကဆဲြတယ္ဆိုတာ မုန္႔ျပတာေပါ့ဗ်ာ။ သူ အေျပာင္းအလဲလုပ္ရင္ သူ႔အတြက္ ဘယ္ေလာက္ အက်ိဳးရွိမယ္၊ တိုင္းျပည္အတြက္ ဘယ္ေလာက္အက်ဳိးရွိမယ္ဆိုတာ တဖက္ကလည္း ေထာက္ျပရင္း နအဖအေနနဲ႔ သံေ၀ဂတရားေတြ ရလာၿပီးေတာ့ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈ စစ္မွန္တဲ့ဒီမိုကေရစီ၊ စစ္မွန္တဲ့ ျပည္ေထာင္စု အဲဒီစနစ္ေတြ ေျပာင္းလဲ လုပ္ေဆာင္လာဖို႔၊ လုပ္ေဆာင္တဲ့အခါမွာလည္း ျပည္သူ႔ဆႏၵအတိုင္း ေနာက္ၿပီးေတာ့ က်ေနာ္တို႔ ႏိုင္ငံေရး အဖဲြ႔အစည္းေတြအားလံုးနဲ႔ ဟန္ခ်က္ညီ ပူေပါင္းေဆာင္ရြက္ေရး အစီအစဥ္အရ လုပ္သြားဖို႔ပါပဲ။ ၂၀၀၉ မွာ နအဖက ေနၿပီးေတာ့ သူ႔လက္ေရြးစင္ တပည့္လက္သားေတြနဲ႔ စိတ္ၾကိဳက္ဆဲြထားတဲ့ အေျခခံ ဥပေဒၾကီးကို အမိႈက္ပံုးထဲ ထည့္ပစ္မယ္၊ ဒါမွမဟုတ္ ဥပေဒအသစ္ ျပန္ဆဲြလာႏိုင္မယ္၊ အဲလိုမွမဟုတ္ ရွိၿပီးသား ဥပေဒကိုပဲ Justice changes ေပါ့၊ အရင္းအျမစ္ကေနလွန္ၿပီး ေျပာင္းလဲတာမ်ဳိးေတြ အဲလိုလုပ္လာေအာင္ က်ေနာ္တို႔ ေဆာင္ရြက္ရမွာျဖစ္ပါတယ္။ ႏွစ္သစ္စကား က်ေနာ္တို႔ အတိုုက္အခံ ႏိုင္ငံေရး အဖဲြ႔အစည္းေတြကလည္း တိုက္ပဲြ၀င္မယ္၊ ျပည္သူေတြကလည္း တတ္ႏိုင္တဲ့ဘက္က ပါ၀င္ၿပီးေတာ့ စစ္မွန္တဲ့ ဒီမိုကေရစီ၊ စစ္မွန္တဲ့ ျပည္ေထာင္စု အေျပာင္းအလဲ ျဖစ္လာေအာင္ သူတို႔လည္းပါ၀င္ဖို႔ လိုတယ္။ သူတို႔ပါ၀င္ႏိုင္ေအာင္လည္း က်ေနာ္တို႔ အေျခအေန ဖန္တီးရမွာျဖစ္ပါတယ္။ အဲလိုဖန္တီးဖို႔ က်ေနာ္တို႔ ၾကိဳးစားသြားမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

လူ႕အခြင့္အေရးကာကြယ္ဆုရွင္ (အင္တာဗ်ဴး)

ထြန္းထြန္း

ၾကာသပေတးေန႔၊ စက္တင္ဘာလ 18 2008 16:50 - ျမန္မာစံေတာ္ခ်ိန္

အေမရိကန္အေျခစိုက္ လူ႔အခြင့္အေရး ေစာင့္ၾကည့္ေရးအဖြဲ႕မွ ခ်ီးျမွင့္ေသာ လူ႔အခြင့္အေရး ကာကြယ္သူဆု ရရွိခဲ့သူ ကိုဘိုၾကည္သည္ ၁၉၈၈ လူထုအံုၾကြမႈမွ ႏုိင္ငံေရး ေလာကတြင္း ၀င္ေရာက္လာၿပီး စစ္အစိုးရ၏ ဖမ္းဆီးျခင္းကို ခံခဲ့ရသည္္။ တတိယအႀကိမ္ ဖမ္းဆီးခံရမည့္ဆဲဆဲတြင္ ထိုင္း-ျမန္မာနယ္စပ္သို႔ ထြက္ေျပးလာခဲ့ၿပီး ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသားမ်ား ကူညီေစာင့္ေရွာက္ေရးအသင္း (ျမန္မာႏုိင္ငံ) (AAPP-B) ကို တည္ေထာင္ရာတြင္ ဦးေဆာင္ခဲ့သည္။ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲသည္ ဒီမိုကေရစီ ေဖာ္ေဆာင္ေရးအတြက္ အေျဖတခုမဟုတ္ဟု ယူဆထားေသာ သူ႔ကို မဇၩိမသတင္းဌာနမွ ထြန္းထြန္းက ဆက္သြယ္ ေမးျမန္းထားသည္။ Human Rights Defender Awards ဆု ခ်ီးျမွင့္ခံရတာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ဘယ္လိုမ်ဳိး ခံစားရပါလဲ။ ဒီဆုကို ေပးတာ က်ေနာ္တေယာက္တည္းကို ေပးတာလို႔ ကၽြန္ေတာ္ မယူဆဘူး။ တကယ္ တမ္းက်ေတာ့ ဒီဆုကို ေပးတယ္ဆုိတာက ျမန္မာႏိုင္ငံထဲမွာ လူ႔အခြင့္အေရးနဲ႔ ဒီမိုကေရစီ ေရးအတြက္ စြမ္းစြမ္းတမံ တိုက္ပြဲ၀င္ေနတဲ့ သူေတြကို ရည္စူးၿပီး ေပးတာလို႔ ယူဆတယ္။ ဒါေပမဲ့ အဲဒီ့လူေတြက ကံဆိုးစြာပဲ အက်ဥ္းေထာင္ေတြထဲ ေရာက္ေနတယ္။ ျမန္မာျပည္ဟာ လြတ္လပ္မႈ မရွိတဲ့အခါက်ေတာ့ ဒီလူေတြကို တိုက္႐ိုက္ေပးဖုိ႔၊ တိုက္႐ိုက္ ထိေတြ႔ဖုိ႔ မျဖစ္ႏုိင္တဲ့ အတြက္ ကၽြန္ေတာ့္ကို ေပးတယ္။ အဲဒီလိုမ်ဳိးပဲ ယူဆပါတယ္။ အျခားရထားတဲ့ ဆုေတြမ်ား ရွိပါေသးလား။ ဆုကေတာ့ အရင္တုန္းကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္က နယ္သာလန္ AI က ဂုဏ္ထူးေဆာင္ ကတ္ျပား ေလးတစ္ခု ေပးဖူးတာ ရွိတယ္။ ေနာက္ၿပီး မန္ဆာခ်ဴးဆက္ျပည္နယ္ အစုိးရကေန လူ႔အခြင့္အေရးကို စြမ္းစြမ္းတမံ လုပ္ေဆာင္တဲ့အတြက္ ဂုဏ္ျပဳမွတ္တမ္းလႊာေပးဖူးတယ္။ ဒါပဲရွိပါတယ္။ အခု (AAPP-B) အသင္းကို တည္ေထာင္ခဲ့ပံုအက်ဥ္းေလးနဲ႔ ဘယ္အဖြဲ႕အစည္းကမ်ား ေထာက္ပံ့ထားတာလဲဆိုတာ ေလး သိခြင့္ရႏုိင္မလား။ က်ေနာ္တုိ႔က ၂၀၀၀ ခုႏွစ္ မတ္လ ၂၃ ရက္ေန႔မွာ စၿပီး တည္ေထာင္တယ္။ အဖြဲ႕၀င္ေတြ အကုန္လံုးက ႏုိင္ငံေရးအမႈနဲ႔ ထိန္းသိမ္းခဲ့ရဖူး၊ ေထာင္က်ဖူးတဲ့သူေတြေပါ့။ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္း သားေဟာင္းေတြေပါ့။ ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသားေဟာင္းေတြနဲ႔ စၿပီး တည္ေထာင္ခဲ့တာေပါ့။ စၿပီး ထူေထာင္ၿပီးကတည္းကေန ျမန္မာႏုိင္ငံ အက်ဥ္းေထာင္ေတြကို ေစာင့္ၾကည့္တာ၊ ႏုိင္ငံသား အက်ဥ္းသားေတြရဲ႕ စာရင္း အခ်က္အလက္ေတြကို ေကာက္ယူတာ၊ ေနာက္ ကုလသမဂၢမွာ ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသား လြတ္ေျမာက္ေရးအတြက္ ေလာ္ဘီလုပ္တာေတြ၊ ႏုိင္ငံတကာ လူ႔အခြင့္အေရး အဖြဲ႔အစည္းေတြက သူတို႔သိခ်င္တဲ့ ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသားေတြနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ သတင္း အခ်က္အလက္ေတြ၊ ေနာက္ အျခား ျမန္မာျပည္နဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ သတင္း