ထိုင္းမွာ သိန္းစိန္ ေခြးေျပး၀က္ေျပး ေျပးရျခင္း

သိန္းစိန္ ၾကီးတို ့အာဆီယံလူရႈပ္မ်ားကို ထိုင္း လူမ်ိဳးမ်ားကလိုက္လံ ရိုက္နက္ေနပံု

ဧျပီလ ၁၁ ရက္ေန႔ က ထိုင္းနိင္ငံပတ္တရာ ျမိဳ ့မွာ အာဆီယံ ထိပ္သီးအစည္းေ၀းျပဳလုပ္ပါတယ္။ ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္ေဟာင္း တပ္ဆင္ကို လိုလားသူမ်ားက ဆႏၵျပခဲ့ၾကတယ္။ သူတို႔အဖြဲ႔ကို ယူဒီဒီဟုအမည္ေပးထားတယ္။ လက္ရိွ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္အဘီဇစ္အစိုးရ ကို ႏႈတ္ထြက္ေပးဖို႔ ေတာင္းဆိုဆႏၵျပေနၾကျခင္းျဖစ္တယ္။

ပထမပိုင္းမွာ အစိုးရလံုျခံဳေရးအဖြဲ႔ေတြက ဆႏၵျပပြဲကို ထိမ္းသိမ္းထား နိင္ေသာ္လည္း ေနာက္ပိုင္းမွာ လံုျခံဳေရးတပ္ဖြဲ႔မ်ားကို ေက်ာ္ျဖတ္ျပီး အာဆီယံအစည္းေ၀း အတြင္းသို႔ခ်ဥ္းနင္း ၀င္ေရာက္နိင္ခဲ့ၾက သျဖင့္ အာဆီယံအစည္းေ၀းပ်က္သြားျပီးအာဆီယံေခါင္းေဆာင္မ်ား ေခြးေျပး၀က္ေျပး ထြက္ေျပးရတဲ့အထိ ရုပ္ပ်က္ဆင္းပ်က္ျဖင့္ အစည္းေ၀းပ်က္သြားခဲ့ရတယ္။ထိုင္းနိင္ငံဟာ နိင္ငံတကာ အစည္းေ၀းက်င္းပနုိင္ေလာက္တဲ့ လံုျခံဳေရး အဆင့္အတန္း မရိွေတာ့ဘူး ဆိုတာကို ကမၻာကိုျပလိုက္သလိုျဖစ္သြားပါတယ္။

ေျမြပူရာကင္းေမွာင့္ဆိုသလို ျမန္မာ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္ သိန္းစိန္ဆိုသူကလည္း အစည္းေ၀းမွာ ဘာမွ မေဆြးေႏြးပဲ ထြက္ေျပးေတာ့မွ အသံအက်ယ္ဆံုးနဲ႔ေ႔ရွ ့ဆံုးကျဖစ္ေနေၾကာင္း သိရပါတယ္။ ဆႏၵၿပသူ မ်ား၀င္ေရာက္လာခ်ိန္ တြင္ ထိတ္လန္႔ေနေသာ ၿမန္မာ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ၾကီးသိန္းစိန္ ကို ဦးစားေပး ကယ္တင္ခဲ့ရတယ္လုိ႔ သိရွိရပါတယ္။ အေဆာက္အဦး ေခါင္းမိုးေပၚမွ ရဟတ္ယာဥ္ ႏွစ္စီးၿဖင့္ ႏိုင္ငံေခါင္းေဆာင္ ၁၆ ေယာက္ ႏိုင္ငံၿခားေရး ၀န္ၾကီး ၁၆ ေယာက္တို႔ကို ဦးစားေပးကယ္တင္ခ်ိန္ တြင္ ၿမန္မာ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္ ကို ဦးစားေပး၍ ထိုင္း က ပထ မ ရဟတ္ယာဥ္ ၿဖင့္ ပင္ ထည့္ေပးလိုက္ရေၾကာင္း၊ မိန္းမသားၿဖစ္တဲ့ ဖိလစ္ပိုင္ ေခါင္းေဆာင္ အာရိုယာ ပင္ ေနာက္ အစီးၿဖင့္ လိုက္သြားေၾကာင္း ၾကားသိရပါတယ္။

ေနာက္ဆံုးရတဲ့သတင္းအရ ၿမန္မာ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္ ေသြးတက္သြားၿပီး၊ ပတ္တရာၿမိဳ႕ တြင္ အာဏာရွင္ ဆန္႔က်င္ေရးဒီမိုကေရစီ တပ္ဦး(UDD) အဖြဲ႔၀င္မ်ားက အစည္းအေ၀းခန္းမ အတြင္း၀င္ေရာက္ လာေသာေၾကာင့္ ၿမန္မာ စစ္အစိုးရ ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ သိန္းစိန္ ေနာက္ေဖးေပါက္မွ ေခါင္းမိုးေပၚသို႔ တက္ေၿပးၿပီး ၾကံဳရာ ရဟတ္ယာဥ္ ၿဖင့္ အူတာေပါင္း ေလတပ္စခန္းသို႔ ကယ္ထုတ္သြားရသည္။ ရဟတ္ယာဥ္ေပၚအတြက္ သူ၏မ်က္မွန္ျပဳတ္က်ရာ ထိုင္းကြန္မန္ဒို က တက္နင္းလိုက္ သၿဖင့္ က်ိဳးသြားေၾကာင္းသိရပါတယ္။ မျမင္မစမ္းျဖစ္ေနတဲ့ သိန္းစိန္ကို ထိုင္းစစ္သား တေယာက္ ေပြ႔တင္ျပီး ေျပးရေၾကာင္း သတင္းရရိွပါတယ္။

အစည္းအေ၀းခန္းမ အတြင္းထိုးေဖာက္၀င္ေရာက္လာသူမ်ားသည္ ၿမန္မာ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္ဆီ ဦးတည္ သြားၾကသည္ ဆိုေသာေၾကာင့္ ထိပ္တန္းလံုၿခံဳေရးအရာရွိမ်ားၿခံရံၿပီး သူ႔ကို အရင္ ရဟတ္ယာဥ္ေပၚ တင္ေပးလိုက္ရသည္ ဟု ထိုင္းသတင္းဌာန တစ္ခု ကလႊင့္ ထုတ္သြားခဲ့သည္။ လက္ရွိ စစ္ေခါင္းေဆာင္ မ်ားထဲ တြင္ ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ၾကီးသိန္းစိန္မွာ အေၾကာက္တတ္ဆံုးဟု နာမည္ၾကီးသည္။ ဒုတိယအေၾကာက္အၾကီးဆံုးမွာ သန္းေရႊျဖစ္ေၾကာင္းသိရပါသည္။

Source: Freedom News Group & ေဂ်ရာေသာ့မ္ဆင္

(ကိုမိုးသီးဘေလာ့ဂ္မွ ထပ္ဆင့္ကူးယူေဖၚျပသည္။)

မုန္တုိင္းသင့္ ႐ုပ္အေလာင္းမ်ား သၿဂႋဳဟ္သူမ်ား ေထာင္ဒဏ္ က်ခံရ

ဖနိဒါ

ေသာၾကာေန႔၊ ဧၿပီလ 10 2009 18:16 - ျမန္မာစံေတာ္ခ်ိန္

ခ်င္းမုိင္(မဇိၩမ)။ ။ နာဂစ္မုန္တုိင္း ကယ္ဆယ္ေရး လုပ္ငန္းတြင္ ပါဝင္ကူညီသူ ၆ ဦးအား အင္းစိန္ေထာင္ အထူးတရား႐ံုးတြင္ မတရားအသင္းဖြဲ႔မႈျဖင့္ ေထာင္ဒဏ္ ၂ ႏွစ္မွ ၄ ႏွစ္အထိ ယေန႔ ခ်မွတ္လုိက္သည္။ မုန္တုိင္းသင့္ ေဒသမ်ားတြင္ ႐ုပ္အေလာင္းမ်ားကုိ မီးသၿဂႋဳဟ္ရာ ပါဝင္ကူညီခဲ့သူ ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသားေဟာင္း ေဒါက္တာ ေနဝင္း၊ သမီးျဖစ္သူ မၿဖိဳးၿဖိဳးေအာင္ အပါအဝင္ ၆ ဦးအား မတရားအသင္းဖြဲ႔မႈ ပုဒ္မ ၆ ႏွင့္ ၇ အရ ယခုလို ျပစ္ဒဏ္မ်ား ခ်လုိက္ျခင္း ျဖစ္သည္။ “သူတုိ႔အားလံုး - ကုိေအာင္သန္႔ဇင္ဦး၊ ျဖိဳးၿဖိဳးေအာင္၊ ရွိန္းရာဇာထြန္းရယ္တုိ႔က ၄ ႏွစ္။ ကုိေနဝင္း၊ ေအာင္ေက်ာ္ဆန္း၊ ဘုန္းျပည့္ၾကြယ္တုိ႔က ၂ ႏွစ္ပဲ အသင္းအဖြဲ႔ ၇ နဲ႔။ ေထာင္တြင္း အထူးတရား႐ံုးကေနေပါ့” ဟု ဗဟုိတရား႐ံုးေရွ႕ေန ဦးခင္ေမာင္ျမင့္က မဇိၩမကုိ ေျပာသည္။ ဗမာႏုိင္ငံလံုးဆုိင္ရာ ေက်ာင္းသားသမဂၢမ်ား အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ (ဗကသ) မွ အဖဲြ႔ဝင္မ်ားျဖစ္သည့္ မၿဖဳိးၿဖိဳးေအာင္၊ ကုိရွိန္းရာဇာထြန္း၊ ကုိေအာင္သန္႔ဇင္္ဦး တို႔ကုိမူ အသင္းအဖြဲ႔ ဥပေဒ ပုဒ္မ ၆ ျဖင့္ ေထာင္ဒဏ္ ၂ ႏွစ္ႏွင့္ ပုဒ္မ ၇ ျဖင့္ ေထာင္ဒဏ္ ၂ ႏွစ္ ခ်လိုက္ရာ စုစုေပါင္း ၄ ႏွစ္ က်ခံရျခင္းျဖစ္သည္။ ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသားေဟာင္း ေဒါက္တာ ေနဝင္း၊ ျမန္မာမန္ေနဂ်ာ ဂ်ာနယ္ ထုတ္ေဝသူ ဦးေအာင္ေက်ာ္ဆန္း၊ ကုိဘုန္းျပည့္ၾကြယ္တုိ႔အား မတရား အသင္းအဖြဲ႔ ဥပေဒ ပုဒ္မ ၇ ျဖင့္ ၂ ႏွစ္ ခ်ျခင္းျဖစ္သည္။ သူတုိ႔ အားလံုးကို ၈၈ မ်ဳိးဆက္ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ ကုိထြန္းျမင့္ေအာင္ႏွင့္ ဆက္သြယ္သည္၊ ျပည္ပ သတင္းမီဒီယာမ်ားႏွင့္ ဆက္သြယ္သည္ဟု ဆုိကာ ဤ မတရားအသင္း အသင္းအဖဲြ႔ ဥပေဒမ်ားျဖင့္ ခ်မွတ္ျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း သူတို႔၏ ေရွ႕ေန ဦးခင္ေမာင္ျမင့္က ေျပာသည္။ သူက ဆက္ၿပီး “သူတုိ႔ကုိ တကယ္တမ္း ခ်မယ္ဆုိရင္ အနိမ့္ဆံုး ၂ ႏွစ္ ကေန အျမင့္ဆံုး ၈ ႏွစ္ထိ က်ခံရႏုိင္တယ္။ အသင္းအဖြဲ႔ ၆ ဆုိရင္ ၄ ႏွစ္ ကေန ၂ ႏွစ္ပဲ။ အသင္းအဖြဲ႔ ၇ ဆုိလည္း ၃ ႏွစ္ကေန ၂ ႏွစ္ပဲ ခ်တယ္ဆုိေတာ့ နည္းနည္းေလ်ာ့တယ္လုိ႔ ေျပာရမွာေပါ့” ဟု ေျပာသည္။ ၿပီးခဲ့သည့္ႏွစ္ ဇြန္လလယ္က ဧရာဝတီတုိင္း ဘုိးကေလးၿမိဳ႕နယ္ရွိ နာဂစ္မုန္တုိင္းအတြင္း ေသဆံုးခဲ့ရသည့္ ႐ုပ္အေလာင္းမ်ားအား မီးသၿဂႋဳဟ္ကာ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕သုိ႔ အျပန္တြင္ စရဖ - စစ္ဘက္ဆုိင္ရာ လံုၿခံဳေရးတပ္ဖြဲ႔က ဖမ္းဆီးခဲ့သည္။ ထုိ႔အျပင္ နာဂစ္အေရး သတင္းလုိက္ယူသျဖင့္ Ecovision သတင္းေထာက္ မအိမ့္ခုိင္ဦးႏွင့္အတူ ဖမ္းဆီးခံခဲ့ရသူ Weekly Eleven အယ္ဒီတာျဖစ္သူ အသက္ ၃ဝ ႏွစ္အရြယ္ ကုိေက်ာ္ေက်ာ္သန္႔သည္လည္း အင္းစိန္ေထာင္တြင္း အသက္ရႉၾကပ္သည့္ ေရာဂါ ခံစားေနရသည္မွာ ၂ လေက်ာ္ ရွိေနၿပီဟု အင္းစိန္ေထာင္သို႔ ယေန႔ ပါဆယ္သြားပုိ႔သည့္ ညီမျဖစ္သူ မဥမၼာသန္႔က မဇၩိမကုိ ေျပာသည္။ “အသက္ရႉၾကပ္ေနတာေပါ့ေနာ္။ ၂ လေက်ာ္ေနၿပီေလ။ သူက ေဆးမႉးကုိ ေျပာျပေတာ့ ေဆးမႉးက ႏွလံုး အထူးကု ဆရာဝန္လာရင္ ျပေပးမယ္ ေျပာထားတာ အခုထိ မလာေသးဘူး။ ဘယ္အခ်ိန္ေရာက္မလဲ ဆုိတာ မသိဘူးတဲ့ေလ။ အသက္ရႉေကာင္းေအာင္ ရႉေဆး ပုိ႔ေပးတယ္၊ သြင္းေပးထားတယ္” ဟု သူက ေျပာသည္။ ရန္ကုန္ရွိ အစိုးရမဟုတ္ေသာ အဖဲြ႔ထံ နာဂစ္ ဒုကၡသည္မ်ားက သြားေရာက္ အကူအညီေတာင္းသည္ကို သတင္းလုိက္ယူရင္း ၂ဝဝ၈ ခု ဇြန္လ ၁ဝ ရက္ေန႔တြင္ ကိုေက်ာ္ေက်ာ္သန္႔ အဖမ္းခံခဲ့ရသည္။ ညီမျဖစ္သူက “သူ႔ေမြးေန႔က ဒီလ ၁၅ ရက္ေန႔မွာေလ။ ေထာင္မွာ အၾကိဳလုပ္ေပးလုိက္တယ္။ ကိတ္မုန္႔ ထည့္ေပးလုိက္တယ္။ ႏွစ္တုိင္းဆုိ မိသားစု စံုၿပီးေတာ့ သူငယ္ခ်င္း အမ်ားၾကီး လုပ္ျဖစ္တယ္။ ဒီႏွစ္က ေမြးေန႔ရွင္မရွိဘဲ လုပ္ျဖစ္ခဲ့တယ္။ သမီးတုိ႔က အထူးကု ဆရာဝန္နဲ႔ ျပေစခ်င္တယ္။ အဲလုိ ေရာဂါမ်ဳိးက ႏွလံုးေအာင့္တယ္ ဆုိေတာ့ အၾကာၾကီးထားလုိ႔ မရဘူးေလ” ဟု ေျပာသည္။ သူ႔အား ႏုိင္ငံေတာ္ အၾကည္ညိဳ ပ်က္ေစမႈ ပုဒ္မ ၅ဝ၅(ခ)၊ တရားမဝင္ နယ္စပ္ျဖတ္ေက်ာ္မႈ ပုဒ္မ ၁၃/၁ တို႔ျဖင့္ ေထာင္ဒဏ္ ၇ ႏွစ္ ခ်ထားသည္။ “သူက သတင္းရယူရင္း အဖမ္းခံထားရတာ ျဖစ္တယ္။ အခုေပးထားတဲ့ ပုဒ္မနဲ႔ တျခားစီပါ။ ဒါေၾကာင့္ အျမန္လႊတ္ေပးေစခ်င္တယ္။ အရြယ္ေကာင္းတဲ့ အခ်ိန္မွာ သူတတ္တဲ့ ပညာနဲ႔ တုိင္းျပည္ကုိ အလုပ္အေကြ်း ျပဳေစခ်င္တယ္။ ေထာင္ထဲမွာ အက်ဳိးရွိမယ့္ အခ်ိန္ေတြကုိ မကုန္ဆံုးေစခ်င္ပါဘူး။ အယ္ဒီတာ အလုပ္နဲ႔ စာေပဘက္မွာ အက်ဳိးေတြ အမ်ားၾကီး လုပ္ရမယ္” ဟု မဥမၼာသန္႔က ေျပာဆိုသည္။

ျမစ္ႀကီးနားေထာင္မွ လူရႊင္ေတာ္ဇာဂနာ ေထာင္၀င္စာျငင္းပယ္ခံရ

NEJ /ဧၿပီလ(၇) ရက္၊ ၂၀၀၉

ၿပီးခဲ့သည့္ ဧၿပီလ (၃) ရက္ေန႔က ျမစ္ႀကီးနားၿမိဳ႕ အက်ဥ္းေထာင္တြင္ အက်ဥ္းက်ခံေနရသည့္ သ႐ုပ္္ေဆာင္၊ ဒါ႐ိုက္တာ ေမာင္သူရ ေခၚ ဇာဂနာအား ေထာင္ဝင္စာ သြားေတြ႔သည့္ ခယ္မျဖစ္သူ မၿငိမ္းကို အဆိုပါ အက်ဥ္းေထာင္က ေထာင္ဝင္စာ ေတြ႕ခြင့္မေပးေၾကာင္း အက်ဥ္းဦးစီးဝန္ထမ္းတဦးက ေျပာသည္။

ျမစ္ႀကီးနားအက်ဥ္းေထာင္မွ ေထာင္ဝန္ထမ္းတဦးက “မၿငိမ္းက ျမစ္ႀကီးနားကို ဧၿပီ (၃) ရက္ေန႔မွာ ေရာက္တယ္။ ျမစ္ႀကီးနားကို မလာခင္ ရန္ကုန္ကတည္းက က်ေနာ္တို႔ ေထာင္ပိုင္ ဦးလွေရႊကို ေတြ႕ခြင့္ေတာင္းၿပီးမွ လာတာလို႔ သိရတယ္။ အဲဒါ ဒီေရာက္ေတာ့ ေထာင္ဝင္စာေတြ႔ထားတာ တလ မျပည့္ေသးလို႔ ေတြ႔ခြင့္မေပးဘူးဆိုၿပီး ေထာင္က ျငင္းလိုက္တယ္” ဟု ေျပာသည္။

၎၏ ေျပာျပခ်က္အရ လူရႊင္ေတာ္ဇာဂနာ၏ ခယ္မ မၿငိမ္းသည္ ရန္ကုန္က ကိုဇာဂနာ၏ မိခင္ စာေရးဆရာမႀကီး ေဒၚၾကည္ဦး စ်ာပန အခမ္းအနား ဓာတ္ပံုမ်ားကိုလည္း ယူေဆာင္လာေၾကာင္း၊ မိခင္ႀကီး ဆံုးပါးသြားသည္မွာ မၾကာေသးသည့္အတြက္ အားေပးစကားေျပာရန္ ေတြ႔ခြင့္ေပးပါဟု အသနားခံျခင္းကိုလည္း ေထာင္အာဏာပိုင္မ်ား က ျငင္းပယ္လိုက္ေၾကာင္း ေျပာသည္။ ထုိေၾကာင့္ မၿငိမ္းသည္ ရန္ကုန္ျပန္ရန္ ေလယာဥ္လက္မွတ္ တင္ထားေသာ္ လည္း ေန႔စဥ္ လိုက္ပါခြင့္ရသည့္ စာရင္းမွ ယေန႔ ဧၿပီ (၇) ရက္ေန႔အထိ ျငင္းပယ္ခံေနရဆဲျဖစ္ေၾကာင္း ရွင္းျပသည္။

လက္ရွိ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္းက အက်ဥ္းေထာင္မ်ားတြင္ မိသားစုဝင္မ်ားအေနျဖင့္ ေထာင္က်အက်ဥ္းသားမ်ားကို တလ ႏွစ္ႀကိမ္ ေတြ႔ဆံုခြင့္ ရွိေသာ္လည္း ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားကုိမူ မည္သည့္အေၾကာင္းျပခ်က္မွ မေပးဘဲ တလတႀကိမ္ သာ ေတြ႔ခြင့္ျပဳရန္ ျပည္ထဲေရးဝန္ႀကီးဌာနက ႏႈတ္မိန္႔ျဖင့္ ၫႊန္ၾကားခ်က္ ထုတ္ျပန္ထားသည့္အျပင္ ေနာက္ဆံုး ေတြ႔ဆံုခဲ့ခ်ိန္မွ စ၍ တလမျပည့္မခ်င္း ေတြ႔ခြင့္မျပဳရဆိုသည့္ တရားမွ်တမႈမရွိေသာအမိန္႔ကိုလည္း ခ်မွတ္ထား သည္။

အဆုိပါအမိန္႔ ထုတ္ရျခင္း ရည္ရြယ္ခ်က္သည္ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသား မိသားစုဝင္မ်ားအေနျဖင့္ လကုန္ခါနီးရက္တြင္ ေထာင္ကို အေရာက္လာၿပီး ကုန္ေတာ့မည့္လတြင္ တႀကိမ္ေတြ႕၊ ေနာက္လ ေရာက္သြားၿပီးေနာက္ တႀကိမ္ ထပ္ေတြ႕ စသျဖင့္ တေခါက္လာ႐ုံႏွင့္ ေထာင္ဝင္စာႏွစ္ေခါက္ မေတြ႕ႏိုင္ေအာင္ တားဆီးထားျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။

အဆုိပါအမိန္႔ေၾကာင့္ ေထာင္ဝင္စာ ေတြ႔သူတဦးသည္ ၿပီးခဲ့သည့္လ (၁၅) ရက္က ေထာင္ဝင္စာ ေတြ႔ထားခဲ့ပါက ေနာက္လတြင္လည္း (၁၅) ရက္ေန႔ထက္ ေစာၿပီး လာေရာက္ေတြ႕ဆံုခြင့္ မျပဳျခင္းမ်ိဳး ျဖစ္သည္။

အျခားေထာင္က် အက်ဥ္းသားမ်ားမွာမူ တလအတြင္း ႀကိဳက္သည့္ေန႔၊ သတ္မွတ္ထားသည့္ ရက္တုိ႔တြင္ ေတြ႔ဆံုခြင့္ ရသည္။ နအဖစစ္အစိုးရသည္ ႏိုင္ငံေရးသမားမ်ားကို တရားဥပေဒအတိုင္း စစ္ေဆးစီရင္ျခင္းမ်ိဳး မလုပ္ဘဲ တရားသူႀကီးမ်ားကို အမိန္႔ေပး ေထာင္ခ်ခိုင္းျခင္းမ်ိဳး လုပ္ခဲ့ၿပီး ေထာင္က်သြားသည့္အခါတြင္လည္း သြားလာရခက္ခဲသည့္ နယ္ေထာင္မ်ားဆီသုိ႔ ေျပာင္းေရႊ႕ခဲ့သည္။

ထုိ႔အျပင္ ေထာင္က်အက်ဥ္းသား ျဖစ္သြားသည့္ ႏိုင္ငံေရးသမားမ်ားကို ေထာင္စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္းမ်ားႏွင့္အညီ အခြင့္အေရးေပးျခင္းမ်ား မရွိဘဲ သီးသန္႔ ႏႈတ္မိန္႔မ်ား၊ ၫႊန္ၾကားခ်က္မ်ားျဖင့္ အက်ဥ္းသားေရာ၊ မိသားစုဝင္မ်ားပါ ဒုကၡေရာက္ အခက္ေတြ႔ေအာင္ အမ်ိဳးမ်ိဳး ျပဳမူေဆာင္ရြက္ေနၾကသည္။

ျမစ္ႀကီးနားေထာင္တြင္ ေထာင္အာဏာပိုင္မ်ားက ယခုကဲ့သုိ႔ အက်ဥ္းသားအခြင့္အေရး ခ်ိဳးေဖာက္ေနမႈအေပၚ ကိုဇာဂနာ အပါအဝင္ အက်ဥ္းသားမ်ားက မေက်မနပ္ ျဖစ္ေနၾကၿပီး တစံုတခု တု႔ံျပန္ေဆာင္ရြက္ရန္ စဥ္းစားေနၾက ေၾကာင္းလည္း သတင္းရရွိသည္။

အထီးက်န္ရင္း ေသမယ့္ရက္ကို ေစာင့္ဆိုင္းေနရသည့္ ျမန္မာျပည္က HIV/ AIDS ေ၀ဒနာရွင္မ်ား

ဓာတ္ပုံရုိက္ၿပီး ႏွစ္ပတ္အၾကာမွာ ေသဆုံးသြားခဲ့တဲ့ ၿမန္မာၿပည္က အသက္ ၄၉ ႏွစ္အရြယ္ AIDS ေ၀ဒနာရွင္

-ၿမတ္စုိး-
၀၄-၀၁-၂၀၀၉

ဒီကေန႔ နယူးေယာက္တုိင္းမ္သတင္းစာထဲ မွာ ၿမန္မာၿပည္ရွိ HIV (Human Immunodeficiency Virus) ဆိုတဲ့ လူ႔ရဲ႕ ကိုယ္ခံစြမ္းအား ကိုက်ဆင္းေစ တဲ႔ (Virus)ပိုး ေရာဂါေ၀ဒနာခံစားသူေတြရဲ႕ လက္ရွိရင္ဆုိင္ၾကံဳေတြ႔ေနရတဲ့ အခက္အခဲေတြကုိ ေရးသားေဖာ္ၿပထားပါတယ္။

ဒီေဆာင္းပါးထဲမွာ ၿမန္မာၿပည္မွာ AIDS (Acquired Immune Deficiency Syndrome) ခုခံအား က်ဆင္း မႈကူးစက္ေရာဂါ ႏွင့္ HIV (Human Immunodeficiency Virus) ဆိုတဲ့လူ႔ရဲ႕ ကိုယ္ခံစြမ္းအားက်ဆင္းေစ တဲ႔ (Virus)ပိုး ေ၀ဒနာေတြကုိ ကုသေပးေနၾကတဲ့ ဆရာ၀န္ေတြ၊ က်န္းမာေရး၀န္ထမ္းေတြ၊ သူနာၿပဳဆရာမေတြ ဟာ ဒီလုိေရာဂါရရွိေနၾကတဲ့ လူနာသစ္မ်ား ထပ္မံေရာက္ရွိလာမွာ ကုိ ရင္တထိတ္ထိတ္နဲ႔စုိးရိမ္ပူပင္ေသာက ေရာက္ေနၾက တယ္လုိ႔ အစခ်ီေဖာ္ၿပထားပါတယ္။

ဒီလုိစုိးရိမ္ပူပန္ေနမႈရဲ႕ အေၿခခံအေၾကာင္းအရာ ကေတာ့ ဒီေရာဂါကုိစြဲကပ္ေနသူေတြကုိ ကုသေပးႏုိင္တဲ့ ေဆး၀ါးေတြဟာ လက္ရွိကုသေပးေနတဲ့ သူေတြအတြက္ေတာင္ လုံေလာက္မႈမရွိၾကဘူးလုိ႔ ႏုိင္ငံတကာ အကူအညီေပးေရးအဖြဲ႔ Médecins Sans Frontières အၾကီးအကဲ မန္ေနဂ်ာ Joe Belliveau က ထုတ္ေဖာ္ ေၿပာဆုိခဲ့တယ္။ ယခုအခါ ႏုိင္ငံတကာ အကူအညီေပးေရးအဖြဲ႔ တစ္ခုၿဖစ္တဲ့ နယ္ၿခားမဲ့ဆရာ၀န္မ်ားအဖြဲ႔ (Doctors Without Borders) ဟာ ၿမန္မာၿပည္မွာ ေဆးခန္း ၂၃ ခန္းဖြင့္လွစ္ကာ ေဆး၀ါးကုသေပးေန ပါတယ္။ နယ္ၿခားမဲ့ဆရာ၀န္မ်ားအဖြဲ႔ (Doctors Without Borders) ရဲ႕ အဆုိအရ HIV (Human Immunodeficiency Virus) ဆိုတဲ့ ကိုယ္ခံစြမ္းအား က်ဆင္းေစတဲ႔ (Virus)ပိုး စြဲကပ္ေနသူေတြဟာ ေဆး၀ါးဖူလုံမႈမရွိေတာ့ တာေၾကာင့္ AIDS (Acquired Immune Deficiency Syndrome) ခုခံအား က်ဆင္း မႈကူးစက္ေရာဂါေ၀ဒနာ ကူးစက္ခံစားေနရၿပီး ေသဆုံးၾကရေတာ့မယ္လုိ႔ ထုတ္ေဖာ္ေၿပာဆုိ ခဲ့ပါတယ္။

Médecins Sans Frontières လုိ႔ေခၚတဲ့ ႏုိင္ငံတကာ အကူအညီေပးေရးအဖြဲ႔ရဲ႕ ခန္႔မွန္းတြက္ဆခ်က္အရ ၿမန္မာၿပည္မွာ HIV (Human Immunodeficiency Virus) ဆိုတဲ့ ကိုယ္ခံစြမ္းအား ကိုက်ဆင္းေစ တဲ႔ (Virus)ပိုးစြဲကပ္ေနသူ ၂၄၀,၀၀၀ ရွိၿပီး၊ ၇၆,၀၀၀ ဟာ ဒီေရာဂါကုိ ကုသႏုိင္တဲ့ေဆး၀ါး အေရးေပၚ အလ်င္အၿမန္ လုိအပ္ေနေၾကာင္း၊ ေဆး၀ါးဖူလုံမႈမရွိၿခင္းေၾကာင့္ ႏွစ္စဥ္ ေ၀ဒနာခံစားေနသူ ၂၅,၀၀၀ ေသဆုံးလွ်က္ရွိေၾကာင္း အတည္ၿပဳေၿပာဆုိခဲ့ပါတယ္။

Médecins Sans Frontières အဖြဲ႔ဟာ ေ၀ဒနာခံစားေနရသူ ၁၁,၀၀၀ ကုိ အသက္ဆက္လက္ရွင္သန္ဖုိ႔ ေဆး၀ါးကုသေပးေနေၾကာင္း၊ ေ၀ဒနာရွင္မ်ား ဆက္လက္အသက္ရွင္သန္ဖုိ႔အတြက္ ART လုိ႔ေခၚတဲ့ ကိုယ္ခံစြမ္းအား က်ဆင္းေစမႈကုိ တုိက္ဖ်က္တဲ့ေဆး၀ါးမ်ား အလ်င္အၿမန္လုိအပ္ေနေၾကာင္း ထုတ္ေဖာ္ေၿပာဆုိ ခဲ့တယ္။

ဒီလုိေဆး၀ါးအေရးေပၚလုိအပ္ေနမႈကုိ ကမၻာ့ကုလသမဂၢရဲ႕ ကိုယ္ခံစြမ္းအား က်ဆင္းမႈ တုိက္ဖ်က္ေရး ဌာနကလည္း ၿမန္မာစစ္အစုိးရ ကုိ အသိေပး အေၾကာင္းၾကားထားေၾကာင္း၊ ဒါေပမဲ့လည္း ၿမန္မာႏုိင္ငံမွာ လက္ရွိ ေရာဂါေ၀ဒနာခံစားေနရတဲ့ ၂၀ ရာခုိင္ႏွဳန္းေသာ လူနာမ်ားအတြက္သာ ေဆး၀ါးဖူလုံမႈရွိတယ္လုိ႔ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ႏုိ၀င္ဘာလက ထုတ္ၿပန္ခဲ့တဲ့ အစီရင္ခံထဲမွာ ထည့္သြင္းေရးသားထားပါတယ္။ ဒီ ၂၀ ရာခုိင္ႏွဳန္းေသာ လူနာေတြ အတြက္ ART လုိ႔ေခၚတဲ့ ကိုယ္ခံစြမ္းအား က်ဆင္းေစမႈကုိ တုိက္ဖ်က္တဲ့ေဆး၀ါးမ်ား ကုိ ႏုိင္ငံတကာ အကူအညီေပးေရးအဖြဲ႔ေတြႏွင့္ ၿမန္မာႏုိင္ငံက်န္းမာေရးဌာနက ေထာက္ပံ့ကူညီေပးေနေၾကာင္း ေဖာ္ၿပထား ပါတယ္။

ဒီလုိေဆး၀ါးဖူလုံမႈမရွိတဲ့အၿပင္ လူနာ ၃၀၀၀ ေက်ာ္ ထပ္မံ ေရာက္ရွိလာတာေၾကာင့္၊ လက္ရွိ မၿဖစ္မေန ေဆး၀ါးလုိအပ္ေနသူမ်ား အတြက္ အထူးစုိးရိမ္ေနၾကၿပီး၊ HIV (Human Immunodeficiency Virus) ကိုယ္ခံစြမ္းအား ကိုက်ဆင္းေစ တဲ႔ (Virus)ပိုးစြဲကပ္ေနသူေတြဟာ ကူးစက္ေရာဂါ ေတြ (opportunistic infections) ေတြ ၀င္လာၿပီး၊ စိတ္ေ၀ဒနာၿပင္းထန္စြာခံစားကာ ေသဆုံးမဲ့ေန႔ကုိ အကူအညီမဲ့ အထီးက်န္စြာ ေစာင့္ဆုိင္းေနၾကရတယ္လုိ႔ ဒီကေန႔ နယူးေယာက္တုိင္းမ္ မွာ SETH MYDANS ဆုိသူကေရးသားေဖာ္ၿပ ထားပါတယ္။

ဆင္းရဲမြဲေတေနတဲ့ ၿမန္မာၿပည္မွာ HIV (Human Immunodeficiency Virus) ကိုယ္ခံစြမ္းအားက်ဆင္းေစ တဲ႔ (Virus)ပိုး စြဲကပ္ေနသူေတြဟာ ဆင္းရဲတာေၾကာင့္ အင္မတန္မွ ေစ်းၾကီးတဲ့ ART လုိ႔ေခၚတဲ့ ကိုယ္ခံစြမ္းအား က်ဆင္းေစမႈကုိ တုိက္ဖ်က္တဲ့ ေဆး၀ါးမ်ား ကုိ ၀ယ္ယူဖုိ႔ မတက္ႏုိင္တဲ့ အၿပင္၊ ၿမန္မာ စစ္အစုိးရဟာ က်န္းမာေရးထက္ စစ္လက္နက္၀ယ္ယူေရးေတြမွာ ေငြေၾကး ပုိမုိသုံးစြဲေနေၾကာင္း ႏုိင္ငံတကာ အစီရင္ခံစာ တစ္ခုထဲမွာ ေဖာ္ၿပထားတာ ေၾကာင့္ HIV (Human Immunodeficiency Virus) ကိုယ္ခံစြမ္းအား ကိုက်ဆင္းေစ တဲ့ (Virus) ပိုးစြဲကပ္ေနသူ ေ၀ဒနာရွင္ မ်ားဟာ ေသမဲ့ရက္ကုိေစာင့္စားေနယုံမွ တပါး အၿခားနည္းလမ္းမရွိၾကေတာ့ဘူးလုိ႔ ေရးသားေဖာ္ၿပထားပါတယ္။