အခ်က္အလက္ေတြ၊ ေနာက္ သူတို႔ မသိတာေတြကို ေျပာျပတာေပါ့။ ၈၈ ႏုိင္ငံေရးအေတြ႕အႀကံဳေတြထဲက အထင္ကရ ျဖစ္ခဲ့တာေတြ ေျပာေပးႏိုင္ပါမလား။ အဲဒီအေၾကာင္းကေတာ့ ၁၉၈၈ ခု၊ ၾသဂုတ္လ ၉ ရက္ေန႔။ ၾသဂုတ္လ ၉ ရက္ေန႔မနက္ သဃၤန္းကၽြန္းၿမိဳ႕နယ္ အထက ၂ ေက်ာင္းနားမွျဖစ္တဲ့ သပိတ္တုိက္ပြဲေလးပါ။ အဲဒီ့ သပိတ္တုိက္ပြဲမွာ အစ္ကိုတို႔ သပိတ္စစ္ေၾကာင္းကို စစ္တပ္က တားတယ္။ တားတဲ့အခါမွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဘက္က သပိတ္ေခါင္းေဆာင္ေတြနဲ႔ အာဏာပိုင္ေတြနဲ႔ညွိဖို႔ ေရွ႕ကို သြားတယ္။ အဲဒီလိုသြားတဲ့အခ်ိန္မွာ သူ႔တုိ႔ဘက္ကေန အညွိမခံဘဲ စၿပီးေတာ့ပစ္တယ္။ အဲဒီလို ပစ္တဲ့အခါမွာ အလံကိုင္ထားတဲ့ သိန္းေက်ာ္တိုးဆိုတဲ့ ကိုးတန္းေက်ာင္းသားေလး ေသဆံုးသြားတယ္။ ေသနတ္မွန္ၿပီးေတာ့ ပြဲခ်င္းၿပီး ေသသြားတယ္။ အလားတူပဲ တျခား ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ရဲ႕ သူငယ္ခ်င္းေတြ သံုး၊ ေလး၊ ငါးေယာက္ေလာက္က အဲဒီမွာတင္ ေသနတ္မွန္ၿပီး ဒဏ္ရာေတြ ရသြားၾကတယ္။ အဲဒီ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္၊ ၾသဂုတ္လ ၉ ရက္ေန႔မွာ မနက္မွာျဖစ္ခဲ့တဲ့ အျဖစ္အပ်က္ကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ေမ့လို႔မရေတာ့ပါဘူး။ ခ်ဳပ္ေႏွာင္ခံစဥ္တုန္းက အဂၤလိပ္စာကို ေထာင္ထဲမွာ သင္ရတယ္လို႔ သိရတယ္။ အဲဒီ့အေတြ႕အႀကံဳ ေလးကို ေျပာျပေပးပါလား။ ေနာက္ၿပီး ျမန္မာစာ ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ အဂၤလိပ္စာကို ဘာ ေၾကာင့္သင္ျဖစ္ခဲ့တာပါလဲ။ ဟုတ္ကဲ့။ ကၽြန္ေတာ္က ၁၉၈၈ ခုႏွစ္ လႈပ္ရွားမႈအေရးေတာ္ပံုကာလအတြင္းမွာေပါ့။ ႏုိင္ငံျခားသား သတင္းေထာက္ေတြနဲ႔ ဆက္ဆံရတာမ်ဳိးေတြ ရွိတယ္။ သံတမန္ေတြနဲ႔ ဆက္ဆံရတာမ်ဳိး ေတြရွိတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ကၽြန္ေတာ္က အဂၤလိပ္လို မေျပာတတ္ဘူး။ သံတမန္ေတြ၊ သတင္းေထာက္ေတြက ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ကို ဆက္ဆံတာက ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ လႈပ္ရွား ေနတဲ့ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ေတြအျဖစ္နဲ႔ သေဘာထားတယ္။ ဒါေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔က အဂၤလိပ္လို မေျပာတတ္တဲ့အခါက်ေတာ့ သူတုိ႔နဲ႔ ေတြ႕ခါနီးမွာ စကားျပန္ကို ေတာ္ေတာ္ေလး