ၿမန္မာၿပည္က HIV-AIDS ေ၀ဒနာရွင္မ်ား ဆက္လက္အသက္ရွင္သန္ဖုိ႔ ေဆး၀ါးအလ်င္အၿမန္ရရွိႏုိင္ၾကပါေစ။

(ကိုမိုးသီးဘေလာ့ဂ္မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။)
(ျမန္မာျပည္တြင္ HIV-AIDS ေ၀ဒနာရွင္မ်ားကို ေစာင့္ေရွာက္ကူညီေနသည့္ မျဖဴျဖဴသင္းလို ေစတနာရွင္မ်ဳိး ေျမာက္မ်ားစြာ ေပၚထြန္းလာပါေစ။)

ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီးသန္းေရႊသာလွ်င္ ရရွိႏိုင္ေသာ အခြင့္ဆုလာဘ္တစ္ခု

နအဖက ငါ့မွာ တပ္ရွိတယ္၊ ေသနတ္ရွိတယ္ဆိုၿပီး ႏိုင္ငံေရးကို ႀကီးႏိုင္ငယ္ညွင္း ႏိုင္ရာစား ေတာတြင္းဥပေဒျဖင့္ အႏိုင္က်င့္၊ ဗိုလ္က် က်င့္သံုးခဲ့သည္မွာ ယဥ္ေက်းေသာ ကမၻာ့အဖြဲ႔အစည္းတြင္ သူ၏ နံမည္ဆိုးကို သူကိုယ္တိုင္ ေမာ္ကြန္းထိုးလ်က္ ရွိေနသလို၊ ျပည္သူမ်ားမွာလည္း ငခါးဒဏ္ င၀က္ခံ ေနရသည့္ အေျခအေနမ်ဳိး ျဖစ္ေနေပသည္။

ေလာက၌ က်ေနာ္ယံုၾကည္ေသာ အမွန္တရားမွာ ဘယ္အရာမဆို ျဖစ္ပ်က္သေဘာ၌သာလွ်င္ ခ်ဳပ္ၿငိမ္းကုန္ပါသည္။ ျဖစ္ၿပီးရင္ ပ်က္မည္၊ ပ်က္ၿပီးရင္ ျဖစ္မည္သာျဖစ္သည္။ မည္သည့္အရာမွ မတည္ၿမဲပါေခ်။ လူတိုင္း အာဏာတည္ၿမဲေအာင္ လုပ္ခဲ့ၾကသည္။ မျဖစ္ခဲ့ပါ။ ဦးေန၀င္း၊ ဦးေစာေမာင္၊ ဦးခင္ညြန္႔တို႔ကို ဥပမာၾကည့္ပါ။ လူတိုင္း မေသခ်င္၍ အသက္ရွင္ေအာင္ လုပ္ခဲ့ၾကသည္။ မျဖစ္ခဲ့ၾကပါ။

ဤသို႔ဆိုလွ်င္ ဦးသန္းေရႊ တစ္သက္လံုး အာဏာၿမဲမည္မွာ လံုး၀မျဖစ္ႏိုင္သကဲ့သို႔ ဦးသန္းေရႊ မေသေတာ့ဘူး ဆိုတာလည္း မျဖစ္ႏိုင္ပါေခ်။ ထိုသို႔မဟုတ္ပဲ မ်က္စိစံုမွိတ္၍ တစ္သက္လံုးအာဏာၿမဲမည္၊ ကမၻာဆံုးတိုင္ အသက္ရွည္မည္ဟု ဇြတ္ႀကိတ္မွိတ္ယံုၾကည္မည္ဆိုပါက ထိုသူသည္ တရားမရွိေသာ သူရူးတစ္ေယာက္ပင္ ျဖစ္ေခ်လိမ့္မည္။

လူေတြသည္ ရွင္ဖို႔သာလွ်င္ ရုန္းကန္လႈပ္ရွားၾက၍ ေသဖို႔ရန္ ျပင္ဆင္ထားမႈ အားနည္းတတ္ၾကသည္။ တစ္နည္းအားျဖင့္ဆိုေသာ္ ေလာက၌ တရားမရွိသူ၊ တရားမသိသူေတြ မ်ားျပားေနျခင္းျဖစ္သည္။
ဤသည္တြင္ အသက္အရြယ္ အလတ္ႀကီး ရွိေသးေသာ ေတာင္အာဖရိက သမၼတ ဒီကလပ္ကို ေလးစားမိပါသည္။ အသားအေရာင္ခြဲျခားမႈျပင္းထန္၍ ကမၻာက စီးပြားေရး ပိတ္ဆို႔မႈေပါင္းစံု ျပဳလုပ္ထားေသာ ေတာင္အာဖရိကႏိုင္ငံတြင္ လူမည္းအခြင့္အေရးမ်ားႏွင့္ ဒီမိုကေရစီကို လမ္းဖြင့္ေပးျခင္းျဖင့္ ႏိုင္ငံတကာက အသိအမွတ္ျပဳ အေလးထားၿပီး ၿငိမ္းခ်မ္းေရးႏိုဗယ္ဆုပါ ခ်ီးျမွင့္ခံခဲ့ရသည္။ အက်ဳိးဆက္အားျဖင့္လည္း ေတာင္အာဖရိကႏိုင္ငံရွိ ျပည္သူမ်ားလည္း စီးပြားေရးေကာင္းမြန္၍ ႏိုင္ငံေရးတည္ၿငိမ္မႈလည္း ရရွိခဲ့သည့္အျပင္ လူ႔အခြင့္အေရးမ်ားလည္း ျပည့္၀စြာ ခံစားလ်က္ ရွိေနေပသည္။

ဤသို႔ဆိုပါလွ်င္ အသက္အရြယ္ႀကီးရင့္လာၿပီျဖစ္ေသာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး သန္းေရႊေရာ ကမၻာတြင္ လူတကာလက္ညႈိး၀ုိင္းထိုးေနေသာ အျဖစ္မွ သိကၡာရွိေသာ လူႀကီးလူေကာင္းအျဖစ္ ကမၺည္းမထိုးႏိုင္ဘူးလား။
ဦးသန္းေရႊအတြက္ လုပ္ပိုင္ခြင့္အျပည့္အ၀ရွိသည့္အခ်ိန္တြင္ လုပ္ႏိုင္မည့္ကိုယ္ပိုင္ အခြင့္ထူးဆုလာဘ္တစ္ခုဟု က်ေနာ္ ယံုၾကည္မိပါသည္။

စစ္ေခါင္းေဆာင္ႀကီး ဦးသန္းေရႊအေနျဖင့္ ပထမဦးဆံုး သူ၏ သေဘာထားႀကီးက်ယ္ျမင့္ျမတ္မႈကို ျပသရပါမည္။ ဤသည္မွာ တစ္မ်ဳိးသားလံုး၏ လူထုေခါင္းေဆာင္ဟု ေခၚဆိုႏိုင္ေသာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၊ တိုင္းရင္းသားလူမ်ဳိးစုေခါင္းေဆာင္ ဦးခြန္ထြန္းဦး၊ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ ကိုမင္းကိုႏိုင္၊ အႏုပညာကိုယ္စားျပဳ ကိုဇာဂနာ အစရွိသည့္ ဖမ္းဆီးခံထားရသည့္ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသား အားလံုးအား လြတ္လပ္ခြင့္ေပးျခင္းျဖင့္ အစျပဳျခင္းျဖင့္ စတင္သင့္ပါသည္။
ဤသည္ကို ကမၻာတစ္၀ွမ္းလံုးကလည္း ေသာင္းေသာင္းဖ်ဖ် ႀကိဳဆိုၾကပါမည္။

၎ေနာက္တြင္မွ ထိုသူမ်ားႏွင့္ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးအေျဖရွာျခင္းမွ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ အသြင္ကူးေျပာင္းေရးကို စတင္မည္ဆိုလွ်င္ သင္ပုန္းေခ်ရုံသာမက သေဘာထားႀကီးျခင္း၊ လူႀကီးလူေကာင္းဆန္ျခင္း၊ တိုင္းျပည္အား ဒုကၡႏြံအတြင္းမွ အခ်ိန္မီ ျပန္လည္ ဆယ္ယူေပးျခင္း၊ ျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီ၏ ဖခင္၊ တိုင္းျပည္အတြက္ အနစ္နာခံေပးဆပ္သူ၊ ......................... စသည့္ ဂုဏ္ျဒပ္မ်ားစြာႏွင့္ ျပည့္စံုသည့္ အေျခအေနတစ္ရပ္ကို ေအာင္ျမင္စြာ သိမ္းပိုက္ႏိုင္ေပမည္။
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ျမင့္ေအာင္၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္စိုး၀င္းတို႔လို အာရွကၽြန္းႏိုင္ငံငယ္ေလး၏ အေကာင္းဆံုးကုသမႈေလးသာ ရရွိခဲ့ရသည့္ အျဖစ္မ်ားကိုလည္း ေက်ာ္လႊားေျဖရွင္းၿပီး ျဖစ္ေခ်လိမ့္မည္။

လူဆိုသည္မွာ ရဟႏၱာမ်ား မဟုတ္၍ အတၱမကင္းႏိုင္ပါေခ်။ အတၱအနည္းဆံုး ျပဳမႈေဆာင္ရြက္ျခင္းသည္ပင္ သာမန္လူသားတစ္ဦး မျပဳလုပ္ႏိုင္သည့္အရာကို ျပဳလုပ္ႏိုင္ခဲ့သည့္ ပါရမီႀကီးသည့္ပုဂၢိဳလ္မ်ားသာလွ်င္ ျဖစ္ေခ်သည္ဟု ယံုၾကည္မိပါသည္။

ေမာင္ပြႀကီး
၇၊ ၄၊ ၂၀၀၉

ဒဏ္ရာေတြနဲ႔ ကမၻာႀကီးကို ေအးခ်မ္းသြားေစခ်င္တယ္

Friday, 03 April 2009 18:55 ဧရာဝတီ

အဆိုေတာ္ ေလးျဖဴသည္ ဂီတေလာကသို႔ ၁၉၉၄ ခုႏွစ္မွစ၍ “ကႏၱာရလမင္း” စီးရီးျဖင့္ စတင္ ဝင္ေရာက္ခဲ့ၿပီး ၎စီးရီးမွ စတင္၍ Iron Cross ေတးဂီတဝိုင္း၏ ပင္တိုင္ အဆိုေတာ္ အျဖစ္ ျပည္တြင္း ျပည္ပ စင္တင္ပြဲ မ်ားစြာတြင္ သီဆိုေဖ်ာ္ေျဖခဲ့သည္။ တကုိယ္ေတာ္စီးရီး ၁၃ ေခြထြက္ခဲ့ၿပီး မ်ိဳးႀကီး၊ အငဲတို႔ႏွင့္အတူ “ရာစုသစ္” “LMN” စီးရီးမ်ား ထြက္ခဲ့သည္။ ေလးျဖဴသည္ IC ၁၅ ႏွစ္ျပည့္ အထိမ္းအမွတ္ စင္တင္ပြဲတြင္ ပါဝင္သီဆိုခဲ့ၿပီး ေနာက္ပိုင္း ၄ ႏွစ္ေက်ာ္ခန္႔ စတိတ္႐ႈိးမ်ားတြင္ လံုးဝသီဆိုျခင္း မျပဳေတာ့ဘဲ ယခု ၂၀၀၉ ႏွစ္ဆန္းတြင္မွ ျပန္လည္ သီဆို ျခင္းျဖစ္သည္။ ၂၀၀၈ ႏွစ္ကုန္ပုိင္းတြင္ ၎၏ ကိုယ္ပုိင္သံစဥ္ “ဘဂၤလားပင္လယ္ေအာ္” စီးရီးထြက္ခဲ့သည္။ မတ္လ ၂၉ ရက္ေန႔က ထိုင္းႏုိင္ငံ ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕တြင္ IC အဖြဲ႕သားမ်ား၊ အငဲ၊ မ်ိဳးႀကီး၊ ဝုိင္ဝိုင္း၊ ဆုန္သင္းပါရ္၊ ႀကိဳးၾကာတို႔ႏွင့္အတူ စင္တင္ပြဲ ေဖ်ာ္ေျဖတင္ဆက္ရန္ ေရာက္ရွိေနစဥ္ ဧရာဝတီ မဂၢဇင္းက အဆိုေတာ္ ေလးျဖဴႏွင့္ ေတြ႕ဆံုေမးျမန္းခဲ့ပါသည္။

ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕ IC ရႈိးတြင္ သူ႔အလွည့္ေရာက္ရန္ ေစာင့္ေနသည့္ ေလးျဖဴ (ဓာတ္ပံု - ဧရာဝတီ)

ေမး။ ။ ကိုေလးျဖဴ ေနာက္ဆံုးထြက္ခဲ့တဲ့ ကိုယ္ပိုင္သံစဥ္ စီးရီး ဘဂၤလားပင္လယ္ေအာ္ (BOB) ကို ကိုေလးျဖဴရဲ႕ ေရာ့ခ္ပရိသတ္ေတြက ေပ်ာ့တယ္ေျပာၾကတယ္။ ဘာေၾကာင့္ ဒီလို သီခ်င္းအေပ်ာ့ေလးေတြကို ေရြးလုပ္တာပါလဲ။

ေျဖ။ ။ တကယ္တမ္းက်ေတာ့ က်ေနာ္သီခ်င္းဆိုလာတဲ့ ဒီ ၁၅ ႏွစ္တာသက္တမ္းမွာ တႏိုင္ငံလံုးက က်ေနာ့္ပရိသတ္ ေတြနဲ႔ က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ ဆက္ဆံေရးကို ၾကည့္မိတယ္။ က်ေနာ့္ပရိသတ္ေတြက IC အဖြဲ႕ကို အမ်ားႀကီး ေထာက္ပံ့ခဲ့တယ္။ က်ေနာ္တို႔ကို သူတို႔က အားေပးလာတယ္။ ဒီေနာက္ပိုင္းမွာ က်ေနာ္တို႔ လိုက္ဖ္စတိုင္ေတြေျပာင္းလဲ .. ဘဝ အသက္ရွင္တဲ့ ပံုစံေတြ ေျပာင္းလဲခဲ့တယ္။ အရင္တုန္းက မရဘူးတဲ့ အေတြးအျမင္ေတြလည္း ရခဲ့တယ္။ ပိုၿပီး က်ယ္ျပန္႔တဲ့ အသိအျမင္ေတြလည္းရခဲ့တယ္ .. ။ က်ေနာ္တို႔ကုိ သူတို႔က အားေပးၾကတာကိုး။ က်ေနာ္တုိ႔ ထြက္လာတဲ့ စီးရီးေတြေပၚမွာ သူတို႔ရဲ႕ တုန္႔ျပန္မႈေတြကို ျမင္ရတယ္။

ဒီအခ်ိန္မွာ က်ေနာ္တုိ႔ အစစ အရာရာ ခက္ခဲတယ္ေလ။ ဒဏ္ရာေတြနဲ႔ ကမၻာႀကီးေပါ့ .. အေရွ႕ေကာ အေနာက္ေကာ တကမၻာလံုးကို ေျပာတာပါ။ ေတာမီးေလာင္တဲ့သူရွိတယ္၊ ေရႀကီးတဲ့သူရွိတယ္၊ တံတားက်ိဳးတဲ့သူရွိတယ္။ ငတ္မြတ္ေခါင္းပါးတဲ့၊ အစာေရစာ ျပတ္လပ္တဲ့သူေတြရွိတယ္။ ကုမရတဲ့ ေရာဂါေတြ ျဖစ္ေနတယ္။ ဒီကမၻာႀကီးက ဒုကၡေရာက္ ေနတယ္ေပါ့ဗ်ာ။ ဒီအခ်ိန္မွာ က်ေနာ္ထြက္မယ့္ အေခြထဲမွာပါတဲ့ သီခ်င္းေလးေတြက သူတို႔ကို တေထာင့္ တေနရာကေန ေအးခ်မ္းသြားေစခ်င္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ သီခ်င္းအမ်ိဳးအစားေတြကို ေသခ်ာေရြးခ်ယ္ ခဲ့တာပါ။

ဒါကို အမ်ိဳးအစား ခြဲျခားၿပီး ေပ်ာ့တယ္လို႔ ေျပာၾက၊ သံုးသပ္ၾကတာေတြနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ေတာ့ နည္းနည္း ေျပာခ်င္တယ္။ က်ေနာ့္ ရည္ရြယ္ခ်က္ကိုေတာ့ ခုနက ေျပာၿပီးၿပီ။ က်ေနာ္တို႔ ခု ေနာက္ပိုင္း Recording System ေတြ က်ေနာ္တို႔သံုးတဲ့ ၾကားခံ ပစၥည္း Equipment ေတြက ျမန္မာျပည္မွာ ထိပ္ဆံုးဆိုတဲ့ ထဲမွာ ပါပါတယ္။ အဲဒီမွာ က်ေနာ္တို႔က တေခြနဲ႔တေခြ Splendid ျဖစ္ဖို႔၊ ကြဲျပားဖို႔၊ Perfect ျဖစ္ဖို႔ မတူဖို႔ ပံုစံေတြ ကြဲျပားဖို႔ ႀကိဳးစားရတယ္။ အဲဒီမွာ ခု တိုးတက္ေနတဲ့ ေခတ္ရဲ႕အသီးအပြင့္ရွိတယ္၊ ေနာက္ ညီေလး (ခ်စ္စမ္းေမာင္) ရဲ႕ ႀကိဳးစားမႈေပါ့ေလ .. ။ အဲဒီမွာ ၁၀၀ ရာခိုင္ႏႈန္း ဒီဂ်စ္တယ္ ျဖစ္လာတဲ့ အေနအထားမွာ အသံေတြက ေရာ့ခ္ရဲ႕ ပင္မဇစ္ျမစ္ျဖစ္တဲ့ Analogue ထဲကေန နည္းနည္းေတာ့ ေသြသြားတဲ့ သေဘာ ရွိတယ္။ ဒါပညာရွင္စကားေျပာတာပါ .. ။

ရိုးရိုးသားသား ေျပာရမယ္ ဆိုရင္ေတာ့ နည္းနည္းညက္ေညာတဲ့ ဘက္ကို ပါသြားတယ္။ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္စိန္ေခၚတာေတာ့ မဟုတ္ဘူး .. နည္းနည္း တီးၿပီး ဆိုၾကည့္လိုက္ပါ .. ။ အသက္သာႀကီးထဲကေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ က်ေနာ္တို႔ ဖဲြ႕စည္းပံု ပံုစံ .. ဖြဲ႕စည္းပံု ပံုစံဆိုတာဂီတစတိုင္နဲ႔ မဆိုင္ဘူးေနာ္။ Composition, Trend ေတြကို ၾကည့္မယ္ဆိုရင္ က်ေနာ္တို႔က ရပ္ေနလို႔မရဘူး တကမၻာလံုးက သြားေနတဲ့ လမ္းေၾကာင္း ရွိတယ္။ ဥပမာ - ရေသ့ေတာင္နားေရာက္ရင္ ငါးေျခာက္ဝယ္ရသလို၊ ေခြး႐ုပ္ဘူတာနားေရာက္ရင္ ထမင္းစားရမယ္ .. အဲလုိေပါ့ေလ။

ဒါေတြက Tools ေတြေလ။ ဒါေတြကို သံုးကို သံုးရပါတယ္။ အဲလုိ အဆင့္ျမင့္ပစၥည္းေတြကို သံုးတဲ့ အခါက်ေတာ့ က်ေနာ္တို႔ အဆိုေတြ အတီး color ေတြ .. ရွိတယ္။ လူေတြေျပာခ်င္တာ color ကို ေျပာတာ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ က်ေနာ္ေတာင္ ေျပာဖူးေသးတယ္ ခုေခတ္လူေတြက ဂစ္တာ မကိုင္မၾကေတာ့ဘူး ..။ ပါဝါ အြန္ၿပီး တာနဲ႔ မိုက္ကရိုဖုန္းကို တန္းကိုင္ၾကတဲ့အခါက်ေတာ့ ေနာက္ပိုင္း လူငယ္ေတြမွာ Music ခံစားခ်က္ ေတြက အရင္ေလာက္သိပ္ မျပင္းထန္ဘူး။ နည္းနည္း က်တဲ့ ဘက္ကိုေရာက္ေနတယ္လို႔ ေျပာရမယ္။ အရင္ကေလာက္ မထြက္ေပၚလာဘူး .. ။ အဲလိုက်လာတဲ့ အခ်ိန္မွာ က်ေနာ္ကေတာ့ ေသေသခ်ာခ်ာကို ေျပာရဲတယ္ ဒီ ေပ်ာ့တယ္ဆိုတာက ဘာကို ေျပာတာလဲ အေသးစိတ္ ေသခ်ာၾကည့္ရင္ က်ေနာ္တို႔ ခဲရာခဲဆစ္ လုပ္ထားရ တာေတြ အမ်ားႀကီးပါ။

ပရိသတ္ႏွင့္ အေပးအယူမွ်မွ် သီဆိုေနစဥ္ (ဓာတ္ပံု - ဧရာဝတီ)

ခုေနာက္ပိုင္း က်ေနာ္နည္းနည္း လက္ခံလာတဲ့ ဒႆနက တမ်ိဳးေပါ့ေလ။ က်ေနာ့္ အသက္အရြယ္နဲ႔လည္း ဆိုင္ပါလိမ့္မယ္။ က်ေနာ္ စဆိုတုန္းက ၂၈ ႏွစ္ပဲ ရွိေသးတယ္ဗ်။ ခု ၄၄ ႏွစ္ေလ။ က်ေနာ့္ ခံစားမႈလည္း ေျပာင္းသြားတယ္။ ဒီအခ်ိန္မွာ က်ေနာ္ခံစားရသလို ႐ုိး႐ိုးသားသား လုပ္ျပခ်င္တာပဲ ရွိေတာ့တယ္။ ဒီ အသက္အရြယ္မွာ Target တခုထားၿပီး ခ်ဥ္းကပ္တာမ်ိဳး၊ အတင္းလုပ္ယူၿပီးမွ ရတဲ့ဟာမ်ိဳးတခုကို မလုပ္ခ်င္ ေတာ့ဘူး။ သဘာဝက်က် ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္မႈကိုပဲ လိုခ်င္ ေတာ့တယ္။ ေႏွးခ်င္ေတာ့ ေႏွးလိမ့္မယ္ .. ဒါေပမယ့္ ဘယ္သူ႔မွ မနာမက်င္၊ ဘယ္သူ႔မွကို မထိခိုက္ ေစဘဲနဲ႔ ကိုယ္လိုခ်င္တဲ့ဟာဆီ သြားတဲ့နည္းကို ပိုၿပီးေတာ့မွ ရဲရင့္တယ္လို႔ ယူဆတယ္။ ဘယ္ေလာက္ပဲ ႏိုင္ငံေရး စစ္ပြဲေတြ ျဖစ္ေနပါေစ အာဂ်င္တီးနားဘက္က သီခ်င္းေတြ ေကာင္းတာပဲ။ ဘယ္ေလာက္ပဲ စီးပြားေရး ခက္ခဲ ေနပါေစ အာဖရိက Music က ကမၻာမွာ ၁ ကေန ၅ ထဲမွာ ဝင္တာပဲ။

ပတ္ဝန္းက်င္က ဖိအားေတြရွိလိမ့္မယ္ ဒါေပမယ့္ အဲဒီဒဏ္ေတြ ခံၿပီးေတာ့ထြက္ေပၚလာတာက ပိုၿပီး ရဲရင့္တယ္လို႔ က်ေနာ္ယူဆတယ္။ ခက္ခဲတဲ့ ပတ္ဝန္းက်င္မွာ ေနၿပီးေျဖရွင္းၾကတဲ့ နည္းကို က်ေနာ္တုိ႔ ပိုၿပီး ႏွစ္သက္ပါတယ္။

ေမး။ ။ ျမန္မာျပည္ရဲ႕ ဂီတေစ်းကြက္ပ်က္ရတဲ့ အေၾကာင္းရင္းက ခိုးကူးေခြ တခုတည္းေၾကာင့္လို႔ ေျပာလို႔ ရပါသလား။

ေျဖ။ ။ ဒီကိစၥေတြ ေျပာရရင္ စာမ်က္ႏွာ ၂၀ ေလာက္ျဖစ္သြားလိမ့္မယ္။ ေျပာရရင္ေတာ့ က်ေနာ္တို႔ တိုင္းျပည္က Privacy အေလ့အထ နည္းေသးတဲ့ သေဘာရွိတယ္။ Intellectual Property ကို ဘယ္ေနရာမွာထားရမယ္ဆိုတဲ့ အသိအျမင္ ဗဟုသုတ က်ေနာ္တို႔ ႏုိင္ငံမွာနည္းပါေသးတယ္။ အဲဒါကပဲ ပိုၿပီး ဒုကၡေရာက္ေစတယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။ ပညာေပးၿပီးေတာ့ အခ်ိန္ ကာလေလး တခုကို ေစာင့္ရမယ့္ သေဘာ ရွိတယ္။ အႏုပညာေစ်းကြက္မွာ ပ်က္စီးၾကတယ္ဆိုတာက အမ်ိဳးမ်ိဳးေပါ့ေလ။ ဖန္တီးတဲ့သူဘက္ ကလည္း အျပစ္ရွိတာမ်ိဳးရွိတယ္၊ ဝယ္ယူစားသံုးၾကသူေတြဘက္က စည္းကမ္းမရွိတာေတြ အမ်ားႀကီးပဲ။ ခု ကာလက ရွားပါးတဲ့၊ ခက္ခဲတဲ့ကာလမို႔လို႔ ခိုးလုပ္ၾကတာေတြ၊ မသမာတဲ့သူေတြ လက္ခ်က္လည္း ပါပါတယ္။ ေျပာရမယ္ ဆိုရင္ေတာ့ အမ်ားႀကီးပဲ။ ေခါင္းစဥ္ကတခုတည္း တပ္လို႔မရပါဘူး။

ေမး။ ။ ခု BOB ကေကာ စီးပြားေရးအရ ေအာင္ျမင္ရဲ႕လား။

ေျဖ။ ။ အဆင္ေျပပါတယ္။ က်ေနာ့္ပရိသတ္ေတြက က်ေနာ္တို႔ ဘယ္လိုသေဘာထားရွိတယ္ ဆိုတာ သိၾကတာမ်ားပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔အဖြဲ႕ အားသာတာ အဲဒါေလးေပါ့ေနာ္။ က်ေနာ္တို႔အဖြဲ႕ ဘယ္လိုဖီလင္ ရွိတယ္ ဆိုတာ သိတာမ်ားတယ္။ က်ေနာ္တို႔ ရင္ခုန္သံနဲ႔ သူတို႔ ရင္ခုန္သံ သိပ္မေဝးဘူး။ သူတို႔ ဝယ္ၾက ပါတယ္။ တခ်ိဳ႕ဆို ပါကင္ေတာင္မဖြင့္ဘူး ဝယ္သိမ္းၾကတယ္။ တခ်ပ္ကို နားေထာင္တယ္ တခ်ပ္ကို သိမ္းထားၾကတယ္လို႔ ေျပာတယ္။ ဒီလိုဝယ္သိမ္းရတာကိုလည္း ဂုဏ္ယူၾကတယ္။ တခ်ိဳ႕ေနရာမွာလည္း ရွိေတာ့ ရွိမွာေပါ့။ ဒါေပမယ့္ နည္းပါတယ္။ တကယ္ေျပာရရင္ ဘယ္လိုနည္းနဲ႔တြက္တြက္ က်ေနာ္တို႔ႏုိင္ငံမွာ အႏုပညာ ပစၥည္းရပိုင္ခြင့္က အရမ္းနည္းတယ္။ ဘယ္လိုတြက္တြက္ အႏုပညာသမားေတြက ဒီထက္ အမ်ားႀကီး ရသင့္ပါတယ္။ ဒါ ေလာဘႀကီးလို႔ ေျပာတာ မဟုတ္ပါဘူး။ က်ေနာ္က ေနႏုိင္ပါတယ္။ ျဖစ္သင့္တာ ေျပာတာပါ။

ေမး။ ။ ကိုေလးျဖဴရဲ႕ ဂီတသမား သက္တမ္းမွာ ကိုေလးျဖဴနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ အသံ အမ်ိဳးမ်ိဳး ၾကားရတာေတြရွိတယ္။ ကိုေလးျဖဴ ဘာလုပ္လုပ္ ေကာင္းတယ္ေျပာတဲ့သူေတြ ရွိသလို ကိုေလးျဖဴ ရဲ႕ ဆက္ဆံေရးကို ေဝဖန္တာမ်ဳိးေတြလည္း ၾကားရတယ္။ အဲဒီအသံေတြနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ဘာေျပာခ်င္ပါ သလဲ။

ေျဖ။ ။ ဒါကေတာ့ က်ေနာ္ညံ့ဖ်င္းလို႔ပဲလို႔ ေျပာမွာပါပဲ။ အမွန္အတိုင္းေျပာရရင္ က်ေနာ္တို႔ အားလံုး Social Dealing သိပ္မေကာင္းဘူး။ က်ေနာ္တုိ႔က လာသမွ်လူကို ေစာ္ကားလႊတ္တာေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ စိတ္ခံစားခ်က္ကိုက သိပ္ Stable မျဖစ္ဘူး။ က်ေနာ္တို႔ အဖြဲ႕ တဖြဲ႕လံုးက အင္တာဗ်ဴးေတြ ဘာေတြကို သိပ္မႀကိဳက္ဘူးဗ်။ စကားဆိုတာကေတာ့ အမ်ိဳးမ်ဳိးေျပာလို႔ရတာေပါ့ဗ်ာ။ ရွင္းရွင္းေျပာရရင္ မယံုၾကည္ဘူးဗ်။ မ်က္ႏွာေပးရွိတယ္ဗ်ာ .. ၊ ေလသံရဲ႕ အေဖာ့အဖိ ရွိတယ္ဗ်ာ၊ စကားလုံးေရြးခ်ယ္မႈ လုိအပ္တယ္ဗ်ာ … ဒါေတြ က်ေနာ္တို႔ မကၽြမ္းက်င္ဘူး .. က်ေနာ္တို႔က လိုရင္းကို တည့္တည့္ ေျပာတဲ့ အခါက်ေတာ့ အဲဒါရိုင္းတယ္ျဖစ္တယ္ဗ်။ ဒါကေတာ့ ႀကိဳက္ သလိုျမင္လို႔ရပါတယ္။ က်ေနာ္ကေတာ့ ဒီတုိင္းပါပဲ။

“႐ူးခ်င္ေယာင္ ေဆာင္မေနနဲ႔” ဆိုတဲ့ ေလးျဖဴ (ဓာတ္ပံု - ဧရာဝတီ)

ေမး။ ။ ကိုေလးျဖဴရဲ႕ အသက္ ၄၀ ေက်ာ္လာတဲ့ ေနာက္ပိုင္းမွာ လုိက္ဖ္စတိုင္ဘယ္လို ေျပာင္းသြားတာလဲ။ အသက္ႀကီးလာရင္ ဘာေတြ ဆက္လုပ္ဖို႔ ရည္ရြယ္ထားလဲ။ ကိုယ္ပုိင္သံစဥ္ေတြပဲ ဆိုသြားေတာ့မယ္ဆိုတာမ်ိဳး ရွိလား။

ေျဖ။ ။ အဲလိုေတာ့ မရွိဘူးဗ်၊ အဲလိုေတာ့ က်ေနာ္ဘယ္ေတာ့မွ မေျပာဘူး။ အရပ္စကားနဲ႔ ေျပာရမယ္ ဆိုရင္ ငရဲ ႀကီးပါတယ္။ ေကာ္ပီကိုဘာျဖစ္တယ္ ညာျဖစ္တယ္ ေျပာလို႔မျဖစ္ဘူးဗ်၊ ေက်းဇူးက အမ်ားႀကီး ရွိတယ္။ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္ေျပာတာကို သေဘာမတူဘူး ဆိုရင္လည္း သေဘာမတူလို႔ ရပါတယ္။ ဒါကေတာ့ လြတ္လပ္ခြင့္ပဲေလ။ က်ေနာ့္ကိုယ္ပိုင္အယူအဆနဲ႔ ေျပာမယ္ ဆိုရင္ေတာ့ ဒါက ေကာ္ပီကို ဒီလိုေတြ ေျပာေနရတာကိုက ငရဲႀကီးပါတယ္။ ဒီေလာက္ပဲေျပာခ်င္တယ္။ တျခားဟာေတာ့ သိပ္မေျပာခ်င္ဘူး။ ဒီကိစၥကလည္း ေျပာရမယ္ဆိုရင္ စာနယ္ဇင္းသမားေတြ၊ မီဒီယာသမားေတြ လုပ္စားလို႔ေကာင္းေအာင္ ထြင္ထားတဲ့ ထြင္လံုးႀကီးပါ .. ။ ဒါက ေကာ္ပီေတြ၊ ကိုယ္ပုိင္သံစဥ္ေတြသာ ေလွ်ာက္ေျပာေနတာပါ ..။ တခ်ိဳ႕ဆို ေကာ္ပီဘာလဲ ကိုယ္ပိုင္သံစဥ္ ဘာလဲေတာင္ သိပံုမရပါဘူး။ ဒါ စာနယ္ဇင္း သမားေတြရဲ႕ လုပ္ကြက္ႀကီးလုိ႔ပဲ ေျပာခ်င္တယ္။

ဘန္ေကာက္မွာ အေတြ႕အႀကံဳသစ္ေတြ ရသြားတဲ့ ေလးျဖဴနဲ႔ IC

Wednesday, 01 April 2009 19:39 ေအးခ်မ္းေျမ႕
ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕တြင္ က်င္းပမည့္ IC ရႈိးျဖစ္ေသာေၾကာင့္ မိုးလံုေလလံု ကပြဲ႐ံုႀကီးထဲတြင္ ဆလိုက္ေရာင္စံုမ်ား ေဝေဝဆာဆာ၊ တန္ဖိုးႀကီးကားမ်ားႏွင့္ ေတာက္ပစြာ ဝတ္ဆင္ထားသည့္ လူေရာင္စံုမ်ား ဟု ျမင္ေယာင္ လိုက္လွ်င္ လံုးဝလြဲေခ်ာ္သြားပါလိမ့္မည္။

ပရိသတ္က IC ကို ဤသို႔ အားေပးသည္ (ဓာတ္ပံု - ဧရာဝတီ)

စက္႐ံုေဆာက္မည့္ ဝင္းႀကီးကို သြပ္ျပားမ်ားျဖင့္ ကာရံထားသည့္အထဲ၌ ပြဲက်င္းပမည့္ သံပိုက္လံုး စင္ႀကီးကို ေတြ႕ရသည္။ အျပင္ဘက္မွာေတာ့ လူအမ်ား စု႐ံုးေနၾကသည္။ ၿပီးေတာ့ ေစ်းကေလးတေစ်းႏွင့္ အရက္ဆိုင္ ကေလး တဆိုင္ ကိုလည္း ေတြ႕ရသည္။