လိုက္ရွာရတယ္။ လုိက္ရွာတဲ့အခါမွာ ယံုၾကည္ ရမယ့္စကားျပန္ကိုလည္း ေရြးခ်ယ္ရတာေပါ့။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ တစ္ၿပိဳင္နက္တည္းမွာပဲ ကၽြန္ေတာ္ ဘာခံစားရလဲဆုိေတာ့ ျမန္မာႏုိင္ငံက ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ျဖစ္ၿပီးေတာ့ ဒီေလာက္အထိ ႏိုင္ငံျခားသားေတြနဲ႔ သံတမန္ေတြနဲ႔ကို ကိုယ္ျဖစ္ေနတဲ့အေၾကာင္းအရာေတြ၊ ကိုယ္ေျပာခ်င္တဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြကို ေျပာလို႔မရတဲ့ အေနအထားမ်ဳိးေတြျဖစ္ လာေတာ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ အဂၤလိပ္စာေလ့လာမွျဖစ္မယ္ဆိုတဲ့ဟာမ်ဳိး ကၽြန္ေတာ္ ဆံုးျဖတ္မိ တယ္။ ဒါေပမဲ့ ဒီလႈပ္ရွားမႈကာလႀကီးျဖစ္တဲ့အခါက်ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္မွာ အဲဒီလိုေလ့လာဖို႔ အခ်ိန္မရခဲ့ဘူး။ ေထာင္က်သြားတဲ့အခါက်ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္မွာ အခ်ိန္ေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ရသြားတယ္။ ေထာင္ထဲမွာ ၂၄ နာရီမွာ ၂၃ နာရီနဲ႔ မိနစ္ ၄၀ က ကၽြန္ေတာ္ တုိက္ခန္းထဲမွာ ေနရတာ။ အဲဒီေတာ့ အဲဒီလိုအခ်ိန္မွာ ကၽြန္ေတာ္က အဂၤလိပ္စာကို ဆက္ၿပီးေတာ့ ေလ့လာရင္ေကာင္းမယ္ဆိုၿပီးေတာ့ ေလ့လာမယ္ဆုိၿပီး ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်လိုက္ တယ္။ ေနာက္ဘယ္လိုေလ့လာရမလဲဆိုၿပီး ကၽြန္ေတာ္ လုိက္စဥ္းစားတယ္။ ေထာင္ထဲမွာ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ေခတ္တုန္းက စာအုပ္၊ စာတမ္း ေတြ သြင္းလုိ႔မရဘူး။ တျခားစာေတြ ဖတ္လုိ႔မရဘူးဆိုေတာ့ အဂၤလိပ္လိုေျပာတတ္တဲ့လူေတြက ဥပမာ ေဒါက္တာေအးခ်မ္းေပါ့။ အခု ဂ်ပန္မွာရွိေနတဲ့ တကၠသိုလ္ႀကီးတစ္ခုမွာ ဧည့္ပါေမာကၡ ျပန္လုပ္္ေနတယ္။ သူက ကၽြန္ေတာ္တို႔ကို ေရခ်ဳိးဆင္း တဲ့အခ်ိန္မွာပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ၀န္ထမ္းေတြ ႐ိုက္တဲ့အခ်ိန္မွာပဲျဖစ္ျဖစ္ တစ္ေၾကာင္းစ၊ ႏွစ္ေၾကာင္းစ အခြင့္အေရးရရင္ ရသလို သူ ေျပာတယ္။ ေနာက္ ကၽြန္ေတာ္ မႏၱေလးကိုေျပာင္း သြားအခါက်ေတာ့လည္း ေထာင္ထဲမွာ အဂၤလိပ္စာက်ဴရွင္ဆရာတစ္ ေယာက္နဲ႔ အတူတူ ေနရတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ သူက အဂၤလိပ္စာကို အေျခခံကေနၿပီး ျပန္ သင္ေပးတယ္။ အဲဒီလိုပံုစံမ်ဳိးနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ ေထာင္ထဲမွာ အဂၤလိပ္စာ ေတာ္ေတာ္လုပ္ျဖစ္သြား တယ္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က အခု အစားအေသာက္ျပန္လက္ခံလာတာနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး အျမင္ေလးကို သိ ပါရေစ။ ေနာက္ၿပီး ဒါဟာ ဘယ္ကိုမ်ား ဦးတည္လဲလို႔မ်ား ထင္ပါသလဲ။ ေဒၚစုက သူရဲ႕ ရပိုင္ခြင့္အခြင့္အေရးေပါ့ေနာ္။ အခြင့္အေရးတစံုတရာအတြက္ကို နအဖဆီက ေန ေတာင္းဆိုေနတာ ျဖစ္လိမ့္မယ္ ထင္တယ္။ ေနာက္ အခုျပန္လက္ခံတဲ့ေနရာမွာ သူ ေတာင္းဆိုတာရသြားလို႔ ျပန္လက္ခံတာမ်ဳိးေတြ ျဖစ္ႏုိင္တယ္။ ေနာက္တစ္ခုက သူကိုယ္တုိင္ကလည္း နအဖနဲ႔ ေတြ႕ခ်င္တယ္လို႔ စကားေျပာထားတာ ရွိတယ္ဆိုေတာ့ အေျဖေတာ့ ျဖစ္ႏုိင္မယ္ မထင္ဘူး။ ဒါေပမဲ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ ဆက္ဆံေရး၀န္ႀကီး ဦးေအာင္ၾကည္တို့ ၾကားထဲမွာေတာ့ ထိပ္တုိက္ေတြ႕ဆံုမႈေတြ ဒီရက္ပိုင္း၊ လပိုင္းအတြင္းမွာ ျဖစ္လာႏုိင္စရာေတြ ရွိတယ္ ထင္တယ္။ ဒီ ဦးေအာင္ၾကည္နဲ႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္စုနဲ႔ ေတြ႕ဆံုမယ့္ပြဲက အေျဖရမယ့္ပြဲတစ္ခုလု႔ိ ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ မထင္ဘူး။ ဘာျဖစ္လုိ႔မ်ား အေျဖရႏုိင္မယ့္ပြဲမဟုတ္ဘူးလို႔ ထင္ျမင္မိတာပါလဲ။ ဘာလို႔လဲဆုိေတာ့ ဦးေအာင္ၾကည္က ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ ဦးသန္းေရႊၾကားထဲမွာ ကူးလူး ဆက္ဆံေပးေနရတဲ့ ဆက္ဆံေရး၀န္ႀကီးပဲျဖစ္တယ္။။ သူ႔က ဆံုးျဖတ္ခြင့္အာဏာရွိတဲ့သူ မဟုတ္ဘူး။ တကယ္တမ္းျပႆနာေတြကို ေျပလည္ခ်င္တယ္ဆိုရင္ တကယ့္ဆံုးျဖတ္ခြင့္ အာဏာရွိတဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီးသန္းေရႊနဲ႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ ေသေသခ်ာခ်ာ တရား၀င္ ေတြ႕ဆံုပြဲေတြလုပ္တဲ့အခါက်ေတာ့မွာပဲ အဆံုးအျဖတ္ေတြ၊ အေျဖေတြ ရလာႏုိင္မယ့္ ေဆြးေႏြးပြဲေတြ ျဖစ္လာမယ္။ အခု ၂၀၁၀ မွာက်င္းပမယ့္ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ ပါ၀င္ႏုိင္ျခင္းမရွိေအာင္ဆုိၿပီး ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ ေတြကို ဖမ္းဆီးခ်ဳပ္ေႏွာင္တာလို႔ တခ်ဳိ႕က ေျပာၾကတယ္။ ဒါနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး အကို႔ရဲ႕ အျမင္ေလး သိပါရေစ။ ေသခ်ာတာကေတာ့ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲက ျမန္မာႏိုင္ငံအတြက္ အေျဖတစ္ခု မဟုတ္ဘူး။ ျမန္မာႏုိင္ငံရဲ႕ ျပႆနာေတြကို ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပဲြနဲ႔ ေျဖရွင္းလုိ႔ မရဘူး။ သူတို႔ အတင္း အက်ပ္လုပ္မယ္ဆုိရင္လည္း အမည္ခံ အရပ္သား၊ သူတို႔စိတ္တုိင္းက် အရပ္သား အစိုးရ အမည္ခံ စစ္အစိုးဘဲ ျဖစ္မွာဆိုေတာ့ ဒါဟာ အေျဖမဟုတ္ဘူး။ ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရး မရႏုိင္ဘူး။ တုိင္းရင္းသားေတြနဲ႔ တကယ့္ စည္းလံုး ညီညြတ္ေရး ျပန္မရႏုိင္ဘူး။ ေနာက္ လူ႔အခြင့္အေရး ခ်ဳိးေဖာက္မႈေတြ ရပ္တန္႔ သြားျခင္း မရွိႏုိင္ဘူး။ ေသခ်ာတယ္ဗ်ာ။ ၂၀၁၀ ဟာ အေျဖတစ္ခု လံုး၀မဟုတ္ႏုိင္ဘူး။ အခုေနာက္ပိုင္း သတင္းေတြထြက္ေနတဲ့ အက်ဥ္းသားေတြကို ေထာင္ခဏခဏေျပာင္းတာနဲ႔ ေထာင္ တြင္းႏွိပ္စက္ခံေနရတဲ့သတင္းအေပၚမွာေရာ ဘယ္လုိထင္ပါသလဲ။ ဒါကိုဘယ္လိုမ်ား ေျဖရွင္းသြားဖုိ႔ စိတ္ကူးထားပါလဲ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔အေနနဲ႔ကေတာ့ ေထာင္ေတြရဲ႕အေျခအေနကို ေသေသခ်ာခ်ာေစာင့္ၾကည့္။ ၿပီးေတာ့ ဒီဟာေတြကို ျမန္မာႏုိင္ငံထဲက ျပည္သူေတြ သိေအာင္၊ ေနာက္ နအဖ အစိုးရ အထက္ပိုင္းလူေတြကလဲ သိေအာင္၊ ေနာက္... ႏုိင္ငံတကာ အစိုးရအဖြဲ႕ေတြ၊ ကုလသမဂၢအဖြဲ႕၀င္ေတြ သိေအာင္ ႀကိဳးစားၿပီးေတာ့ တရားလြန္ႏွိပ္စက္မႈေတြ ပေပ်ာက္ေအာင္ ႏုိင္ငံတကာ အသိုင္းအ၀န္းကေကာ၊ ျပည္သူလူထုကေကာ ၀ိုင္းၿပီးဖိအားေပးလာေအာင္ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ႀကိဳးစားမွာပါ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဘက္က ဒီလူေတြအားလံုးကို လြတ္သြားေအာင္ေတာ့ ဘယ္လိုမွ မတတ္ႏုိင္ဘူး။ ဒီလူေတြ လြတ္ေျမာက္ဖို႔အတြက္၊ ဒီလို လူ႕အခြင့္အေရးခ်ဳိးေဖာက္ခံရမႈေတြ ရပ္တန္႔ဖို႔အတြက္ အားလံုးပူးေပါင္း လုပ္ေဆာင္ၾကမွပဲရမွာ။ ေနာက္တစ္ခုက ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားေတြအားလံုး လြတ္ေျမာက္ေရးဟာ ျမန္မာႏုိင္ငံအေျပာင္းအလဲရဲ႕ ပင္မအဆင့္ အေျခခံျဖစ္ တယ္။ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြ အကုန္မလြတ္ဘဲနဲ႔ ျမန္မာႏုိင္ငံဟာ ဒီမိုကေရစီႏုိင္ငံကို ကူး ေျပာင္းေနၿပီလို႔ မေျပာႏုိင္ပါဘူး။ အဲဒီလိုဆိုေတာ့ ဒီမိုိကေရစီေျပာင္းဖို႔ဆုိတာ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြအေပၚမွာ အမ်ားႀကီး မူတည္တယ္လို႔ ေျပာခ်င္တာပါလား။ အထူးသျဖင့္ ဒီႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြ ရွိေနတယ္ဆိုတဲ့ ျပယုဂ္သေဘာက ဘာကို ျပသလဲ ဆိုရင္ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ တရားဥပေဒစိုးမိုးမႈမရွိဘူးဆုိတာ ျပတာ။ တရားဥပေဒစိုးမိုးမႈမရွိဘဲနဲ႔ တုိးတက္တဲ့၊ ေခတ္မီတဲ့၊ တည္ၿငိမ္တဲ့ တုိင္းျပည္တစ္ခုကို ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ မတည္ေဆာက္ ႏုိင္ဘူး။ အဲဒီလို တရားဥေပဒစိုးမိုးတဲ့ လူ႔အဖြဲ႕အစည္းတစ္ခုကို တည္ေဆာက္ႏုိင္ဖို႔အတြက္က တကယ့္ကို မွ်တတဲ့ တရားစီရင္မႈေတြ ရွိရမယ္။ ေနာက္ၿပီး တရားသူႀကီးေတြကလည္း လုပ္ပိုင္ခြင့္အာဏာအျပည့္ရွိရမယ္။ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအာဏာ၊ တရားစီရင္ေရးအာဏာက တျခားစီ ျဖစ္ေနရမယ္။ အဲဒီလို အာဏာခြဲေ၀မႈေတြ မရွိဘဲနဲ႔ တကယ့္ကို တိုးတက္တဲ့ တုိင္းျပည္တစ္ခု မျဖစ္ႏုိင္ဘူး။ အခု ေနာက္ထပ္ၿပီး ျပည္သူေတြကို ဘာမ်ား ေျပာခ်င္ပါေသးလဲ။ တုိင္းျပည္တစ္ခု အေျပာင္းအလဲျဖစ္ဖို႔ဆိုတာက ဒီႏုိင္ငံေရးလႈပ္ရွားေနသူေတြနဲ႔ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးလူ တန္းစားႏွစ္ခုတည္းနဲ႔ ေျဖရွင္းလို႔ မရဘူး။ ႏုိင္ငံေရးလႈပ္ရွားေနသူေတြနဲ႔ ျပည္သူေတြနဲ႔ ပူးေပါင္းၿပီးေတာ့ မတရားသျဖင့္အုပ္ခ်ဳပ္ေနတဲ့ အစိုးရေတြကို ေပ်ာ့ေျပာင္းလာေအာင္၊ ေစ့စပ္ ေဆြးေႏြးလာေအာင္၊ ေနာက္ အေျပာင္းအလဲတစ္ခုလုပ္လာေအာင္ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ အဲဒီလိုပဲ လုပ္သြားမယ္။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ျပည္သူေတြရဲ႕ ပူးေပါင္းပါ၀င္မႈ လိုပါတယ္။ လူ႔အခြင့္အေရး ခ်ဳိးေဖာက္မႈေတြ ရပ္တန္႔ဖို႔ဆိုရင္လဲ အဲဒီလိုပဲ။ ေနာက္ ျပည္သူေတြ ကိုယ္တုိင္က လူ႕အခြင့္ အေရးခ်ဳိးေဖာက္ခံေနရရင္ ခ်ဳိးေဖာက္ခံရပါတယ္လို႔ ရဲရဲ၀င့္၀င့္ေျပာဖို႔။ အဲဒီလို ေျပာေတာ့မွ က်န္တဲ့လူေတြက လူ႕အခြင့္အေရး ခ်ဳိးေဖာက္ေနတယ္ဆိုတာေတြကို ေတြ႕လာၿပီဆိုရင္ အေျပာင္းအလဲျဖစ္ဖို႔အတြက္ လူ႕အခြင့္အေရးခ်ဳိးေဖာက္တာေတြ ရပ္တန္႔ဖု႔ိ လုပ္ရမယ္ဆိုၿပီး ေျပာႏုိင္မယ္။ ဒါက တကယ့္ကို လုပ္ရမယ့္အလုပ္။ ဒါေတြကို လုပ္မယ္ဆုိရင္ လူ႔အခြင့္အေရး ခ်ဳိးေဖာက္မႈေတြ ေလ်ာ့ပါးသြားႏုိင္တယ္။ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ခင္ဗ်။