IC ပြဲက်င္းပရာေနရာသို႔သြားရာ လမ္းတေလွ်ာက္တြင္ မိန္းကေလး၊ ေယာက်္ားေလးလူငယ္မ်ား ေပါ့ပါး သစ္လြင္စြာ သြားလာေနၾကသည္။ သူတို႔အားလံုးမွာ ျမန္မာေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမားမ်ားျဖစ္သည္။ သူတို႔ တြင္ ရွိသည့္ အဝတ္အစားမ်ားထဲမွ အေကာင္းဆံုးကို ဝတ္ဆင္လာၾကပံုရသည္။ အားလံုး ေပ်ာ္ရႊင္ေနၾက သည္ကေတာ့ ေသခ်ာသည္။

ပြဲၾကည့္ရန္ တဖြဲဖြဲ ဝင္လာသူ လူငယ္မ်ားက IC အဖြဲ႕သားမ်ားကို မေတြ႕ရေသးမီကပင္ ကခုန္ ေပ်ာ္ရႊင္ေန ၾကသည္။ ပြဲက်င္းပမည့္ စင္ႀကီး ေဘးတြင္ေထာင္ ထားသည့္ ပ႐ိုဂ်က္တာႀကီးမွာေတာ့ IC ၁၅ ႏွစ္ျပည့္ ႐ႈိး ဗီစီဒီကို ဖြင့္ထားသည္။ ထိုဗီစီဒီထဲမွ ထြက္ေပၚလာသမွ် သီခ်င္းတိုင္းကို လုိက္ဆိုရင္း အားလံုးက စတိတ္ရႈိး ၾကည့္ေနသည့္ ပံုစံအတုိင္း လက္မ်ားကိုေျမႇာက္ကာ ျမဴးတူးေနၾကသည္။

ဗီစီဒီထဲတြင္ပါသည့္ ကိုခ်စ္စမ္းေမာင္၏ ျမနႏၵာ သီခ်င္း လိဒ္ ဆိုလိုသံကိုၾကားေတာ့ အားလံုး ေကြးေနေအာင္ ထကၾကျပန္သည္။ IC အလာကုိ စိတ္ရွည္လက္ရွည္ေစာင့္ရင္း ေပ်ာ္ရႊင္ျမဴးႂကြေနၾကသည္။ အခ်ိန္က ည ၈ နာရီနီးပါး ရွိေနၿပီျဖစ္ေသာ္လည္း ပြဲ မစႏုိင္ေသး။

ဂိတ္ဝမွာ လက္မွတ္ေရာင္းေနသည္။ “တေစာင္ ဘတ္ ၄၀၀” ဟု ကပ္ထားသည္။ IC အဖြဲ႕သားမ်ား၏ ဓာတ္ပံုကိုလည္း ဗႏိုင္းစျဖင့္ထုတ္ကာ ပိုစတာအျဖစ္ကပ္ထားသည္။ ေလးျဖဴ၊ အငဲ၊ မ်ိဳးႀကီး၊ ဝုိင္ဝုိင္း၊ ဆုန္သင္းပါရ္ႏွင့္ ႀကိဳးၾကာတို႔ အပါအဝင္ IC ဝုိင္းေတာ္သားမ်ား မတ္လ ၂၉ ရက္ေန႔ ညတြင္ ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕၊ ဘန္ေဘာ္ အရပ္၌ ေဖ်ာ္ေျဖမည္ဟု ေရးသားထားသည္။

အမ်ားစုကေတာ့ လက္မွတ္တေစာင္ ဘတ္ ၄၀၀ ကုိ မ်ားသည္ဟု မေျပာၾက။ ေလးျဖဴကို ၾကည့္ရတာပင္ အျမတ္ဟု ေျပာၾကသည္။

“က်ေနာ္က ေကာ့ကရိတ္မွာ ေနတာဆိုေတာ့ ျပည္တြင္းမွာဆို လံုးဝၾကည့္ရမွာ မဟုတ္ဘူး။ ခု IC လည္းၾကည့္ရတယ္၊ ကိုေလးျဖဴႀကီးလည္း ပါတယ္ဆိုေတာ့ ၄၀၀ တန္ပါတယ္ဗ်ာ။ အစက ပြဲပ်က္မလို ၾကားေနရတာ။ ခု မပ်က္ဘူးဆိုေတာ့မွ သက္ပ်င္းခ်ႏုိင္တယ္” ဟု ကိုမိုးေအာင္ ဆိုသူ အထည္ခ်ဳပ္ အလုပ္သမား လူငယ္က တက္ႂကြစြာ ေျပာသည္။ သူကအလုပ္သမားကတ္ျဖင့္ တရားဝင္ေနထို္င္သူ ျဖစ္၏။

ဆက္လက္၍သူက တခ်ိဳ႕ေသာသူမ်ားမွာ လကုန္ရက္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ၾကည့္ခ်င္ေသာ္လည္း မၾကည့္ႏိုင္ဟု ရွင္းျပသည္။ သူကေတာ့ ၁၅ ရက္တႀကိမ္လုပ္ခ ရွင္းသျဖင့္ ၾကည့္ႏုိင္သည္ဟု ဆိုသည္။ တခ်ိဳ႕ သိပ္ၾကည့္ ခ်င္ေသာ္လည္း ပိုက္ဆံမတတ္ႏို္င္သူတို႔က ေခ်းငွားၾကည့္ၾကသည္ဟု ေျပာသည္။

ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕ထဲမွ တကၠသိုလ္မ်ားတြင္ တက္ေရာက္ေနေသာ ျမန္မာေက်ာင္းသားမ်ားလည္း လာၾကည့္ ၾကသည္။ အေယာက္ ၃၀ ေက်ာ္ ၄၀ နီးပါးခန္႔ရွိမည္ ခန္႔မွန္းရသည္။

ပြဲစီစဥ္သူမ်ားကို စံုစမ္းၾကည့္ရာ ၁၀ ဦးခန္႔ရွိသည္။ ထုိင္းေကာ ျမန္မာမ်ားပါ ပါသည္ဟု သိရသည္။ ပြဲေခါင္းစဥ္ ကို ထိုင္း - ျမန္မာ ခ်စ္ၾကည္ေရးပြဲဟု တပ္ထားသည္။ ၎တို႔ႏွင့္ နီးစပ္သူ တဦးကေတာ့ ဘယ္အဖြဲ႕အစည္း ကမွ စီစဥ္ျခင္းမဟုတ္ဘဲ ပုဂၢလိက အစီအစဥ္သာျဖစ္သည္ဟု ေျပာသည္။

အဝင္ဝတြင္ ကင္မရာ တလံုး (ႀကီးႀကီး၊ ေသးေသး) ဘတ္ ၃၀၀ အခြန္ေဆာင္ခိုင္းသည္။ ဗီဒီယို ကင္မရာ ကေတာ့ လံုးဝမယူရ။ အဝင္ေပါက္ဝတြင္ ထိုင္းႏွင့္ျမန္မာ လံုၿခံဳေရး ဝန္ထမ္း ၁၅ ဦးခန္႔ တန္းစီရပ္ေနသည္။ သူတို႔ တဘက္တခ်က္ၾကားမွ ဝင္သြားရသည္။

ကန္ထ႐ိုက္ယူထားသူမ်ားက ဗီဒီယိုကင္မရာႀကီး သံုးလံုးဆင္၍ ႐ိုက္ရန္ျပင္ဆင္ေနသည္။

IC အဖြဲ႕ကိုငွားရမ္းရာတြင္ တီးဝုိင္းအဖြဲ႕ဝင္တဦးစီအတြက္ ေဒၚလာ ၂၀၀၀ စီႏွင့္ ကိုေလးျဖဴမွအပ က်န္ သည့္အဆိုေတာ္မ်ားအတြက္ ေဒၚလာ ၂၀၀၀ က်သင့္ၿပီး ကိုေလးျဖဴကို ငွားရမ္းလိုလွ်င္ ေဒၚလာ ၂၅၀၀ ေပးရမည္ဟု ၎အဖြဲ႕၏ တာဝန္ရွိသူတဦးထံမွ သိရသည္။ ၎ေငြမွာ အဖြဲ႕ကို ငွားရမ္းစရိတ္သာျဖစ္ၿပီး ခရီးစရိတ္၊ ေနစရိတ္တို႔ကို က်ခံရမည္ျဖစ္သည္။

၇ နာရီ ပြဲစမည္ဆိုသည့္ IC က ၈ နာရီေတာ္ေတာ္ေလး ေက်ာ္မွ စျဖစ္သည္။ လာၾကည့္သည့္ လူက ၁၅၀၀ ဝန္းက်င္ခန္႔ ရွိမည္။ တဖြဲဖြဲလာေနၾကသည္။ ဝန္းအျပင္ဘက္ ထြက္ၾကည့္ေတာ့ အျပင္မွာလည္း လူေတြ ေဖြးေဖြးလႈပ္ေနသည္။ ထိုသူအားလံုးက လက္မွတ္မဝယ္ႏိုင္သျဖင့္ တီးဝုိင္းကအသံ လာနားေထာင္သူ မ်ားျဖစ္သည္။

ဝန္းႀကီး၏ ေဘး ႏွစ္ဘက္က စက္႐ံုမ်ား၏ ျပဴတင္းေပါက္မ်ားတြင္လည္း ပြဲၾကည့္ေနသူမ်ား ကိုေတြ႕ရသည္။

IC က စစခ်င္းအဖြင့္တီးလံုးပင္ ရွည္ရွည္ေဝးေဝးတီးမေနဘဲ ႀကိဳးၾကာ၏ သီခ်င္းျဖင့္ စဖြင့္လိုက္သည္။ ႀကိဳးၾကာကို ပန္းစည္းမ်ား ဝုိင္းကမ္းၾကသည္။ ႀကိဳးၾကာၿပီးေတာ့ ဆုန္သင္းပါရ္။ ဆုန္သင္းပါရ္က ေရာ့ခ္ အဆူ သီခ်င္းမ်ားသာ ဆိုသည္။ အားလံုးက စည္းခ်က္ညီညီ ကခုန္ရင္း လိုက္ဆိုကာ အားေပးေနၾကသည္။ တခ်ိဳ႕က ဖုန္း ကင္မရာမ်ားျဖင့္ ႐ိုက္ယူၾကသည္။

ထိုအခ်ိန္တြင္ ေဘးမွ အသံတသံ ထြက္ေပၚလာသည္။ “လမ္းထိပ္မွာ ဖမ္းေနတယ္။ အလုပ္သမားေတြ အမ်ားႀကီးပဲ” ဟူ၍ျဖစ္သည္။

စင္ေပၚမွာေတာ့ ဝိုင္ဝုိင္း၊ မ်ိဳးႀကီး၊ အငဲ တို႔က စင္ျမင့္ေဖ်ာ္ေျဖပြဲမ်ားတြင္ သူတို႔ လမိုင္းကပ္ေနက် သီခ်င္း မ်ားျဖင့္ တေယာက္ ၅ ပုဒ္ခန္႔စီ တလွည့္စီ ေဖ်ာ္ေျဖေနသည္။ ပရိသတ္က ကခုန္ျမဴးတူးေနဆဲ ျဖစ္သည္။

ပန္းစည္း မ်ားကို ဝယ္ၿပီး အဆိုေတာ္မ်ားကို ကမ္းေပးေနၾကသည္။ မ်ိဳးႀကီးက “ေလျပည္” သီခ်င္းကို အားရ ပါးရ သီဆို သြားသည္။ သူ႔လိုက္ဖ္ရႈိးအေခြထဲမွ “နားနားၿပီးေျပာ” ကိုဆိုေတာ့ အားလံုးလိုက္ဆိုျပန္သည္။

ကိုအငဲက ဆိုကာနီးတြင္ “ခုလို ဒုကၡေတြၾကားက လာအားေပးၾကတဲ့ ခင္ဗ်ားတို႔ကို ေက်းဇူး တင္တယ္ဗ်ာ” ဟု ေျပာလိုက္ရာ ပရိသတ္က “ေဝး” ခနဲ ထေအာ္သည္။ လံုၿခံဳေရးမ်ားက နံပါတ္တုတ္မ်ားျဖင့္ ေစာင့္ေန သည္။ သို႔ေသာ္ ပြဲမစခင္မွာ အျပင္ဆြဲထုတ္ခံရသည့္ လူ တေယာက္၊ ႏွစ္ေယာက္ ရွိသည္က လြဲ၍ ဘာျပႆနာမွ ေထြေထြထူးထူးမရွိ။

ပြဲခင္းအျပင္ဘက္က အရက္ဆိုင္ကေလး တဆိုင္မွာေတာ့ ဗမာသီခ်င္း ကာရာအိုေက ဆိုေနၾကတာ ေတြ႕သည္။ ဗမာကာရာအိုေက တပုဒ္ဆိုလွ်င္ ၅ ဘတ္ေပးရသည္ဟု သိရသည္။ ပြဲဝင္းထဲမွာ IC က
ေခတ္ေပၚ ေရာ့ခ္ဂီတျဖင့္ ျမဴးႂကြေနသလို အျပင္ဘက္က ထိုဆိုင္ကေလးထဲတြင္လည္း ျမန္မာသံစဥ္ သီခ်င္းသံမ်ား ထြက္ေပၚေန၏။

ပရိသတ္က “ေလးျဖဴ … ေလးျဖဴ” ဟု ေအာ္ၾကသည္။ သို႔ေသာ္လည္း က်န္အဆိုေတာ္မ်ားကို အေႏွာင့္အယွက္မေပး။ ကိုအငဲ ဆိုေနစဥ္ ကိုေလးျဖဴက စင္ေအာက္မွ ေစာင့္ၾကည့္ေနသည္။

သူ႔အလွည့္က်ေတာ့ ကိုေလးျဖဴက “ထြက္ေပါက္” သီခ်င္းျဖင့္ စဖြင့္သည္။ ေလဟာျပင္ ေဖ်ာ္ေျဖပြဲ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ သီခ်င္းေတြက ေရာ့ခ္ အဆူ မ်ားသည္။ ကိုေလးျဖဴက “႐ူးခ်င္ေယာင္ ေဆာင္မေနနဲ႔” ဆိုေတာ့ ပရိသတ္က အားရပါးရလိုက္ဆိုသည္။

ကိုေလးျဖဴ၏ သီခ်င္း ဆိုလိုကို ကိုခ်စ္စမ္းေမာင္ တီးေနစဥ္ ကိုေလးျဖဴက ကိုခ်စ္စမ္းေမာင္ကို လက္ညႇိဳး ထုိးကာ “ဗမာကြ … ဒါ ဗမာ” ဟု ေအာ္လိုက္ရာ ပရိသတ္က “ေဝး” ကနဲ ေအာ္ဟစ္ အားေပးျပန္သည္။

ကိုေလးျဖဴႏွင့္ ပရိသတ္က ေတာ္ေတာ္ေလး စီးကပ္ေန၏။ ပန္းစည္းေတြကမ္းၿပီး လက္ကိုဆြဲထားၾကသည္။ ေရာ့ခ္ အျမန္၊ အဆူမ်ား ဆိုအၿပီးတြင္ သူ႔ ေနာက္ဆံုးထုတ္ ဘဂၤလား ပင္လယ္ေအာ္ (BOB) အေခြထဲမွ စာမ်က္ႏွာ ၁၅ သီခ်င္းကို သီဆိုသည္။ ပရိသတ္ က ဟုတ္တိပတ္တိ လုိက္မဆိုၾက။ နားပဲ ေထာင္ေနၾက သည္။

“ဒီသီခ်င္းကို လုိက္မဆိုတာ ထူးဆန္းတယ္။ ရန္ကုန္မွာ ဆိုရင္ ဒီသီခ်င္းက ပရိတ္သတ္အကုန္ လိုက္ဆိုတဲ့ သီခ်င္းေလ” ဟု ကိုခင္ေမာင္သန္႔က ေျပာျပသည္။ “သူတို႔ေတြဆီ ဒီသီခ်င္း မေရာက္ ေသးဘူးလား မသိဘူး” ဟုလည္း သူက ဆက္ေျပာသည္။

သူ႔ကိုယ္သူ Clay ဟု ေျပာသည့္ အေမရိကန္ႏုိင္ငံသား တေယာက္လည္း လာအားေပးတာ ေတြ႕ရသည္။ သူက“ျမန္မာျပည္မွာ နာမည္အႀကီးဆံုး ေရာ့ခ္ဘန္ပဲ။ က်ေနာ္သိပ္ႀကိဳက္ပါတယ္။ ျမန္မာျပည္ကို သြားလည္ တုန္းက သူတို႔ ဓာတ္ပံုေတြက ေနရာအႏွံ႔ပဲ” ဟု ဆိုသည္။ ထိုင္းလူငယ္ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားလည္း လာၾကသည္။

ကိုေလးျဖဴ ဆိုေနစဥ္။ ငလ်င္တခ်က္ လႈပ္ခါသြားရာ သံပိုက္လံုးမ်ားျဖင့္ ေဆာက္ထားသည့္ စင္ႀကီး အနည္းငယ္ ယမ္းခါသြားသည္။ ပြဲႀကီးၾကပ္သူမ်ားက ေဘးသံတိုင္မ်ားျဖင့္ မလြတ္သူမ်ားကို လာေရာက္ ဖယ္ရွားခိုင္းေနသည္။ ဘာမွေတာ့ ဆက္မျဖစ္။

တီးခတ္သူမ်ား အစြမ္းျပခ်ိန္ကို ပရိသတ္က ေမွ်ာ္ေနၾကသည္။ သို႔ေသာ္ ကိုေလးျဖဴ ဆိုၿပီးတာႏွင့္ ပြဲသိမ္းဖို႔ျပင္တာ ေတြ႕ရသည္။ ထိုင္းအာဏာပိုင္မ်ားက ပြဲကို သိမ္းခိုင္းေနသည္ဟုလည္း ၾကားေနရသည္။

ကိုေလးျဖဴက တပုဒ္သီဆိုအၿပီးတြင္ “က်ေနာ္ သူတို႔ကို ပါးပါးေလး ညႇိၾကည့္လိုက္မယ္” ဟု ေျပာလိုက္သည္။ ပရိသတ္က အရွိန္ရေနဆဲျဖစ္သည္။

သို႔ေသာ္ စင္ေပၚသို႔ ကိုေလးျဖဴ၊ ကိုအငဲ၊ ကိုမ်ိဳးႀကီး၊ ကိုဝုိင္ဝုိင္း ေလးေယာက္စလံုး တက္ကာ သူတို႔ပြဲသိမ္း ေနက် “ဒီဇင္ဘာ” သီခ်င္းကို ဆိုသည္။ ၿပီးေတာ့ တေယာက္ တပုဒ္စီဆိုကာ ကိုေလးျဖဴ၏ “စုန္းမ” သီခ်င္းျဖင့္ ပြဲကို အဆံုး သတ္လိုက္ ေတာ့သည္။

“သူတို႔က ခဏခဏ လာၿပီး ပြဲကိုရပ္ေတာ့လို႔ ေျပာတာနဲ႔ ရပ္လိုက္ရတာ” ဟု ကိုခင္ေမာင္သန္႔က ေျပာျပသည္။ ပြဲက်င္းပမည့္ ေန႔ တေန႔လံုး သူတို႔ စိတ္အေႏွာင့္အယွက္ျဖစ္ရသည္ဟုလည္း ဆိုသည္။ စက္မ်ားဆင္ရန္ လာေခၚရမည့္အခ်ိန္ထက္ ၃ နာရီေလာက္ ေနာက္က်သျဖင့္ အစီအစဥ္မ်ား ၾကပ္ကုန္ သည္ဟုလည္း ေျပာသည္။

ပြဲၿပီးၿပီးခ်င္းပင္ IC ပြဲလာၾကည့္သည့္ ထိုင္းႏုိင္ငံတြင္း တရားမဝင္ေနထုိင္သူ ျမန္မာေရႊ႕ေျပာင္း အလုပ္သမား ၄၀၀ ေက်ာ္ကို ထိုင္းလူဝင္မႈႀကီးၾကပ္ေရးက ဖမ္းသြားသည္ဟု ၾကားလိုက္ရသည္။

“က်ေနာ္တို႔ေရွ႕တင္ အခ်ဳပ္ကားႀကီးနဲ႔ ၂ စီး လူေတြကို တင္ဖမ္းသြားတာ ေတြ႕လိုက္တယ္” ဟု ကိုခင္ ေမာင္သန္႔က ေျပာျပသည္။ သူတို႔အားလံုးလည္း စိတ္မေကာင္း ျဖစ္ေနၾကသည္။ ဒါမ်ိဳး တခါမွ မႀကံဳဖူးဘူးဟု ဆိုသည္။ သူတို႔အဖြဲ႕၏ ပတ္စ္ပို႔စ္မ်ားကို ေတာင္ယူစစ္ေဆးေနေသာေၾကာင့္ ပြဲ ေတာ္ေတာ္ ႏွင့္မစႏုိင္ျခင္း ျဖစ္သည္။

လာသမွ်ပရိသတ္တို႔၏ ပတ္စ္ပို႔စ္မ်ားကိုလည္း လမ္းဝမွ ေစာင့္စစ္သည္ဟု သိရသည္။ တခ်ိဳ႕တကၠသိုလ္ ေက်ာင္းသားမ်ား ဆိုလွ်င္ ေက်ာင္းသားကတ္သာ ပါလာၿပီး ပတ္စ္ပို႔စ္ မပါလာေသာေၾကာင့္ အေတာ္ေလး ရွင္းယူရသည္ဟု ေအးပက္တကၠသိုလ္တြင္ ဂုဏ္ထူးတန္းတက္ေနသည့္ ေက်ာင္းသူတဦးက ေျပာသည္။

“က်မတို႔လည္း IC မို႔လို႔သာ ေစာင့္ၾကည့္တာ။ တျခားတခုခုဆို မေစာင့္ ေတာ့ဘူး။ ေနရာက မလံုၿခံဳဘူးလို႔ ခံစားတယ္” ဟု သူကဆိုသည္။ “အဆိုေတာ္ေတြ ပံုစံနဲ႔ သူတို႔ေျပာေနတဲ့စကားေတြ ၾကားရတာလည္း တမ်ိဳးႀကီးပဲ။ သူတို႔ ေပ်ာ္ပံုမရဘူး။ ပြဲက တခုခုလိုေနသလိုပဲ။ ေနာက္ၿပီး တနာရီခြဲေလာက္ပဲ တီးၿပီး သိမ္းလိုက္ေတာ့ စိတ္ေက်နပ္မႈမရဘူး” ဟု သူက ဆက္ ေျပာသည္။

IC ပြဲသိမ္းၿပီးခ်ိန္တြင္ ပြဲခင္းအျပင္ဘက္ အရက္ဆိုင္ကေလးထဲ၌ နတ္ကႏၷားမ်ားတြင္ ဆိုသည့္ သီခ်င္း တပုဒ္ကိုဖြင့္ကာ အားပါးတရ ကခုန္ျမဴးတူးေနသည့္ ဗမာ အမ်ိဳးသား၊ အမ်ိဳး သမီး အေယာက္ ၃၀ ေက်ာ္ခန္႔ကို ေတြ႕ရသည္။ ေရွ႕က လမ္းေပၚမွာေတာ့ ရဲကား ၅ စီးခန္႔ အခ်က္ျပ မီးမ်ားဖြင့္ကာ ဥဒဟို သြားလာေနသည္။

“ဘန္ေကာက္ကိုေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလး လန္႔သြားၿပီ။ အဖမ္းခံရတဲ့ သူေတြအတြက္ေတာ့ စိတ္ မေကာင္းဘူးဗ်ာ။ သနားပါတယ္” ဟု ကုိခင္ေမာင္သန္႔က ေျပာသည္။ ။